i

Dit verhaal gaat over:

Locatie: Vught
Tags:

Elegantie, stijl en klasse...

vertelde op 16 februari 2009 om 13:24 uur

Een stijlvolle auto, een chique gekleed echtpaar en twee mooie windhonden. Wát een plaatje! Het is 26 juli 1948 en het echtpaar Brunnlechner arriveert hier op landgoed Regina Coeli in Vught. Het kost hen geen enkele moeite om even te poseren voor de camera.

Vught, echtpaar Brunlechner 1948

Maar dan wel in stijl! Zelfs de twee hoogpotige Saluki’s (een bijzonder windhondenras) lijken te begrijpen wat er van hen verwacht wordt en laten hun sierlijke en melancholische uitstraling extra uitkomen. Je kunt het op deze foto misschien niet zo goed zien, maar het figuurtje op de radiatorknop van de auto heeft het echtpaar vast speciaal laten maken: het is een windhond in volle ren.

Wie kan ons meer vertellen over dit echtpaar? Wie weet wellicht welk automerk dit is? Wij denken zelf aan een spiksplinternieuwe Wolseley, maar we weten dat niet absoluut zeker.

En we zaten er ook naast: zie de reactie van Frank Vermeijlen: het is een Rover P3 Sports Saloon, een auto die in 1948 een bedrag kostte, vergelijkbaar met bijna € 53.000,- nu.

Heb je de dansschool van mevrouw Brunnlechner gekend? Heb je er misschien zelf nog dansles gehad? Deel je herinneringen met ons. We zijn erg benieuwd naar je verhaal.

Deel dit verhaal op:
  • Pinterest
  • Tumblr
  • Toevoegen als favoriet
  • Afdrukken

Reacties (9)

Frank Vermeijlen, Cromvoirt zei op 16 februari 2009 om 13:59 uur

Hallo,
Naar aanleiding van de vragen die gesteld worden in het Klaverblad mbt de auto kan ik vertellen:
Merk van de auto is een Rover P3 sports saloon. Ze zijn geproduceerd tussen 1948 en 1949 en kostten toendertijd 1102 Engelse Ponden (ongeveer ƒ 12.000!). Kan nog wel meer vertellen over die auto want ik heb er precies zo een!
Mvg

Marilou Nillesen bhic zei op 17 februari 2009 om 08:52 uur

Zo Frank!
Dan ben jij waarschijnlijk één van de weinigen in Nederland met een dergelijke auto? Rij je er ook nog veel mee? En je hebt 'em toevallig niet van de familie Brunlechner gekocht?

Henk Smeets (geen familie) zei op 14 maart 2009 om 00:22 uur

Het echtpaar Brunlechner-Smeets woonde op de hoek van het mr. Loeffplein en de Van Beresteynstraat. Daar had mevrouw B-S een dansschool. Wie in de jaren 1960 niet naar Voeten in Den Bosch ging, volgde in Vught dansles bij haar.

Annemarie van Geloven bhic zei op 16 maart 2009 om 12:21 uur

Beste Henk,
Leuk jouw aanvullende informatie. Misschien heb je zelf daar ook dansles gehad. Als dat zo is, heb je er dan nog foto's van? Je kunt scans van foto's altijd naar BHIC <a href="http://www.bhic.nl/index.php?id=10096" target="_blank">opsturen</a>.
Bij veel Vughtenaren zullen dan weer leuke herinneringen naar boven komen!

Berni le Blanc-Staal zei op 20 juli 2009 om 10:29 uur

De fam. B had in de oorlog ook al een auto en ze hadden telefoon. De honden Vetna en Sarona, ze hadden ook een bouvier Yvonne, kregen zelfs in de oorlog eieren te eten. Wij hebben altijd contact met hen gehad tot ze naar Sun
City vertrokken in 1966. Ik ben er vaak in huis geweest omdat ik veel contact had met hun assistente Dora Wassink, heb er dus ook op dansles gezeten.

Jan Van den Heuvel - Vught zei op 8 september 2009 om 19:48 uur

Ben op dansles geweest bij Brunlechner.
Mevr.B.was de lerares, Dora haar assistente.Als er te weinig meisjes waren kwam het overbuurmeisje Berni Staal opdraven. Heb veel met Berni mogen dansen,ondanks dat ik een matige leerling was. Was een schitterende tijd,denk er graag aan terug.De fam B. bezat prachtige windhonden. Zo af en toe kregen de honden op de speelplaats - met een hoog hekwerk - van de jongensschool St.Aloysius, om de hoek, de gelegenheid zich uit te leven.Echt,de dansschool- met D.en B.- staat voor mij nog steeds voor:Elegantie,stijl en klasse.

Mariët Bruggeman bhic zei op 10 september 2009 om 10:46 uur

Beste Jan,
wat leuk dat je reageert op de bijdrage van het 'overbuurmeisje'. Ik hoop dat ze je reactie nog leest en terug reageert.

Frans van den Heuvel zei op 10 maart 2010 om 13:34 uur

Vanaf 1963 heb ik een aantal jaren gewerkt voor het Internationaal Schaderegelingsbureau Brunlechner aan de Taalstraat te Vught. (later verkocht aan Dr. Karl Jacobs te Brussel). Ik herinner me het echtpaar Brunlechner als een zeer stijlvol gekleed paar. Ze hadden iets aristocratisch over zich. Hij was vaak gekleed in een klein ruitjes costuum en droeg vlinderdasjes. Hij had een Duitsklinkend accent. Een van de opvallende zaken in die tijd was het ritueel van het salaris ontvangen aan het eind van de maand. Dat ging uiteraard toen nog in contante vorm via het loonzakje. De laatste vrijdag van de maand werd er dan via de intercom vanuit het directiekantoor geroepen: &quot;salarissen halen&quot;! Een bijzonder moment telkens weer. Dan gingen we één voor één naar boven om ons geld in ontvangst te nemen. Tegelijk werd ons dan fijntjes meegedeeld of we het de afgelopen maand goed hadden gedaan of niet natuurlijk. Ik kan me de naam Dora ook nog wel herinneren, die werd regelmatig genoemd.
Ik heb de tijd dat ik daar werkte als een bijzondere prettige periode mogen ervaren. Inmiddels dus al weer zo'n 47 jaar geleden! Waar blijft de tijd?

Annemarie van Geloven bhic zei op 10 maart 2010 om 16:13 uur

Inderdaad, waar blijft de tijd... Hartelijk dank voor uw kleurrijke bijdrage. Ook het wekelijks ritueel van het salaris ophalen, gekoppeld aan een functioneringsgesprekje hield je wel met beide benen op de grond!

Reageer op dit verhaal

Heb je al een account? Log in met je gegevens.

Heb je nog geen account? Plaats zonder inloggen, of Registreer een account

Help spam voorkomen en los de volgende som op:

Lees ook deze verhalen

vertelde op 18 februari 2010 om 12:37 uur

Slager Van den Dungen

vertelde op 24 oktober 2011 om 20:11 uur

Een auto van... riet

vertelde op 6 maart 2008 om 12:33 uur

De koningin van "Coeli": zuster Maria Luykx (1904-1996)