i

Dit verhaal gaat over:

Locatie: Uden
Tags:

Een uiltje knappen

vertelde op 12 maart 2018 om 09:26 uur

Op school zongen we “De uil zit in de olmen”, soms in canon; deftige personen bezigden soms de uitdrukking “een uiltje knappen”. Dat kwam bij mij naar boven naar aanleiding van het verhaal van de Udense schoolmister met een afbeelding van de uil, symbool voor Wijsheid.

De uil zat in de olmen, bij 't vallen van de nacht. Hij zat er doorgaans de hele dag met één gesloten oog, ‘s avonds begint zijn jacht. De schutkleur komt overeen met zijn roestplaats.

De olm, tegenwoordig iep genoemd, kenmerkt zich onder andere door de asymmetrische bladvorm. In de tachtiger jaren schreef m’n broer, destijds werkzaam in Londen, over de aldaar gevreesde iepenziekte die jaren later ook hier opdook. Op buurtschap Aarle in Best werd door IVN een fladderiep, een oudere soort iep geplant.

Jan van Hout uit Oirschot: “vroeger werden jonge bladeren van de iep gestreupt en aan koeien gevoerd vanwege het aanwezige zetmeel.” De schors van de iep bezit vezels die sterk genoeg zijn om touw van te maken. Door de hoog liggende wortels zaten de ploegscharen er snel vol mee, de boer gebruikte ze daarna als bindmateriaal.

In Oosterbeek zit een uil in een voortuin, niet in een olm maar in een Udense Spaanse kers. Hij is in 2008 door kunstenaar Philip Fiedeldij Dop met de kettingzaag gemaakt. Na tien jaar stil zitten in weer en wind heeft de nachtvogel heel wat voor z’n kiezen gehad. Cor Karsemakers uit Best fotografeerde een ransuil op z’n roestplek en Miranda Vissers plaatste een timmermanshandzaag in de mik van een fruitboom. Bij avond met tegenlicht is er een grote gelijkenis met de ransuil.

Ransuil, 2017 © Cor Karsemakers, Best

Tijdens een bezigheidstherapie sneed m’n echtgenote op linoleum een kerkuil. Ik gaf een kunstenaar opdracht die uil te vereeuwigen in een creatie van m’n echtgenote zaliger geplaatst boven in de rugleuning van haar stoel. Haar naam  Hann-eke, door mij genoemd, werd hiervoor onderbroken.

Een toelichting: een nieuw uitgekomen boek werd voor een kwart geopend en thuis gelezen als info naar de klant. Het stapeltje links onder het maximale aantal dat we van de bieb konden lenen. De er naast staande hark heeft betrekking op haar meisjesnaam Harks, het aantal tanden geeft de gezinsgrootte.

Een uiltje knappen: thuis werden de lange, zomerse werkdagen door m’n ouders na het middageten onderbroken voor een bezoek aan het slaapvertrek, met gesloten vensters. Op schoolvrije middagen was ook voor de kinderen een slaapkamerbezoek verplicht, ja, wij moesten!

Een gezonde rust is goed om verzamelde indrukken van onze zintuigen in de hersenen op te slaan, zoals bij een PC op de harde schijf. Computergebruikers worden tegenwoordig in bedrijven automatisch gedwongen even rust te nemen, een positieve ingreep. Ook je lichaam vraagt een rustpauze.

In de late avond en nacht genoten we vanuit onze campingtent van de stilte, onderbroken door de roep van een bosuil, soms aangevuld met het blaffen van een hond, het bezoek van een wasbeer of een losgebroken stier. Het verblijf van de studiereizen liep menigmaal uit tot acht weken prachtige herinneringen, met heimwee naar vroeger, maar terug te lezen door haar geschreven reisbeschrijvingen.

Deel dit verhaal op:
  • Pinterest
  • Tumblr
  • Toevoegen als favoriet
  • Afdrukken

Reacties (1)

Annemarie van Geloven
Annemarie van Geloven bhic zei op 13 maart 2018 om 12:15 uur

Mooi, die permanente ode aan Hanneke! Dank weer voor je verhaal.

Reageer op dit verhaal

Heb je al een account? Log in met je gegevens.

Heb je nog geen account? Plaats zonder inloggen, of Registreer een account

Help spam voorkomen en los de volgende som op:

Lees ook deze verhalen

vertelde op 6 december 2009 om 11:26 uur

Op de kerktoren

vertelde op 9 september 2016 om 09:00 uur

Spookkapel in Mill