i

Dit verhaal gaat over:

Locatie: Boekel
Tags:

Bertus van Berlo

vertelde op 8 december 2014 om 11:01 uur

Op 21 november 2014 is op 92-jarige leeftijd de markante Boekel(n)aar Bertus van Berlo van ons heengegaan. Omdat hij ook lid was van de Archeologische groep van Heemkunde Sint Achten op Boeckel, kwamen we dikwijls bij elkaar. Eigenlijk om dingen over archeologie te bespreken of uit te zoeken, maar de meeste tijd werd toch wel versleten met gezellig bûhrte.

Zo gingen Ad Rutten (coördinator van de archeologiegroep) en ik weer ‘ns  naar Bertus in z’n stamhuis op de Neerbroek, waar Bertus diverse verhalen vertelde van vrüger. Een van die verhalen vond ik zo leuk dat ik het meteen nadat ik thuis was, heb opgeschreven. Op die avond in april 2000 vertelde Bertus ’t volgende:

In ’t Patronaat, ’t vrügere gemeenschapshuis van Boekel, werd door o.a. de toneelclub van de Harmonie dikwijls geoefend  tot in de late uurtjes.  ‘t Listje (Martien de Leest),  schilder van beroep, wôhnde d’r vlak langs en waar dur dikwijls bij, want die waar ôk bij de toneelclub. Op ’n keer was ’t met ’t oefenen weer wat laat geworden en besloten de laatsten (aaltijd de zelfden) bij ’t listje nog ’n pilske meh nuh kopstoot, te vatte.

Deh waar in ’t huiske wôr nou anno 2000 [en nog steeds] meh de kermis vis verkocht word (Kerkstraat-zuid). En ge kunt er nog flink uwwe kop stote als ge nie uitkikt bij ’t in of out goan dur ‘t vurdurreke. Zo gezegd zo gedoan. Mar ’t waar zo gezellig; ’t werd als mar lahtter. Onderhaand gingen ze allemôhl ne hous.

 Boekel, Patronaatsgebouw  Boekel, Huis van Tioen de List

Mar ne jongere gast uit ’t gezelschap, inne van v.d. V.--- op de Neerbruukt, liet blijk grote angst te hebben um allein nuh hous te goan in ’t donker want hij moest dur ’t zogenaamde “spookwegske”. ’t Listje, aaltijd ne inventieve mens vol grappen en grollen (dorrum waar ’t er ôk aalt zo gezellig), zei “witte wah, ik lohp wel ’n eindje meh uw op”.

Ze liepen stilzwijgend, flink durgezakt via de donkere pedjes* richting  zandweg de Bôhterstroat (=Beatrixstraat). Dor waar ne grote wal**.  ’t Listje zei “héé, uh van de V.----, ik moet zo verekkes zeike, waachte gij efkes hier?! ’t Joong menneke hagget er niks op en zin “ joah, ik moet trouwens ôk pisse !” ’t menneke had z’n behoefte al laang gedoan, mar gin Tien de List mer te zien of te hurre. ’t Joong menneke begint te roepen “Tien, Tien, wor ben de ?”

Ineens ’n hels houtgekraak en twee gloeiende ogen kwamen uit de houtstruiken. De jongen zette ’t op un lopen en Tien hoefde um nie verder mer ne huis te brengen. Nôit mehr trouwens; na deh Tien de week-er-op  ’t verhaal sappig aan de aander wist te vertellen; hoe ie meh nun ouwe bril, twee fietselampkes en ’n batterij de jongeman ’n poets had gebakken.

*= paadje dat liep langs slagerij Frans (later zoon Thee) v.d. Elzen (Bernardstraat), via de oude eier- en botermijn, achter ’t wanmeulefabriekske van Rijcken (Kerkstraat), achter slagerij Van Extel en de tuin van klompenmakerij Vonk en dan ook nog achter de smederij van Karske (= van de Zanden) uitkomend bij Bert Bevers. Waar nu de Boerenbond aan de Julianastraat grenst.
**= hoog wild hout voor de winterstook.

Deel dit verhaal op:
  • Pinterest
  • Tumblr
  • Toevoegen als favoriet
  • Afdrukken

Reacties (3)

Toon Hoevenaars zei op 23 december 2014 om 10:00 uur

Un scon verhaal.
Dank je

Gerard H.A.A. de Bie
Gerard H.A.A. de Bie zei op 26 april 2016 om 16:00 uur

Een ex-lid-archeologie-Boekel vertelde na zijn overlijden het volgende :
Ons eerste project samen was het Agathaplein. En Bertus vertelde mij over een zogenaamde Heilige eik, die moet daar gestaan hebben, en over het kerkpad; hij wist nog precies waar dat lag.
Het zogenaamde ' landlopen ' deed Bertus graag, vele zaterdagen trokken we erop uit, al dan niet met koffie in de thermoskan, om een land te belopen. Dit ging dan in rijen, zodat alles stukken grond bekeken werden, Onderweg werd er ook van alles besproken, na afloop bij Bertus thuis nog wat drinken en altijd even kijken naar zijn vuistbijlen die in een doosje met watten bewaard bleven!
Ook op de Parkweg was Bertus een medewerker tijdens de opgraving. Later toen we naar de archeologische dienst gingen in Eindhoven was ook Bertus erbij en wist ie veel te vertellen over Boekel. Diverse uitstapjes ging hij mee. In het Noord Brabants museum in Den Bosch verraste hij mij, we liepen langs een groot schilderij van een belangrijk man. Dat is graaf 'die en die' wist Bertus meteen te zeggen...
Al met al, Bertus wist veel. Wat me altijd bij is gebleven is dat Bertus me vertelde dat ie nog nooit naar zee was geweest... hoe vreemd in deze wereld van reizen en snelle tijd!.

Gerard H.A.A. de Bie
Gerard H.A.A. de Bie zei op 22 januari 2017 om 21:02 uur

Wat een patronaatsgebouw eigenlijk was : https://nl.wikipedia.org/wiki/Patronaatsgebouw

Reageer op dit verhaal

Heb je al een account? Log in met je gegevens.

Heb je nog geen account? Plaats zonder inloggen, of Registreer een account

Help spam voorkomen en los de volgende som op: