i

Dit verhaal gaat over:

Locatie: Lithoijen
Tags:

Een klein monument op de dijk

vertelde op 19 april 2009 om 16:06 uur

Fietsend over de Maasdijk van Lithoijen naar Oijen kom je erlangs. Ter hoogte van het oude gehucht Driehuizen, niet ver van Teeffelen, staat hij aan de rechterkant van de dijk. Uit eerbied voor hem doen de paaltjes met prikkeldraad, die Waterschap Aa en Maas langs de weg heeft geplaatst, zelfs een stapje opzij, misschien om hem ruimte te geven.

Hij is van natuursteen en dateert van 1880, maar zo te zien heeft hij voor heel wat jaartjes bijgetekend: de grenspaal tussen het Hoog Hemaal en de Polder van Oijen.

Totdat na de Maaskanalisatie eind jaar dertig van de vorige eeuw Waterschap De Maaskant de zorg voor de Maasdijken op zich nam, waren beheer en onderhoud van die dijk de voornaamste taken van de waterschappen Het Hoog Hemaal en de Polder van Oijen. Het Hoog Hemaal ‘ging’ over de Maasdijk van Lith en Lithoijen, en de Polder van Oijen deed hetzelfde op Oijens grondgebied. Om de grens van beider bevoegdheden duidelijk te markeren, werd in 1880 deze paal geplaatst, nabij Driehuizen.

Niet toevallig trouwens, want op 4 januari van dat jaar was daar de dijk over een lengte van 500 meter doorgebroken. Een groot gedeelte van het Brabantse Maasland kwam toen blank te staan. Hoogstwaarschijnlijk is toen een bestaande grenspaal weggespoeld en die moest dus vervangen worden.

Alle vier zijden van de paal zijn voorzien van een opschrift. Vanuit Lithoijen aankomend, lees ik “Hoog Hemaal” en aan twee kanten het jaartal 1880. Aan de Oijense zijde van de paal tenslotte staat: “Polder van”. Waarvan? Dat stukje is helaas onleesbaar gemaakt, maar er moet “Oijen” hebben gestaan. Zijn hier vandalen aan het werk geweest?

Al met al staat de paal op een mooie plaats en het waterschap heeft goed voor hem gezorgd. De Monumentencommissie van de gemeente Lith, die druk doende is met de actualisering van de lijst van gemeentelijke monumenten, wil hem graag op deze lijst zetten. Dan is dit, ook voor Lith vrij unieke, monumentje beschermd en kunnen ook de mensen na ons er nog naar kijken en er vragen over stellen. Na vragen komen meestal wel antwoorden, zodat ook dit stukje erfgoed zijn plaatsje krijgt in ons collectieve geheugen.

Deel dit verhaal op:
  • Pinterest
  • Tumblr
  • Toevoegen als favoriet
  • Afdrukken

Reageer op dit verhaal

Heb je al een account? Log in met je gegevens.

Heb je nog geen account? Plaats zonder inloggen, of Registreer een account

Help spam voorkomen en los de volgende som op:

Lees ook deze verhalen

vertelde op 20 juni 2011 om 15:21 uur

Watersnood van 1880