skip naar content skip naar hoofdnavigatie spring naar service navigatie
sluit
Hulp nodig?

Chat is online op maandag t/m vrijdag van 10.00 - 16.00 uur en van 19.00 - 22.00 uur.

Op dit moment zijn we offline. Je kunt je vraag stellen via e-mail of WhatsApp: 06-12887717 (alleen berichtjes)

Meer informatie over de chat-service? Klik hier

Online op dit moment

Stel je vraag

Karin de Mol
Karin de Mol RA Tilburg
Menu
sluit
Hulp nodig?

Chat is online op maandag t/m vrijdag van 10.00 - 16.00 uur en van 19.00 - 22.00 uur.

Op dit moment zijn we offline. Je kunt je vraag stellen via e-mail of WhatsApp: 06-12887717 (alleen berichtjes)

Meer informatie over de chat-service? Klik hier

Online op dit moment

Stel je vraag

Karin de Mol
Karin de Mol RA Tilburg

Kerkgang maakt einde aan huisarrest

Op 2 februari is het Maria Lichtmis, om ons te herinneren aan de tempelgang van Maria. In de katholieke kerk heet dat kerkgang, de eerste gang naar de kerk van een moeder na de bevalling. Gedurende de eerste tien dagen na de bevalling bestempelde de kerk de vrouw als onrein.

De tempelgang van MariaHet vrouwtje dat zo gelukkig was, werd in haar vrijheid gestraft: zij mocht die dagen niet de openbare weg op of een winkel in, en al helemaal niet de kerk bezoeken. Was je vóór het huwelijk zwanger, dan mocht je niet “in het wit” trouwen. In het naburige Zeeland was je dan ‘aangebrand’, een vernedering voor het bruidje en haar ouders. En de Opdracht aan Maria na afloop van de huwelijksinzegening bleef achterwege.

Ons Moeke vertelde, dat zij het zelfs tot tien kerkgangen had gebracht. “Uden 1928, ik wilde de lege melkbussen die terug van het ròmfabriek aan de overzijde van de onverharde weg stonden, ophalen. Mijn schoonmoeder verbood dat, want ik had de Kerkgang nog niet gedaan. Samen hebben we toen met een stok de ròmkanne naar ons toegetrokken.

Mijn zus in de jaren ‘60: “ik wilde, als  kersverse moeder, in het gezelschap van ons Moeke en de buurvrouw staande aan het pad voegen, om na de geboorte van mijn eerste kind het ‘moedergevoel’ met de andere moeders te delen. Maar ik werd door ons Moeke teruggestuurd, het zat haar zo ingeprent, ik had mijn Kerkgang nog niet gedaan.” “Zo erg is dat tegenwoordig niet”, suste de oudere vrouw.

Opdracht aan MariaTijdens kerkbezoek heb ik ‘s morgens meerdere malen het ritueel vanuit de kinderbankjes gadegeslagen. Met in de ene hand een brandende kaars, kreeg de moeder een stola in de andere hand gedrukt en werd ze door de geestelijke naar het Maria-altaar begeleid. Dit is de tekst met een afbeelding van de Kerkgang, opgezocht door Jo Geurts in haar Roomse archief:

“Indien een moeder na de bevalling volgens vroom en lofwaardig gebruik ter kerke gaat om God voor haar welzijn dank te brengen en van den priester den zegen vraagt, dan gaat deze met koorhemd en witte stool bekleedt, met een dienaar, die de wijkwast draagt, naar de deur van de kerk. Daar besprenkelt hij de moeder, die buiten den drempel neergeknield is en een brandende kaars in de hand houdt, met wijwater en zegt vervolgens”:  lees verder op het prentje.

Na de rituele zegening was je weer rein tot een volgende geboorte en stopte je geld in de Het kerkgangritueelgeopende hand van de priester.

Een toepasselijke weerspreuk vandaag: schijnt met de Kerkgang van Maria de zon door de toren, komt er evenveel sneeuw en ijs als te voren.

Vóór het huwelijk mocht ‘het’ niet, erna moest ‘het’. Bleef de eerste gezinsuitbreiding, of bij de volgende, te lang op zich wachten, dan kwam de pastoor informeren. Zeg niet: die goeie ouwe tijd: ‘aangebrand’, het met de Erfzonde geboren kind, huisarrest, omdat je in zonde leefde!! Die beschuldigende regels werden niet van boven opgelegd!

Reacties (4)

L. van Bergen, Heesch zei op 31 oktober 2019 om 16:22
de jonge moeder ging met de priester naar het MariA-aLtaar, ze hield dan nniet sde Stola van de priester echter de Manipel vast,vele keren heb ik er bij gezeten als misdienaar, en me een beetje verbaasd: moetdat nou, de vrouw heeft toch niks mis gedaan , waarom de biecht vooraf en deze demonstratie of was het dat ze met haar man iets gedaan had dat niet kosher was, gaat en vermenigvuldigt U was toch de boodschap, maar owee, na een bevalling was je onrein en moch zeker tien dagen niet in het openbaar, mag ik een teiltje ??
Rini de Groot. zei op 29 april 2020 om 15:34
Kerkgang.
Het boekje:' Korte onderrichtingen en Nuttige wenken voor Gehuwden'
uit 1926 dat mijn ouders naast het Trouwboekje bezaten, vermeld in het
op een na laatste, citaat 32:
'Omstreeks drie weken na de bevalling kome de moeder naar de kerk, om God te bedanken en den bijzondere zegen van de H. Kerk voor zich en haar kind te ontvangen. Hoewel de kerkgang niet onder zware zonde verplicht, zal ieder goed katholieke moeder er een eer in stellen, den kerkgang te doen.'
Ik lees hier, ‘om God te bedanken’ dat klinkt heel wat vredelievender dan de beperkingen die er omheen gebreid werden.
Ria van Dijk zei op 10 mei 2020 om 11:15
In 1964 deed ik mijn eerste kerkgang. Alleen met een kaars in de hand.
De Priester prevelde wat gebeden, terwijl ik mij voortgetrokken voelde, door het vast houden van de manipel. Toen ik bij de 6 de keer een afspraak wilde maken, werdt mij gezegd dat ze dat niet meer deden .
Omdat dat hopeloos ouderwets was geworden.
Marilou Nillesen
Marilou Nillesen bhic zei op 10 mei 2020 om 17:17
Dank allen voor jullie reacties. In alle eerlijkheid, Ria, moest ik even opzoeken wat een manipel was. Maar jij houdt mooie herinneringen aan je kerkgang? Vond je het jammer dat het niet meer plaatsvond?

Reageer op dit verhaal

Heb je al een account? Log in met je gegevens.

Heb je nog geen account? Plaats zonder inloggen, of Registreer een account

Help spam voorkomen en los de volgende som op:
Doe mee en vertel jouw verhaal!