skip naar content skip naar hoofdnavigatie spring naar service navigatie
sluit
Hulp nodig?

Chat is online op maandag t/m vrijdag van 10.00 - 16.00 uur en van 19.00 - 22.00 uur.

Op dit moment zijn we offline. Je kunt je vraag stellen via e-mail of WhatsApp: 06-12887717 (alleen berichtjes)

Meer informatie over de chat-service? Klik hier

Online op dit moment

Stel je vraag

Marilou Nillesen
Marilou Nillesen Bhic
Menu
sluit
Hulp nodig?

Chat is online op maandag t/m vrijdag van 10.00 - 16.00 uur en van 19.00 - 22.00 uur.

Op dit moment zijn we offline. Je kunt je vraag stellen via e-mail of WhatsApp: 06-12887717 (alleen berichtjes)

Meer informatie over de chat-service? Klik hier

Online op dit moment

Stel je vraag

Marilou Nillesen
Marilou Nillesen Bhic

Internaat Eymard-Ville in Stevensbeek

Vanwege ruimtegebrek in hun kloosters van Brakkenstein en Baarle gingen de Paters van het Allerheiligst Sacrament (ook wel Sacramentijnen genoemd) in 1934 op zoek naar een nieuwe locatie voor hun juvenaat, oftewel hun interne opleiding voor jongens die ook kloosterling wilden worden. Zij vonden deze locatie in Stevensbeek.

Foto: collectie Heemkundekring Stevensbeek
Foto: collectie Heemkundekring Stevensbeek

Naast het juvenaat stichtten de paters in Stevensbeek ook een klooster. Na de Tweede Wereldoorlog gingen de paters zich steeds nadrukkelijker richten op opvoeding en onderwijs. En het was in deze context dat zij een nieuw concept ontwikkelden, dat de naam Eymard-Ville kreeg. Deze "jongensstad" werd gesticht in 1954, had een eigen bestuur en burgemeester en omvatte een gymnasium, een Determineer Schakel School (waar je werd voorbereid op het gymnasium of een andere, beter passende vorm van vervolgonderwijs) en een ulo-school. In deze bijzondere gemeenschap hadden de jongens van het internaat zo veel mogelijk alles zelf in handen. De broeders konden er hun idealen als onderwijzers en opvoeders via verschillende wegen ontplooiien.

Foto: Fotostudio Jan Waarma, collectie BHIC STE0010
Kapel (ca. 1955). Foto: Fotostudio Jan Waarma / collectie BHIC 

Anno 1960 boden de paters ook een handelsopleiding aan. Samen met het gymnasium en de ulo-school maakte deze deel uit van de scholengemeenschap Stevensbeek.

In 1966 werd het gymnasium opgeheven, waarna er een mavo en een havo voor in de plaats kwamen. Dit betekende echter nog niet het einde van het internaat. Dat internaat werd pas in 1972 gesloten, een gevolg van het dalende aantal roepingen en dus interne leerlingen dat zich jaarlijks aanmeldde.

De voormalige jongensstad Eymard-Ville kreeg een nieuwe bestemming als ontmoetingscentrum, maar werd in 2009 gesloopt. De laatste paters vertrokken in 2002.

Heb jij nog op kostschool gezeten in Stevensbeek? Hoe was het om op te groeien in hun jongensstad? Reageer hieronder, deel je herinneringen en vul deze pagina aan! Ook zijn wij op zoek naar internaatfoto's voor in de BHIC fotocollectie. Deze kunnen worden verzonden naar info@bhic.nl.

 

Meer over Eymard-Ville

 

Naar de Internatenkaart

Reacties (60)

Hennie Jansen zei op 25 maart 2019 om 22:34
Voorlopig ben ik nieuwsgierig naar reacties die binnenkomen. Zo gauw als ik inspiratie heb zal ik een poging wagen om een bijdrage te leveren
Marilou Nillesen
Marilou Nillesen bhic zei op 27 maart 2019 om 09:18
Dat is prima hoor, Hennie. Misschien heb je gezien dat er op verhalen van andere kostscholen al flink wordt gereageerd? Wellicht ter inspiratie ;)

Wij wachten in ieder geval rustig af...
Peter van de Meerendonk zei op 14 april 2019 om 11:02
ik heb 1961? op de dss gezeten. heel veel concreets kan ik me niet meer herinneren, maar ik heb een prachtige tijd gehad! we haalden veel kattekwaad uit en in mijn herinnering kregen we daar ook wel ruimte voor. behalve dan die keer dat ik de papagaai in de eetzaal de bijnaam - pannekras - van broeder pancratius had aangeleerd, die het beest dan ook prompt tijdens de stilte voor het gebed luidkeels uitriep ....
dat kostte me twee dagen schorsing die ik als hulpje van juffrouw van de sande? uiterst aangenaam ben doorgekomen. de reactie thuis was minder.
met pater koopmans letterlijk de boer op om een of ander dealtje letterlijk van de akker binnen te halen. hij had zijn roeping gemist, was beter coureur geworden.
ik heb elders wel gelezen over seksueel misbruik, maar heb nooit enig idee gehad dat dat ook hier aan de orde was.
Marilou Nillesen
Marilou Nillesen bhic zei op 15 april 2019 om 15:25
Hallo Peter, bedankt voor je bericht! Zoals je het omschrijft, klinkt het inderdaad als een prachtige periode. Het maakt natuurlijk wel nieuwsgierig hoe lang je bezig bent geweest de papagaai die bijnaam te leren :) Maar als ik je goed begrijp, konden je ouders dit initiatief minder waarderen...

Fijn te lezen dat je daar zo'n mooie tijd hebt doorgemaakt die je deze prachtige herinneringen heeft opgeleverd.
Jan Willem van Nunen zei op 16 april 2019 om 19:28
Als 12 jarige heb ik in 1966-1967 op de DSS-school Eijmardville gezeten. Het was een voor mij zeer traumatische beleving. Ik was klein van stuk en niet erg weerbaar. Werd veel gepest en dan wreekt zich het feit dat je 24 uur per dag tussen die pestkoppen zit. Er zit niet om vier uur een moeder met een kopje thee klaar om je te troosten. Bij de herinnering hieraan schieten nu nog de tranen in mijn ogen. Eens in de zes weken mocht ik naar huis.
Eigenlijk heb ik geen slechte herinnering aan de paters zelf. Ze waren streng, maar van enige vorm van misbruik kan ik ze niet betichten. Zo'n instituut waar je dag-in-dag-uit gebukt gaat onder kinderterreur, zou je weerbaar kunnen maken. Bij mij is dat niet gelukt.
Het iets verderop gelegen "De La Sal" was een stuk luxer. Daar hadden de kinderen, naar het zeggen, ieder een eigen kamertje. Wij moesten het doen met een grote slaapzaal waar de bedden van elkaar gescheiden waren door houten schotten. Chambretjes heet dat. Dat betekende dat je ook 's nachts kon worden blootgesteld aan de kinderterreur.
Gelukkig heb ik slechts één jaar op Stevensbeek gezeten. Daarna ben ik naar het Pius XII college in Beek-Upbergen gegaan. Daar was meer vrijheid en mochten we om de twee weken naar huis. Dit hielp niet tegen de kinderterreur waar zwakkere, iets kleinere kinderen onder gebukt gaan.
Aan Peter: volgens mij was het Juffrouw van Sandvoort, bijgenaamd "de Kloek", die papegaai heeft later hetzelfde uitgehaald tijdens de stilte die viel na de bekendmaking van de moord op Martin Luther KIng. Maar nu riep hij "kloek!". Sommige herinneringen waren wel mooi.
Marilou Nillesen
Marilou Nillesen bhic zei op 17 april 2019 om 11:48
Beste Jan Willem, wat verdrietig te lezen dat je hier zo'n zware tijd hebt moeten doorstaan. En wat krachtig dat je dat juist op deze plek vertelt. Maar dat het je ook na al die jaren nog zo aangrijpt, is veelzeggend genoeg (helaas). Ook al was het 'maar' een jaar; dat lijkt me een ongelooflijk lange periode voor een twaalfjarige. Je laatste zin is (weliswaar een schrale) troost, maar toch...

Veel dank voor je indrukwekkende bijdrage.
Toon Swinkels zei op 18 september 2019 om 17:03
Beste Marlou

Ik heb enige weken gelden een reactie gestuurd als bewoner van Eijmard Ville gedurende een aantal jaren, maar tot mijn verbazing
Is deze nog steeds niet geplaatst . Ik vermoedt dat er iets is misgegaan.
Kun je mij een mailtje sturen of jij inderdaad niets ontvangen hebt.
Maak ik een nieuw verhaaltje,

Groetjes

Toon Swinkels
Marilou Nillesen
Marilou Nillesen bhic zei op 19 september 2019 om 11:25
Hallo Toon, wat vervelend zeg! Ik heb mijn mailbox nog eens nagekeken maar niets kunnen vinden. Ik informeer nog even bij mijn collega Thijs, mogelijk heeft hij iets gezien. Mocht dat niet het geval zijn, dan laten we je dat zeker even weten. Hopelijk kunnen we snel met je verhaal aan de slag, fijn dat je dat hier even laat weten.
Marilou Nillesen
Marilou Nillesen bhic zei op 19 september 2019 om 12:25
Toon, erg vervelend maar ook bij mijn collega Thijs komt niets te voorschijn uit zijn mailbox. Zou je de moeite willen nemen je verhaal nog een keer te mailen naar info@bhic, tav Internaat Joseph Protector in Stevensbeek? Dan komt het meteen op de juiste plek.

Alvast veel dank voor alles, en excuses dat het zo gelopen is. We proberen het snel goed te maken!
Andre F. Ruijter zei op 5 februari 2020 om 18:17
Beste Marilou,

Ik zat van 1936-67 op het internaat Eijmard Ville. Nooit geweten dat het ook de naam Joseph Protector had. Is de kapel die ik op de site zie de kapel van het internaat en het klooster.
Ik heb een hele leuke tijd gehad. Begonnen op DSS/ in de eerste week heimwee, maar opgevangen door Mevr. van Zantvoord. Zij deed dat goed. Daarna op het gymnasium een mooie tijd gehad. Maar helaas ben ik van het internmaat afgestuurd omdat ik verliefd was geworden, zeg maar hoteldebotel op Maria van Neerven. Zij woonde in Stevensbeek en was als administratief medewerkster verbonden aan het huis naast de kamer van directeur pater van Duijnhoven. Ach een heel verhaal / haar broers zaten ook op het gymnasium?
Nu ja een leuke tijd/ leuke vriendengroep en ik kon goed opschieten met broeder Leonardus leo Kappé.
A.F. Ruijter zei op 7 februari 2020 om 11:38
1936 = 1963
Marilou Nillesen
Marilou Nillesen bhic zei op 8 februari 2020 om 22:22
Hallo André, bedankt voor je openhartige berichtje en goed te lezen dat je goede herinneringen hebt aan die tijd. Heb je nog contact met iemand van die vriendengroep?
jp.kwaks zei op 18 maart 2020 om 19:31
Er zat ook een Adrie Ruyter uit Heiloo op de DSS klopt dat......62-63
Andre Ruijter zei op 18 maart 2020 om 21:14
Dat klopt jp.kwaks/ waar zat jij toen?

Groet,
Andre
jan pieter kwaks zei op 19 maart 2020 om 15:59
Ik zat in groep C DSS en sliep op de blauwe slaapzaal ,naast Luc Scholte uit Groningen Goedhart Westen uit Musselkanaal was ook een jaargenoot wij deden op dezelfde dag toelatingsexamen....in juli 1962
Andre Ruijter zei op 19 maart 2020 om 18:26
Beste Jan Pieter, zat jij 62/63 op DSS?
Ik kan mij niet herinneren dat ik toelatingsexamen heb moeten doen. Ik zat in 63/64 een jaar op DSS/
Daarna naar gym/seminarie in het oude gebouw. Ik kan mij julli namen niet herinneren/ jij mijn naam wel?

Groet,

Andre
jan pieter kwaks zei op 19 maart 2020 om 19:16
Ja ik was schooljaar 62-63 als jij 63-64 was,hebben we elkaar niet ontmoet .moet dan een naamgenoot van jou geweest zijn. Deze jongeman heette Adrie .Zijn vader werkte als technicus op Schiphol .wat toelatingsexamen betreft,dit zal wel een toets geweest zijn.
Andre zei op 19 maart 2020 om 20:25
Ik ken wel een Adrie Ruijgrok!
Walther Stroop zei op 4 april 2020 om 13:56
Zat van 67 tot 70 op smart volle. Namen die ik met herinner. Walter van Hulten Tonny bouw Theo Linssen. Ook broeder kapel en ook een broer van kapper was daar leider samen met merkx. Veel gevoetbald.
Thijs de Leeuw
Thijs de Leeuw bhic zei op 20 april 2020 om 17:50
@Walther: nog bedankt voor je bericht. Wat ik me afvroeg, heb je misschien ook nog foto's uit die tijd? Voetbalden sommige paters weleens mee trouwens?
Carel Reuser (toen Karel, maar in paspoort staat C) zei op 25 april 2020 om 22:24
Ik zat op de DSS van de Heer Wols in het jaar 1962/63, vervolgens in de zogenaamde parallelklas I 1963/1964 en ging toen naar het gymnasium dat in een houten noodgebouw zat voor het jaar 1964/65. Op de DSS was het bijzonder gezellig, ik kwam daar vanuit de 5e klas lagere school, was vrij jong dus. Het internaat was ook prima, ik had nergens last van. Later hoorde ik wel verhalen van jongens die misbruikt zijn, heb ik nooit iets van gemerkt. Er waren goede gasten bij zoals Ad van den Anker en die pater Koopmans (beroemd geworden vanwege zijn strijd tegen abortus). Dan inderdaad die papagaai van Juffrouw van Zandvoort (dacht ik). Was niet zo'n fijn mens. Helaas in 1965 weggestuurd wegens onbetamelijk gedrag. Jammer vond ik dat.
Walther Stroop zei op 1 mei 2020 om 19:42
Ik heb foto's.
Paters speelde nooit mee
Carel Reuser (was Karel) zei op 1 mei 2020 om 21:01
Ik kom nog eens even terug op eerder bericht. Dus 62/63 op de DSS, 63/64 in de PARallelklas I en 64/65 in de tweede gym in het houten noodgebouw een eindje wandelen richting Overloon. Namen uit die tijd kan ik nauwelijks herinneren, maar er was een Lucas van Meer of Vermeer, een Jeroen van Herten, een Jeroen Degenkamp, Nico Debets, Olaf Breukers, allemaal uit die tijd. Ook een zoon van een minister Cals die de Mammoetwet heeft doorgevoerd. Walther Stroop hierboven zegt: "Paters speelden nooit mee", maar dat is niet waar. Die Ad van den Anker voetbalde mee, die broeder Leonardus ook. Alleen was voetballen niet mijn ding. Ik ging liever crossen op een fietsje op de crossbaan, of naar het bos met een stel, waar die beek doorheen stroomde. Be-Fair heette dat. Moest je je voor opgeven.
Walther stroop zei op 2 mei 2020 om 15:01
Beste Carel. Ik zat later als jij op ev toen voetbalde de paters niet mee of niet meer mee .
Thijs de Leeuw
Thijs de Leeuw bhic zei op 4 mei 2020 om 16:19
@Walther: dank nog voor je reactie. Die foto's: als je wilt kun je daar scans van sturen, naar info@bhic.nl, dan voegen we ze op deze pagina toe. Kijk maar of je daar wat voor voelt. Hartelijke groet,

@Carel: ook jij bedankt voor je reactie en welkom op de site. Was dat "Be-Fair" een soort vereniging of club voor sport en spel in de natuur/de bossen of hoe moet ik dat zien?
Carel Reuser zei op 4 mei 2020 om 17:19
Be fair was geen vereniging, zo heette de woensdag- en zaterdagmiddag invulling. Je was verplicht iets te gaan doen: voetballen, zwemmen in Boxmeer bij goed weer, spel in het bos, enz. Op de be fair lijst stonden een aantal mogelijkheden als genoemd en meer, afhankelijk van het weer. Je was verplicht ergens aan mee te doen. Niets doen was er niet bij.
Thijs de Leeuw
Thijs de Leeuw bhic zei op 6 mei 2020 om 09:10
Ah zo! Jullie werden wel in vorm gehouden met zo'n vast programma. Gezonde geest in een gezond lichaam, veel buiten, veel zon, goede boslucht... Kan me van oude prospectussen - die we soms toegestuurd krijgen - herinneren dat internaten op die manier ook werden gepromoot. Er zullen nog veel oud-leerlingen zijn die deze Be-Fair dagen herinneren lijkt me, benieuwd of daar nog reacties op komen.
Wat ik me nog afvroeg, waren die activiteiten dan in de bossen/op de heide bij Oploo, of de bossen richting Overloon of soms nog verder weg?
Dank voor je reacties en groeten.
Carel Reuser zei op 6 mei 2020 om 20:51
Thijs, de activiteiten in de bossen waren richting Overloon. Dan ging je ter hoogte van waar later het La Salle internaat werd gebouwd rechtsaf en dan kwam je op gegeven moment, paar 100 meter, uit op een open stuk, deels heide, deels zand, waar ook de beek door liep die verder stroomafwaarts ook langs het gebouw van het DSS-internaat stroomde. En daar werd sport en spel bedreven. Soort scouting. Ik heb geprobeerd de lokatie op google earth terug te vinden, onmogelijk. Is nu allemaal weiland of zo iets. Op de stafkaarten van de omgeving blijkt mij dat die beek verlegd moet zijn, en nu meer ten zuidwesten van Stevensbeek loopt en uitwatert op de Strijpsche Beek die dan weer overgaat in Sambeeksche Uitwatering en vervolgens uitmondt in de Maas.
Thijs de Leeuw
Thijs de Leeuw bhic zei op 7 mei 2020 om 17:19
@Carel: okay, n.a.v. je verhaal had ik al even op google earth gekeken om de mogelijke locaties te vinden, maar dan krijg je inderdaad een hoop opties en met die veranderingen in het landschap had ik eerlijk gezegd nog geen rekening gehouden. Dan wordt het lastig : ) Maar a.d.h.v. je uitleg is het toch goed te lokaliseren. Reden dat ik het vroeg is dat het ook weer niet héél ver van mijn woonplaats vandaan is (Handel), dus vroeg me af of ik er weleens heb gewandeld.
Dank voor je uitleg en groeten,
Toon Swinkels zei op 17 juni 2020 om 11:54
Middels een hint van mijn buurman werd ik geattendeerd op de site Wierook Wijwater en Worstenbrood.
Mooi initiatief. En ja ik heb van 1958 tot 1963 “ op Eymard- Ville gezeten”. Ik heb geen nare ervaringen er aan overgehouden. Ondanks dat ik ook ben weggestuurd. Sterker nog ik kijk tot volle tevredenheid terug op die tijd. Met goede herinneringen aan o.a. de paters van Duijnhoven, van Dartel, Koopman, van den Tillaert, Ruigrok, de leraren Steneker, Hermsen.
Buiten het studeren, ik herinner mij nog de studiezaal met alleen leerlingen, zonder toezicht en het was er muis stil, kon jer als je wilde aan allerlei activiteiten deelnemen, denk sport in de breedste zin van het woord , muziek , toneel , houtbewerking. Met pater Koopman gingen wij voetballen tegen andere internaten. Met broeder Damiaan mocht je naar de tuin. Ik ben nooit door wie dan ook geïntimideerd .
Bij mij zat in de klas Jean van Neerven en een paar klassen hoger zat zijn broer Wil ( onlangs nog ontmoet). We werden redelijk vrijgelaten in ons doen en laten. Mochten gaan zwemmen in de Plasmolen. Kortom een brede opvoeding. Wel moest je staatsexamen doen . Het gymnasium was toen nog niet erkend. Ik heb na mijn verblijf daar nog vaak een bezoek gebracht aan Pater van Duijnhoven die in mijn tijd de rector was. Interessant is het om te constateren dat jou beleving een hele andere is dan de mijne. Op hetzelfde internaat en toch zo verschillend.
Thijs de Leeuw
Thijs de Leeuw bhic zei op 17 juni 2020 om 11:56
@Toon: dank voor je reactie, ook op de pagina over het bijbehorende klooster van de paters. Je bijdrage is bij deze ook hier toegevoegd.
Carel Reuser zei op 17 juni 2020 om 13:35
Toon, je hebt het over “jouw beleving”, wie is deze 2e persoon enkelvoud?
Roel Crasborn zei op 1 juli 2020 om 12:00
Wat leuk om dit allemaal te lezen aan de andere kant van de wereld waar ik zo’n 40 jaar geleden naar toe emigreerde.1964 tot 1968 heb ik op Eymard-Ville doorgebracht en nooit met tegenzin terug gedacht aan die tijd .Ja er gingen wel eens verhalen rond van een bepaalde pater ,wiens naam ik niet wil noemen ,omdat ik verder nooit een moment heb mee gemaakt van wat een viezerik .Ja de bekende papegaai hij of zij kon zelfs wat Latijns omdat ze bij het tafeldekken vroeg in de ochtend ik geloof het credo zongen .Iemand had de papagaai een balpen gegeven die de papagaai had open gekraakt en daardoor onder de inkt zat hij verloor de helft van zijn veren en heeft lang niets “gezongen “of gesproken.Wij hadden ook een aap op het internaat die zijn eigen “kamertje”had als je de ingang aan de zijkant over het bruggetje naar binnen ging was het meteen links in het internaat .Als we gingen wandelen namen we hem dikwijls mee ,ik geloof dat het Loet de Lange was die voor hem zorgde ,en als we terug liepen over het bruggetje was er een grote boom dan gooide we het aapje omhoog en liepen door hij greep altijd wel een tak en kwam weer achter ons aan behalve die ene keer we hoorde een plof en hebben hem weken verzorgd en een been gespalkt .Helaas geen foto’s van al die jaren maar ik kom nog wel terug met meer spannende verhalen .Bedankt voor het opzetten van deze side en benieuwd of iemand nog reageert op het apen verhaal waar gebeurd !

Adriaan Schouten zei op 11 juli 2020 om 14:10
Ik zat ook in 1961/1962 op de DSS. Wij hebben Peter van de Meerendonk nog wel eens naar huis gebracht. Daarna heb ik nog 4 jaar op het gym gezeten tot gymnasiumkant werd opgedoekt. Mijn broer Antoon heeft 6 jaar in Stevensbeek doorgebracht. Hennie Jansen herinner ik me ook nog goed. Hij kon er goed de stemming in brengen met zijn gezang ‘s morgens, te voet, op weg naar school. Ik heb er een prima tijd gehad met veel goede herinneringen. Wat er al geschreven is komt mij allemaal wel bekend voor. Zeker jongens als Dick van Deutekom (Wie kent zijn verhalen niet over de Amersfoortse Kei, die zijn opa er heeft neergelegd of zijn zus met haar sportwagen. Het in brand steken van dozen schoensmeer die hij op de buitenmuur had gesmeerd, op Brakkenstein Nijmegen ) en George Kawin ( Geboren en getogen in Papoea Nieuw Guinea) zullen niet snel vergeten worden. George, die zomaar even tegen het hoofdgebouw opklom, halverwege even een raam binnenging om zijn schoenen uit te doen, een stuiterballetje uit de dakgoot haalde ( hij hing aan een arm aan de dakgoot), over het dak naar de andere kant klauterde en daar weer naar beneden. Hij won een weddenschap dat hij via de bomen, zonder aan de grond te komen, vanaf het bruggetje over de beek naar de nieuwe gymzaal kon komen. Hij kon ook prachtig vertellen over zijn jeugd in Nieuw Guinea en hoe hij het hier allemaal vond.
Herinneringen en verhalen genoeg.
Als ik anderen hoor praten over hun kostschooltijd (op andere kostscholen), dan hadden wij erg veel vrijheid.
Leuk om zo wat van anderen te horen. Ik ben ook benieuwd wat het nog allemaal brengt. Groeten!
Hennie Jansen zei op 11 juli 2020 om 17:11
Adriaan Schouten herinner ik me ook nog. Uit de buurt van Den Bosch?
Van Dick van Deutekom herinner ik me nog dat hij de eerste dag op het internaat kwam met een blauw oog, dat hij te danken had aan de wapenstok van de politie en van George Kawin dat hij met een steen zo een duif uit de lucht gooide. Namen die voor mij van belang waren: Bert Janssen, Rinus Bekkers, Jan Janssen, Hans Swart (!) en nog vele anderen.
Biechten heb ik in Stevensbeek voor de laatste keer gedaan. Met een groepje waren we 's avonds-'s nachts naar Overloon gegaan om daar in een café wat te drinken. Helaas werden we betrapt door de directeur.. Ik stond op het punt om te promoveren en ik dacht slim te zijn door te gaan biechten bij pater/directeur Van Duinhoven die ook in de promotiecommissie zat. De promotie ging niet door.
Adriaan Schouten zei op 11 juli 2020 om 22:02
Wij (Antoon en ik) zijn nog jarenlang bevriend geweest met Jan Jansen en Rien Bekkers, beide uit Sint Oedenrode. Jan Jansen woont nu in Schijndel, Rien Bekkers in Olland ( googel maar tonpraoter Rien Bekkers). Gr.
Hennie Jansen zei op 13 juli 2020 om 16:41
Een paar jaar geleden ben ik bij Rien Bekkers nog op bezoek geweest, nadat ik hem met een voorstelling in Goirle had gezien. Na afloop ging ik hem in de kleedkamers opzoeken. Terwijl ik met mijn vrouw op de gang aan het kletsen was, hoorde ik vanuit een kleedkamer: HENNIE JANSEN...
Na 40-50 jaar herkende hij mijn stem!. Of ik heb een vreemde stem die je nooit vergeet of we hebben enkele jaren zo intensief contact gehad dat je bepaalde stemmen uit honderden herkent.
Martin Philipsen zei op 19 juli 2020 om 11:47
Ik heb van Pasen 1953 tot juli 1960 vertoefd in het internaat te Stevensbeek.. Ik ben daar terechtgekomen via een neef van mijn moeder, die lid was van de congregatie. Volgens mij had die als taak om jongens voor de congregatie te werven, want de concurrentie tussen de verschillende congregaties was groot, want behalve ik ging ook een klasgenoot van mij naar Stevensbeek.
Ik werd als 11-jarige in een voorbereidende klas geplaatst, waar ik de lagere school heb afgemaakt. Daar werd het systeem van de scouting gehanteerd met patrouilles. Hoe dat precies ging, kan ik mij niet meer herinneren
Ik heb daarna vijf jaar op dat seminarie (gymnasium) gezeten. Op dat moment werd daar een geheel nieuw opvoedingssysteem ingevoerd, jongensstad Eymardville, genoemd naar de stichter van de orde. Daarvoor heette het internaat St. Joseph Protector. Een jongensstad met burgers, een eigen burgemeester en een eigen bestuur uiteraard onder verantwoordelijkheid van de paters. Er waren jaarlijks heuse burgemeestersverkiezingen, Het was een jongensstad met rangen ( S-burger, SS-burger! en SSS-burger), die je kon verdienen. Hoe hoger de rang hoe meer vrijheden je kreeg (meer roken, later naar bed, vaker naar huis etc.). Wie wilde dan niet promotie maken? Je moest dan wel aan de eisen, die ervoor stonden, voldoen. Een presidium, waarin naast de pater directeur en pater prefect ook medescholieren zaten, besliste over promotie of degradatie. Ik heb overigens nog het reglement van Eymardville uit die tijd bewaard.
De seminarietijd is voor mij geen plezierige tijd geweest en heeft mij voor mijn persoonlijke ontwikkeling meer kwaad dan goed gedaan. Het systeem van Eymardville was goed bedoeld, maar in zijn uitwerking voor de ontwikkeling van kinderen zoals ik, ik wil niet zeggen desastreus, maar wel negatief. Het systeem leidde alleen maar tot onderlinge concurrentie, na-ijver en vriendjespolitiek. Was een je een populaire jongen, dan had je een schitterend leven.
Alles negatief? Wel veel, maar niet alles. In Stevensbeek heb ik de klassieke muziek ontdekt en liefde voor historisch onderzoek ontwikkeld. De Culturele Kring Oploo organiseerde in de aula van het seminarie voorstellingen en concerten, o.a. van het Brabants Orkest o.l.v. Hein Jordans. Dat konden wij boven in de slaapzaal horen. De jongens van de hoogste klassen mochten deze concerten of toneelvoorstellingen bij wonen. Toen op het seminarie een poging werd gedaan om een orkest op te richten, heb ik me daarvoor opgegeven. Dat orkest kwam er uiteindelijk niet, maar het zaadje was geplant en ik speel nog steeds..
Wat mij echter het meeste steekt is dat ik achteraf hoorde dat mijn ouders, heel eenvoudige mensen, niet bepaald vriendelijk zijn behandeld door de paters. Op 5 gym bleef ik zitten. Mijn ouders werd geadviseerd mij maar van het seminarie af te halen en naar de mulo te sturen. Het eerste deel was een goed advies, maar het tweede sloeg nergens op. Ik ging daarna als extern naar het gymnasium in mijn woonplaats en behaalde daar met goed cijfers het diploma.
Mariët Bruggeman
Mariët Bruggeman bhic zei op 20 juli 2020 om 10:52
Bedankt Martin, voor de inkijk die je ons geeft in het leven op dit internaat. Ik had zelf eerlijk gezegd geen idee van de werkwijze die je beschrijft, van burgemeesters en de rangen die aan de jongeren/kinderen werden gegeven. Het klinkt inderdaad als een flinke vorm van concurrentiestrijd. Had je binnen die bepaalde rangen dan wel goede vriendschappen, want je zat dan toch in hetzelfde schuitje?
Goed om te lezen dat je ondanks het advies van de paters, toch je diploma gehaald hebt. Wat zullen je ouders trots geweest zijn.
Adriaan Schouten zei op 21 juli 2020 om 12:07
Gelukkig was er van het systeem, dat Martin beschrijft, niets meer over toen ik op Eymardville kwam. Er waren meer niet geestelijke docenten gekomen, het seminarie was gewoon gymnasium geworden en de echte priesterstudenten waren vertrokken naar Brakkenstein. Van die veranderingen, in korte tijd, heb ik toen een en ander meegekregen van Ben Janssen, een priesterstudent, die Martin zich mogelijk nog herinnert. Wij zaten echt niet meer “opgesloten”.
De goede dingen die Martin zich herinnert waren wel gebleven en ook de jongere jongens mochten naar die uitvoeringen ( veel try-outs van toen bekende personen en gezelschappen). Waarschijnlijk heeft Martin ook muziekles gehad van Gommans, echt uitzonderlijk hoe hij klassieke muziek liet beleven, en geschiedenis van PUK ( zijn echte naam weet ik niet meer), waarbij geschiedenis niet enkel een opsomming van feiten en gebeurtenissen was.
Martin Philipsen zei op 21 juli 2020 om 14:55
De namen die Adriaan noemt kan ik mij niet herinneren. Ik denk achteraf dat een reden waarom dat orkest niet van de grond kwam, was dat er structureel geen muziekles werd gegeven. Je moest jezelf een en ander aanleren.
Carel Reuser zei op 21 juli 2020 om 21:32
Gommans was meen ik de directeur van de DSS, en PUK was toch pater vd Tillaert?
Piet van Son zei op 30 augustus 2020 om 11:12
Pater van den Tillaert kon fantastisch vertellen, zeker als het over de Griekse veldslagen en oorlogen ging. Hij heeft mij de interesse voor geschiedenis bijgebracht.
Andre F. Ruijter zei op 30 augustus 2020 om 18:09
Ja ik kan mij Pater van der Tillaert ook nog goed herinneren/ Griekse veldslagen en rijke mythologische verhalen.
Hierboven las ik nog iets over Pater Koopman. De anti-abortus man en de man van de speldjes voor het zwembad/
Hij haalde na de vakanties de jongens uit Noord-Holland Noord op met de auto/ Als we met zijn zessen in zijn auto zaten dan moesten we een tientje van de rozenkrans bidden en daarna werd het gaspedaal ingetrapt op naar Stevensbeek.
Hij was een echte West-Fries. Had een broer wonen in Middenmeer )Wieringermeer'.
Ik weet ook nog dat hij een kampeerweek organiseerde op Texel.
Heb daar nog foto´s van- En natuurlijk werd daar ook gevoetbald!
Groet.
Frans de Laat zei op 16 november 2020 om 14:59
Ik zat in 1965/6 in Paviljoen 1 maar omdat het een klein internaat was kende ik zowat alle namen, ook van de oudere leerlingen. Nogal wat van hen kwam ik later tegen toen ik in Tilburg ging studeren (rechten). Enkelen van hen zijn relatief jong gestorven , zoals Karel van Beek (met wie ik tot zijn dood vijf jaar terug bevriend was), Hans Evers en Oscar Heezemans.
Bob Exler zei op 2 december 2020 om 15:20
Ik zat op het internaat Eymard-Ville Stevensbeek van 1966-1971. Het was een leuke tijd en erg mooie rustige omgeving. Jammer dat ze de meeste gebouwen hebben afgebroken. Pater van Duinhoven was de directeur en Pater van Dartel ging over onze groep in het nieuwe gebouw. Pater Herregraven was daar Pater Wouters, Pater van Mill een hele aardige man. Op school kregen we les van Pater Gelens, Pater Jansen, Pater Verhoeven. Later zijn Pater van Dartel en Pater Herregraven gaan trouwen. De Godsdienst lessen werden vervangen met Maatschappij les. Nieuwe sociale werkers werden aangenomen om Paters te vervangen en het gebruik van Marihuana werd gedoogd, je ag posters van Che quevara en Fidel Castro opduiken links en rechts, van de Chinese Ambassade kregen we enveloppen vol met het rode boekjes. Dit was het begin van het
einde van het internaat en de begin fase van de secularizering van de maatschappij dat zich volledig heeft doorgezezet in 1972 werd het internaat gesloten. Ik woon niet meer in Nederland al sinds 1980 vertrokken. Woon nu in Amerika en ben hier erg gelukkig. De bevolking hier in gelukkig nog gelovig vooral de Latino and Afro Americans de kerken zitten hier bomvol. I hope my comment won't be deleted. Graag hoor ik meer van andere internaat gangers. Voor die tijd zat ik op Pensionaat Eikenburg van 1965 tot 1966. Stevensbeek was veel leuker de Paters waren aardiger vond ik dan de broeders van liefde?? in Eikenburg.
Thijs de Leeuw
Thijs de Leeuw bhic zei op 7 december 2020 om 11:11
Dank voor je verhaal Bob, leuk om je ook op deze pagina te zien. Zou mooi zijn als er nog andere oud-leerlingen hier reageren! Achter de schermen kunnen we trouwens helpen bij contact leggen, desgewenst.
Rob Diks zei op 12 januari 2021 om 04:17
Erg leuk dit initiatief . Vele genoemde namen kan ik me nog heel goed herinneren . Ik heb samen met mijn broer Mark van 66-70 op EV gezeten . Mijn broer en ik hebben het nog regelmatig over die tijd . Goede en mindergoede gedachten aan deze tijd . Wij zouden het erg leuk vinden als mensen die ons nog kennen reageren .
Thijs de Leeuw
Thijs de Leeuw bhic zei op 12 januari 2021 om 08:01
Bedankt Rob en welkom. Zou leuk zijn als er oud-leerlingen uit jouw tijd / klas gaan reageren. Waaraan denken jullie met veel plezier terug? En waaraan juist totaal niet?
Walther Stroop zei op 12 januari 2021 om 08:11
Maurice en Walther stroop ook van 1967 tot 1970 op ev gezeten. Namen die ik me herinner Paul poskine Walter van Hulten Tonnie bouw. Theo Linssen. Goede tijd gehad. Broeder donatus goeie kerel. Meeste broeders waren niet verkeerd.
Thijs de Leeuw
Thijs de Leeuw bhic zei op 19 januari 2021 om 15:22
Hallo Walther en welkom op de site. Wat maakte het voor jou zo'n goede tijd als je een paar dingen moest noemen? Was broeder Donatus een van je docenten?
Tom van der Wee zei op 10 maart 2021 om 23:14
Bij toeval kwam ik op deze pagina terecht. Van september 1964 tot juni 1969 woonde ik op Eymard Ville. Eerst een jaar DSS en daarna de MAVO-4.
Met gemengde gevoelens kijk ik terug op mijn periode daar. Veel geleerd, in zowel positieve als negatieve zin.
het is toch wel leuk om namen tegen te komen die al dan niet correct geschreven zijn. Ik herinner mij veel namen, te veel om nu even op te noemen, van zowel mede-'studenten' als van paters en broeders. Ik zal een in mijn 'archieven' duiken om wat foto's uit die tijd naar boven te halen, te scannen en te delen op deze site. Nog altijd heb ik de agenda's van '65 t/m '69. Daarin ook wat belevenissen opgetekend, wie weet deel ik enige hier.
Carel Reuser zei op 10 maart 2021 om 23:46
Die papegaai was van juffrouw van Zandvoort of Santvoort. Zo heette ze volgens mij. Stond achter in de eetzaal bij de tv.
Thijs de Leeuw
Thijs de Leeuw bhic zei op 11 maart 2021 om 15:34
Dank voor jullie reacties, Tom en Carel.

@Tom: heel benieuwd naar die foto's uit je archief! Mooi dat je dit wilt doen. Je kunt ze sturen naar info@bhic.nl en dan voegen wij ze hier toe. Mochten bepaalde namen van leerlingen, paters of broeders niet kloppen dan horen wij dat ook graag. Het is zo aangepast. Als oud-leerling van o.a. de Determineer-Schakelschool is ook zeker dit verhaal voor jou interessant: https://www.bhic.nl/ontdekken/verhalen/r-k-determineer-schakelschool-stevensbeek-herinneringen-van-een-kostschooljongen-1959-1960
Frans de Laat zei op 11 maart 2021 om 16:24
@Tom Leuk om jouw reactie te zien. Ik ben zeer geïnteresseerd in verhalen over je belevenissen. Ik heb het afgelopen jaar ook af en toe gereageerd op deze site, met name omdat ik nogal wat informatie (onder andere adressenlijst) heb over leraren en leerlingen rond 1965/6. Jij bent de eerste persoon die reageert die ook in mijn klas en in paviljoen 1 zat (bij pater Piet W.) Ik herinner me dat je uit Veenendaal kwam en ook een oudere broer op Eymard Ville had zitten. Ben kortom benieuwd naar verdere informatie van jouw kant. (je kunt me ook mailen op fransdlaat@gmail.com)
Gregor Witteveen zei op 6 mei 2021 om 16:07
De determineerschool brengt mooie herinneringen naar boven. Zat er in 63/64. Chambrette op de rode zaal met Pieter van de Wildenberg, Guns van Turenhout, René Figuurs. De moord op Kennedy staat mij bij, dat we allen bij elkaar kwamen en het ons verteld werd. Herinner mij de paters van Anker en van der Paal. Veel sport en idd zwemmen in Overloon (?). Verder het dringen voor de enige tv om Ivanhoe te zien, de kogels uit t bos, de littekens van de stukgeslagen bord op mijn linkerarm. En ja ik kreeg een anker op mijn jasje met later een rode ondergrond. Verbeterd gedrag. Drie maal in de week naar de kapel, bordje ophangen buiten je chambrette als je dat wilde. Mooie tijd. Geen misbruik. Maar je voelde wel dat er iets speelde.
Thijs de Leeuw
Thijs de Leeuw bhic zei op 9 mei 2021 om 16:06
Hallo Gregor, bedankt voor je bijdrage. Als je nog meer wilt vertellen dan ben je welkom. Dat stukgeslagen bord, en het anker op je jasje, hoe zit dat precies? En waaraan merkte je bijvoorbeeld dat er wel wat speelde, zoals je op het laatst zegt? Graag tot ziens op de site.
Jo Derkx zei op 11 juni 2021 om 18:54
Ik ben van 1969 tm 1972 op Eymard Ville geweest vanwege de scheiding van mijn ouders. Naar aanleiding van een LP van CSN&Y ‘Déjà vu’ ging ik vandaag een beetje mijmeren over de geschiedenis van die LP. Ik dacht laat ik eens zoeken naar de persoon waarvan ik deze LP heb gekregen. Zo kwam ik dus hier terecht. Wat een fijne manier om te communiceren over het verleden! Het is een heel verhaal maar in het kort: Ik werd duidelijk gepest op Eymard Ville. Later heb ik geconcludeerd dat er 4 categoriën waren van jongens, de sterken en aanvoerders, de grote groep volgers, de afwijkenden (waaronder ik mezelf reken) en de onafhankelijken. Van die laatste groep kreeg ik af en toe steun als ik het pispaaltje was. Een van die jongens was duidelijk in zijn volwassenheid verder dan de meesten van ons. Volgens mij heette hij Hans Kappelhof (kan ik niet met zekerheid zeggen) Op een dag dronk ik thee met hem in zijn groepsruimte en gaf hij mij spontaan deze plaat. Sindsdien betekent die plaat (nog meer dan de fantastische muziek die er op staat) dat ik me getroost voelde door hem. Er komen gaandeweg ik dit aan het schrijven ben steeds meer herinneringen boven. Dat gepest was natuurlijk slecht voor mij en heeft tot op de dag van vandaag invloed op mijn leven. Maar daar staat tegenover dat er ook hele mooie dingen zijn gebeurd daar. Natuurlijk juffrouw van Zandvoort waar wij de muntjes moesten kopen voor de chocolade automaat. Maar ook de strenge maar ook heel aardige Broeder Leonardo die in ons plaatstelijk Eymard Ville blaadje immer een column schreef in naam van die papagaai. Dat was het zg ‘Praatje van Gerrit’. Daarbij gaf hij commentaar op de wetenswaardigheden die er in onze kleine gemeenschap plaatsvonden. En ook kritiek.. Ook Broeder Leo is later uitgetreden omdat hij een relatie kreeg met een dame die aangetrokken was als nieuwe leken begeleidster. Dit werd in de grote zaal door hem zelf kenbaar gemaakt ten overstaan van de gehele goegemeente. Dat vond ik toen al wel best dapper. Er kwamen vanaf 1971 leken leiders die de plaats in namen van de paters en broeders. Daarbij waren ook behoorlijk linkse rakkers. Er werd vrijheid gepreekt, we mochten onze eigen onderkomens schilderen, een soort disco kelder maken en we gingen in optocht door het dorp om geld op te halen voor een drukpers in Guatemala…
Er komt nog veel meer bij mij naar boven maar dat is echt te veel om hier op te schrijven. Leuk ook om het verhaal te lezen van Bob Exler. Ik heb namelijk ook nog op Pensionaat Eikenburg gezeten! Ik zou het prettig vinden als mensen die in dezelfde periode hier hebben gewoond eens contact met mij zouden wilen opnemen. Ik laat mijn mailadres en mobiel nummer achter bij de beheerders van deze website.
Bob Exler zei op 11 juni 2021 om 20:19
Jo, Thanks for posting your story. Zit naar de LP te luisteren while I am writing this message vanuit Houston Texas. Een kleine wereld. Je naam komt me bekent voor. Onlangs heeft Carel Nollen me via Facebook weten te bereiken voor het eerst weer contact na meer dan 50 jaar. Het zou inderdaad erg leuk zijn om met meerdere uit die tijd in contact te komen. Ik kan me Broeder Leonardo nog herinneren. Reed hij niet met een Puch rond? en Juffrouw van Zandvoort in een Daf. In die Disco kleder werd veel M.... gerookt. Ik draaide liever een Drum shackie of af en toe een Zware van Nelle met een hand. Na het internaat ben ik gestopt met roken. Groeten van Bob
Thijs de Leeuw
Thijs de Leeuw bhic zei op 14 juni 2021 om 14:29
Nog bedankt voor jullie bijdragen, Bob en Jo. Wat mooi om te lezen hoe zo'n LP in één klap alle jaren en kilometers weet te overbruggen! En zoals Jo al aangeeft: wie met hem contact op wil nemen, kan via een mailtje naar info@bhic.nl (o.v.v. dit internaat) de gegevens daarvoor krijgen.

Reageer op dit verhaal

Heb je al een account? Log in met je gegevens.

Heb je nog geen account? Plaats zonder inloggen, of Registreer een account

Help spam voorkomen en los de volgende som op:
Doe mee en vertel jouw verhaal!