i

Dit verhaal gaat over:

Locatie: Sint-Oedenrode
Tags:

Asseldonkers Rooy

vertelde op 18 maart 2015 om 11:27 uur

Piet van Asseldonk en Marie van der Vleuten woonden op de Boskantseweg 77. Naast een sigarenhandel hadden Piet en Marie een café, een beugelbaan en winkel met kruidenierswaren, snoep en textiel. Marie was de dochter van Adrianus van de Vleuten en Joanna van Kuringen, haar vader was klompenmaker en herbergier.

 Van links naar rechts: zoon Jan, vader Adrianus van der Vleuten, dochter Mien, daarachter zoon Harrie, moeder Johanna van der Vleuten van Kuringen en dochter Johanna Maria.

Piet kocht voor de oorlog grote partijen sigaren die hij sorteerde in verschillende kwaliteiten en opnieuw verpakte. Met deze sigaren ging hij de boer op. Deze sigaren heetten ‘Asseldonkers Rooy’ en waren in eigen sigarenkistjes verpakt. Bij zijn neefJohannes van den Elzen op de Hoeve in Uden mocht hij een voorraad dozen neerzetten, waar de mensen uit de buurt ze konden kopen. De sigaren werden ook los verkocht à 1½ ct. per stuk. Toen de Tweede Wereldoorlog begon en alles schaars begon te worden en allerlei goederen ‘op de bon gingen’, was het met de sigarenhandel gedaan. 

Kistje Asseldonkers Rooy Gezin Asseldonk-Van Vleuten Op de foto: Cisca, moeder Marie met Frans, Jo, Antoon, vader Piet met Gerard, en Adriaan (Ad). Zittend Mien en Martien.

Piet en Marie kregen negen kinderen. Op 18 mei 1944 werd de jongste zoon Martijn geboren. Als gevolg van ernstige complicaties bij de bevalling overleed Marie vier weken later. Tijdens haar ziekbed zijn zeven kinderen tijdelijk bij familie ondergebracht.

In het ouderlijk huis had ome Jan van der Vleuten een bakkersbedrijf, daarom zat er een grote oven in het huis. In de oorlog hebben ze de motorfiets van Piet nog in die oven verborgen en er een muurtje voor gemetseld, omdat de motor anders zeker door de Duitsers gevorderd zou worden.

Op 16 september 1944 werd het huis, waar Duitsers inzaten, door de Amerikanen in brand geschoten en ging ook de motor verloren. Piet was op dat moment vanwege het oorlogsgeweld met zijn twee nog thuis verblijvende kinderen richting Liempde gevlucht.

Piet hertrouwde na de oorlog met Dora van Brederode. Het café heeft hij aangehouden en hij is verder gegaan met de veehandel. De beugelbaan werd vervangen door een handboogschietbaan. Boogschutterij Concordia had daar zijn onderkomen.

In het kader van de herbouwplicht kon men voor een tijdelijke woning ter plaatse of elders een ander huis of bedrijf bouwen. Pas in 1955 hebben zij daarvan gebruikt gemaakt en in Best, in het nieuwe Wilhelminadorp, een winkel/slijterij met bovenwoning gebouwd.

In datzelfde jaar opende de nieuwe eigenaar M. Habraken het van ouds bekend café ‘De Boskant’. Uit de krant van 6 september 1957 kunnen we opmaken dat de Boskantse kermis daar op zondag, maandag en dinsdag gevierd werd.

Bruidspaar Asseldonk-Van Vleuten
Bruidspaar Piet van Asseldonk en Marie van der Vleuten. Bovenste rij links Harrie van der Vleuten (broer van Marie) directeur van de Coöperatieve Stoomzuivelfabriek ‘Sint Oda’. Middelste rij v.l.n.r. Truus van Strijp de vrouw van Harrie, Daarnaast Jan van der Vleuten (broer van Marie) en zijn vrouw Jaan van der Wiel. Vooraan: v.l.n.r. oma van Strijp met de kleinkinderen Herman en Mien Vleuten (kinderen van Harrie en Truus). Daarnaast Adriaus van Vleuten en zijn vrouw Joanna van Kuringen. Vervolgens Toon van Asseldonk en zijn vrouw Sijn van Boxtel. Zittend daarnaast Mina van der Vleuten (zus van Maria). Het eerste kind zittend op de grond is Jo van der Vleuten (dochter van Harrie en Truus). Aan de rechterkant de familie van Asseldonk dat gezin bestond uit acht jongens en acht meisjes.

 

Foto’s: Jo van der Kaaij en Gerard van Asseldonk.
Bron: Gerard en Annemarie van Asseldonk, Toon & Sijn van Asseldonk : het dunne draadje met een omvangrijke buit. (Maria-Heide, 2005).

Deel dit verhaal op:
  • Pinterest
  • Tumblr
  • Toevoegen als favoriet
  • Afdrukken

Reacties (3)

Gerard H.A.A. de Bie
Gerard H.A.A. de Bie zei op 24 maart 2015 om 19:22 uur

Ik lees hier in bovenstaand verhaal : " In het kader van de herbouwplicht".
Daar heb ik nog nooit van gehoord.
> Wat hield dat precies in ?
> Was dat in elke gemeente of was zulk 'n plicht plaatselijk ?
> en welke tijd gold dat ? Was dat alleen eind jaren '40 of nog langer ?

Willie Damen van de Mosselaer zei op 25 maart 2015 om 12:34 uur

De wederopbouwwet is van 1946 en zou tot 1965 van kracht blijven. Berucht is artikel 20 van de Wederopbouwwet, dat gemeenten toestond om te bouwen of verbouwen (dus met toepassing van art. 20 wederopbouwwet). Onder bijzondere tijdsomstandigheden hoefde aan de voorwaarden van bouwwerken zoals bepaald in artikelen 1 en 2 en paragraaf 7 van de Woningwet en de bouwverordening van die plaats niet voldaan te worden. Onder de vele waarborgen wordt in dit artikel 20 de mogelijkheid geopend tot het verlenen van een "tijdelijke"bouwvergunning. De termijn was 10 jaren. Goedkeuring werd gegeven door Gedeputeerde Staten. Na 10 jaren zouden de tijdelijke bouwwerken opnieuw onder de regels van de woningwet vallen en mogelijk moeten worden afgebroken. Beroep hierop was mogelijk.
Een van de faciliteiten bestond uit de herbouwplicht. De eigenaar ontving een vergoeding en werd verplicht zijn verwoeste huis of pand te laten herbouwen. Bouwondernemingen konden de herbouwplicht overnemen waardoor de herbouw snel kon verlopen. Daarnaast werd het mogelijk deze plicht aan de gemeente over te dragen. Bij de gemeente konden belanghebbenden die bepaalde panden wilden herbouwen wederom deze herbouwplicht verkrijgen.

Annemarie van Geloven
Annemarie van Geloven bhic zei op 26 maart 2015 om 15:21 uur

Dank voor de deskundige uitleg, Willie! En van die wederopbouw van huizen en panden na WO II zijn in de meeste gemeentearchieven nog stukken bewaard gebleven.

Reageer op dit verhaal

Heb je al een account? Log in met je gegevens.

Heb je nog geen account? Plaats zonder inloggen, of Registreer een account

Help spam voorkomen en los de volgende som op: