i

Dit verhaal gaat over:

Tags:

Brabantse kant van het drama op de Dam

vertelde op 24 maart 2017 om 14:00 uur

Tot 7 mei 1945 hebben Maria Nella Jager-Van Hooff en Arnoldus Petrus Stroop maar weinig met elkaar gemeen. Niet meer dan dat zij beide uit Brabant komen en in Amsterdam wonen. Maar dan slaat het noodlot op die mooie dag in mei genadeloos toe.

Van de site: https://de-dam-zevenmei1945.nl/nl/maria-nella-van-hooff/Maria Nella (Mies) Jager-van Hooff komt uit Gestel, nu een wijk van Eindhoven. Na haar trouwen in 1938 met de drie jaar oudere Rotterdammer Geert Jan Jager verhuist het echtpaar een paar keer totdat zij neerstrijken in de Valeriusstraat in Amsterdam. Daar wordt in 1943 ook hun eerste kind, een dochtertje, geboren.

Onmiddellijk bezweken

Op 7 mei 1945, twee dagen na de capitulatiebespreking in Wageningen, gaat het jonge gezin naar de Dam waar de bevrijding wordt gevierd. Maar dan – rond de klok van drie uur – klinken er schoten. Duitse militairen schieten gericht op de feestende mensen, vanaf het balkon van De Groote Club, op de hoek met de Kalverstraat. Er vallen meer dan dertig doden en ruim 100 gewonden. Mies wordt dodelijk getroffen, ze bezwijkt “onmiddellijk aan de vreeselijke verwondingen”, vertelt haar man Geert Jan later. Zelf komt hij er van af met “een doorschoten linkerarm”, hun dochtertje mankeert gelukkig niets. Mies wordt niet ouder dan 28 jaar.

Grondwerker Arnoldus Petrus Stroop, geboren in Oosterhout, staat ook op de Dam. Eerst samen met zijn vrouw, z’n vijfjarig zoontje op de schouders zodat het manneke het goed kan zien. Na een tijdje vindt zijn vrouw het wel genoeg geweest en samen met haar zoontje gaat ze naar huis. Vader Nol besluit nog te blijven bij de feestende massa. Op weg naar huis hoort zijn vrouw wel dat er ergens in de stad geschoten wordt en de onrust neemt hard toe als Nol maar niet naar huis komt. Totdat het bericht komt dat ook hij dodelijk is getroffen door Duitse kogels.

Drama

van de site: https://de-dam-zevenmei1945.nl/nl/arnoldus-petrus-nol-stroop/Een drama voor zijn gezin; niet alleen doordat Nol een groot gemis achterlaat; er is ook geen inkomen meer. De veertigjarige Nol was niet in oorlogstijd omgekomen en daarom kan er geen aanspraak worden gemaakt op een uitkering. Wel komt er steun van een instantie ‘oorlogsslachtoffers’ maar dat is niet voldoende om de huur te kunnen betalen. Al gauw trekken zijn weduwe en zoontje bij haar ouders in. 

Stichting Memorial voor Damslachtoffers 7 mei 1945 is aan de slag gegaan om de identiteit van de slachtoffers te achterhalen en, via contact met familieleden, ze een gezicht te geven en hun naam en verhaal op te nemen op deze website. Het uiteindelijk doel is bereikt: met behulp van publieksparticipatie (zie plaatseensteen.nl) op 7 mei 2016 op de Dam een Memorial te onthullen met hun namen.

Meer informatie 

Tot nu toe zijn 32 personen door de stichting geïdentificeerd als Damslachtoffer. Mogelijk zijn er meer doden gevallen; in onderzoek zijn nog enkele dossiers waarvan (nog) niet met zekerheid is vastgesteld of het om “Dam” slachtoffers gaat. Dat wil zeggen: iedereen die als gevolg van de schietpartij van 7 mei 1945 op en om de Dam is overleden.  

Wil je inschrijven voor het boek? Dat kan hier. Heb je meer informatie en wil je die delen, mail dan via emailadres: dam07051945@gmail.com 

Deel dit verhaal op:
  • Pinterest
  • Tumblr
  • Toevoegen als favoriet
  • Afdrukken

Reageer op dit verhaal

Heb je al een account? Log in met je gegevens.

Heb je nog geen account? Plaats zonder inloggen, of Registreer een account

Help spam voorkomen en los de volgende som op:

Lees ook deze verhalen

vertelde op 27 oktober 2009 om 09:51 uur

Oorlogsslachtoffers in Olland

vertelde op 17 april 2014 om 15:49 uur

Herdenking van de Tweede Wereldoorlog