i

Dit verhaal gaat over:

Locatie: Someren
Periode: 1963 - nu
Tags:

en maakt ook deel uit van:

Atlas: Kloosters

vertelde op 13 september 2012 om 15:48 uur

Aan de rand van de Strabrechtse Heide stichtten de Zusters van de Goede Herder in 1963 een nieuw klooster, Huize Witven. Het ontwerp was van architect Jan Strik uit Boxtel. Het huis was bedoeld voor de opvang van vrouwen en meisjes, veelal via de Voogdijraad.

In 1980 veranderde het in een kloosterbejaardenoord en verzorgingshuis voor zusters van diverse congregaties.

Al een aantal jaren zijn er plannen om Huize Witven te verplaatsen naar een plek aan de rand van Someren. Na het gereedkomen van nieuwbouw aan de Ter Hofstadlaan, zou de voorziening aan de Beuvenlaan binnen vijf jaar worden afgebouwd.

Foto: Jan Smits

Foto: Jan Smits

Ook worden er dan geen leken meer opgenomen in het oude Huize Witven. Ondertussen is het oude Witven vele malen uitgebreid. Het is inmiddels een zeer uitgestrekt en gecompliceerd gebouwencomplex. Diverse kleine communiteiten hebben er hun eigen kloostertje.

Zo hebben de augustinessen van St. Monica er sinds september 1997 onderdak gevonden. Zij hebben hun eigen gemeenschapsleven in de spiritualiteit van Augustinus. Na een uitbreiding met een tweede groep in 2000 en enkele interne verhuizingen, wonen de zusters sinds maart 2017 in het hoofdgebouw onder de naam Monicahof.

Het oudste gedeelte van het complex is gebouwd in een zakelijke, moderne stijl. De markante kapel is eind vorige eeuw aanzienlijk vergroot en kreeg een halfronde absis. Alle gebouwen hebben een betonskelet en bakstenen muren. Typisch zijn de einden van de betonnen draagbalken die tussen de ramen uit de gevel steken en er een levendig accent aan verlenen. De paviljoens van een bouwlaag hebben aan een zijde een glaspui in de gevel. De bouwdelen verspringen ten opzichte van elkaar en worden door gangen met elkaar verbonden.

Bron: Jan Smits, Vademecum van religieuzen en hun kloosters in Noord-Brabant. Alphen a/d Maas, 2010.

Deel dit verhaal op:
  • Pinterest
  • Tumblr
  • Toevoegen als favoriet
  • Afdrukken

Reacties (9)

Caecilia M.E.Fokke zei op 28 oktober 2017 om 16:32 uur

Huize Witven, ja na het jeugdhuis ben ik er 4 maanden geweest. Ik kwam uit de grote stad Rotterdam en ik vond het er geweldig bij deze zusters. Ik kreeg daar een eigen kamer met een groot raam waardoor ik op het land kon uitkijken en op de bossen. Ik mocht nog niet in de wasserij werken want ik was net 13 jaar. Dus mocht ik in het hoofdgebouw helpen in de huishouding. We hebben veel gewandeld in de bossen. En er was een groot paard in de wei. Die mocht ik wel eens een appel geven en aaien. Ik kan er mij niet zo veel meer van herinneren. Maar wat ik mij herinner is positief. het waren lieve zusters. En zeker na het jeugdhuis was het een verademing voor mij.

Marilou Nillesen
Marilou Nillesen bhic zei op 28 oktober 2017 om 18:01 uur

Nou, wat fijn dat je deze herinneringen met ons wil delen en wat goed te lezen dat je er positief op terugkijkt, Caecilia. Ik neem aan dat je geen foto's hebt uit die tijd?

Caecilia M.E.Fokke zei op 29 oktober 2017 om 18:33 uur

Nee, helaas geen foto's, wat wel erg jammer is. maar ik heb wel herinneringen aan het tehuis, na het jeugdhuis in Rotterdam was het erg fijn om bij de zusters te wonen. En natuurlijk de bossen. Daar was en ben ik nog steeds gek op. Misschien vonden de zusters mij lief of iets anders, ik vond mezelf niet zo moeilijk. Het was een tehuis voor moeilijk opvoedbare meisjes. En ook nog meisjes waren erbij die een jeugdgevangenis hadden meegemaakt. Ik niet, ik kon niet bij mijn vader wonen, die was overnieuw getrouwd met een vrouw met 5 kinderen. Dus daar konden we niet bij. En ik mocht ook niet meer in Huize Witven verblijven na 4 maanden, het tehuis was niet geschikt voor mij. Althans volgens mijn voogdes. Dus ging ik naar Mook en daarna naar Stevensbeek.

Marilou Nillesen
Marilou Nillesen bhic zei op 29 oktober 2017 om 19:47 uur

Nou Caecilia, wat een indrukwekkend relaas. Wat heb je veel meegemaakt in je jonge jaren! Ik vind het bijzonder dat je daar op deze manier op kunt terugkijken. Bedankt voor het delen van je herinneringen.

Caecilia M.E.Fokke zei op 30 oktober 2017 om 11:34 uur

Kijk Marilou, het is niet allemaal rozengeur en manenschijn geweest, maar ik heb er het beste van gemaakt en ben daarom niet zo verbitterd als sommige mensen die in tehuizen hebben gezeten. En met de rest van mijn leven tot nog toe ben ik wel tevreden hoor. Ik heb voor iedereen respect ( als ze het verdienen ) en laat een ieder altijd in zijn waarde. Ik heb bij de zusters veel geleerd wat ik in mijn verdere leven na de tehuizen heb gebruikt. het is mij ook niet altijd voor de wind gegaan maar ik heb mij er tot nu toe redelijk door heen geslagen. Maar vroeger vond ik het erg dat ik altijd maar moest vertellen dat ik en mijn 2 zussen en broer in verschillende tehuizen hebben gezeten, maar ik vind het allang niet meer erg. Ook daar heb ik mezelf bij neergelegd dat het nu eenmaal niet anders is. Met vriendelijke groet Cecile

Johan Smits zei op 12 april 2018 om 12:46 uur

Beste Caecilia, wij hebben een boek mogen maken over huize Witven in 2013 gepresenteerd, helaas door privé reden hebben we dit soort verhalen niet veel op kunnen nemen. dus mooi om dit te lezen. Naar mijn weten zijn er nog boeken, huize Witven valt nu onder Land van Horne . Hierbij nog een link naar een filmpje hierover https://www.youtube.com/watch?v=9aEsmwv9qv0
Groet Johan

Lisette Kuijper
Lisette Kuijper bhic zei op 12 april 2018 om 15:24 uur

Goed om te weten dat jullie een boek hebben geschreven over huize Witven, Johan. En wat leuk dat je hier ook de link weergeeft naar het Youtube filmpje, bedankt!

Annie Jorissen zei op 28 november 2018 om 23:50 uur

Ik heb er gewoond van november 1966 tot en met november 1968.
Voor mij 2 mooie jaren, door omstandigheden in mijn thuis situatie werd ik gedwongen volwassen en zelfstandig te zijn. Hier mocht ik kind zijn en weer naar school. Moeder Benedicta en Zuster Theresia(trees) waren mijn vrienden en vijanden tegelijk. Ik kwam er toen ik 16 was en met 18 mocht ik weer in de maatschappij. Ik kan hier geen namen noemen van mijn mede huisgenoten maar ik heb aan de meeste prettige herinnering en totaal geen misbruik of uitbuiting mee gemaakt. Ik lees zulke nare verhalen over de zusters van de goede herder en dat raakt mij. Ik veroordeel niemand en al die verhalen zullen ongetwijfeld waar zijn maar in Witven herken ik het niet.

Lisette Kuijper
Lisette Kuijper bhic zei op 29 november 2018 om 13:19 uur

Wat fijn dat jij je niet herkent in de negatieve verhalen die de ronde doen over de zusters en dat jij juist een fijne tijd hebt gehad in huize Witven, Annie. Ging je met veel plezier naar school en werd er ook gelegenheid geboden om iets aan vrijetijdsbesteding te doen, of niet?

Reageer op dit verhaal

Heb je al een account? Log in met je gegevens.

Heb je nog geen account? Plaats zonder inloggen, of Registreer een account

Help spam voorkomen en los de volgende som op:

Lees ook deze verhalen

vertelde op 26 november 2012 om 14:49 uur

Klooster de Goede Herder in Tilburg