i

Dit verhaal gaat over:

Locatie: Goirle
Tags:

en maakt ook deel uit van:

Atlas: RK kerken

vertelde op 19 januari 2015 om 15:32 uur

De kerk van St. Jans Onthoofding was vanouds de hoofdkerk van Goirle en blijft dat ook, nu de andere kerken in het dorp gesloten worden. De kerk zelf is niet zo oud: hij dateert uit 1896-1897, maar verving een gebouw uit de vijftiende eeuw. Dat was op zijn beurt in de plaats gekomen van enkele voorgangers waarvan de oudste dateerde uit de elfde eeuw of misschien nog wel eerder.

Goirle kent ook een bescheiden, maar hardnekkige traditie van bedevaarten. De oudste vermelding dateert uit 1610, maar misschien is de verering veel ouder. Immers: de parochie was vanaf haar ontstaan in de vroege Middeleeuwen toegewijd aan Sint-Jan.

De traditie was hoe dan ook zodanig geworteld dat de bedevaarten bleven doorgaan, ook al was Goirle in 1638 onder protestants gezag gekomen. In plaats van de kerk van Goirle werd een kapel net over de grens in Nieuwkerk – inderdaad, genoemd naar de nieuwe kerk – het doel van de pelgrimage. Nog steeds is er jaarlijks op Tweede Pinksterdag een voettocht naar Nieuwkerk. Tegenwoordig is dat een oecumenisch gebeuren: zowel katholieken als protestanten lopen mee.

Foto: BHIC / Frans van de Pol, 2013

Foto: BHIC / Frans van de Pol, 2013

Foto: G.J. Dukker, 1973. Bron: Collectie Rijksdienst Cultureel Erfgoed 149.189

Foto: G.J. Dukker, 1973. Bron: Collectie Rijksdienst Cultureel Erfgoed 149.189

In Goirle zelf staat Sint-Jan nog steeds centraal. Hij is opgenomen in het gemeentewapen, onthoofd en wel: zijn hoofd heeft hij op een schaal bij zich. ‘Jan-kop-aaf’, zeggen ze in Goirle.

Toen in 1996 de gemeente Goirle bij Tilburg dreigde te worden gevoegd, werd Sint-Jan ingezet om dit te voorkomen. Overal verschenen affiches waarop Sint-Jan een vuist maakte onder het motto ‘Goirle blijft’. Zijn vuist lag netjes naast zijn hoofd op de schaal.

Tot zover het verhaal over de kerk. De bezieling van de parochie moest vervolgens ook komen van mijnheer pastoor, soms ondersteund door een kapelaan of twee. Aan deze zielzorgers leven vast nog wel herinneringen. Denk aan pastoor Van Riel. Hij was in 1943 naar de parochie gekomen en zwaaide er vervolgens nog heel wat jaren de scepter. In de Piusalmanak staat zijn naam halverwege de jaren zestig nog steeds genoteerd bij deze kerkgemeenschap. Hij zal zijn parochianen toen onderhand wel hebben gekend - en zij hem. 

Aan deze pastoor zul je vast nog wel herinneringen hebben. Of aan zijn kapelaans J.A. Burghouts en J.F. Smits. Wij horen het graag van je. Laat hieronder even een reactie achter.

Pastoor G.H.L.M. van Riel (Katholiek Documentatie Centrum, AFBK-2a14413) Pastoor Van Riel
Deel dit verhaal op:
  • Pinterest
  • Tumblr
  • Toevoegen als favoriet
  • Afdrukken

Reacties (2)

Mieke de Volder zei op 11 oktober 2018 om 12:16 uur

Ik ben van 1950 pastoor van Riel met kapelaan Frik en kapelaan van den Oever . Pastoor van Riel heeft mij nog getrouwd . Ik ben erg katholiek opgegroeid elke dag een H Mis en ga nu nog steeds naar de kerk

Marilou Nillesen
Marilou Nillesen bhic zei op 11 oktober 2018 om 17:00 uur

Mooi om te horen, Mieke! Welke herinneringen van je katholieke jeugd zijn je het meest bijgebleven?

Reageer op dit verhaal

Heb je al een account? Log in met je gegevens.

Heb je nog geen account? Plaats zonder inloggen, of Registreer een account

Help spam voorkomen en los de volgende som op:

Lees ook deze verhalen

vertelde op 7 maart 2013 om 10:14 uur

Nieuwkerk in Goirle