Verhalen over het oude Biezenmortel, een album met oude foto’s, onze fotodoos met raadsels, stuur je eigen verhaal in of geef commentaar op het verhaal van anderen, kom in contact met (andere) kenners van de lokale geschiedenis en ontdek het verleden. Veel plezier!
 |
 |
 |
Dit betreft een verhaal op deze site.
hallo mijn oom verbleef ook in huize assisie frans van erdelen ben er vroeger vaak met mijn moeder geweest.zijn er misschien oude foto s heb er geen.verder familie heeft ook geen foto s.leuk even wat te lezen weet nog wel dat mijn oom later ook uitjes had naar arnhem en erg goed verzorgt werd zou mooi zijn als zich iemand hem herinerd en er misschien foto s zijn
doreen van erdelen, 14-04-2013, 19:12 uur
Beste N. van Esch, als ervaringsdeskundige geeft u de lezer op ontroerende wijze inzicht in het veranderende regime in Huize Assisië in de loop der tijd. Heel hartelijk dank daarvoor.
Graag wil ik ook andere betrokkenen uitnodigen hun verhaal te vertellen.
Annemarie van Geloven namens BHIC, 18-07-2012, 11:48 uur
Een klein typefoutje. Wordt hersteld!
Annemarie van Geloven namens BHIC, 18-07-2012, 11:33 uur
Ls.,
".... We handen een eigen ....". Wat wordt hiermede bedoeld?
Mvg
., 17-07-2012, 15:08 uur
Een hele KLEINE greep uit mijn herinneringen aan Huize Assisië.We hebben als gezin in ruim 50 jaar daar ook veel meegemaakt.MOOIE maar ook zeker MINDER mooie herinneringen.En ook veel veranderingen
Mijn oudste broer was verstandelijk gehandicapt.Toen hij acht jaar oud was is hij opgenomen in Huize Assisië op 20-5-1947.De eerste zes weken mochten mijn ouders inderdaad niet op bezoek komen,maar dat heeft hen veel verdriet gedaan.Na het overlijden van mijn ouders ben ik in het bezit gekomen van brieven die mijn moeder,toen in die tijd geschreven had,om te vragen hoe het met mijn broer was.Ze kreeg telkens hetzelfde korte antwoord terug van de geneesheer-directeur,het gaat goed met Jantje.Toen ze de eerste keer op bezoek kwamen herkende mijn broer mijn ouders niet meer.
Onze uitstapjes met het gezin waren ook bijna altijd naar Udenhout.
De eerst jaren waren er alleen broeders en verplegers en grote slaapzalen.
De hoofingang was toen nog langs de weg Den Bosch-Tilburg via die mooie lange laan en als we dan op bezoek gingen moest je je eerst melden via de achter ingang van het hoofgebouw,later in de kantine en dan wachten(soms lang)tot je een seintje kreeg dat je je broer kon gaan bezoeken.Hij werd dan intussen in een apart kamertje gelegd,speciaal voor bezoek.
In het stukje van de Hr.v.Doveren schrijft hij dat er na opname nauwelijks contact was tussen ouder en kind.Wij zijn mijn broer tot zijn dood regelmatig blijven bezoeken.
Vroeger was het moeilijker,moesten we op de fiets of met de bus.De bushalte was langs de weg Den Bosch-Tilburg,wel niet zo ver van de laan naar Huize Assisië af,maar toch een heel eind lopen.
Toen de auto's kwamen werd het wel een stuk makkelijker.
Maar de tijden veranderen,ook binnen Huize Asisië.
Er kwamen mooie wooneenheden met een huiskamer,mijn broer kreeg een eigen slaapkamer,meer personeel,de jongens werden iedere dag netjes gekleed,er werd met ze gewandeld,ze gingen op vakantie.Er kwamen familiedagen enz.
De sociale voorzieningen werden beter.
Als familie werd je overal meer bij betrokken.
Op 16 mei 1987 hebben we met onze familie gevierd dat mijn broer 40 jaar op Huize Assisië woonde.
Helaas op 22-4-1998 moest moest hij verhuizen naar Geertruidenberg.
Vanwege de slechte staat van de woonvoorziening op Assisië.
Mijn broer is op 14 februari 2007 op 68 jarige leeftijd te Geertruidenberg overleden.
N.van Esch, 17-07-2012, 14:49 uur
|
|
|
Geschiedenis | Chat is online op: Maandag t/m vrijdag 19.00 - 22.00 uur |
