i

Dit verhaal gaat over:

Locatie: Uden , Alphen en Riel
Jaar: 1944
Tags:

Bezoek aan een Oorlogsbegraafplaats met een onprettig gevoel

vertelde op 30 september 2019 om 09:28 uur

Mijn echtgenote en ik bezochten in vele landen Amerikaanse, Engelse en Belgische oorlogsbegraafplaatsen. Vorig jaar bezocht ik in het Limburgse Ysselsteyn de Duitse Oorlogsbegraafplaats, de grootste ter wereld met graven van gesneuvelden uit de Tweede Wereldoorlog.

Onzichtbaar vanaf de weg ligt de Duitse dodenakker verscholen achter de parkeerplaats. Verderop, tussen 32.000 graven, een meters hoog betonnen kruis. Op iedere oorlogsbegraafplaats altijd die doodse stilte, hier verbroken door het carillon met vijfentwintig klokken. Zover het zicht reikt één groene grasmat, bedekt met betonnen, genummerde kruisen waarop naam, rang en leeftijd of de simpele tekst Ein Deutscher Soldat.

Verderop staat een gids met bezoekers en ik wordt gastvrij uitgenodigd. Ik luister tijdens de twee uur durende wandeling geëmotioneerd naar de harde waarheid. Hier liggen niet alleen Duitse soldaten, maar ook 550 Nederlanders en kindsoldaten, slechts 14 jaar oud die met geweer onervaren de oorlog ingestuurd werden.

We staan stil bij graf BF 10-238 van de 18-jarige kanonnier Karl-Heinz Rosh. Op vrijdag 6 oktober 1944, was een peloton Duitse soldaten gelegerd bij een boerderij op buurtschap Hoogeind in Goirle. Zij bemanden een daar opgesteld kanon. De omgeving rond de boerderij werd door de geallieerden beschoten om het geschut uit te schakelen. De bemanning ervan werd naar hun post gecommandeerd. Vier of vijf man renden langs twee spelende kinderen (4 en 5 jaar), Karl-Heinz niet.

Hij greep de kinderen onder zijn armen en rende er mee naar een boerderij en zette ze bij hun ouders in de schuilkelder, om zich daarna naar het kanon te begeven. Op het moment dat hij de plaats waar de kinderen hadden zitten spelen passeerde, werd hij door een geallieerde granaat dodelijk getroffen. De boerderij raakte behoorlijk gehavend, maar beide kinderen en hun ouders overleefden de aanval.

De gids vervolgt: naar aanleiding van deze gebeurtenis is in het dorp een monument geplaatst. Als nagedachtenis aan Karl-Heinz, de Duitse soldaat. Hij redde twee kinderen en liet daarbij het leven. Dit greep mij zo aan dat ik de volgende dag Riel (gemeente Goirle) bezocht en de mevrouw sprak in wier voortuin het gedenkteken (naar ontwerp van Riet van der Louw) geplaatst is.

De groep ‘bezoekers’ bij wie ik me had aangesloten, waren leden van Vocalconnexion uit Sevenum. Met de gevoelige rondleiding sloten zij de viering van hun 50-jarig bestaan en hun weekendverblijf hier af. Ik bedankte hen voor het gastvrije aanbod en werd meteen uitgenodigd voor een repetitieavond; dat is nu écht delen!

Het overnachtingverblijf bij de begraafplaats is vooral bedoeld om jongeren te confronteren met de gevolgen van oorlog. Om me er in te verdiepen bezocht ik onlangs nogmaals deze begraafplaats, dit keer uitgenodigd door een Venrayse Vriendengroep.

75 Jaar geleden, ‘t was maar één verhaal, de jonge kerel, onze vijand, redde twee Brabantse kinderen, dat was tóch een ‘monument’ waard!

Deel dit verhaal op:
  • Pinterest
  • Tumblr
  • Toevoegen als favoriet
  • Afdrukken

Reacties (3)

Marilou Nillesen
Marilou Nillesen bhic zei op 30 september 2019 om 21:08 uur

Imposant verhaal, Rini, met een treffend motto: aan allen die het goede doen in kwade tijden.

Dank voor het delen, en de mooie foto's.

Rini de Groot. zei op 1 oktober 2019 om 22:16 uur

Heb de zanggroep; Vocalconnexion uit Sevenum op de hoogte gebracht over het verhaal waarbij zij een bijdrage gaven.

Marilou Nillesen
Marilou Nillesen bhic zei op 2 oktober 2019 om 10:04 uur

Ah mooi, misschien melden zij zich hier ook nog wel ;)

Reageer op dit verhaal

Heb je al een account? Log in met je gegevens.

Heb je nog geen account? Plaats zonder inloggen, of Registreer een account

Help spam voorkomen en los de volgende som op:

Lees ook deze verhalen

vertelde op 1 april 2019 om 12:56 uur

Erebegraafplaatsen gesneuvelde luchtmachtbemanningen

vertelde op 3 september 2019 om 15:51 uur

Twee Boxtelse jongens in 1944

vertelde op 9 september 2019 om 14:37 uur

Het menselijke gezicht van de oorlog