skip naar content skip naar hoofdnavigatie spring naar service navigatie
sluit
Hulp nodig?

Chat is online op maandag t/m vrijdag van 10.00 - 16.00 uur en van 19.00 - 22.00 uur.

Op dit moment zijn we offline. Je kunt je vraag stellen via e-mail of WhatsApp: 06-12887717 (alleen berichtjes)

Meer informatie over de chat-service? Klik hier

Online op dit moment

Stel je vraag

Stef Uijens
Stef Uijens RA Tilburg
Menu
sluit
Hulp nodig?

Chat is online op maandag t/m vrijdag van 10.00 - 16.00 uur en van 19.00 - 22.00 uur.

Op dit moment zijn we offline. Je kunt je vraag stellen via e-mail of WhatsApp: 06-12887717 (alleen berichtjes)

Meer informatie over de chat-service? Klik hier

Online op dit moment

Stel je vraag

Stef Uijens
Stef Uijens RA Tilburg

Het Damke van Mie Pol

Een vergeten monument, noemt historisch onderzoeker Marius van Loon het ‘Damke van Mie Pol’ in Waalwijk. Oudere Waalwijkers weten zich dat ‘Damke’ nog heel goed te herinneren. De poort van het Damke is nog te zien aan de Grotestraat, naast het pand met huisnummer 220.

Foto: gemeentearchief WaalwijkSamen met huisnummer 218 behoorde dit pand eens tot het Waalwijkse klooster Nazareth. Er is weinig bouwkundig onderzoek gedaan naar het Damke, terwijl het een van de oudste monumenten van Waalwijk is.

Aan de voorkant is het pand deels verminkt door het aanbrengen van een moderne gevel. Nadat het klooster Nazareth was ommuurd (dat moet zijn gebeurd vóór 1485), moesten er ook toegangen tot het klooster komen.

Het Damke werd een van deze toegangen en werd aangeduid als ‘de kleine poort’. Over en naast deze toegang werd een pand gebouwd, nu de huisnummers 218-220.

Dit gebouw en dus ook het Damke was de verbindende schakel tussen het ommuurde klooster en de buitenwereld. Pachters leverden hier een deel van de opbrengst van hun land af.

© Brabants Dagblad; Eerder gepubliceerd in Een Ons Brabant op 22 september 2007

Reacties (2)

A,M,S,. Coppens de Ruijter zei op 28 juni 2020
Mie Pol woonde daar met een groot huisgezin. Zoal in die tijd jaren 30 waren de mensen arm en grote gezinnen hadden niet veel te eten. Mijn vader "Keesje de Ruijter"ging Mie Pol vaak eten brengen wat over was van hun cafe Kees de Ruijter aan de markt. Hij vertelde deze verhalen dan weer in zijn cafe aan de Grotestraat 147, wat hij later met mijn moeder begon. En zo ging de overlevering van deze markante mevrouw Mie Pol verder.
Marilou Nillesen
Marilou Nillesen bhic zei op 29 juni 2020
Bedankt voor deze mooie aanvulling, A.M.S. Coppens-de Ruijter. Goed te lezen dat mensen als Mie Pol op steun van enkele mensen mocht rekenen. En precies wat u zegt, door de verhalen gaat haar overlevering verder. Dank voor uw bijdrage!

Reageer op dit verhaal

Heb je al een account? Log in met je gegevens.

Heb je nog geen account? Plaats zonder inloggen, of Registreer een account

Help spam voorkomen en los de volgende som op:

Lees ook deze verhalen

Doe mee en vertel jouw verhaal!