i

Dit verhaal gaat over:

Locatie: Boxmeer
Tags:

Genealogisch slagveld

vertelde op 20 oktober 2015 om 19:57 uur

Genealogie een luxe hobby van de laatste decennia? Absoluut niet! Ook in de vroege 18e eeuw snuffelden (vooral adellijke) mensen in stokoude papieren op zoek naar hun roots. Jean Baptiste Barbou en zijn zoon hebben zelfs een genealogisch dagboek bijgehouden. Hierin geven ze ook een uniek inkijkje in hun eigen, soms tragische levensloop.

De adellijke familie Barbou woonde begin 18e eeuw in Amsterdam, verhuisde later naar Roermond en een aantal kwam later in Boxmeer terecht. Vandaar dat het unieke dagboek in ons archief in de collectie Hengst terecht is gekomen. Jean Baptiste (1702-1758) pakt voor het eerst de pen op in 1718 en later neemt zoon Octavio Leon het stokje van hem over. De vader, die duidelijk een netter handschrift had dan zijn zoon, begint met een keurige opsomming van overleden familieleden, onder wie zijn ouders, broer en zus.

Naarmate je verder komt in het dagboek wordt het verhaal steeds persoonlijker en tragischer. Aanvankelijk meldt Jean in 1728 dolblij de geboorte van zijn eerste kind, Anna Maria Catharina. Daaronder heeft zijn zoon 37 jaar later geschreven dat zij 'vol deugden en verstand' aan de 'teering' is overleden.

Dit was helaas niet het enige sterfgeval dat de familie Barbou heeft moeten betreuren. De tweede dochter van Jean en zijn vrouw Theresia Maria de Kesschietre van Havre heeft wel geluk en trouwt zelfs tweemaal. Helaas gold dit niet voor haar vele broertjes. De één na de ander werd in het familiegraf van de Amsterdamse oude kerk bijgezet... Er zullen heel wat tranen zijn gelaten, daar aan de Keizersgracht in Amsterdam. De tweede zoon van Jean overleed als tweejarige peuter. Je houdt het zelf bijna niet droog als je verder leest. Ook zijn derde zoon Josephus, geboren op 22 juni 1737, sterft enkele jaren later. Zijn aantekening van 22 juni 1741 gaat door merg en been:

Ooverleeden 22 juni 1741 denselve dagh van zijn geboorte (...) in d'ouderdom van vier jaer (...)
NB: dit was een lief en aenvalligh kind van groote verwagting'

 De volgende zoon overleeft zijn kindertijd, maar overlijdt op een oorlogsschip in 1760. Het zevende kind werd geboren na een zwangerschap van slechts zeven maanden. Het heeft enkele maanden gevochten voor zijn leven, maar redt het uiteindelijk niet.

Elk kind wordt zorgvuldig begraven in het familiegraf en wordt gelegd in 'het kissie met koopere spijkerties.' Gelukkig viel dit lot niet ten deel aan het laatste kind van Jean en Theresia Maria. Dochter Maria Elisabeth is een langer leven gegund en zij is zelfs getrouwd in 1774.

Deel dit verhaal op:
  • Pinterest
  • Tumblr
  • Toevoegen als favoriet
  • Afdrukken

Reacties (4)

Peer Meurkens zei op 22 oktober 2015 om 12:24 uur

Mooi verhaal, Lisette. Toen ik de naam Barbou zag wist ik dat je de gegevens uit de 'collectie Hengst' hebt. Deze man (48 jaar lang burgemeester van Boxmeer en 39 jaar lid van Tweede en Eerste Kamer) had goede reden om familiegegevens over sterfte van baby's en kinderen te bewaren. Ik schreef nav het BHIC verhaal over J.B. Hengst: "... 6 kinderen van zijn eerste vrouw .... toen die vrouw Cornelia de Kesschietre van Havre op 28 december 1852 in het kraambed overleed waarbij ook de boreling stierf had burgemeester mr. J.B. Hengst één zoon in leven. Van die 6 kinderen van zijn eerste vrouw zijn er 4 als levenloos geboren aangegeven, 1 stierf een jaar na de geboorte." De kindersterfte heeft een lang verleden ...

Lisette Kuijper
Lisette Kuijper bhic zei op 22 oktober 2015 om 15:23 uur

Bedankt voor je waardevolle aanvulling, Peer! Deze informatie heb ik inderdaad uit de collectie Hengst gehaald. Verschillende keren heb ik het voor jou uit het depot gehaald en ik was weleens benieuwd wat er nou ín de dozen zat. En toen kwam dit schrijnende verhaal naar voren. Triest om te lezen hoeveel kinderlevens er in die tijd verloren gingen...

Willem Kranendonk zei op 30 september 2019 om 15:47 uur

Dag Lisette,
Je schrijft "Dochter Maria Elisabeth is een langer leven gegund en is zelfs getrouwd in 1774." Elisabeth is hier eerst een 'meewerkend voorwerp' en vervolgens een 'onderwerp'. Het lijdend voorwerp is dan de lezer die daardoor op het verkeerde been wordt gezet.

Lisette Kuijper
Lisette Kuijper bhic zei op 3 oktober 2019 om 09:47 uur

Hartelijk dank voor je terechte opmerking, Willem. Je hebt inderdaad helemaal gelijk! Ik heb de tekst inmiddels aangepast. Natuurlijk hoor ik het graag als er nog meer verbeterpunten zijn. Bedankt voor je reactie!

Reageer op dit verhaal

Heb je al een account? Log in met je gegevens.

Heb je nog geen account? Plaats zonder inloggen, of Registreer een account

Help spam voorkomen en los de volgende som op:

Lees ook deze verhalen

vertelde op 1 november 2012 om 16:26 uur

Fragmenten uit het leven van familie Dapperen

vertelde op 4 januari 2009 om 15:19 uur

Het kasteel van Boxmeer