De Meijerij Veghel

vertelde op 10 maart 2008 om 16:47 uur

Bij veel foto's van wat nu DMV-International heet staat de tekst "zuivelfabriek", dit is niet juist want "de Meijerij" ofwel DMV is nooit een zuivelfabriek geweest maar een verwerker van reststromen, kaaswei en ondermelk, tot industrieele producten.

Reacties (12)

Henk Buijks (namens BHIC) zei op 11 maart 2008 om 10:59 uur

Beste Jan,

Wij van BHIC zijn wat de zuivel betreft slechts consumenten. Die denken bij de letters DMV meteen aan "DMV Campina", een combinatie waarin oorspronkelijk vele tientallen (voormalige!) zuivelfabrieken waren opgenomen, verspreid over heel Zuid-Nederland.
Maar ik neem zonder meer aan dat je gelijk hebt. Dank voor je waardevolle aanvulling. We zullen zien hoe we eea gaan aanpassen.

Ton van Haaren zei op 9 november 2008 om 20:24 uur

Beste Jan,

Van oorsprong waren de zuivelfabrieken onderdeel van de Zuid-Nederlandse coöperatie Campina.
Zie http://nl.wikipedia.org/wiki/Campina
Daar wordt e.e.a. duidelijk juist beschreven.

J.J.M.Ursem zei op 15 januari 2011 om 20:32 uur

Ik ben op zoek naar een artikel over technische vernieuwing in de voormalige fabriek.Daarbij zouden verschillende leden van de familie Boogaarts actief geweest zijn.
Kunt u mij hierover informatie geven.
Er zou in het Brabants Dagblad een artikel over hebben gestaan

Annemarie van Geloven bhic zei op 19 januari 2011 om 11:28 uur

Beste J.J.M. Ursem, in de lactoseproduktie zijn veel technische en hygienische ontwikkelingen geweest. Dat kunt u allemaal lezen in het boek van Frank Kramer, De fascinerende wereld van Melk; een geschiedenis van De Meijerij. DMV, 1991 (BHIC locatie Den Bosch, toegang 1142 inv.nr. 4E17). Dit boek is ook te raadplegen bij het Thuispunt Veghel(inv.nr. V0664).

Misschien dat u aan de hand daarvan een betere indruk krijgt in welke periode uw familieleden actief betrokken kunnen zijn geweest bij technische ontwikkelingen. Ik kan uit uw verhaal niet opmaken of zij zelf in dienst waren bij de Meijerij of dat zij experts van buiten waren.

Het Brabants Dagblad kunt u op microfiches raadplegen bij onze collega's van het Stadsarchief Den Bosch.

Benni de Jong zei op 24 november 2011 om 23:04 uur

Klop-klop, een nepslagroomproduct, en vooral (magere?)-melkpoeder in zakken van één of een halve kilo, als ik mij goed herinner, heb ik in 1975-'76 a.h.w. verslonden. Als 17- en 18-jarige woonde ik toen in bij de familie Keijsers te Veghel-Zuid. Eind '75 had ik een vacantiebaantje bij de Meijerij als hulp-magazijnbediende. Mijn kostvader, oom Theo, was er destijds hoofdportier, beveiliging. Ik was dat eerste jaar net terug van Curaçao, Nederlandse Antillen. Mijn latere vrouw Marwien, die daar was "achtergebleven", en ik hadden daar de zuivel met de poederlepel ingestrooid gekregen, waarbij onze ouders de keuze hadden tussen inferieure, Amerikaanse producten en het betere spul van bv. Friese vlag uit Nederland. Ook zij had toen reeds in de tropen uitgebreid ervaring opgedaan met de Klop-klop van Veghel... matig spul, vond zij trouwens! Ik had weinig klagen - 't was immers geen 'dikmaker' - en veel was ik niet ge-/verwend in die tijd.

Annemarie van Geloven bhic zei op 25 november 2011 om 13:22 uur

Wat een prachtig verhaal, Benni. Het prikkelt de fantasie van de lezer. Ik kan me ook nog goed herinneren, dat het op de markt kwam. In mijn herinnering een van de eerste produkten, die het bewustzijn over 'dikmakers' heeft aangescherpt. Nooit beseft dat klop-klop ook in de Caraïbische Nederlanden werd geconsumeerd! Het smaakte inderdaad een beetje kunstmatig.

Nog steeds is het op de markt onder de naam klop-klop maar dan van een ander merk.

Mocht u nog meer van die leuke verhalen hebben, laat ons lezers meegenieten.

Benni de Jong, namens mezelf, 28-12-2011, 11.50 u. zei op 28 december 2011 om 11:50 uur

Wat prettig te mogen vernemen dat men mijn reactie nog gelezen heeft! En wat ik ook aardig vind om te vermelden, is dat "oom Theo en tante Mia" Keijsers, bijna 82 en al 82 jaren oud, nog steeds levend en wel in Veghel woonachtig zijn, nu in het centrum, tegenover een winkelcentrum. Het zou mij niet verbazen als oom Theo, aan wie ik destijds mijn eerste baantje te danken had, nog wel een en ander zou kunnen verhalen over zijn Meijerijtijd. Hij beschikt namelijk over een goed geheugen, zeker blijkens de anecdoten die hij rondstrooit over zijn nòg voormaligere werk als maréchaussée- en politieman van 1950 tot 1970...

Mariƫt Bruggeman bhic zei op 9 januari 2012 om 14:55 uur

Hoi Benni,
dank je wel voor je reactie.
En mochten je oom en tante nog verhalen willen vertellen; daar hebben wij op onze website een mooie gelegenheid voor.
Succes en met vriendelijke groeten,

h mimpen zei op 14 februari 2014 om 12:29 uur

heb ik recht op pensioen was in 1969 in dienst.

Rini de Groot. zei op 14 februari 2014 om 20:30 uur

Voor de maand mei kom ik met een verhaal: Op karwei naar de Meierij.

Marilou Nillesen bhic zei op 17 februari 2014 om 09:29 uur

@H. Mimpen: Dank voor je reactie maar daarop zul je hier waarschijnlijk het antwoord niet krijgen. Je kunt het beter <a href="http://www.dmv.nl/general/contact.html" target="_blank">bij DMV zelf</a> proberen.

Succes ermee!

J.A.B. de Jong zei op 29 januari 2019 om 17:10 uur

Inmiddels alweer zeven jaar na dato van mijn laatste bericht hierop, nog een korte reactie op 9-1-12. Oom Thé en tante Mi, inmiddels beiden gezegend met de leeftijd van 89 jaren en beiden niet kapot te krijgen, hebben nog niet positief gereageerd op mijn verzoek. 't Zal er ook niet meer van komen, vrees ik : beiden zijn digibeet.. Groeten van Benni

Reageer op dit verhaal

Heb je al een account? Log in met je gegevens.

Heb je nog geen account? Plaats zonder inloggen, of Registreer een account

Help spam voorkomen en los de volgende som op: