i

Dit verhaal gaat over:

Locatie: Best
Tags:

Het winkeltje op de hoek

vertelde op 12 maart 2013 om 13:01 uur

Aan de Hoofdstaat 51 in Best was een kruidenierswinkeltje gevestigd, dat werd gerund door twee oudere dames. Vele jaren stond dit oudste winkeltje van het dorp bekend als “bij Ida van Dulfkes”.

De dames verkochten de kruidenierswaren los, afgewogen met de weegschaal op de toonbank en daarna verpakt in een van de papieren builen, die aan spijkers boven de toonbank aan de fraaie houten plank hingen. Ida had daarbij hulp van Engelina van den Boom (1901-1969), een weeskind dat zij had geadopteerd.

Op de houten toonbank lagen diverse kaassoorten en verder stond er een koffiemolen en een stroopkan. Het was nog de tijd dat ook stroop los uit de kan werd geschonken. Op de foto zie je voor het raam de met snoep gevulde, glazen flessen.

De voordeur had geen brievenbus en een deurbel is mij niet bekend, de winkeldeur was toch altijd los. De postbesteller overhandigde de post, die in het dorp nog tweemaal per dag werd bezorgd, of legde die op de toonbank.

Wij kochten de kaas aan het stuk, het assortiment in de winkel was het noodzakelijke. Op zondagmiddag kon je de dames in het dorp tegenkomen, gearmd wandelend. De ene was groot van postuur, de andere klein. Mijn zwager legde zo’n wandelmoment in de jaren ’60 vast op een zwart/wit film. Rechts van de winkel was het fabriekskantoor van Tricotbest N.V. met op de achtergrond de fabrieksschoorsteen.

Later ontdekte ik een foto waarop de voordeur van een brievenbus was voorzien, het etalageraam met de snoepflessen had plaatsgemaakt voor vitrage en het winkeltje was opgeheven.

25 Meter verder, ook op de hoek van de straat, was de kruidenierswinkel met groente en fruit van Tante Sientje, de tante van mijn verloofde. Hier deden we de overige boodschappen.

Tijdens de cursus “Schrijven over vroeger” bij het BHIC las iedere deelnemer zijn eigen verhaal voor, terwijl de andere cursisten aandachtig luisterden. Iedereen dacht hierbij aan zijn eigen opgeslagen beelden. Bij het verhaal van Hanneke zag ik het voor me en dacht aan de foto’s die ik in 1965 gemaakt had. Hierbij een citaat uit haar verhaal “De Buurtwinkel”:

“Onze buurtwinkel had geen glazen vitrines, maar wel een hele rij glazen stopflessen. Daarin zat snoepgoed. Als dank voor de klandizie kreeg je na het afrekenen een zakje snoepjes mee, vaak boterbabbelaars en altijd als één klont aan elkaar geplakt. Maar dat vonden wij als kind geen bezwaar.”

Ook bij mij stonden de flessen voor het raam met de aan elkaar geplakte snoep. Na de sloop van het winkeltje werd het perceel toegevoegd aan het huidige parkeerterrein voor “Prinsenhof”. Het kantoor en de fabrieksgebouwen worden nu beheerd door Tapijtcentrum Nederland.

Deel dit verhaal op:
  • Pinterest
  • Tumblr
  • Toevoegen als favoriet
  • Afdrukken

Reacties (15)

Rien de Groot zei op 14 april 2016 om 19:41 uur

Adri Rooijakkers geboren 28 augustus 1862 Best 127,
schrijft in een notitieboekje van 1932,
Om tien uur op 10 November en 30 Januari de Son
nog juist midden boven het huis Dulf de Wert.
Adri, had een klompenmakerij en uurwerk verkoop,
wonend tegenover de Wert, hier genoemd.

Geraldine zei op 15 april 2016 om 15:31 uur

Engelina (3 dec. 1900) is een achternicht van Ida.
Engelina's grootmoeder, Hendrika de Wert, is een zuster van Odulphus de Wert.
Engelina werd wees in 1909 en opgenomen in het gezin van Odulphus.
Broer en zus van Engelina werden opgenomen bij familie van vaderskant.

Henk Rooijackers zei op 18 mei 2016 om 16:52 uur

Leuk om dit verhaaltje te lezen, Rien! Bedankt dat je er mij op attent maakte tijdens het bezoek aan de frites kraam ;-).

Mariët Bruggeman
Mariët Bruggeman bhic zei op 18 mei 2016 om 21:44 uur

Leuk om te horen dat de verhalen van Rien zelfs bij de frietkraam worden besproken :)

Rien de Groot. zei op 20 mei 2016 om 21:21 uur

Prachtig Henk, je hebt aan je woord gehouden en
merk dat je de website heb gevonden.
Ook van je Oom en Tante is een verhaal te schrijven.
Bezit foto,s toen de winkel afgedaan was, het gezellig bezoek
aan Tante Sientje, waar jullie als kind rondliepen.

Henk Rooijackers zei op 22 mei 2016 om 23:16 uur

Ja, NATUURLIJK ga ik dan even kijken en...lezen, hoor :-)! Er is zeker ook een heel verhaal over mijn grootouders - Kees van Hak en Sientje Rooijakkers - en hun winkeltje te vertellen. Die foto's zijn zeker interessant, want uit die periode heb ik zelf niet zoveel. Ik en mijn broer en zus hebben daar HELE goede herinneringen aan: pas wanneer je erop terugkijkt, besef je pas wat een leuke en gezellige tijd dat was (en dat niet iedereen helaas zo'n jeugd beleefd heeft!). Jouw foto van Sientje en Kees in het deurgebond van het magazijn hangt trouwens nog altijd uitvergroot bij mij in huis ;-). Dat zegt volgens mij wel genoeg... .

Henk Rooijackers zei op 22 mei 2016 om 23:25 uur

Trouwens...aan Ida en Liena van Dulfkes (zoals ik ze kende) heb ik zelf ook nog levendige herinneringen. Zoals bijvoorbeeld die keer, dat ik als kind de deur wat te hard dicht deed waardoor de deurbel (die aan een haakje aan de deur zat) door de winkel heen rammelde, hahaha ;-)! Vaker kwam ik bij hen achterom, om de eieren van hun kippen te rapen. Een keer vloog onze teckel Sonja zelfs Liena aan, toen ze onverwacht TE dichtbij kwam: de hond beet in haar kunstbeen en ik zal NOOIT het verraste gezicht van onze hond vergeten...toen hij alleen gekraak hoorde ;-)! Een hele consternatie op het plein, hahaha! Deze anecdotes komen bij me op, wanneer ik daaraan terugdenk, Rien!... .

Mariët Bruggeman
Mariët Bruggeman bhic zei op 23 mei 2016 om 14:38 uur

Ik lees het al, Henk; jij kunt net zo mooie verhalen vertellen als Rien de Groot!
Wij stellen onze website daar graag voor tot jullie beschikking: http://www.bhic.nl/ontdekken/verhalen/een-verhaal-maken#About
Rien kan je er alles over vertellen Henk, hij is een van onze vaste leveranciers van verhalen :).

Rien de Groot zei op 23 mei 2016 om 14:51 uur

Mariët, ik geloof dat we elkaar aanvoelen,
ik was bezig met een reactie, hieronder.
Henk,
bedankt voor de lovende reactie.
Je schrijft prachtig in dialect, “in het deurgebond” (met t of d geschreven)
ik heb het voormij bekende woord nog nooit in mijn (173) verhalen vernoemd.

Ga zelf ook aan de slag, ik lees dat je prachtige schrijfstof bezit,
voor je het merkt zit je aan het maximale aantal gestelde woorden van 500.
Daarna is het genieten van lezers reacties.
Èn vooral zorg voor een pakkende titel, zoals een artikeltrekker in de etalage.
Voor toezenden van foto,s vraag bij BHIC mijn email adres.
Ondertussen heb ik de titel van het verhaal voor je grootouders al klaar.

Mariët Bruggeman
Mariët Bruggeman bhic zei op 24 mei 2016 om 09:54 uur

Dat denk ik ook Rien; en nu maar afwachten welke mooie verhalen Henk ons gaat brengen :).

Henk Rooijackers zei op 24 mei 2016 om 15:41 uur

Ik zal hier zeker nog wel wat gaan schrijven, maar...ik heb al boeken geschreven die uitgegeven zijn ;-)! Dus...het is voor mij niet de eerste keer dat ik over historische zaken schrijf. Mijn eerste boek "Wij Chooristen Tot Best" over de geschiedenis van de koorzang in de Sint-Odulphusparochie (1437-2003) is een standaardwerk voor de muziekgeschiedenis geworden, waaruit nog vaak geciteerd wordt door de wetenschap. Aanstaande zaterdag komt het boek "Vroeger in Best" uit, waarin ik een hoofdstuk over de taal ten tijde van de Heilige Odulphus in Best (ca. 800 n.Chr.) geschreven heb en een reconstructietekening van de boerderij heb geplaatst, waarin onze dorpsheilige geboren is. Kortom: ik timmer al behoorlijk aan de weg. Een nieuw boek in het Engels over mystiek staat op het programma: "Back To Zion", wat waarschijnlijk wereldwijd zal worden uitgebracht. Dus...ik verveel me ECHT niet, hoor ;-)!... .

Lisette Kuijper
Lisette Kuijper bhic zei op 25 mei 2016 om 15:11 uur

Dat klinkt als een prachtige verzameling, Henk! Heel veel succes met het schrijven van je nieuwe boek en mocht je daarna (of in de tussentijd) nog tijd en inspiratie over hebben...je verhalen zijn altijd welkom op onze website! Wij zullen er ons in ieder geval op verheugen, zeker gezien jouw al heel indrukwekkende oeuvre :)

Henk Rooijackers zei op 25 mei 2016 om 15:24 uur

Dank je wel, Lisette :-)! En...ik zal zeker nog wat schrijven. Ik moet er nog even over denken...dat is alles ;-). Het komt dus wel goed, maar...ook over andere zaken omtrent historie en schrijven kan men altijd contact opnemen: dat is geen probleem.

Rien. zei op 6 februari 2017 om 22:54 uur

Tijdens de cursus “Schrijven over vroeger” bij het BHIC,
werd een voorwerp getoond waar we een kort verhaal over moesten schrijven.
Er werd een koffiekop getoond, ik schaterde meteen en dacht aan vroeger.
Na m,n dorst gelest van het pompwater in de keuken gooide ik de laatste waterdruppel uit het kopje.
Ik had alleen het oor vast het aardewerk kopje vloog in stukken
over de plavuizen vloer.

Marilou Nillesen
Marilou Nillesen bhic zei op 7 februari 2017 om 08:48 uur

Mooie anekdote Rien! Wellicht heb je er destijds ook een verhaal over geschreven? Dat zouden we graag hier willen delen!

Reageer op dit verhaal

Heb je al een account? Log in met je gegevens.

Heb je nog geen account? Plaats zonder inloggen, of Registreer een account

Help spam voorkomen en los de volgende som op:

Lees ook deze verhalen

vertelde op 19 september 2009 om 11:09 uur

Een geheimzinnige dreigbrief voor de bakker

vertelde op 26 april 2013 om 14:50 uur

Vruchtenwijn en speculaas

vertelde op 18 november 2009 om 13:37 uur

Een 100-jarige winkelierster: Catharina Hofmans (1880-1980)