i

Dit verhaal gaat over:

Locatie: 's-Hertogenbosch
Periode: 1974 - 1990
Tags:

Brood en Rozen

vertelde op 16 september 2019 om 14:38 uur

In 1974 waren wij - zo’n twintig vrouwen afkomstig van Dolle Mina en de NVSH - een vrouwenpraatgroep begonnen. Daar ontstond het idee om een vrouwengroep op te richten waarin vrouwen aan hun bewustwording konden werken en gaan geloven in verandering en hun eigen creatieve en actieve aandeel daarin.

Nadenkend over een goede naam noemde iemand een feministische groep in West-Berlijn, die Brot und Rosen heette. Dat sprak ons wel aan en in het voorjaar van 1975 zag dus een vrouwengroep onder de naam Brood en Rozen het licht. We konden van start met een subsidie van fl. 15.000,- van het Nationaal Comitee Internationaal Jaar van de Vrouw.

Ons doel was dat 1. vrouwen zicht zouden krijgen op hun situatie, zodat zij bewuster konden kiezen hoe ze wilden leven; 2. vrouwen meer inzicht zouden krijgen in de persoonlijke en maatschappelijke factoren, die hun situatie bepaalden; en 3. vrouwen zouden gaan geloven in verandering en hun eigen creatieve en actieve aandeel daarin.

Om dit te bereiken bedachten we allerlei (en steeds meer) activiteiten. Eén keer in de maand was er een thema-avond voor iedereen in de Knillispoort aan de Korte Waterstraat. Dat werd telkens aangekondigd in het Brabants Dagblad en in de huis-aan-huisbladen. Het ging dan om thema’s als de rolverdeling man-vrouw, vrouw en seksualiteit, vrouw en werk, eenzaamheid binnen relaties, vrouw en politiek en ga zo maar door.

Een thema-avond begon met een inleidend verhaal dat op eigen ervaringen was gestoeld. Daarna praatten we in kleine groepen door én na, vaak met een glas wijn. Via deze avonden sloten velen zich bij Brood en Rozen aan. Daar waren ook opvallend veel vrouwen bij vanuit de dorpen in de omgeving. De avonden waren een groot succes en zaten dan ook regelmatig bomvol.

Wanneer vrouwen interesse hadden om verder te denken en te praten konden ze zich opgeven voor een praatgroep of een cursus. Daar hadden we er vele van: maatschappelijke vorming, “hoe zeg je wat je denkt?”, bijspijkercursussen, politieke vorming, lees- en studiegroepen. Er werden ook cursussen in de wijken gegeven. Later kwam daar ook de dagelijkse praktijk bij kijken in de vorm van timmer- en zelfverdedigingscursussen.

We ontwikkelden allerlei nieuwe werkvormen. Dat gebeurde niet op een of ander kantoor, nee, dat deden we gewoon thuis, aan de keukentafel, terwijl de kinderen rondkropen. Bij alle ernst maakten we dan ook veel plezier: het was een feest om onze inventiviteit en creativiteit aan te kunnen spreken en op behaalde resultaten het glas te kunnen heffen.

Vele vrouwen maakten carrière via Brood en Rozen. De een volgde de parttime-opleiding van de sociale academie, de ander bracht het tot medewerker aan de universiteit. Velen stroomden door naar betaalde ondersteuningsfuncties. Vijf vrouwen volgden de vrouwenleerroute van de parttime voortgezette agogische opleidingen in Amsterdam en Nijmegen. Het gevolg was mede dat Brood en Rozen zich voortdurend kon vernieuwen.

Naast de persoonlijke vorming was een belangrijke activiteit van Brood en Rozen de uitgave van het tijdschrift Rosa, brood en rozen korrespondentie. In latere jaren verschoof het accent meer naar hulpverlening. Brood en Rozen zelf hield op te bestaan in 1990, maar de hechte vriendschappen die toen zijn gesmeed, leven vaak nog steeds.

Nel, begin jaren '80.

Lees ook de ervaringen van Gonny MacLeanen met de taallessen van Brood en Rozen.

Deel dit verhaal op:
  • Pinterest
  • Tumblr
  • Toevoegen als favoriet
  • Afdrukken

Reageer op dit verhaal

Heb je al een account? Log in met je gegevens.

Heb je nog geen account? Plaats zonder inloggen, of Registreer een account

Help spam voorkomen en los de volgende som op: