skip naar content skip naar hoofdnavigatie spring naar service navigatie
sluit
Hulp nodig?

Chat is online op maandag t/m vrijdag van 10.00 - 16.00 uur en van 19.00 - 22.00 uur.

Op dit moment zijn we offline. Je kunt je vraag stellen via e-mail of WhatsApp: 06-12887717 (alleen berichtjes)

Meer informatie over de chat-service? Klik hier

Online op dit moment

Stel je vraag

Hilde Jansma
Hilde Jansma Bhic
Menu
sluit
Hulp nodig?

Chat is online op maandag t/m vrijdag van 10.00 - 16.00 uur en van 19.00 - 22.00 uur.

Op dit moment zijn we offline. Je kunt je vraag stellen via e-mail of WhatsApp: 06-12887717 (alleen berichtjes)

Meer informatie over de chat-service? Klik hier

Online op dit moment

Stel je vraag

Hilde Jansma
Hilde Jansma Bhic

Mijn verblijf in De Krabbebossen in 1955

Maria Hack
vertelde op 11 januari 2021
bijgewerkt op 13 januari 2021
In 1955, rond Kerstmis, heb ik zes weken (denk ik) doorgebracht in Kinderhuis De Krabbebossen in Rijsbergen.

De reden dat ik daar ben geweest was volgens mijn vader, dat ik het tweeling-zijn moe was (mijn tweelingzuster was schijnbaar nogal druk). Ik was vijf jaar en heb geen enkele herinnering aan De Krabbebossen. Of ik er een goede of slechte tijd heb gehad, kan ik niet zeggen. Maar als ik de foto's nog eens bekijk, dan krijg ik de indruk dat ik daar best wel een blij en gelukkig (en braaf) meisje was...

Reacties (9)

gerda Godrie zei op 4 april 2021 om 19:49
Wonderlijk dat je tweeling-zijn moe was. Ik kan me dat gewoon niet voorstellen, een tweelingzus is een deel van jezelf. of waren jullie een twee-eiige tweeling.
Bvan geel zei op 6 april 2021 om 11:17
Ik was daar ook als kleuter weet niet hoelang ik ben van1945 ik heb ooit thuis gezien een foto van mij in panorama
Rikie Kapl zei op 11 juni 2021 om 13:21
Ik heb hier 1n 19 58 gezeten rond april Mei
Bart Spijkers zei op 9 november 2021 om 11:27
Heb ook zes weken in de Krabbenbossen gezeten.
Was vier jaar en heb daar in de zomer van 1955 zes weken
gezeten.
Heb er geen fijne herinneringen aan, moest voor mijn gevoel elke dag
Spinazie eten, maar voor mij leken het blaadjes die van de bomen geplukt waren.Weet wel dat ik overdag als enige op een slaapzaal smiddags naar bed moest
Maar het slapen in de avond , kan ik mij niet herinneren .
Na de zes weken opnamen was ik maar ruim een pond aangekomen.
Terwijl ik als schriel jongetje, juist was opgenomen om aan te sterken.
Dit mede door mijn grootouders, die bang waren dat ik anders dood zou gaan.Mijn moeder heeft er heel veel verdriet van gehad.
Zou het iedereen dan ook afraden beweerden zij daarna haar leven lang.
Maar eind goed al goed, op tweede Kerstdag word ik zeventig,
met een buikje ( helaas) maar met een gezonde geest en goed lijf.

Hartelijke groeten
Thijs de Leeuw
Thijs de Leeuw bhic zei op 16 november 2021 om 10:17
Nog bedankt Bart voor het reageren. Misschien had je ook al deze pagina bekeken en de vele reacties daarop: https://www.bhic.nl/ontdekken/verhalen/de-krabbebossen-katholiek-kinderhuis-in-rijsbergen Dat je er zat om aan te sterken zal dus die eentonigheid van de voeding verklaren die je voorgeschoteld kreeg? En wat apart dat alleen jij dan overdag naar bed moest. Als je nog eens verder wilt vertellen, je bent hier welkom (of op die andere BHIC-pagina).
Mart Kievits zei op 10 november 2022 om 15:43
1957, drie jaren jong, drie maanden daar moeten verblijven....heeft mij vele levenslang durende trauma's opgeleverd...
Thijs de Leeuw
Thijs de Leeuw bhic zei op 14 november 2022 om 12:31
Wat triest, Mart, dat dit verblijf zo'n blijvende impact heeft gehad op je verdere leven. Ik weet ook niet of je er meer over wilt vertellen, maar wees welkom. In een eerdere reactie verwijs ik naar de hoofdpagina over Kinderhuis de Krabbebossen, waar nog meer reacties staan. Kun je je nog veel van het verblijf herinneren trouwens, ook al was je pas drie jaar?
Mart Kievits zei op 14 november 2022 om 12:48
Beste Thijs, dank voor je empathie. Ja, ik kan me er nog veel van herinneren. In de eerste plaats dat ik niet op een normale manier van mijn "ouders" afscheid kon nemen (dat waren moeilijk opvoedbare ouders...). Ik stond plotseling achter glas en zag mijn ouders vertrekken. Een kusje of een andere warme hug kon er niet vanaf. Ik had geen idee wat ik daar deed en waarom. Niemand vertelde me iets, niet vóóraf en niet tijdens dat afschuwelijke verblijf. Verder al dat groepsgedoe...verschrikkelijk. Het slapen buiten in rijen bedjes, in rijen tanden poetsen, in bad, op de slaapzaal, etc. Ruim drie maanden het verschrikkelijke schrijnende, schurende en altijd aanwezige gevoel van eenzaamheid, verdriet, pijn tussen mijn oren, piekerende hersenen, het niet meer kunnen lachen en plezier kunnen hebben, heimwee, etc. is me altijd bijgebleven. Dit heeft mij mijn leven lang getekend: hechtingsproblemen, verlatingsangst, geldingsdrang, permanent de strijd met de ander willen aangaan, om te bewijzen dat ik wel deug, dat ik wel lief kon zijn, etc. Ik zit nu (68 jaar oud) wéér met tranen in mijn ogen!

Reageer op dit verhaal

Heb je al een account? Log in met je gegevens.

Heb je nog geen account? Plaats zonder inloggen, of Registreer een account

Help spam voorkomen en los de volgende som op:

Lees ook deze verhalen