i

Dit verhaal gaat over:

Locatie: Meierijstad
Tags:

De eer en glorie van Veghel

vertelde op 13 juli 2016 om 10:15 uur

Met het overlijden van pastoor Bernadinus van Miert verliest Veghel een icoon. Ondernemend en vastberaden, de 'eer en glorie van Veghel' laat een meesterwerk na.

Pastoor Bernadinus van MiertHet begrip 'icoon' staat in de beeldspraak voor de verdienste van een bepaald persoon. Een icoon heeft uitstraling en is een voorbeeld voor anderen. Soms wordt iemand zelfs letterlijk als icoon aanbeden. Het verlies van zo'n persoon wordt als groot gemis ervaren. Op 3 juni 1870 is Veghel in diepe rouw. 'De eer en glorie van Veghel' is dood. Icoon pastoor Bernadinus van Miert, is na een 'slepende ziekte' bezweken.

19e-eeuwse Brabantse priesters zijn over het algemeen vastberaden types. Maar weinigen slagen er echter in om zo'n grote invloed uit te oefenen op de samenleving als Bernadinus van Miert. De geboren Bosschenaar wordt in 1840 pastoor van Veghel. Hij treft een welvarend dorp aan met een rijke boerenstand en burgerij. Toch is het niet alles goud wat er blinkt. Van Miert ziet een groot aantal landlopers en bedelaars: "Een groot en moeilijk vraagstuk inderdaad". Middels een fonds krijgt hij middelen om armenzorg en werkverschaffing op te zetten. En warempel, in 1850 is er niemand meer aan de bedelstaf. Zijn trouwe helpers hierbij zijn de Zusters Franciscanessen.

Van Miert heeft er vastberaden voor gezorgd dat Veghel een eigen congregatie van liefdezusters krijgt. Om onderwijs en zorg te bevorderen. Het is nog maar het begin van de ondernemerslust die Van Miert ten toon spreidt. Zijn grootste werk voor Veghel staat vanaf 1853 op stapel, de bouw van een nieuwe kerk. "Voor de groote ontwikkeling en de schoone toekomst welke voor Veghel weggelegd zijn". Van Miert weet de veelbelovende jonge architect Pierre Cuypers aan te trekken voor het ontwerp. Cuypers tekent een neogotisch gebouw, geïnspireerd op de Franse gotiek. De totale begroting komt op fl106.910,65,-.

Een gigantisch bedrag. Van Miert bewijst een bekwame financier te zijn. Op diplomatieke wijze gaat hij aan de slag en weet "een groot aantal weldoeners" te vinden. De opsomming kapitaalkrachtige burgers en boeren is verbluffend. Maar Van Miert draagt ook zelf zijn steentje bij. Om de kerkbouw te bekostigen, verkoopt hij zelfs zijn eigen woonhuis. Van Miert krijgt er een sierraad voor terug. De Sint-Lambertuskerk wordt nog tijdens zijn leven in de landelijke media tot icoon verheven. Net als Van Miert zelf. Tot op de dag van vandaag domineert de 'eer en glorie van Veghel' de skyline.

Dit verhaal verscheen eerder in Brabants Dagblad

 

Deel dit verhaal op:
  • Pinterest
  • Tumblr
  • Toevoegen als favoriet
  • Afdrukken

Reageer op dit verhaal

Heb je al een account? Log in met je gegevens.

Heb je nog geen account? Plaats zonder inloggen, of Registreer een account

Help spam voorkomen en los de volgende som op:

Lees ook deze verhalen

vertelde op 4 juni 2009 om 12:27 uur

Pastoor Josephus de Raad (1873-1953)

vertelde op 23 juli 2007 om 14:53 uur

Verregende architect krijgt kousen van kapelaan: Pierre Cuypers en Veghel in 1869