i

Dit verhaal gaat over:

Locatie: Uden
Periode: 1937 - 2017
Tags:

De dag waarop ik tachtig werd

vertelde op 13 september 2017 om 08:34 uur

In Uden werd bij het echtpaar De Groot-Verwijst, in de buurtschap Maasstraat, het zevende kind geboren en opnieuw was het een jongen. De ooms waren reeds vernoemd, een stamhouder ontbrak, dus dan moest het maar Reinier worden. En een tweede naam, was dat wel nodig? Heel bescheiden, vader had die ook niet.

Donderdag 15 juli 1937 was voor ons Moeke een vermoeiende, tropische dag. Bij 30° C werden de vensters van de geboortekamer gesloten. Een jaar eerder de gezinsfoto voor het woonhuis, met rechts de ’kraamkamer’. Voor een tweede doopnaam gaf mevrouw Louise Lammers-Eysbouts de oplossing: “mijn zoon is vandaag jarig, geef straks bij de doop de naam Lambertus.” Jammer genoeg was hij nog twee jaar verwijderd van zijn priesterwijding, anders had hij graag zelf het sacrament toegediend.

Opgegroeid tussen zes broers en twee zussen: hierna werden, zelfs in oorlogstijd, nog drie kiendjes gekògt. In 1942 meldde Moeke me aan bij de zusters van de kakschool, de bewaarschool. Met Sinterklaas plakten we van zwart papier een stoomboot; voor de rook uit de schoorsteen deelde de zuster witte watten uit. De stilte werd slechts onderbroken door de roep uit de koekoeksklok.

De eerste klas was bij mister Bernards én bij juffrouw Hoekstra. Na enkele dagen in de tweede klas werd de Petrusschool door de Duitsers in brand gestoken. En zo bleven we maanden verstoken van onderwijs. In het dorp vond men noodlocaties, statistieken wijzen op de leerachterstand.

Jaarlijks bracht Bart (Lambertus) Lammers een felicitatiebezoek, met een handdruk? Ik weet het niet, thuis was die begroeting er niet. Als men er al aan dacht, was het: Gefeliciteerd! Een auto-ongeluk in januari 1951 kostte de Eerwaarde het leven. Moeke: “bij ons is er ène na genoemd”. Daar werd ik mee bedoeld, en dáárom die jaarlijkse felicitatie!

Ik volgde de vakopleiding bij de LTS in Uden. Een week na de diploma-uitreiking stond ik in het volle bedrijfsleven. Vervulde de militaire dienstplicht waarin ik ook m’n echtgenote leerde kennen. Door haar meerdere talen rijk, maakten we talloze studiereizen. Zij legde die uitgebreid en letterlijk ‘geschreven’ vast.

Vóór mijn zeventigste als bloeddonor de honderdste donatie, het streven vóór m’n tachtigste tweehonderd verhalen voor de website van BHIC, werd overschreden. Zestien jaar vrijwilliger, als een van de oudsten bij het Prehistorisch Dorp in Eindhoven. Na negen jaar op de PC met Vista noodgedwongen naar Windows 10 verwezen en toen begon de ellende. Het wiel was opnieuw uitgevonden, met meer handelingen dan voordien, déze bijdrage kostte me daardoor veel energie.

M’n tachtigste vierend op de dag zelf en op de nog steeds aanwezige locatie én met alle broers en zussen, verder neven en nichten. Genodigden stapten door een stalen karrenreep die in de werkhuisingang stond, met daarachter vaders versierde werkruimte. Feestend tussen de houtbewerkingsmachines met achterin mansgroot in verlichte vorm “80”. Sinds enkele jaren oogt het werkhuis steeds meer als een museum.

Door m’n petekind werd ik verrast met Rini op zunne praotstoel, een geïllustreerd verhalenboek met meer dan vijftig gepubliceerde vertellingen van de BHIC website van bovengenoemde auteur. Het was haar éérste lay-out, tekst te midden en achtergrond kleurige afbeeldingen uit het verhaal, aangevuld met enkele reacties van lezers, kortom een prachtige uitgave! Yolanda nogmaals bedankt!! Een beknopte inhoud van een ‘Rijk Rooms gezin’ uit de vorige eeuw.

Deel dit verhaal op:
  • Pinterest
  • Tumblr
  • Toevoegen als favoriet
  • Afdrukken

Reacties (9)

Yolanda zei op 13 september 2017 om 11:59 uur

Ome Rini, graag gedaan, moest er toch een keer van komen?! Was toch jammer om de verhalen van de familie niet gebundeld te hebben. Op naar het vervolg........ (ik ben al bezig :) )
Groetjes Yolanda

Mariët Bruggeman
Mariët Bruggeman bhic zei op 13 september 2017 om 13:48 uur

Wat ontzettend leuk van jouw petekind Rini, dat moet vast een hele verrassing geweest zijn.

Vincent van Riet zei op 1 oktober 2017 om 08:52 uur

Goedendag Rini; mooie verhaaltjes altijd over het Uje van vruger.
Als fervent verzamelaar van alles wat er in boekvorm over Uje verschijnt heb ik een vraag of je gebundelde verhalen waarover je het hebt ook in de handel verkrijgbaar zijn. Niet alleen voor mij maar ook voor een paar ''ouw ujese mense''die niet het internet afstruinen naar van alles en nog wat over Uje.
Ik hoor het graag.....

Rini. zei op 3 oktober 2017 om 09:19 uur

Vincent.
Nee, misschien jammer, zijn boeken dan nog zo aantrekkelijk ?
Deze uitgave bestaat uit één exemplaar en Ujé heeft al enkele
actuele schrijvers. Jaren terug zijn in de ‘komkomertijd’ enkele verhalen,
in een huis en huisblad geplaatst vooral de ouderen vroegen naar een vervolg.
Graag wil ik je spreken er liggen nog vele onderwerpen te wachten.

Rini. zei op 11 oktober 2017 om 11:33 uur

Via een kennis wordt ik getipt op een reactie geplaatst door Tineke Kuijpers op facebook.
‘Eindelijk een vrouw op de foto van vroeger die echt lacht. Heerlijk!!! Vroeger mocht je niet
Lachen hoog uitcheeeesss.’
Rini.
Moeke was gelukkig om hier te wonen, zij zag de ‘schoorsteen van de buren niet meer roken’.

Marilou Nillesen
Marilou Nillesen bhic zei op 11 oktober 2017 om 16:45 uur

Dat is mooi om te lezen, Rini!

Wies IJlst zei op 22 mei 2019 om 20:50 uur

Wat een leuk verhaal en wat een leuke foto! Ik herken mijn moeder, met mijn oma, tante Rie en oom Bart.
Ik ben erg geïnteresseerd in het vroegere Udense leven van mijn moeder, foto's en verhalen. Kunt u mij verder helpen?
Met vriendelijke groet, Wies IJlst

Rini de Groot. zei op 22 mei 2019 om 22:20 uur

Beste Wies IJlst.
‘Van wie was je Moeder er een’ zeggen ze in Uden en op welk Buurtschap in Uden woonde zij?
Indien zij het is die ik denk kom ik heel graag in contact met je eveneens mijn broers en zussen.
Voor verhalen over Uden ga je naar boven in de balk en tiep op het woord ‘Verhalen’ Uden, daarna verschijnen alle verhalen van BHIC over Uden.
Voor verhalen van deze auteur maak een link op de naam ervan waarna tientallen van de 230 verhalen in beeld komen.
Succes!

Wies IJlst zei op 23 mei 2019 om 10:47 uur

Beste Rini,
Ik ben geen Ujense maar opgegroeid in Limburg. Mijn moeder was Joke Lammers, de op een na jongste dochter van Piet Lammers en Louise Eijsbouts (op de foto het meisje in het wit). Van buurtschappen weet ik niets maar ze woonde naast de melkfabriek waarvan haar vader directeur was. Ik heb al een paar verhalen gelezen, erg leuk, bedankt!! Behalve de feiten weet ik weinig van vroeger en ik zou er graag meer over willen horen. Hoe kan ik het beste contact opnemen?
Hartelijke groet, Wies

Reageer op dit verhaal

Heb je al een account? Log in met je gegevens.

Heb je nog geen account? Plaats zonder inloggen, of Registreer een account

Help spam voorkomen en los de volgende som op: