i

Dit verhaal gaat over:

Locatie: Boekel
Periode: 1900 - 1940
Tags:

Lief en leed in bakkersgezin

vertelde op 24 augustus 2015 om 10:58 uur

M’n tante Nellie van Huisseling-de Bie vertelde me op zaterdag 22 januari 2000 dat haar ouders, Gerardus de Bie en Hendrika de Bie-van Kol, elkaar in ’t begin van de 20ste eeuw leerden kennen doordat Grard vanuit zijn geboorteplaats Macharen in Boekel was komen werken als bakkersknecht bij bakker Bonaerts in de Kerkstraat.

Dat was waar nu, ruim een eeuw later, ongeveer Kerkstraat 9 is, schuin tegenover waar Drika’s vader (Johannes van Kol) ’n  van-alles-wat-winkeltje had.

In 1907 trouwde het stel en zette ze ’t Van Kol-winkeltje voort. En omdat Bakker Bonaerts inmiddels al lang dood was, nam Grard het bakkerijgebeuren van weduwe Bonaerts mee over naar de overkant van de straat. Dat werd later Kerkstraat 12B en weer vele jaren later de A.H. / Aldi-parkeerplaats.

Het echtpaar kreeg uiteindelijk 19 kinderen, van wie er zeven binnen enkele dagen overleden: 3 tweelingen en ’n eenling. Ondanks deze pijnlijke gebeurtenissen, vond ’t toen zevenjarig zoontje Jan ’t toch nodig om z’n vader er over aan te spreken met de woorden “vader ik snap nie dêh ge gin betere babies uit kunt zuuken, ze gôan iedere keer dooad en ze keken helemôhl blauw ôk nog!”

Het gezin van Grard en Drika in de Kerkstraat bestond uiteindelijk dus uit vader, moeder, 12 “belhamers” en de inwonende oom Janus de Bie, de oudste broer van Grard, die ernstig reuma had. Hij klaagde nooit en hielp zelfs zo goed als ie kon om ’n paar centjes bij te verdienen.

Zo ging ie huis aan huis langs om klein textiel te verkopen. Hij liep erg moeilijk en als ie bij ’n huis iets verkocht kreeg, moest de vrouw des huizes, die gekocht had, bij hem de portemonnee uit zijn jaszak halen om af te kunnen rekenen, want zelf kon Janus er niet bij. Maar er valt nog meer over deze arme stakker te vertellen. Zo vermeldde de krant De Zuidwillemsvaart, dat ie op zondagmorgen 9 Juli 1933 toen ie naar de hoogmis wou gaan, ter hoogte van café Van Lankvelt* door ’n twaalfjarige knaap met de fiets aangereden werd en voorover op de straatkeien terecht kwam. “Zeer zwaar gewond aan hoofd en schouder met veel bloedverlies, werd de ongelukkige door omstanders naar huis gebracht. Een dokter die in de buurt woonde** legde het eerste verband, later werd de man behandeld door dokter Pannekoek uit Gemert” zo luidde het artikel.

Toen z’n broer Grard drie jaar later, in 1936, stierf, kwam bij de begrafenis de hele familie van heinde en verre de laatste eer aan de gestorvene brengen. En zo gebeurde het dat terwijl de familie in de huiskamer zat na te praten en Drika even weg was, ’n vrouwelijk familielid uit Den Bosch, ’n hard oordeel meende te moeten vellen, namelijk dat Janus, nu Grard dood was, niet meer in ’t gezin paste en maar moest vertrekken.

Later op de dag toen de familie weg was, vond moederke Drika oom Janus huilend bij te kachel zitten. Ze vroeg wat er toch aan de hand was en kreeg te horen over ’t voorval. Drika, ’n vrouw met veel begrip en tegen elk onrecht dat iets of iemand werd aangedaan zei: “Janus geleuft er mar niks van wah die stadse allemoal heh geziht, ge hoeft hier noit weg. Ge muht hier aalt bleve, dor zeurig ik wel vur!”

Ongeveer 2 jaar later lag Janus op ’t sterfbed. Ze hadden hem op de opkamer*** gelegd. Zo konden Drika en haar dochters hem goed verzorgen daar er ook altijd wel iemand in de tegenoverliggende keuken aanwezig was. De deuren kwamen zowat tegenover elkaar in de tussenliggende gang uit. Toen het dan bijna zover was om te sterven begon Janus luidkeels in bed allerlei dansliederen uit zijn jonge jaren te zingen. Want Janus kon toen hij jong was ontzettend goed dansen. Bij elk lied dat ie zong riep hij een meiskesnaam. Zogezegd een meiske wat ie had gekend op de dansvloer. Zo vertrok ome Janus al dansend in gedachten en zingend naar de hemel.

En als ze daar ’t licht niet uit hebben gedaan, vertelde m’n tante, dan danst ie en zingt ie daar nog naar alle waarschijnlijkheid.

*Anno 2015 daar waar ’t Kruitvat gevestigd is.
**Dit moet Dokter Schoonhoff zijn geweest, tevens geneesheer van Huize Padua, die heeft gewoond met praktijk tot ± begin jaren '50 in het huis waar anno 2015 de Fam. Trienekens (Kerkstraat 22) woonachtig is.
***Opkamer = kamer ’n paar treden boven de kelder. Het trapje naar de opkamer was altijd naast de keldertrap naar beneden.

Deel dit verhaal op:
  • Pinterest
  • Tumblr
  • Toevoegen als favoriet
  • Afdrukken

Reacties (10)

Gerard H.A.A. de Bie
Gerard H.A.A. de Bie zei op 5 februari 2016 om 17:35 uur

De sterfsituatie van Janus in het verhaal doet me een beetje denken aan die van de vader van Olga (gespeeld door Monique van de Ven in de film en door Jelka van Houten in de Musical) in "Turks Fruit". Deze (de vader dus) zong , althans in de film, ook luidkeels, op z'n sterfbed, maar dan het lied "Tietekont" op de melodie van de Radetzky - mars gecomponeerd door Jahann Strauss Sr.
Van "Tietekont" werd rond 1980 ook nog een Carnavalsplaat uitgebracht. Echter dit lied zal vast niet door Janus gezongen zijn. Hij stierf namelijk op 5 februari 1938. Dus vandaag 78 jaar geleden wat ik weer las in het overlijdensboek in het Mariakapelleke in onze St. Agathakerk waar dat elke dag achter glas op de datum nauwkeurig ter inzage ligt. Zeker in die tijd was zulk een tekst in het preutse katholiek Brabant "not - done".

Marilou Nillesen
Marilou Nillesen bhic zei op 9 februari 2016 om 09:02 uur

Inderdaad, Gerard, het heeft veel weg van het Wolkers-fragment. En wat een prachtig verhaal overigens.

Adrie Liebrand zei op 24 februari 2017 om 10:54 uur

Dag Gerard de Bie, met veel belangstelling je verhaal gelezen.
Mijn moeder is Jet van Huisseling getrouwd met Jan Liebrand .Nellie van Huisseling de Bie is mijn tante. Getrouwd met ome Toon
Voor enkele jaren geleden ben ik bij haar op bezoek geweest in Boekel.
Weet jij misschien waar ze nu woont, want ik ben nog eens aan de deur geweest en volgens mij woonde ze daar niet meer?

Gerard H.A.A. de Bie
Gerard H.A.A. de Bie zei op 5 maart 2017 om 16:02 uur

Dag Adrie,
Leuk zulk een reactie.
Heb tante Nellie nog gezien bij begrafenis van haar broer Gerrit eind vorig jaar. Haar adres heb ik echter niet. Maar ik ga dat navragen via m'n familie.
Hoop je snel van dienst te kunnen zijn.
Groet Gerard.

Adrie Liebrand zei op 5 maart 2017 om 20:29 uur

Dag Gerard bedankt voor de info.. Ik zie ernaar uit! Haar broer Gerrit is mijn ome Gerrit. die is getrouwd met Tante Truus.

Marilou Nillesen
Marilou Nillesen bhic zei op 9 maart 2017 om 13:59 uur

Hallo Gerard en Adrie, we gaan jullie achter de schermen met elkaar in contact brengen, dan kunnen jullie verdere informatie uitwisselen.

Veel succes samen!

M. Schonenberg - van Huisseling zei op 17 september 2017 om 18:03 uur

Jammer dat mijn neef Gerard de naam van mijn ouders verkeerd schrijft.
Het is Toon van Huisseling en Nellie van Huisseling - de Bie.

Trouwens neef Adrie is afgelopen week bij mijn moeder (95 jaar) op visite geweest.

Mariët Bruggeman
Mariët Bruggeman bhic zei op 19 september 2017 om 15:36 uur

Beste M. Schonenberg-van Huisseling, bedankt voor uw reactie. Misschien lees ik erover heen, maar waar ergens in de tekst staat deze verschrijving?

Gerard H.A.A. de Bie
Gerard H.A.A. de Bie zei op 19 september 2017 om 17:40 uur

Daarvoor ben ik je een verklaring schuldig Mariet. Ik heb n.l. een collega van je er al op gewezen en die is je dus voor geweest. In de Foto staat het nog wel steeds fout.

Mariët Bruggeman
Mariët Bruggeman bhic zei op 20 september 2017 om 09:25 uur

Bedankt voor je reactie Gerard, dan hoef ik in ieder geval daarover niet aan mezelf te twijfelen :).
Helaas kunnen we de tekst op de foto niet aanpassen; deze is ons zo aangeleverd.

Reageer op dit verhaal

Heb je al een account? Log in met je gegevens.

Heb je nog geen account? Plaats zonder inloggen, of Registreer een account

Help spam voorkomen en los de volgende som op:

Lees ook deze verhalen

vertelde op 28 september 2014 om 17:42 uur

Feestvieren bij een koninklijk huwelijk in 1937

vertelde op 14 juli 2015 om 14:13 uur

Voorvallen in 'n middenstandsgezin