i

Dit verhaal gaat over:

Locatie: Den Dungen
Tags:

Den Dungen onder dik pak sneeuw

vertelde op 18 februari 2016 om 21:54 uur

Met deze foto gaan we ruim dertig jaar terug in de tijd: naar de winter van 1984/1985. Voor het eerst sinds 22 jaar werd er weer een Elfstedentocht verreden. Niet in Den Dungen uiteraard maar hier had Vadertje Winter ook goed toegeslagen.

Den Dungen in de sneeuw

Het lijkt nu allemaal ver van ons af te staan maar let wel: de maanden november en december van 1984 zijn als zacht in de boeken komen te staan. De Tocht der Tochten werd toen zeker niet verwacht. Maar 1985 starttte koud, óók beneden de rivieren. Op de Maas was op het gedeelte van Lith naar Sambeek een aantal dagen de scheepvaart gehinderd.

Terug naar de winterse foto van Den Dungen: hierop zien we vooral dat er een stevig pak sneeuw is gevallen. Wie herinnert zich die koude winter van 1985 nog? Of gaan de herinneringen dan toch eerder terug naar de barre tijden in 1963?

Deel dit verhaal op:
  • Pinterest
  • Tumblr
  • Toevoegen als favoriet
  • Afdrukken

Reacties (4)

Mark Goossens zei op 19 februari 2019 om 19:06 uur

En of! Opgegroeid met sterke verhalen over metershoge sneeuw op de Pettelaar in 1963, was het midden jaren '80 eindelijk onze beurt--een echte winter zoals we die van schoolprenten kenden (hoewel die uit de Kleine IJstijd waren dus dat was geen eerlijke vergelijking) en van grijze TV beelden van de toch van 1963.

Twee Elfstedentochten op rij in 1985 en 1986, en, door de meesten vergeten, bijna een derde in januari 1987 maar die werd twee dagen van tevoren afgelast (tot grote opluchting van Evert van Benthem die blijkbaar geblesseerd was).

Ik was krantenjongen in Den Dungen van september 1984 tot en met juni 1987 en daar zaten die drie winters dus bij. Ik had wijk 7 en 156 kranten te bezorgen in Mgr. Godschalkstraat, Van Rijckevorselstraat, Paterstraat, Weidestraat, Hofstraat en Akkerstraat. Normaal lukte me dat in 45 minuten, maar die winters vertraagden je tot een uur.

Het was glijden, vallen, opstaan en weer doorgaan voor 6.85 per dag--guldens wel te verstaan! Door de kou droeg ik drie lagen kleding en een paar handschoenen onder dikke wanten. Ik heb wel eens een verpleegster op weg naar een busstation de stuipen op het lijf gejaagd toen ik dik aangekleed met een stapel kranten onder mijn arm uit het donker plots voor haar opdoemde. "Yeti" is maar een klein beetje overdreven.

Dat goed aankleden moest je door schade en schande leren. In het begin heb ik wel eens mijn eerste uur op het Sint-Janslyceum gemist doordat ik thuis nog onder een warme douche stond om op te warmen.

Is die foto van de Spurkstraat? Die krantenwijk heb ik wel eens overgenomen van een zieke bezorger. In tegenstelling tot mijn vaste wijk had je daar veel wind en meer glijpartijen omdat er later werd gestrooid en wij tussen 6 en 7 's ochtends bezorgden.

Rini. zei op 19 februari 2019 om 21:06 uur

Mark, mooi beschreven de lezers staan meestal niet stil wat een bezorgde krant inhoudt. En zeker in de vroege morgen wanneer je zo lekker warm in je bed zo ligt.

Marilou Nillesen
Marilou Nillesen bhic zei op 20 februari 2019 om 09:16 uur

Veel dank voor je tot de verbeelding sprekende beschrijving, Mark. Heel herkenbaar voor iedereen die in de jaren tachtig jong was (en misschien ook wel voor een heleboel anderen, hoor).

Wij kregen bijvoorbeeld in 1985 een dag ijsvrij van de middelbare school, om naar de Elfstedentocht te kijken. Dat werd gezien als een unieke gebeurtenis. Een jaar later was dat natuurlijk niet meer zo uniek, en die vrije dag ging dan ook niet meer door ;)

Mark Goossens zei op 20 februari 2019 om 16:06 uur

Even opgezocht: 21 februari 1985 was een donderdag, dus een schooldag, en toch herinner ik me de hele dag voor de TV te hebben gezeten (na mijn krantenwijk laat te zijn begonnen om de start niet te missen--sorry lezers). Ik moet dus ook een vrije dag hebben gekregen maar herinner me dat niet.

Per Wikipedia was de Elfstedentocht al bijna in januari 1985 gehouden, maar afgelast, en toen alsnog gehouden na een nieuwe vorstperiode in februari. Dat was me de winter dus wel!

Ik herinner me voornamelijk de koude, zoals beschreven, maar ook een dag met een pak verse dikke sneeuw waardoor wij krantenbezorgers niet konden fietsen. Normaal fietste ik mijn ronde, hier en daar parkerend als er een aantal abonnees dicht bij elkaar woonden. Maar er was een dag dat je niet kon fietsen door het dikke pak sneeuw en ik mijn fiets ergens centraal parkeerde en de meeste kranten te voet bezorgde.

De tuinpaden en inritten waren het gevaarlijkst want die werden pas nadat je de krant had bezorgd bestrooid. Daar viel je wel eens tot je leerde van de tuinpaden af te blijven en via het bevroren gras te gaan. En daar kreeg je dan, eerlijk waar, via je baas bij het Brabants Dagblad in Boxtel, klachten over van abonnees die daar over hadden geklaagd via de telefoon.

Grappig genoeg vertelde ze altijd precies wie er had geklaagd dus als je een kapotte krant had (de krant aan de buitenkant van je bezorgtas schuurde meestal langs muurtjes en bomen) werd die natuurlijk altijd bij die "zeikerds" bezorgd. Mooie tijden!

Reageer op dit verhaal

Heb je al een account? Log in met je gegevens.

Heb je nog geen account? Plaats zonder inloggen, of Registreer een account

Help spam voorkomen en los de volgende som op:

Lees ook deze verhalen

vertelde op 15 december 2011 om 12:53 uur

Sneeuw ruimen

vertelde op 15 augustus 2009 om 15:19 uur

Boerderijen van Den Dungen