i

Dit verhaal gaat over:

Locatie: Uden
Tags:

Het H. Hartbeeld

vertelde op 4 juni 2013 om 16:29 uur

“Gekomen is uw lieve mei” zongen wij onder het Lof tijdens de Meimaand en thuis werd het Mariabeeld versierd. De Junimaand daarna was toegewijd aan het H. Hart en dan werd dát beeld getooid. En nu, na 65 jaar, siert het H. Hartbeeld nog steeds de huiskamer van het ouderlijk huis en is het de weg naar de zolder bespaard gebleven.

Als kind versierden we het beeld met bloemen, soms geplukt langs de slootkant op het Buurtschap Maasstraat en soms in de wei van de boer, want dat was nog een bloemenzee, gevuld met bloeiende koekoeksbloemen, klaver, margrieten, zuring, madeliefjes, paardenbloemen, boterbloemen en pinksterbloemen.

De bloemvaasjes, glazen potjes, misschien lege mosterdpotjes, werden gevuld tot er geen steeltje meer bij kon. Op de derde vrijdag na Pinksteren werd het H. Hartfeest gevierd, dit jaar 2013 is dat 7 juni.

‘s Morgens was er eerst een plechtige Mis in de St.-Petruskerk voor de schoolkinderen, daarna was er een Bloemenhulde bij het Heilig Hartbeeld op het Kerkplein, de rest van de dag hadden we vrij.

 

Het Heilig Hartbeeld is in 1930 door de parochianen aangeboden aan pastoor H. Th. Swinkels ter gelegenheid van zijn veertigjarig priesterjubileum. Het kunstwerk is een staande Christusfiguur die zegenend zijn rechterhand opheft. 

Links van hem, op een aparte sokkel, staat een beeldengroep van een knielende Petrus met sleutel, die het Udens gezin van vader, moeder en kind beschermt. De beeldhouwer Wim Harzing heeft vader klompen gegeven. De Heilig Hartdevotie was in de jaren twintig en dertig erg populair: overal in de dorpen verschenen H. Hartbeelden. 

Thuis werd iedere avond gezamenlijk het Rozenhoedje gebeden, doch tijdens de maanden Mei- en Junimaand werd de bede afgesloten met het Avondgebed, geknield, op de houten vloer van den herd. Na er jarenlang naar te hebben gekeken in winkels, kregen we eind jaren ‘40 een prachtig, 45 centimeter groot H. Hartbeeld in de huiskamer, geschilderd in felle kleuren. Het kreeg een plaats op een vierpoots tafeltje in de hoek van de kamer met ervoor een neon devotiekruisje. 

Kort daarna was het de beurt aan Truus om de kamer te keren (te vegen) en tijdens dit karwei kreeg het beeld achter haar rug met de bezemsteel een kopstoot. Het kwam van de zetel, boog voorover en viel op de houten vloer, onthoofd en met een gebroken Hart en ledematen. Moeke kreeg de tranen in haar ogen, maar ook wij vonden het jammer.

De stukken werden bijeengeraapt en bewaard, tot we iemand in Uden vonden die het vakkundig restaureerde. Het werd daarna snel door kapelaan Janssen geïntroniseerd. Mijn zus maakte het goed en gaf Moeke met haar 80ste verjaardag een geborduurd kleedje voor het H. Hartbeeld waarop de tekst die vroeger gebruikelijk was, aangevuld met het familiewapen. 

Dit jaar werd er in Vaals een Heiligenbeeldenmuseum geopend zodat deze prachtige kunstwerken uit het Rijke Roomse leven bewaard blijven.

Deel dit verhaal op:
  • Pinterest
  • Tumblr
  • Toevoegen als favoriet
  • Afdrukken

Reageer op dit verhaal

Heb je al een account? Log in met je gegevens.

Heb je nog geen account? Plaats zonder inloggen, of Registreer een account

Help spam voorkomen en los de volgende som op: