i

Dit verhaal gaat over:

Locatie: Oosterhout
Periode: 1955 - 2004
Tags:

en maakt ook deel uit van:

Atlas: Kloosters

vertelde op 27 februari 2014 om 11:51 uur

Namen kennen wij niet, maar menig scholier van toen uit Oosterhout en omgeving zal ze nog kennen, de kapucijnen die lesgaven op het gymnasium. Hoe was het om daar op school te zitten?

Na de verwoesting van het klooster in Langeweg besloten de kapucijnen in Oosterhout een nieuwe locatie te kiezen voor hun kleinseminarie. Klooster en seminarie werden gebouwd door M. van Beek uit Eindhoven en konden 6 juli 1955 worden geopend.

Vanaf 1959 lieten de paters ook externe leerlingen toe en noemden ze de school Sint Oelbertgymnasium, naar een plaatselijke heilige. In 1967 is het kleinseminarie gesloten en kreeg de school een streekfunctie. In 1986 ging de laatste pater-docent met pensioen.

Het klooster werd van 1973 tot 1997 mede bewoond door de Franciscanessen Alles voor Allen van Mater Dei uit Breda. De laatste kapucijnen verlieten het klooster in 1998. In een gedeelte van het gebouw bleef het Oetelbertgymnasium gevestigd, een ander deel werd verbouwd tot appartementencomplex Kapucijnenhof. Tussen 2001 en 2004 is het gebouw gerenoveerd, tevens kreeg het een nieuwe sporthal.

Bron: J. Smits, Vademecum van religieuzen en hun kloosters in Noord-Brabant, Alphen aan de Maas, 2010

Foto: © Job van Nes, 2009. Bron: ReliwikiFoto: © Job van Nes, 2009. Bron: Reliwiki

 

Deel dit verhaal op:
  • Pinterest
  • Tumblr
  • Toevoegen als favoriet
  • Afdrukken

Reacties (8)

Jan Vugts zei op 27 september 2018 om 19:00 uur

Ik zat daar vanaf 1956, gedurende ongeveer 4 jaren. Toen nog alleen maar seminarie.
Bekende docenten: Pater Plechelmus (Frans) - Leopold (frans) - Getulius (wiskunde) - Fructuosus (magister en kunstgeschiedenis) - Wulfram (Duits) - Aurelianus (Latijn en Grieks) - Callesanctius (latijn en Grieks) - Zenog (Engels) e.a.
Zie terug op een leuke, leerzame tijd, maar voor de huidige generatie absoluut onbegrijpelijk : Nooit van huis geweest en dan ineens bijna 4 maanden niet thuis komen. Geen gezonde situatie : alleen mannen en jongens. Als je zelf geen zussen had, zou je bijna gaan twijfelen of er wel een ander geslacht was.

Mariët Bruggeman
Mariët Bruggeman bhic zei op 28 september 2018 om 13:43 uur

Bedankt voor je reactie Jan, inderdaad dat moet een hele ervaring geweest zijn als je nog nooit van huis geweest bent en nu in eens tussen alleen maar jongens zit.
Kun je je nog herinneren hoe het was toen je voor het eerst weer even naar huis mocht?

Jan Vugts zei op 29 september 2018 om 11:56 uur

Na vier maanden weg te zijn geweest, was terug naar huis leuk, maar ook wat onwennig. Vier maanden weg op die leeftijd heeft toch een wat vervreemdend effect, althans dat had het voor mij. Wellicht was dat ook de bedoeling om zo los te komen van je oude omgeving en je, ook op deze jonge leeftijd al, te richten op je toekomst als priester/kloosterling.
Het was toch weer wennen en daar was de vakantie te kort voor. Immers na veertien dagen weer terug.

Norah zei op 29 september 2018 om 17:24 uur

Met mijn vader was dit ook het geval, hij en zijn drie broers hebben voor de oorlog op het kleinseminarie Rolduc mogen doorbrengen.
Hij had er niet zo'n beste herinneringen aan.

Marilou Nillesen
Marilou Nillesen bhic zei op 1 oktober 2018 om 10:17 uur

@Jan: En ging je dan ook weer met plezier terug, Jan? Of werd er dan toch nog een traan gelaten?

@Norah: vertelde je vader wel over die tijd, Norah? Of had hij het er liever niet over?

Jan Vugts zei op 1 oktober 2018 om 16:55 uur

Ja, ik ging steeds met plezier terug. Van tranen bij mij geen sprake. Er waren wel studenten, die veel last van heimwee hadden.
Thuis was het regime ook streng, terwijl op school vele mogelijkheden waren, die er thuis niet waren, zoals biljart, tafeltennis, voetbal etc.

Frans Joosten zei op 11 maart 2019 om 11:26 uur

Ik heb 3 jaar (1958-1961) op het seminarie gezeten. Al vanaf de 5e klas van de lagere school ben ik daar naar toe gegaan. Mijn 2 oudere broers zaten er ook. Toch had ik telkens, na terugkeer van de vakanties, last van heimwee. Maar na enkele weken ging het weer goed. De leerprestaties waren niet al te best. Wel heb ik het beoefenen van allerlei sporten, zoals tafeltennissen, voetballen, biljarten en schaken als erg leuk ervaren. Jaarlijks werden er biljartwedstrijden gehouden. Zelfs ben ik een keer kampioen geworden. Soms mocht je op feestdagen roken. Van thuis kreeg ik dan na de vakanties een pakje van 10 sigaretten mee van het merk Golden Fiction. In zijn totaliteit kijk ik niet negatief terug naar die tijd, achteraf kijkend was ik wel enorm naïef. Je moet alles in de tijd zien, zeg ik dan maar.

Marilou Nillesen
Marilou Nillesen bhic zei op 11 maart 2019 om 15:53 uur

Wijze woorden, Frans, in je afsluiting. Ik kan me trouwens goed voorstellen dat je als ongeveer elfjarige veel heimwee kunt hebben. Goed dat de sport - en de sigaretten (andere tijden...) - toch veel verzachtte.

En ook dank aan jou, Jan. Ik kan me voorstellen dat de mogelijkheid om zoveel te kunnen sporten bepalend is voor de sfeer, en daarmee ook voor jouw herinneringen.

Bedankt voor deze aanvullingen!

Reageer op dit verhaal

Heb je al een account? Log in met je gegevens.

Heb je nog geen account? Plaats zonder inloggen, of Registreer een account

Help spam voorkomen en los de volgende som op: