skip naar content skip naar hoofdnavigatie spring naar service navigatie
sluit
Hulp nodig?

Chat is online op maandag t/m vrijdag van 10.00 - 16.00 uur en van 19.00 - 22.00 uur.

Op dit moment zijn we offline. Je kunt je vraag stellen via e-mail of WhatsApp: 06-12887717 (alleen berichtjes)

Meer informatie over de chat-service? Klik hier

Online op dit moment

Stel je vraag

Stef Uijens
Stef Uijens RA Tilburg
Menu
sluit
Hulp nodig?

Chat is online op maandag t/m vrijdag van 10.00 - 16.00 uur en van 19.00 - 22.00 uur.

Op dit moment zijn we offline. Je kunt je vraag stellen via e-mail of WhatsApp: 06-12887717 (alleen berichtjes)

Meer informatie over de chat-service? Klik hier

Online op dit moment

Stel je vraag

Stef Uijens
Stef Uijens RA Tilburg

De Dominicanessen van Bethanië CDBV

Rien Wols
Rien Wols Bhic
vertelde op 19 april 2016 om 16:30 uur
De naam ‘Dominicanessen van Bethanië’ is ontleend aan het verhaal van Martha en Maria, die Jezus in hun huis in het dorp Bethanië gastvrij ontvingen (Lucas 10 : 38-42). De zusters hebben zichzelf als opdracht gesteld precies zo open en gastvrij te zijn als die twee: net zo dienstbaar als Martha en net zo luisterend naar het woord van God als Maria.

De Predikheren zijn altijd bezig om mensen te winnen en te herwinnen voor het christelijke geloof door persoonlijke benadering en gesprek. Eén zo’n dominicaan, pater Johannes Joseph Lataste O.P. (1832-1869), gaf op die manier bezinningsdagen in de vrouwengevangenis van Cadillac (Frankrijk). Onder de indruk van deze vrouwen, stichtte hij in 1866 samen met Mère Henrica Dominica Berthier (1822-1907) de Congregatie van de Dominicanessen van Bethanië.

Père Lataste wilde vrouwen met een ‘verleden’ de kans geven om samen met anderen gelijkwaardige leden van een kloostergemeenschap te kunnen zijn. Hij werd in 2012 zalig verklaard als ‘Apostel der gevangenissen’.

In het Franse Moederhuis in Montferrand woonden zusters uit verschillende landen. Dat werd een probleem, toen in 1914 de Eerste Wereldoorlog uitbrak. Tweeëntwintig Duitse dominicanessen moesten Frankrijk verlaten en vluchtten via België naar Venlo. De zusters richtten hier in 1924 een tweede congregatie op, die zich bezig hield met de opvang van mensen in morele of sociale nood, met gevangenisbezoek, reclassering, en later ook met kinderbescherming en pastoraal werk.

Het beschouwende leven verenigen de zusters met het werkzame. Het accent lag op opvang van bedreigde jeugd in eigen instituten. Daarvoor aangewezen zusters bezochten regelmatig vrouwen in huizen van bewaring in Breda, Dordrecht, ‘s-Hertogenbosch, Roermond en in de strafgevangenis van Rotterdam.

In 1934 begonnen de zusters in Stevensbeek een verpleeginrichting voor strafrechtelijk meerderjarige, katholieke vrouwen die ‘overeenkomstig de Psychopatenwetten zijn berecht, of te wier aanzien overeenkomstig voormelde Regelingen reclasseringspogingen worden aangewend’. De Dominicanessen van Bethanië hebben momenteel geen eigen huizen meer in Nederland. Er zijn nog 51 zusters, met een gemiddelde leeftijd van 82 jaar.

Ze hadden de volgende kloosters in Noord-Brabant:
- Breda, klooster Sint Anna, huize Sint Antoine;
- Cuijk, klooster van de Dominicanessen van Bethanië;
- Helmond, klooster Keizerinnendaal;
- Rijsbergen, Klooster, opvoedingsinternaat en huize Sint Jozef;
- Stevensbeek, Klooster Maria Regina;
- Teteringen, Klooster Maria Rabboni;
- In Boxmeer wonen nog enkele zusters in het kloosterverzorgingshuis Sint Anna;
- In Teteringen woonden enkele zusters in het kloosterverzorgingshuis in Missiehuis Sint Franciscus Xaverius.

Buiten Noord-Brabant is het ook niet veel meer: het moederhuis in Venlo werd in 2003 gesloten. De congregatie had vestigingen op Aruba, in Hees bij Nijmegen, Huis ter Heide, Horn, Mook, Nijmegen en Thorn. Buiten Nederland werden er huizen gesticht in België, Canada, Italië, Duitsland en in de Verenigde Staten. In 1995 werden enkele zusters uitgezonden naar Letland.

De Dominicanessen van Bethanië stonden ook bekend als Congregatio Dominicanarum a Betania Venlonensis ofwel de Congregatie van de (Zusters) Dominicanessen van Bethanië uit Venlo.

Foto’s
Stevensbeek, Dominicanessen van Bethanië, 1984. Origineel Fotocollectie Bisdomblad Den Bosch. Bron: BHIC, fotonr. 1937-000540.
“Katholiek leven in beeld”, zusters Domincanessen van Bethanië, c. 1965. Bron: Katholiek Documentatie Centrum, fotonr. AFBK-2B02380.
“Katholiek leven in beeld”, zusters Domincanessen van Bethanië, c. 1965. Bron: Katholiek Documentatie Centrum, fotonr. AFBK-2B02373.

Bronnen
Jan Smits, Vademecum van religieuzen en hun kloosters in Noord-Brabant. Alphen a/d Maas, 2010.
Website Dominicanessen van Bethanië.

Reacties (5)

mevr.J.C.L.Keepers zei op 15 november 2018 om 14:47
Ik ben van de oude garde denk ik.Op 17september 1948,ik was toen 6jaar en 9 maanden.Zat net in de eerste klas,Kwam toen met mijn jongste broertje,4 1/2 jaar in St.Anna te Breda terecht,Ik heb ook de verhuizing naar Teteringen meegemaakt.
Lisette Kuijper
Lisette Kuijper bhic zei op 20 november 2018 om 15:23
Hartelijk dank voor uw reactie, mevrouw Keepers. Kunt u misschien nog iets van uw tijd in Breda en Teteringen herinneren? Heeft u er goede herinneringen aan?
Jo Keepers zei op 20 november 2018 om 15:37
even een reactie op Uw vraag of ik mij nog iets kan herinneren van Breda en Teteringen.Die tijd kan ik helaas niet vergeten.
Ik heb heel veel minder leuke dingen meegemaakt.Ik heb heel veel straf gehad.
Lisette Kuijper
Lisette Kuijper bhic zei op 21 november 2018 om 13:40
Wat verdrietig om te lezen, mevrouw Keepers. Ik wil u bedanken dat u ondanks die negatieve herinneringen toch de moeite hebt genomen om te reageren op onze verhalen. Onze hartelijke dank daarvoor!
saskia zei op 25 februari 2020 om 19:31
Stevensbeek, Maria Regina, wat een ijdelheid die nonnen... het idee om vrouwen of meisjes her-op te voeden. En dat voor vrouwen die zelf niet hebben lief gehad of kinderen hebben gekregen. Wat waren zij wreed tegen de meisjes. Weet ik uit eigen ervaring. Werken moest je, en dat vieze eten MOEST je eten anders kon je je eigen kots opeten. Achter tralies in je bedje. Levens gevaarlijk, als er brand uit was gebroken waren we allemaal verkoold. Nee, ze waren niet aardig, je kreeg geen school, niets en dat terwijl dat toch toen ook al verplicht was. Je moest naar de kers en naar de mis, elke dag. Indoctrinatie! Dat was het. Ben blij dat het afgelopen is met de nonnen.

Reageer op dit verhaal

Heb je al een account? Log in met je gegevens.

Heb je nog geen account? Plaats zonder inloggen, of Registreer een account

Help spam voorkomen en los de volgende som op:
Doe mee en vertel jouw verhaal!