i

Dit verhaal gaat over:

Locatie: Schijndel
Tags:

De Blokkendoos in Schijndel

vertelde op 3 december 2018 om 09:25 uur

'Ben dè gei nie Willie van Miete van Tante Mina en Ome Pietje uit Schijndel?' Het is al een paar jaren geleden dat ik een ver familielid uit Schijndel tegenkwam met deze vraag, die ik meteen kon beantwoorden met ‘ja dè ben ik’. Miet was mijn moeder, de dochter van Mina van de Heuvel en Petrus van Oorschot.

Hendrik van de Mosselaer en mijn moeder Maria (Miet) van Oorschot. Links net getrouwd voor de wet, lopende voor het oude gemeentehuis van Schijndel. Midden kerkelijk huwelijk. Rechts Mia, Hans, moeder en Willie in Veghel.

Mijn moeder is geboren op het Lieseind Heike, in een klein bakhuisje, als oudste uit een gezin van dertien kinderen geboren tussen 1920 en 1940. Vaak vertelde ze dat ze de luiers (of wat daarvoor moest doorgaan) in de winter moest wassen in het ijskoude slootwater.

V.l.n.r. Joke, Piet, Mia, Tonnie, Net, Miet, Nellie en Zus. Boven de broers Toon en Jan. Zittend, Johannes Petrus roepnaam Pietje en Wilhelmina van de Heuvel roepnaam Mina.

Opa werkte als stoker op de steenfabriek, die circa 1930 ophield met het fabriceren van stenen. Het steeds groter wordende gezin verhuisde toen naar de Kluisstraat in het dorp.

In de crisisjaren vond hij met meerdere werkloze arbeiders uit Schijndel werk op een steenfabriek in Kerkdriel. Aan het einde van de week gingen ze met de verdiende centjes naar huis.

Dat gebeurde lopende en onderweg passeerden ze diverse kroegjes, waar dan een deel van hun zuurverdiende centjes werd uitgegeven.

In de winter, wanneer het bootje slechts een gedeelte van de Maas kon bevaren, staken ze via de ijsschotsen de Maas over. Ik zou over deze tochten van Kerkdriel naar Schijndel en omgekeerd wel meer willen weten, maar helaas opa is er niet meer.

Later werkte hij nog als stoker op de steenfabriek bij Werners in Sint-Oedenrode. Wanneer hij in de nacht moest stoken nam hij boeken of tijdschriften mee. Maar het liefste werkte hij in de bossen die in de buurt van de Steeg in Schijndel lagen.

Foto: collectie Rinus de Greef

Op het einde van de Tweede Wereldoorlog kregen de huizen in de omgeving van de Kluisstraat het zwaar te verduren en liepen ze grote schade op. Na de oorlog werd er in de Sint Servatiusstraat een blok met noodwoningen gebouwd, waarvan het gezin van Van Oorschot er een kreeg toegewezen. Dat blok huizen kende ik niet anders dan ‘de blokkendoos’, zoals het in mijn familie werd genoemd. Verschillende gezinsleden van opa en opoe trouwden en kwamen daar ook met man en kindertjes (mijn neefjes en nichtjes) te wonen. Ook Dorus van Oorschot, de broer van mijn opa, woonde er een tijdje met zijn vrouw en zoon.

Daar in de blokkendoos heb ik een groot gedeelte van mijn jeugd doorgebracht. Elke vrije dag en in de vakantie moesten we van mijn moeder op de fiets naar Schijndel. Toen opa en opoe 30 jaar getrouwd waren, was er groot feest. Op die dag gingen we met ons gezin vanuit Veghel met het Duits Lijntje naar Schijndel om daar in blokkendoos het feest te vieren.

Deel dit verhaal op:
  • Pinterest
  • Tumblr
  • Toevoegen als favoriet
  • Afdrukken

Reacties (1)

Mariët Bruggeman
Mariët Bruggeman bhic zei op 4 december 2018 om 15:22 uur

Wat grappig Willie dat jullie deze bijnaam voor de wijk bedacht hadden. Het klopt ook eigenlijk wel als je de foto bekijkt. Maar goed om te lezen dat je aan deze blokkendoos zulke mooie herinneringen hebt.

Reageer op dit verhaal

Heb je al een account? Log in met je gegevens.

Heb je nog geen account? Plaats zonder inloggen, of Registreer een account

Help spam voorkomen en los de volgende som op:

Lees ook deze verhalen

vertelde op 5 januari 2012 om 12:18 uur

Noodwoning

vertelde op 5 september 2016 om 08:55 uur

Het huisje dat verhuisde

vertelde op 14 augustus 2017 om 11:33 uur

Noodwoningen die mochten blijven