skip naar content skip naar hoofdnavigatie spring naar service navigatie
sluit
Hulp nodig?

Chat is online op maandag t/m vrijdag van 10.00 - 16.00 uur en van 19.00 - 22.00 uur.

Op dit moment zijn we offline. Je kunt je vraag stellen via e-mail of WhatsApp: 06-12887717 (alleen berichtjes)

Meer informatie over de chat-service? Klik hier

Online op dit moment

Stel je vraag

Lisette Kuijper
Lisette Kuijper Bhic
Menu
sluit
Hulp nodig?

Chat is online op maandag t/m vrijdag van 10.00 - 16.00 uur en van 19.00 - 22.00 uur.

Op dit moment zijn we offline. Je kunt je vraag stellen via e-mail of WhatsApp: 06-12887717 (alleen berichtjes)

Meer informatie over de chat-service? Klik hier

Online op dit moment

Stel je vraag

Lisette Kuijper
Lisette Kuijper Bhic

De laatste commerciële kooiker

De laatste particuliere eigenaar van de Empelse eendenkooi was Willem A. Godschalx. Hij kocht de kooi in 1932. Als knecht had hij Jo Reuser in dienst. Jo was geen kooiker, maar wist wél alles van het vak. Hoe kan het ook anders als telg uit het bekendste kooikersgeslacht in Noord-Brabant.

Veel Reusers zijn kooiker, al dan niet als eigenaar van een kooi, zoals Marius Reuser en zijn zoon Piet, die de Marense Kooi in eigendom hadden. Er is nog steeds een familie Reuser eigenaar van een eendenkooi, namelijk de Reuserkooi in de Biesbosch.

Willem Godschalx heeft de Empelse Kooi als een goed renderende kooi in bedrijf gehouden tot in de Tweede Wereldoorlog. Door de verbetering in de waterhuishouding in de polder lopen op een gegeven moment echter de landerijen in de winter niet meer onder. Als dan ook nog de bomen rond de kooi doorschieten, raakt de kooiplas niet opvallend genoeg meer voor overvliegende eenden.

Godschalx vond daar het volgende op: er lag een stuk bedijkt land in de buurt van de kooi. Dat werd in de winter onder water gezet, waardoor het in de nacht goed schitterde. De staleenden vertrokken in de avond naar dit stuk water om te fourageren, en als ze de volgende ochtend terugkwamen brachten ze wilde eenden mee.

Het einde komt, als Godschalx in 1944 de kooi niet meer voor een nieuwe periode van vijf jaar registreert, waardoor het kooirecht verloopt. Na de oorlog raakt de kooi dan ook helemaal in verval. De vogelstand daarentegen tiert welig. Men inventariseert in de jaren ‘50 talloze broedvogelsoorten. Het is in 1956 reden voor Staatsbosbeheer om de kooi te verwerven en te herstellen. De kooi is dan van bestaansmiddel natuurgebied geworden.

Reacties (5)

Rut Stokman zei op 8 januari 2011 om 20:15
Wie is de auteur van dit verhaal.
Zou grag met hem in contact willen komen
Annemarie van Geloven namens BHIC bhic zei op 11 januari 2011 om 19:15
Achter de schermen is contact gezocht met de auteur. Misschien reageert hij via dit forum of neemt hij per e-mail contact met u op. Dan kunt u uw gemeenschappelijke interesse met elkaar delen!
Rut Stokman zei op 23 januari 2011 om 09:33
Contact is gelegd.

Hartelijk dank voor jullie bemoeienis
Hendrik Jan Dadema zei op 27 juni 2014 om 11:16
Misschien een aardig weetje; maar het woord "eendekooi" word veel gebruikt in de engelse taal. Waarbij hoogstwaarschijnlijk geen engelssprekende de oorsprong kent van het woord "decoy". Eendekooi werd "a decoy" , wat wij zouden vertalen als lokmiddel
Marilou Nillesen
Marilou Nillesen bhic zei op 27 juni 2014 om 14:07
Dat is inderdaad een heel aardig weetje, Hendrik Jan. Nooit geweten!

Reageer op dit verhaal

Heb je al een account? Log in met je gegevens.

Heb je nog geen account? Plaats zonder inloggen, of Registreer een account

Help spam voorkomen en los de volgende som op:

Lees ook deze verhalen

Doe mee en vertel jouw verhaal!