i

Dit verhaal gaat over:

Locatie: Raamsdonk
Tags:

en maakt ook deel uit van:

Atlas: Bruggen

De brug bij Keizersveer

vertelde op 4 februari 2010 om 10:04 uur

Niet veel mensen zullen zich realiseren dat de kern van ons autosnelwegennet teruggaat op het rijkswegenplan van 14 eersteklas wegen dat keizer Napoleon in het begin van de negentiende eeuw liet opstellen. Een centrale as in dat plan was de grote weg van Parijs via Antwerpen, Breda en Utrecht naar Amsterdam.

Bij het oude Maasje was een veer, dat in 1814-1815 de status van rijksveer kreeg en waarvoor al gauw de benaming Keizersveer in zwang raakte. Tussen 1888 en 1904 werd de Bergse Maas gegraven. Voor de overvaart kwam er in 1890 bij Keizersveer een stoombootveer in de vaart.

De eerste decennia van de twintigste eeuw gaven een nieuwe ontwikkeling te zien, namelijk de opkomst van de automobiel. Tussen 1909 en 1924 vertwintigvoudigde het aantal auto’s in Nederland. Het absolute aantal mag in onze oren beperkt klinken - in 1924 waren het er bijna 31.000 - de gevolgen waren ingrijpend voor een volstrekt achtergebleven wegennet. Om daaraan iets te doen, kwam er in 1927 voor het eerst na meer dan honderd jaar weer een Rijkswegenplan. Een van de onderdelen daarvan was de verbetering van de verbinding Breda-Gorinchem met een vaste oeververbinding over de Bergse Maas.

Het in 1928 opgerichte Bruggenbureau van Rijkswaterstaat ontwierp de brug. Hij bestond uit drie overspanningen van elk 90 meter lengte, die elders werden gebouwd. Bij laag water werden er pontons onder gevaren, waarna bij hoog water het brugdeel naar de bouwplaats werd gevaren. Daar werden de overspanningen op hun pijlers gezet. De brug, met drie vaaropeningen, was groen. De totale kosten bedroegen 2,3 miljoen gulden.

Op 31 oktober 1931 was de feestelijk opening door mr. P.J. Reymer, Minister van Waterstaat. De brug is tijdens de Tweede Wereldoorlog meerdere malen opgeblazen. De eerste keer was op 13 mei 1940 door het Nederlandse leger. En opnieuw op 31 oktober 1944 door terugtrekkende Duitse troepen. Pas in 1948 was de brug hersteld.

   

In 1968 werd de A27 geopend als snelweg met twee rijbanen met twee rijstroken. De inmiddels rood-wit geschilderde brug bij Keizersveer vormde een flessenhals voor het toenemende verkeer, waardoor al vrij snel files ontstonden. Om die reden is eind jaren zeventig de bovenbouw vervangen door zes overspanningen van de oude Moerdijkbrug. Daardoor kon het wegdek verbreed worden.

In februari 1977 is men begonnen aan de sloop van de karakteristieke, oude brug en op 1 december 1978 is de brug heropend, die vanaf 2003 wit is geschilderd.

Deel dit verhaal op:
  • Pinterest
  • Tumblr
  • Toevoegen als favoriet
  • Afdrukken

Reacties (7)

Henri Anemaat zei op 18 november 2019 om 17:12 uur

Als ik het mij goed herinner, is de oude Keizersveerbrug begin jaren 80 - of anders eind jaren 70 - naar Suriname verscheept.

Ik heb met behulp van Google Maps en Google Streetview heel Suriname afgezocht, maar de oude Keizersveerbrug niet kunnen vinden.

Weet iemand waar de oude Keizersveerbrug gebleven is? 'Baasje' mist hem zo!

Marilou Nillesen
Marilou Nillesen bhic zei op 18 november 2019 om 20:21 uur

Dat maakt inderdaad nieuwsgierig, Hans! Via de online krantensite Delpher vind ik geen aanvullende informatie, dus wie weet er meer? Wie praat ons bij?

(en wat is overigens jouw relatie tot de brug, Henri? welke herinneringen zitten er aan vast?)

Wim zei op 1 juni 2020 om 20:02 uur

Klopt, echter dit is niet doorgegaan, omdat de financiering voor het transport niet van de grond kwam.
Een brugdeel heeft jarenlang op een ponton in het oude maasje gelegen en is later gesloopt

Marilou Nillesen
Marilou Nillesen bhic zei op 2 juni 2020 om 10:15 uur

Ah, bedankt voor deze aanvullende informatie, Wim. Dat maakt de context weer iets meer duidelijk.

Henri Anemaat zei op 2 juni 2020 om 14:12 uur

Ik heb geen persoonlijke relatie met de oude Keizersveerbrug, maar vind 'm erg mooi.

Het hergebruik van de oude Moerdijkbrug vind ik bijzonder. Soms fiets ik er nog overheen en tik 'm even aan, zolang het nog kan. Het is tenslotte de brug van mijn oma. Ze woonde in Moerdijk.

Wim zei op 2 juni 2020 om 18:03 uur

Misschien is het toch niet helemaal waar wat ik geschreven heb. Nu er reacties op zijn op mijn bewering heb ik wat verder gezocht. Op de site van jansonbrigdes kom ik een verhaaltje tegen dat zij een bestaande brug naar Suriname hebben gebracht. Hettoeval wil dat dit bedrijf sinds enkele jaren vlak bij de brug is gehuisvest.
Feit iswel dat een of meerdere brugdelen lange tijd op een ponton hebben gelegen en zijn gesloopt. Is de rest dan naar Suriname verscheept?

Marilou Nillesen
Marilou Nillesen bhic zei op 2 juni 2020 om 19:45 uur

Goeie vraag, Wim, ik durf het zo niet te zeggen. En een snelle online zoektocht levert mij geen duidelijkheid op.

Wie weet meer en laat het hier weten? We zijn heel benieuwd!

Reageer op dit verhaal

Heb je al een account? Log in met je gegevens.

Heb je nog geen account? Plaats zonder inloggen, of Registreer een account

Help spam voorkomen en los de volgende som op:

Lees ook deze verhalen

vertelde op 21 januari 2011 om 11:09 uur

Enfant terrible van Napoleon

vertelde op 29 april 2009 om 11:38 uur

Brugwachter en schipper

vertelde op 3 maart 2010 om 11:25 uur

De Merwedebrug