skip naar content skip naar hoofdnavigatie spring naar service navigatie
sluit
Hulp nodig?

Chat is online op maandag t/m vrijdag van 10.00 - 16.00 uur en van 19.00 - 22.00 uur.

Op dit moment zijn we offline. Je kunt je vraag stellen via e-mail of WhatsApp: 06-12887717 (alleen berichtjes)

Meer informatie over de chat-service? Klik hier

Online op dit moment

Stel je vraag

Marilou Nillesen
Marilou Nillesen Bhic
Menu
sluit
Hulp nodig?

Chat is online op maandag t/m vrijdag van 10.00 - 16.00 uur en van 19.00 - 22.00 uur.

Op dit moment zijn we offline. Je kunt je vraag stellen via e-mail of WhatsApp: 06-12887717 (alleen berichtjes)

Meer informatie over de chat-service? Klik hier

Online op dit moment

Stel je vraag

Marilou Nillesen
Marilou Nillesen Bhic

Het verhaal van Maria Verschuijten

Ze werd geboren op 20 februari 1853 in de Boskant onder Sint-Oedenrode als dochter van Cornelis en Annamaria Merkx. Haar zus Ardina uit 1856 en broer Johannes uit 1859 overlijden kort na elkaar in 1863, haar moeder in 1888. Samen met haar vader blijft zij uiteindelijk achter.

Maria en haar onafscheidelijke hoedje, staande voor de winkel van Betje en Mietje Vervoort.

In 1878 kwam Annamaria Merkx bij burgemeester Schindler een verklaring afleggen. Daarin lezen we, dat Martinus van Heeswijk in de buurt van haar huis kwam. Zij vroeg hem: ‘Wat moet gij hebben, ge moet maar hier komen als een fatsoenlijk mens’ en hij riep: ‘Ge bent een schelm, jouw koe vreet den helen rand van mijn land af’. Waarop zij antwoordde: ‘verleden jaar hebben jouw koeien onze mangelwortels afgevreten en ons weike afgeweid, wij staan dus gelijk, ge hebt hier niets te doen’.

Willem, de zoon van Martinus van Heeswijk, kwam toen met een groot hout uit de heg gesprongen, waarna die twee samen haar huis binnendrongen. Martinus duwde dochter Maria met geweld met haar hoofd tegen de muur ‘in den houthoek’. Haar aangenomen dochter Antje van den Bersselaar werd tegen de tafel geduwd en hij rukte daarbij haar boezelaar aan stukken. Vervolgens vatte hij Annamaria zelf bij de borst, scheurde de doek aan stukken en duwde haar de achterdeur uit. Zodoende viel zij onder een kroeselbonk tegen de kalkkuil aan op de grond. Hij pakte haar hoofd en schudde het op en neer.

Dochter Maria zag haar moeder op de grond liggen en verklaarde aan de burgemeester, dat toen ze dat zag, ze zo hard als ze kon om hulp had geroepen, “maar niemand kwam opdagen”. Martinus van Heeswijk verklaarde later natuurlijk, dat wat vrouw Verschuijten vertelde allemaal gelogen was.

Vader Cornelis werkte een tijdje als opzichter bij de welgestelde familie Kessler. Tijdens zijn werkzaamheden daar verdronk hun zoontje in de beerput en Cornelis vond hem.

Met haar vader heeft Maria tot aan zijn dood in 1902 op verschillende adressen gewoond. Na zijn overlijden woonde Maria in het Sint Paulusgasthuis, volgens de bevolkingsregisters werd ze circa 1922 overgeschreven naar de Heikant, waarschijnlijk het Armenziekenhuisje dat op de Armenhoef stond. Van de Armenhoef verhuisde ze naar een armenhuisje in de Deken Van Erpstraat, vlakbij bij de inmiddels gesloopte kleuterschool. Uiteindelijk kwam ze in het Sint Odagesticht terecht waar ze op 13 januari 1949 is overleden.

Hieronder: de twee armenhuisjes gesloopt voor een speelplaats bij de toen nieuw gebouwde kleuterschool.

In een ervan heeft Marie enkele jaren gewoond.

Foto’s: Jo van de Kaaij
Bronnen:
BHIC, Sint-Oedenrode, Gemeentebestuur 1811-1933. Toegang 7634.
BHIC, Gemeentelijk Kadaster Sint-Oedenrode 1832-1971, Toegang 7739.
BHIC, Bevolkingsregisters Sint-Oedenrode 1811-1933. Toegang 7634.
L. van Lieshout in Heemschild (2003) afl.2, p. 54-55.

Reacties (16)

Marilou Nillesen
Marilou Nillesen bhic zei op 18 november 2019 om 20:11
Jee Willie, wat een aangrijpend verhaal! Dat moet een dramatische ervaring voor Marie zijn geweest. En met die kennis in je achterhoofd kijk je ook weer anders naar haar foto's.

Prachtige bijdrage, veel dank voor delen!
Ria van Laarhoven zei op 24 november 2019 om 15:32
Dag Willie, wat een verrassing, jouw verhaal over Maria Verschuijten op de Verhalensite van het BHIC.
Een waardevolle aanvulling op mijn verhaal van "De bewoners van Toen".
Ik ben hier heel blij mee. Dank je wel.
Willie Damen van de Mosselaer zei op 24 november 2019 om 20:40
Dag Ria, heel fijn om je reactie te lezen, inderdaad een mooie aanvulling op je verhaal en je verzameling over het leven van de vrouwtjes van het Paulus Gasthuis.
Terry Remmers zei op 12 april 2021 om 21:36
Waar kan ik het verhaal de bewoners van toen vinden?
De peettante van mijn opa, mijn moeder en van mij heeft daar ook gewoond
Haar naam is Francina van de Wetering (tante Sijntje)
Ik ben in het bezit van haar naaimachine, waar ze altijd haar geld mee verdiende. Misschien leuk voor in het museum?
Marilou Nillesen
Marilou Nillesen bhic zei op 13 april 2021 om 11:16
Hallo Terry, bedankt voor je berichtje. Volgens mij kun je het beste hier informeren, zowel voor het verhaal van de bewoners als het (goede) idee voor de naaimachine:

https://mutsenmuseum.nl/

Succes!
Terry zei op 13 april 2021 om 11:26
Marilou, daar staat niks over de bewoners van toen.
Ik ga Ria even contacten, want heb eerder ooit met haar over foto's van tante Sijntje gesproken.
Willie Damen van de Mosselaer zei op 13 april 2021 om 13:32
Marilou en Terry, het eerste wat ik vanmorgen heb gedaan is Ria een mailtje gestuurd om haar op de hoogte te stellen.
Marilou Nillesen
Marilou Nillesen bhic zei op 13 april 2021 om 16:23
Nou, hartstikke fijn, Willie. Dank je wel! Dan komt het vast goed, Terry, daar heb ik alle vertrouwen in.
Ria van Laarhoven zei op 13 april 2021 om 21:05
Goede avond Marilou, Terry en Willie,

Willie, fijn dat je me het bericht hebt doorgestuurd.

Marilou, ik begrijp dat je mij hebt proberen te bereiken, ik heb geen bericht van je terug kunnen vinden, maar bij deze...

Terry, ik heb in 2016, samen met Willie, anderhalf jaar onderzoek gedaan naar de bewoners van het Sint Paulusgasthuis in Sint-Oedenrode.
In 2018 is hierover een tentoonstelling geweest in ons Museum van Brabantse Mutsen en Poffers ( in het Sint Paulusgasthuis )
In 1926 is Sijntje van de Wetering dar komen wonen.

De geschiedenis van de Bewoners van Toen is beschreven in het tijdschrift HEEMSCHILD van Heemkundige Kring De Oude Vrijheid, maar het verhaal van tante Sijntje staat ook op de website van het BHIC, onder het hoofdstuk VERHALEN Ode aan de Brabander : Sijntje van de Wetering, geplaatst in dec. 2018
Marilou kan je dit ongetwijfeld doorsturen.

Ik heb contact opgenomen met de conservator van ons museum over de naaimachine van Sijntje. Hij gaat over de collectie. Zodra ik hierop antwoord heb ontvangen laat ik het even weten. Misschien kan Marilou me je emailadres doorgeven, ( dan kan ik hierop antwoorden, als je daar geen bezwaar tegen hebt ).

Vriendelijke groet,
Ria van Laarhoven
Terry zei op 14 april 2021 om 07:50
Dat is prima!
Hans Hendriks zei op 22 april 2021 om 20:24
Na afbraak van deze panden werd hier later de huizen gebouwd Deken van Erpstraat 14 en 16. Ook deze panden hebben moeten wijken voor de nieuwbouw van Odendael.
Het K.J.V.-gebouw "Ons Huis", Deken van Erpstraat 10 en de kleuterschool uit 1932, Deken van Erpstraat 12 zijn hiervoor afgebroken.
In de laatste twee panden is tijdens en na de oorlog een noodziekenhuis en sanatorium "Rhoda" gevestigd geweest.
Ria van Laarhoven zei op 25 april 2021 om 10:58
Hallo Hans,
Wat fijn dat je deze informatie deelt met het BHIC en met ons.
Er is heel wat gebouwd en afgebroken om uiteindelijk Odendael te kunnen realiseren.
Dat tijdens en na de oorlog een noodhospitaal en sanatorium was, Rhoda genaamd, wist ik niet.
Wel dat Odendael later ook een ziekenhuis was.

Belangrijke informatie die we weer toevoegen.
Nogmaals dank
Willie Damen van de Mosselaer zei op 25 april 2021 om 16:27
B 165 Olland Antonius de Weijer Het gezin moest 26 weken evacueren. Hun huis werd grotendeels verwoest. Kleding en huisraad gestolen. Hun dochter Johanna werd ziek en omdat zij thuis niet kan worden verpleegd is zij opgenomen in sanatorium ‘Rhoda’ voor tuberculose pleuritis. De genoemde afwijking zeer vermoedelijk ontstaan tijdens verblijf onder een duiker gedurende 11 dagen, onder uiteraard zeer ongezonde omstandigheden. Diagnose gesteld door L. Alkemade Arts.
Ria van Laarhoven zei op 25 april 2021 om 19:07
Wat heeft het gezin de Weijer veel ellende meegemaakt Willie, ongelooflijk. Hopelijk heeft Johanna haar ziekte wel overleefd en is het gezin geholpen om er weer een beetje overheen te komen. Weer aangrijpend verhaal. Fijn dat je dit hebt verteld.
Hartelijk dank.
Hans Hendriks zei op 25 april 2021 om 19:37
Beste Ria, betreffende het “Ons Huis” en de kleuterschool ben ik in bezit van zeer veel informatie, van personen die er toen werkzaam zijn geweest.

Reageer op dit verhaal

Heb je al een account? Log in met je gegevens.

Heb je nog geen account? Plaats zonder inloggen, of Registreer een account

Help spam voorkomen en los de volgende som op:
Doe mee en vertel jouw verhaal!