i

Dit verhaal gaat over:

Locatie: Mill en Sint Hubert
Tags:

In de klas bij meester Arts

vertelde op 7 augustus 2009 om 10:23 uur

Hele generaties in Langenboom zijn geschoold door ‘Meister Arts’. Eerst was dat Bernardus Arts, later zijn zoon Martien. Beide onderwijzers waren ook op andere manieren heel actief in de dorpsgemeenschap, waarvoor ze ook alletwee onderscheiden werden.

De onderwijzerswoningBernardus Arts kwam in 1913 als jonge onderwijzer in Langenboom aan. Tien jaar later verliet hij tijdelijk het dorp om schoolhoofd te worden op ’t Oventje. Maar in 1929 keerde hij terug in Langenboom als hoofd van de lagere school. Bernardus beperkte zich niet alleen tot lesgeven op zijn eigen school. Hij zag in dat de landbouw nieuwe eisen stelde en wilde jonge boeren daarin helpen. En zo begon hij een landbouwcursus.

Maar ook lesgeven in bredere zin was niet genoeg voor Bernardus Arts: hij zette zich in voor het Wit-Gele Kruis, de fanfare Amicitia, het burgerlijk armbestuur, de NCB en de RKJB. Voor al zijn inzet werd de onderwijzer in 1952 onderscheiden met het gouden erekruis Pro Ecclesia et Pontifice.

De Graafsche Courant schreef bij die gelegenheid “Meester Arts is een begrip geworden voor de Langenboomse bevolking. Iedereen vond in hem door zijn voorbeeld een steun, op de weg naar liefde en onbaatzuchtige ijver, in vriendelijke behulpzaamheid, in geduldige evenwichtigheid, bescheiden en godsdienstigheid”.

Een jaar later schreef dezelfde krant aan de vooravond van het veertigjarig jubileum van de onderwijzer: “En wat zo mooi is, Langenboom en deze eenvoudige meester zijn één. Bernardus Arts is eerlijk en rustig, punctueel en met oog voor het maatschappelijk leven”.

Het klooster, nu steunpunt voor ouderenIn 1957 ging Bernardus met pensioen en zijn zoon Martien Th. Arts volgde hem op. Martien heeft duidelijk een aartje naar zijn vaartje: eerlijk, doordacht en oprecht met daarnaast een groot organisatietalent. Die eigenschappen kwamen hem goed van pas toen de paters Dominicanen in 1964 hun vertrek aankondigden. Vanuit de parochie veroorzaakte dat nogal emotionele protesten, die Martien Arts op een verstandige manier wist op te vangen.

Net als zijn vader was Martien sterk bij het gemeenschapsleven betrokken. Zo was hij voorzitter van de voetbalvereniging SES. Maar daar bleef het niet bij: “Er kon niets gebeuren op maatschappelijk of sociaal terrein, in het kerkelijke of politieke leven, of de heer Arts was erbij”. Dat stond in Het Torentje van september 1972, bij gelegenheid van zijn 25-jarig jubileum als onderwijzer in Langenboom.

Opnieuw net als zijn vader dat ooit overkwam, kreeg hij bij zijn jubileum een pauselijke onderscheiding vanwege zijn inzet voor de parochie. Ook bij zijn leerlingen was hij geliefd. Niet voor niets verscheen de hele klas oud-leerlingen van 25 jaar terug op de receptie van zijn zilveren onderwijzersfeest. Het tekende Arts dat hij daar geëmotioneerd op reageerde: “De rillingen liepen over mijn lijf”.

Deel dit verhaal op:
  • Pinterest
  • Tumblr
  • Toevoegen als favoriet
  • Afdrukken

Reacties (5)

Martin van Els zei op 3 maart 2010 om 14:42 uur

Ik heb persoonlijk slechte herinneringen aan "meister arts". Als onderwijzer had ie nogal losse handjes. En als er op de speelplaats hard werd gevochten, maakte hem dat niks uit. Volgens hem "Hoorde dat er allemaal bij" Maar als de "lievertjes" klas begonnen te treiteren. keek hij een andere kant uit. Maar als je weer eens werd aangevallen mocht je niet terug slaan. En dan had meister Arts het ineens wel in de gaten. Zo werden die ruzies natuurlijk steeds erger.

Mijn broer heeft ie o.a. een gebroken neus geslagen. Ook dat was schering en inslag. Toen vonden onze ouders het welletjes en ging m'n broer toen naar een andere basisschool. Toen ik naar de HAVO wilde, vond meister Arts dat een slecht idee, en heeft toen de positieve uitslag van de Cito-toets kwijtgemaakt. Maakte achteraf niks uit, de cijfers van het toelatingsexamen waren al meer dan genoeg om naar de HAVO in Boxmeer te kunnen.


Martin van Els zei op 3 maart 2010 om 15:12 uur

Als je van hem een knal kreeg, moest je maar afvragen waarom. Uitleggen deed ie niet. Dan kon je nog een knal krijgen. Onze ouders zijn destijds keer op keer met "meister" Arts gaan praten, maar daar deed niks mee. Achteraf bleek dat "meister Arts" ruzie had gehad met onze opa en een oom van ons. En dan is het blijkbaar heel logisch dat je het op de kleinkinderen afreageert. Begin jaren 80 deed "meister" Arts mee aan de gemeenteraadsverkiezingen. Hij haalde toen maar 30 (dertig) voorkeursstemmen binnen.
Zegt al genoeg, denk ik.

Annemarie van Geloven bhic zei op 3 maart 2010 om 15:56 uur

Beste Martin, bij deze persoonlijke ervaringen lopen ook 'de rillingen over je lijf'...

Martin van Els zei op 3 maart 2010 om 23:19 uur

Dankjewel Annemarie

Andre Koenen zei op 2 februari 2011 om 12:23 uur

Je moet er wel bijzetten over welke meister Arts je het hebt. Ik heb zelf enkele jaren bij de oude meester Arts in de klas gezeten en niks geen losse handjes Het was een fijne leraar maar iemand zwart maken is zo gedaan.

Reageer op dit verhaal

Heb je al een account? Log in met je gegevens.

Heb je nog geen account? Plaats zonder inloggen, of Registreer een account

Help spam voorkomen en los de volgende som op: