skip naar content skip naar hoofdnavigatie spring naar service navigatie
sluit
Hulp nodig?

Chat is online op maandag t/m vrijdag van 10.00 - 16.00 uur en van 19.00 - 22.00 uur.

Op dit moment zijn we offline. Je kunt je vraag stellen via e-mail of WhatsApp: 06-12887717 (alleen berichtjes)

Meer informatie over de chat-service? Klik hier

Online op dit moment

Stel je vraag

Mariët Bruggeman
Mariët Bruggeman Bhic
Menu
sluit
Hulp nodig?

Chat is online op maandag t/m vrijdag van 10.00 - 16.00 uur en van 19.00 - 22.00 uur.

Op dit moment zijn we offline. Je kunt je vraag stellen via e-mail of WhatsApp: 06-12887717 (alleen berichtjes)

Meer informatie over de chat-service? Klik hier

Online op dit moment

Stel je vraag

Mariët Bruggeman
Mariët Bruggeman Bhic

Het einde van het geloof

Grote twijfels ontstaan wanneer tijdens een gesprek met vriendjes een grotere jongen botweg beweerde dat Sinterklaas niet bestond. Hoe moeilijk kon je het rotsvaste geloof in de goedheiligman dat reeds jaren diepgeworteld in je zat zomaar één twee drie loslaten. Daar moesten andere gebeurtenissen aan te pas komen. Lees maar:

Op een druilerige zaterdagmorgen in november werden in de fabriek waar mijn vader werkte naarstig voorbereidingen getroffen om in de centrale hal een podium te bouwen. Niet echt hoog, zodat de goed heiligman, want die werd verwacht, er zonder al te veel moeite op kon stappen. Druk werd er gezaagd en getimmerd en tenslotte werd het podium voorzien van een oud vloerkleed en twee grijze pluchen zitbanken uit de eerste klas van een treincoupé. Een treincoupé zult u zeggen? Ja, want het bedrijf waar mijn vader werkte was de firma Jansen & zn. en wagonherstelplaats, waar destijds toch zo'n 450 man hun dagelijkse brood verdienden.

Tekening: Piet Bruijns
Tekening: Piet Bruijns

Op zaterdagmorgen werd in die tijd nog gewoon gewerkt en rond half één liep een lange rij werknemers langs een klein loketje bij het kantoortje van mijn vader om het loon in kleine gele zakjes uitbetaald te krijgen. Nadat dit was gebeurd dromden de mensen naar buiten om getuige te zijn van de aankomst van de Sint.

Ook mijn broers en ik waren natuurlijk van de partij en in de verte zagen we de goede Sint al aankomen. Achterstevoren gezeten op een grote grijsbruine Zeeuwse knol, een lasbril op en z'n mijter dwars op z'n hoofd, zodat het in de verte leek op de hoofdletter M.

Voorop het paard, dat was bedekt met een oud verschoten vloerkleed, zat zwarte Piet, compleet met roe. Het geheel was al met al zo een zotte vertoning, dat eigenlijk alleen maar in Bergen plaats kon vinden. Iedereen gierde van het lachen en wat er naderhand zich binnen allemaal afspeelde laat ik aan uw fantasie over. 
Mijn rotsvaste geloof in Sinterklaas hoefde niet eens te wankelen.
Het was voorgoed voorbij.

Reacties (9)

Mark Goossens zei op 8 december 2020 om 15:22
Ha! Op mijn derde was ik bij de intocht van Sinterklaas in 's-Hertogenbosch bij Sluis 0 (nul). Een Piet viel van de boot in het water en kwam er wat witter uit dan hij er was ingegaan. Mijn geloof wankelde niet.

Ik herinner me dat Sinterklaas en Zwarte Piet mijn kleuterschool in Den Dungen bezocht. Ik zal dus een jaar of vier, vijf zijn geweest. Toen ik 'tussen de middag' thuiskwam voor lunch, vroeg mijn moeder "en, hoe was Sinterklaas?" "Oh," zei ik, het moet een hulp Sint zijn geweest want deze was niet echt. Hij had een elastiek om zijn baard op te houden." Ik herinner me dat ik volstrekt geobsedeerd naar dat elastiekje zat te kijken tijdens dat hele bezoek. Mijn geloof wankelde niet.

Een jaar later of zo stond ik bij een intocht in Den Dungen en herkende ik één van de Zwarte Pieten als Arie die voor mijn vader werkte. "Nee, dat was Zwarte Piet" bezwoer mijn moeder bij het naar huis lopen. Maar ik wist het zeker, dat was Arie. Mijn geloof wankelde echter niet.
Piet Bruijns
Piet Bruijns zei op 8 december 2020 om 16:28
Volgens mijn zus, die het zich nog heel goed herinnert, waren ze allebei zo dronken als een tor.
Willem Kruf zei op 14 december 2020 om 12:15
Als chauffeur reed ik ook met Sint en Piet rond naar huisbezoeken. Wegens zijn baard kon hij geen bier met een schuimkraag drinken. Dus nam Sint maar een borrel. Maar ja, als je dat al doet in de middag en vervolgens de avond......
Marilou Nillesen
Marilou Nillesen bhic zei op 14 december 2020 om 14:50
In mijn kinderjaren dronk de Sint een keertje biertjes door een rietje (vanwege de baard). Naarmate de avond vorderde, werd de Sint wel érg grappig - dat kan ik me nog wel herinneren.
Willem Kruf zei op 27 januari 2021 om 15:07
Het verhaal van Piet Bruijns speelt zich af in de constructiewerkplaats
Jansen & Zn. Dit bedrijf lag langs de spoorlijn Bergen op Zoom - Goes tegen de Stalenbrug te Bergen op Zoom. Spoorwegkenner Marius Broos schrijft over dit bedrijf in het boek Bergen op weg, deel 3 Transport over rails.

Meer informatie zie de website:
https://mariusbroos.nl/Publikaties/Boeken.html
Jef van Veldhoven zei op 28 januari 2021 om 13:15
En Nellie je zus, waar was die Piet ?
Piet Bruijns
Piet Bruijns zei op 30 januari 2021 om 22:16
Hallo Jef
Nelly - 6 jaar ouder- was inmiddels al lang ontvlucht uit het land der onnozele kinderen.
Zij geloofde niet meer in deze in rood en wit verpakte en naar bier walmende Heiligman en was wijselijk thuis gebleven.
Onze ogen gingen later pas open toen we van een andere sint z’n stem herkende als die van onze buurman, mijnheer Veraart.
Hartelijke groet
Piet
Maria zei op 6 februari 2021 om 14:38
Ach, ik wist heel goed dat hij niet echt was.
Altijd bang geweest voor die vreemde man in vermomming.
Ik weigerde een zaal in te gaan bij die feesten.

Ja, oudere zus had het verklapt. Maar het plezier thuis wat wij onze ouders deden.
Zij hadden plezier aan het plezier toen ze nog geloofden dat wij nog geloofden.
Cadeautjes kreeg je nog niet zo vaak. Het is een feestje dat je als familie en gezin dichter bij elkaar brengt.
Met al die drukke agenda's kan dat niet meer. Al die jaren met steeds terugkerende negatieve geluide. Hét middel om het plezier van mensen die er wél plezier aan beleven te verpesten.

Is net als een uitnodiging voor kerst zonder dat het gevierd werd.
Uit het vriesvak werd een gore en bevroren worst gehaald.
Voor de rest was er nog een prakje van de vorige dag.

Het uitje naar Duitsland was er een met niemand meer op straat.
Alleen de prostitués met een uitstekend humeur, want de winkels sloten eerder. Keken wel verbaasd naar mij dat ik meekwam.

Bij Sinterklaas was een vraag van een van de buurkinderen: "Ken jij het geheim van Sinterklaas?" Mijn botte antwoord: "Ja, die bestaat niet."
Ik kreeg straf, maar toch speelde ik het spel mee.
Ik heb zelf nog na 10e jaar een emmer water voor het paard buiten gezet.
Dat had die vreemde man in vermomming gezegd. Wie angst inboezemt.
Die heeft gezag.

Maar de cadeautjes waren leuk. Klein maar leuke kleine gebruiksvoorwerpen.
Gebruiksvoorwerpen die je toch nodig had.
Wel leuk om als gezin bij elkaar te zitten en die als presentje gepresenteerd te krijgen.

Die reclame van sinterklaas waren leuk, maar ik heb er dit jaar weinig gezien.
Maar wat ik zag. Dat vond ik leuk en creatief.
Maria zei op 6 februari 2021 om 14:54
OEPS

Met kerst in Duitsland met straatwerkers.
Nee, ik ging niet mee. We maakten een stadswandeling en ik dacht mooi versierde etalages en straten te mogen zien.
In het buitenland hebben ze de Kerstman. Dat is een andere gedaante van hetzelfde. Geen Spanje, maar de Noordpool en kabouters als helpers.

Het geheim van Sinterklaas was "... kaal plekje op zijn hoofd."
Broer lief zat een keer bij moeder achter op de fiets.
Mijn moeder had ongeveer 7 hulpsinterklazen gezien.
Broer zat met mondje open en wijzend vingertje.
Cadeautjes (als je er niet zo vaak en niet zo veel krijgt) zijn leuk.

Kerst vier ik nooit meer bij een ander.
Ik vind de versiering en een bijzondere maaltijd fijn.
Net zoals ik kan genieten van het plezier dat kinderen hebben van hun zelf geknutselde surprises.

Reageer op dit verhaal

Heb je al een account? Log in met je gegevens.

Heb je nog geen account? Plaats zonder inloggen, of Registreer een account

Help spam voorkomen en los de volgende som op:
Doe mee en vertel jouw verhaal!