i

Dit verhaal gaat over:

Locatie: Sint-Oedenrode
Jaar: 1800
Tags:

Gerardus Wijnen en Clazina Kemps

vertelde op 30 augustus 2015 om 08:48 uur

De familie Wijnen behoorde tot de notabelen van Sint-Oedenrode. Het waren tabaksfabrikanten. En de eerste van deze tak in Sint-Oedenrode was Gerard Wijnen. Hij kwam vanuit Lierop naar Sint-Oedenrode, en huwde in 1796 Geradina Brox.

Gerard kocht een huis op het Kofferen waar de geschiedschrijver Adriaan Cornelis Brock was geboren, nu Kofferen 15-17-18. Twee zonen werden er geboren: Willem en Petrus. Zoon Willem huwde 1837 Helena de Veth, ook zij kregen twee zonen, namelijk Joseph die Maria Anna van der Grinten huwde, en Gerard die in 1867 met Clasina Kemps trouwde.

Leden van St.-Cecilia aan hunne geachte president: Souvenir ‘Nos Jungit Apollo’, uit achting van vriendschap G. Wijnen 1867.

Deze Gerard was tabakshandelaar en raadslid, en een van de bekendste figuren uit die tijd. Hij was ook zeer muzikaal. In de Rooijsche Courant 1883-1884, lezen we dan ook dat hij In 1884 zijn 25-jarig jubileum vierde bij het zangerscollege van de H. Cecilia, waarvan hij president was. Hij componeerde menig stuk, o.a. een ‘Missa Sint Martini’. Door de medeleden werd hem een prachtig cadeau aangeboden als een bewijs van hoogachting.

Op 21 april 1884, op de verjaardag van Gerard Wijnen, werd "aan den geachte beschermheer der harmonie ‘Nos Jungit Apollo’, naar gewoonte bij die gelegenheid ZED. een serenade gebracht door de Harmonie. Het gezelschap werd door den beschermheer in de repetitiezaal geïnviteerd, zij brachten den avond gezellig door en de vrolijke stemming hield allen laat bij elkander."

De harmonie gaf op Oudejaarsavond 1883, ook volgens oude gewoonte, een concert voo haar honoraire leden. De uitvoering getuigde van een degelijke studie en perfecte leiding. Gerard Wijnen bracht deze avond met zijn zangers een compositie van hem ten gehore, de Cecilia-cantate, met een tekst van de eerwaarde heer Pastoor Alex van Heck. Een daverend applaus volgde op deze uitvoering, en geen wonder want "compositie en uitvoering waren keurig." De heer Wijnen werd gefeliciteerd met zijn succes en men heeft vertrouwen dat meer uit zijn geniale muziekpen zal vloeien.

Rond 1880 ontstonden er plannen voor het graven van een kanaal, van boven de Erpse sluis tot Sint-Oedenrode. Wijnen stelde als jongste lid van de Raad voor een deskundig onderzoek te doen instellen naar de kosten enz.. Er waren zoals altijd voor- en tegenstanders en uiteindelijk werd besloten het Roois kanaal te laten rusten. De heer G. Wijnen riep toen moedeloos: ‘dan zal ik ook maar voor het rusten zijn’.

Gerard Wijnen Clazina Kemps

Tot zijn bezittingen behoorde o.a. De Kolk op de Borchmolendijk, het huis van de familie Alkemade, en de kleine huisje bij de Hambrug die bij het begin van de Tweede Wereldoorlog zijn verwoest. Ze stonden daar waar nu de Dommel stroomt. Samen met zijn broer Jos was hij mede-eigenaar van Stroetbolle, Vogelenzang en Logtenburg.

Na zijn overlijden worden in ieder geval de gezamenlijke bezittingen met de erfgenamen van Jos Wijnen (1840-1899) verkocht en vertrekt Gerards weduwe naar Veghel waar haar zoon Willem woonde, de latere burgemeester van Asten die eind 1944 om het leven zou worden gebracht.

Foto’s: Collectie RHC Eindhoven
Bron: Ben Muller Heemschild (1998), afl.2, p. 26-52. Gerard Boley Heemschild (2002), afl.3, p. 57-83. BHIC Rooidoc.0.339

 

Deel dit verhaal op:
  • Pinterest
  • Tumblr
  • Toevoegen als favoriet
  • Afdrukken

Reacties (6)

Willie Damen van de Mosselaer zei op 2 september 2015 om 08:14 uur

Gisteren kwam ik toevallig onderstaande nog tegen in het 'Memoriaal', register betreft verschillende zaken binnen de parochie Sint- Martinus
27 januari 1866 stierf Willem Wijnen oud kerkmeester, aan wiens bemoeiingen men de oprichting van het nieuwe kerkhof vooral te danken heeft. Hierom werd hem gratis een bijzondere plaats op het kerkhof verleend. Voor hem werd het eerste nieuwe baarkleed gebruikt.
Zie ook voor de familie Wijnen: http://www.bhic.nl/ontdekken/verhalen/willem-wijnen

Willie Damen van de Mosselaer zei op 25 maart 2017 om 09:46 uur

1898 Uit de notulen van Sint-Oedenrode
Voor de opengevallen plaats in het Paulus Gasthuis zijn gegadigde: 1 Johanna van Erp, geboren 1 maart 1835 te Sint-Oedenrode en wonende Huize de Kolk. 2 Catharina van Rooij weduwe van Peter van Rooij geboren te Sint-Oedenrode. 3 Wilhelmina Adriaans in de wandeling genaamd Mijntje van Woerkom geboren te Helmond. Bij het stemmen blijkt dat Johanna van Erp de meeste stemmen heeft gekregen. Zij was dienstbode bij de familie Gerardus Wijnen en Clasina Kemps, tot haar dood stond ze in het Sint Paulusgasthuis en in Rooi bekend als Hanna Wijnen.

Eric W. zei op 25 maart 2017 om 14:27 uur

Dag Willie,
Bedankt weer voor deze aanvullingen, het is een prachtig verhaal geworden.
De beste groeten uit SP

Willie zei op 26 maart 2017 om 19:54 uur

Dag Eric, zo onverwachts kom ik in de archieven nog wat tegen. Hier in Rooi proberen we de vrouwtjes van het Sint-Paulusgasthuis in beeld te kregen. Deze Hanna Wijnen was zoek en nu hebben we haar gevonden.

Willie Damen van de Mosselaer zei op 21 oktober 2018 om 20:03 uur

Iedereen in het dorp kende haar als Hanne Wijnen, maar haar eigenlijke naam was Johanna Maria van Erp geboren 1 maart 1835, overleden16 januari 1925 .
Rond de eeuwwisseling was zij de meest opvallende bewoonster van het Sint Paulus-gasthuis Hanne Wijne, zo genoemd, omdat zij jarenlang dienstbode was geweest bij de familie Wijnen.
Naar haar welgedaan rustig en zelfverzekerd uiterlijk te oordelen, had zij in het vervullen van die taak volkomen bevrediging gevonden. Zij hield haar huisje kraakzindelijk. Onder het witte valgordijn fleurden de rode geraniums in geschuurde potten en bengelden rood-witte klokken van fuchsia’s.
Maar het meest opvallende aan het uiterlijk van haar huisje was het weelderig klimop, dat tot aan de spitse nok omhoog rankte, alleen vrijlatende deur en raam en de gevelsteen waarop stichters naam en jaar van de stichting waren gebeiteld. Zij had de klimop zelf geplant en opgeleid.
Juist dit klimop gaf een opvallende bekoring aan het huisje. Reizigers door de mooie omgeving van Rooi bleven even bewonderd staan voor dit interessante geveltje en namen er soms een foto van.
Totdat het wijze bestuur van Sint Paulus-gasthuis besliste, dat dit schone klimop niet in overeenstemming was met gezonde begrippen omtrent het beheer en onderhoud, en daarom al die ‘rommel’ zolang Hanne Wijnen’s trots, deed opruimen. Bij welke opruiming Hanne bedroefd het oude wijze hoofd schudde en vermoedelijk de eerste beproeving in haar lange leven onderging. Maar, tot haar onsterfelijke eer, onderging zij die beproeving met ferme gelatenheid.
F. N. Jansen (1958) in Heemschild (1980), afl.1, p24

Wanneer zij van de familie Wijnen toen huisnummer A 308 naar de Paulus Gasthuisje vertrok woonde ze daar op huisnummer A 89. Waarschijnlijk is ze in hetzelfde huisje blijven wonen, telkens als er in het Centrum of elders een huis werd afgebroken of bijgebouwd schoven alle nummers na bepaalde tijd naar onder of naar boven.

Marilou Nillesen
Marilou Nillesen bhic zei op 22 oktober 2018 om 09:33 uur

Ach, wat een prachtige en tegelijkertijd droefgeestige toevoeging, Willie. Ik kan me voorstellen dat het Hanne aan het hart ging, die klimop die zo rücksichtslos werd weggehaald. Maar wel prachtig beschreven door F. Jansen.

Reageer op dit verhaal

Heb je al een account? Log in met je gegevens.

Heb je nog geen account? Plaats zonder inloggen, of Registreer een account

Help spam voorkomen en los de volgende som op:

Lees ook deze verhalen

vertelde op 21 september 2009 om 13:34 uur

Willem Wijnen