i

Dit verhaal gaat over:

Locatie: Oisterwijk
Periode: 1927 - 1987
Tags:

en maakt ook deel uit van:

Atlas: Kloosters

vertelde op 5 november 2012 om 08:59 uur

De familie Perk bouwde in 1875 het oorspronkelijke landhuis aan de Heusdensebaan 12. Het werd ‘Bij, of Aan, het Heerken’ genoemd. De erven Perk verkochten het voorname huis aan J.J. Vürtheim uit Rotterdam, die het Rustoord noemde. Op 25 februari 1927 kochten de Zusters van Barmhartigheid uit Maastricht het huis met het prachtige park.

Oisterwijk, Voormalig kindertehuis en klooster Rustoord, 1988. Foto: BHIC, fotonr. PNB001047301Op 8 september 1927 betrokken de eerste zusters het landhuis. Ze namen de zorg op zich voor kinderen die niet thuis opgevoed konden worden: jongens tot vijf jaar en meisjes tot veertien jaar. Tijdens de Tweede Wereldoorlog leed het huis grote schade door de ontploffing van een munitietrein op het emplacement bij het station. De zusters en de kinderen konden tijdelijk worden ondergebracht op Catharinenberg bij de zusters franciscanessen. Het huis werd geheel gerestaureerd.

Oisterwijk, klooster aan de Heusdensebaan 2, 1988. Foto: BHIC, fotonr. PNB001047291In 1957 werd het complex uitgebreid met vier dagverblijven, een baby- en peuterzaaltje, een ziekenzaaltje met onderzoekkamer en een kapel, die de afscheiding vormde tussen het slot en de kinderafdeling. Architect Jan van Esch breidde het kleuterhuis in 1967 uit en moderniseerde het hoofdgebouw, het klooster.

De zusters moesten hun werkzaamheden in 1975 staken en het huis werd gesloten. Daarna kwam het gebouw in handen van het A.C. de Bruyn Instituut en gebruikte de FNV het als opleidingscentrum. De zusters kochten het pand Heusdensebaan 2, dat ze in 1987 weer verlieten voor een verblijf in huis Vroenhof bij Valkenburg-Houthem. In 2000 werd in het voormalige kindertehuis het Hotel en Congrescentrum De Leijhof gevestigd.

Oisterwijk, Hotel en Congrescentrum De Leijhof, 2010. Foto: Collectie Jan Smits Oisterwijk, Hotel en Congrescentrum De Leijhof, 2010. Foto: Collectie Jan Smits

Het complex heeft een intieme voortuin. De gevel vertoont drie bouwfasen. Het middendeel van twee bouwlagen is het oudste. Links daarvan de uitbreiding in nagenoeg dezelfde stijl. Aan de rechterzijde ligt een tot in de tuin reikende vleugel. In de tuin, waaraan de dagpaviljoens grensden, was een grote speeltuin ingericht en de zusters hadden er een moestuin en een kleine boerderij.

Bron: J. Smits, Vademecum van religieuzen en hun kloosters in Noord-Brabant, Alphen aan de Maas, 2010

Deel dit verhaal op:
  • Pinterest
  • Tumblr
  • Toevoegen als favoriet
  • Afdrukken

Reacties (49)

Anton de Bruijn zei op 6 januari 2018 om 05:05 uur

Wat een eenzijdig en , nog erger, reclame verhaal. Huize Rustoord was voor heel veel kinderen geen thuis. Een verdrietig hoofdstuk uit hun verleden. Jammer dat een gemeente als Oisterwijk daar zo mee omgaat. Heb, samen met mijn twee broertjes, van 1963 tot 1967, in dat tehuis "gewoond".

Mariët Bruggeman
Mariët Bruggeman bhic zei op 6 januari 2018 om 14:06 uur

Beste Anton, hartelijk dank voor je reactie. Deze gegevens hebben wij (met toestemming van de auteur J. Smits) overgenomen uit het boek 'Vademecum van religieuzen en hun kloosters in Noord-Brabant'.
Het zijn 'kale' gegevens over het gebouw en de functie van het gebouw.
Waarbij bij natuurlijk graag de herinneringen van onze lezers willen horen om dit verhaal kleur te geven. Mocht je dit willen doen, dan alvast onze hartelijke dank.

Truce van den Berg-Deckers zei op 17 januari 2018 om 20:54 uur

Als kind heb ik daar vaak gespeeld. In de grote vakanties, en ook op de woensdagmiddagen. Wij woonden op Lind 4 en later op Lind 40. Wij hadden 9 kinderen waarvan 3 meisjes en 6 jongens. Ik heb het over de jaren net naar de oorlog. Mijn ouders zijn in 1947 van Boxmeer naar Oisterwijk verhuisd. Mijn vader werkte bij de firma Linthorst en maakte religieuze beelden. Zo stond in de tuin van Rustoord een soort Lourdes grot. Het Maria beeld is van de hand van mijn vader. En het is best mogelijk dat wij daarom mochten spelen In de tuin en mee mochten eten. Dat was altijd buiten, aan lange smalle banken van aluminium borden! Het was altijd zomer, en het rook er naar gemaaid gras!

Mariët Bruggeman
Mariët Bruggeman bhic zei op 18 januari 2018 om 10:29 uur

Bedankt voor het delen van deze leuke herinneringen; het gevoel dat het de hele zomer mooi weer was en de gezelligheid van die lange tafels; dat moeten mooie zomers geweest zijn.

Mariët Bruggeman
Mariët Bruggeman bhic zei op 18 januari 2018 om 11:08 uur

@Truce; heb je toevallig nog een foto van deze Lourdesgrot?

Gerry
Gerry zei op 17 maart 2018 om 20:31 uur

Wat een rot tijd hebben we daar gehad bij die nonnen, ik en mijn broers en zussen kwamen daar in 1966
Ik zelf heb daar ruim 3 jaar gezeten
Mishandeling was daar heel normaal en wat al niet meer er gebeurde van alles behalve iets goeds

Truce van den Berg zei op 17 maart 2018 om 20:57 uur

Helaas geen foto van de grot, ik las ook dat iemand het een ‘grotje’ noemde’! Wellicht was het maar een grotje!

Gerry
Gerry zei op 17 maart 2018 om 21:22 uur

Misschien staat hier iets bij
http://www.toyoly.nl/rustoord/rustoord.htm

Annemarie van Geloven
Annemarie van Geloven bhic zei op 19 maart 2018 om 10:03 uur

Dank je wel, Gerry, voor de verwijzing naar deze website. Er staat inderdaad een foto uit augustus 1958 in van de grot en het Mariabeeld.
Wat triest om te lezen dat jij daar met je broers en zussen zo'n moeilijke tijd hebben gehad. Ik hoop dat het jullie nu goed gaat!

Caroline Vervaet zei op 4 mei 2018 om 18:09 uur

Ja hoor dit Maria grotje stond bij de ingang links van de lange tuin en moestuin die in mijn herinneringen afgesloten was. Hier speelden wij niet.En alleen bij bijzondere gelegenheden (communie, familie,maatschappelijk werkster en of voogd of voogdes. Er liep dan altijd een zuster op de achtergrond mee.. Meestal Soeur Mathea van groep Irene en Soeur Augusta S’Ugusta genoemd van mijn groep Margriet.Dit waren 2 zussen..(later overste) de andere kant van de heg speelden wij op een grote weide met aan het einde de afscheiding met indrukwekkende hoge populieren. Als ik nu waar dan ook populieren zie denk ik altijd aan deze bomenrij. Bovendien vanuit deze weide kon ik altijd nog mijn vader uitwuiven als hij op het perron stond als hij op bezoek geweest was. Ik zag dan een stuk van schoenfabriek Jupiter aan de linkse kant en dan nog een gebouw en dan een stukje doorkijk naar een ietsie pietsie perron wat hoger lag.

Truce zei op 4 mei 2018 om 19:36 uur

Mooi verhaal!
Zo heeft dit gebouw en omgeving voor iedere betrokkene een eigen herinnering!
Een vader waarna je zwaait als hij op het perron staat. En idd dat is er aan de linkerzijde achter! Nu is er de pleegzorg bij gezinnen thuis. Ook niet altijd fijn voor de kinderen.

Mariët Bruggeman
Mariët Bruggeman bhic zei op 5 mei 2018 om 09:34 uur

Bedankt Caroline en Truce, voor jullie reacties op ons verhaal. Inderdaad mooi om te zien dat ieders persoonlijke herinneringen aan dit gebouw en alles wat er zich afspeelde met anderen wordt gedeeld.

Peter kuijpers zei op 16 september 2018 om 01:03 uur

Anton de Bruijn uit Rotterdam ja dat weet ik nog goed jij je twee broertjes en jouw vader kwam dan op bezoek.

hannie de cort zei op 10 december 2018 om 03:57 uur

Daar vond kindermishandeling plaats en er werden kinderen verhandeld. Veel mensen hebben daar trauma's opgelopen.

peter kuijpers zei op 10 december 2018 om 11:36 uur

Ik zat toen in zgn Groep Beatrix bij zuster Rosalie en rector Hansen woonde daar in het naastgelegen huis hij droeg op de zondagen de mis op in het kapel voor de aanwezige zusters. Ik herinner mij nog de reis naar Italie en het 40 jarig bestaan van dit Kinderhuis Rustoord aan de Heudensebaan 7 Oisterwijk. Ik heriinner mij ook Sander en Maarten Bredero en de twee Kermis jongens Fred en John en de van Nispen Joop en Ad van deer Steen. Adje van Mechelen, Josje Puts van de naastgelegen schoenenproducent. Rene van der Wiel uit Oisterwijk Ik herinner mij nog de zusters Mathea, Moeder overste Agusta, zuster Carolina en Gundulfa, zuster Elisabeth en zuster Albedina. Sint Josphschool en de Ulo Mulo de fraters in Tilburg. De schooljuf van der Meer en de tuinman Koenen.

Mariët Bruggeman
Mariët Bruggeman bhic zei op 10 december 2018 om 12:19 uur

Bedankt voor jullie reacties Hannie en Peter. Wat verschrikkelijk om te horen dat er dit soort dingen gebeurd zijn, maar uit de reactie van Peter maak ik op dat er gelukkig ook goede herinneringen zijn aan dit kindertehuis.

Gerry zei op 10 december 2018 om 13:51 uur

De meeste kinderen die daar zaten in mijn tijd hebben slechte herinneringen, er zijn natuurlijk ook uitzonderingen , sommige nonnen hadden duidelijk een voorkeur voor sommige kinderen en dat was niet altijd voor niks , daar zat vaak ook weer iets achter, ( vul zelf maar in)

peter kuijpers zei op 10 december 2018 om 15:04 uur

Ik heb goede herinneringen. Ik mocht mee naar een vakantiereis Italie en andere uitstapjes. Ik was daar van 4 tot 10 jaar. Groep Beatrix groepsleidster was Lies Borst uit oosterhout daar kocht in de weekende logeren en zuster Rosalie ik had het zeker niet slecht. De jongens slaapzaal en meisjes slaapzaal Het kapel en de speeltuin de moestuin en de grot met Maria ze hadden ook fazanten en krielkippen Zuster Angelina reed toen in een donkerblauwe Fiat Moeder Augusta kon lekker koken. Ik had het niet slecht.

Gerry zei op 10 december 2018 om 15:37 uur

Wij zaten er met 6 kinderen, wij hebben nooit geen uitstapjes gehad . Ik zei al je had uitzonderingen
Zuster Alberdina liep altijd met een paar jongentjes aan de hand , dat waren haar beste vriendjes, die konden niks fot doen

Gerry zei op 10 december 2018 om 15:38 uur

Ik bedoel fout doen

Piet Jacobs zei op 1 maart 2019 om 13:28 uur

Mevrouw Hannie de Cort, wat bedoelt u met de opmerking dat er op Rustoord 'kinderen verhandeld werden?' Bedoelt u dat letterlijk?
En die mishandelingen, weet u dat uit verhalen van verschillende kinderen?
Piet Jacobs, lid Oisterwijkse heemkundekring De Kleine Meijerij.

Ellen Heijen zei op 18 maart 2019 om 00:03 uur

Nog steeds voor mij niet duidelijk waarom ik er naar toe moest maar de trauma's zijn nooit weg gegaan al hebben ze tegenwoordig een plekje
ben opzoek naar het archief weet iemand waar ik dat kan vinden zodat ik puzzelstukjes op zijn plek kan leggen en het gewoon af kan sluiten
ik ben er in 1969 geweest dat ik zeker weet , het was iets waar niet over gepraat werd.

Truce van den Bwrg zei op 18 maart 2019 om 09:50 uur
Anton de Bruijn zei op 22 maart 2019 om 02:16 uur

Hallo lieve mensen, ik vind dit platform van het BHIC geweldig om weer met elkaar in contact te komen en onze gezamenlijke geschiedenis te delen. Heb sinds januari 2018 niet meer gereageerd. Maar 1 maart 2019 was ik verbijsterd en verontwaardigd over de opmerkingen en vragen van Piet Jacobs. Beste man, wat heb jij te zoeken op deze site van het BHIC? Ik dacht dat het een forum was voor de kinderen [van toen] van huize Rustoord. Jij hebt geen ene betrokkenheid en toch trek je het verhaal over de mishandelingen van Hannie de Cort in twijfel. Als je iets wilt weten over toen, neem maar contact met mij op. Ik kan wel een boekje open doen. Zo niet, blijf s.v.p. weg van deze site. Gr.Anton de Bruijn.

Christian van der Ven
Christian van der Ven bhic zei op 22 maart 2019 om 10:06 uur

Allereerst, voor degene die graag het verhaal willen lezen bij de foto van de grot waar Truce naar verwijst, is hier de link: https://bhic.nl/ontdekken/verhalen/lourdesgrot-in-oisterwijk

@Ellen: Niet altijd zijn de archieven van dergelijke tehuizen bewaard gebleven, helaas. Ik vermoed dat je in dit geval het beste eens kunt informeren bij het Erfgoedcentrum Nederlands Kloosterleven: https://www.erfgoedkloosterleven.nl

@Anton: Het is natuurlijk heel fijn dat een verhaal als dit op onze website een ontmoetingsplaats wordt voor de kinderen van toen. Bij meerdere verhalen zien we een soort van digitale reünies ontstaan, waar mensen elkaar soms na jaren weer terugzien, leuke herinneringen delen, maar ook vreselijke gebeurtenissen ophalen. Die ontmoetingsfunctie is ook een doel van deze website.

Maar níet het énige doel. Het is namelijk beslist niet zo -en daarin moet ik Piet Jacobs in bescherming nemen- dat de kinderen van toen, de enigen zijn die zich rond dit verhaal mogen scharen om te reageren. Ook mensen die bijvoorbeeld historisch onderzoek (willen) doen naar het rusthuis, zijn welkom. En gezien zijn vragen en lidmaatschap van de lokale historische vereniging, hoort Piet Jacobs daarbij. Welkom dus.

Overigens lees ik persoonlijk in Piets vragen geen twijfels bij het verhaal van Hannie, maar vraagt hij in mijn ogen slechts om verduidelijking en bevestiging. En daarmee is niets mis.

Desondanks kan ik me voorstellen dat zijn vragen héél vervelend over kunnen komen bij betrokkenen, inderdaad alsof hij het verhaal van Hannie in twijfel trekt. Wellicht wil hij zijn vragen nader toelichten, en het doel waarmee hij ze stelt. Zodat zijn (goede) intentie duidelijk wordt.

mwg mulders zei op 26 mei 2019 om 14:39 uur

wat een verhalen dit raakt mij zo vooral als de kinderen er zo jong al komen.
zelf heb ik in heize de beuken gezetyen in nijmegen en daar waren de zusters erg lief en goed voor de kinderen.
in den HAAG bij de zusters in huize Angela daar heb ik 5 en een half jaar erg moeilijk gehad.
De groep zuster die wij hadden gaf niets om de meisjes en ze had haar handen los.
ik hoorde dat zij ook zelf het klooster later uit is gestapt.
ik heb veel nachtmerries van die non .
toen ik 13 jaar was werd er door deze non gezecht tegen mijn dat wij blij mochten zijn dat wij bij hun waren want wij deugen niet en horen niet in deze wereld.
dit hoor en zie ik iedere keer in mijn nachtmerries terug.
ik ben nu 69 jaar en ik raak het maar niet kwijt.
ik maak het met mijn dieren wel goed en heb ook bewust gekozen om mijn leven alleen door te brengen.
wens alle kinderen nu volwassen mensen veel geluk en gezondheid.
lieve groet m.mulders

Marilou Nillesen
Marilou Nillesen bhic zei op 27 mei 2019 om 12:15 uur

Enorm geroerd door je aangrijpende verhaal, M. Mulders. En wat dapper dat je dat hier vertelt. Het voelt zo onrechtvaardig dat ook op je 69ste je dromen (en daarmee ook je leven zelf) nog worden bepaald door mensen die je op jonge leeftijd zoveel verdriet hebben aangedaan, terwijl je zo afhankelijk van ze was.

Veel respect voor je oprechte bericht, ik wens je alle goeds, sterkte en kracht.

Wilma Weerens zei op 9 augustus 2019 om 19:15 uur

beste mensen

Ik heb in rustoord gezeten vanaf mei 66 tot Den ik oktober.

Ik herinner meAnton en Kokkie de Bruijn van deze reacties. fijn om contact te krijgen.

Wil graag delen. inmiddels ben ik 65 jaar. Herinner me nog veel uit deze periode.

groet Wilma Weerens

Wilma Weerens zei op 10 augustus 2019 om 22:28 uur

dag beste mensen
veel te vertellen over Huize Rustoord. Heb er kort gezeten doch genoeg stof om over te praten. Naast de familie de Bruin was er ook nog familie De Poot uit Oss, familie van Delft en Wijnands. ik zat in de groep van juf. Maria uit loon op zand en juf Ria. Veel nonnen.Zuster Ancilla is me erg bijgebleven. Er was ook een babyafdelin. Ene Gerda staat op mijn netvlies. José de Bakker uit Schin op Geul.
Caroline Vervaet herinner ik me ook nog. Er waren stenge regels doch buiten was het goed op de wei en in de speeltuin.
hartelijke groet Wilma Weerens

Peter Kuijpers zei op 11 augustus 2019 om 10:36 uur

Kinderhuis Rustoord. Ik zat bij zuster Rosalie in groep Beatrix. Ik had het niet slecht. Ik ken ook zuster Angelina, zuster Albedina, zuster Gondulfa , zuster Lodefica, zuster Elisabeth, zuster Agusta, zuster Mathea, Josje Puts van de schoenen farbriek, Anton en Kokkie de Bruin uit Rotterdam, Rene van der Wiel, Sander en Maarten twee zonen van huisarts dokter Bredero. De twee kermis jongens Jonny en Freddy, Ad van der Steen Joop van der Steen, Adje Mechelen, familie van Nispen, ik herinner mij nog veel over de tijd dat in dat tehuis verbleef. De vakantie reis naar Italie met de bus. Het 40 jarige bestaan van het tehuis was een groot feest. De tuinman meneer Toemen en Meneer Ko. De rector die daar naast het huis woonde het kapel waar de zuster gingen bidden, De zwart wit geblokte tegels in de gang naar het kapel. het vertrek waar de zusters verbleven in de hoofdgebouw de ingang waar altijd een dakloze man een bordje eten kreeg bij de voordeur op de grond zat te eten. de moestuin en de hoge populieren die daar aan het eind van het grasveld in een rij naast elkaar stonden. De speeltuin en de paden waar op de fiets doorreden ik heb daar toe wat afgefietst. de fazanten en kippen en ook de groenten tuinen aan de achterkant van de aangebouwde groepen want later werd een nieuw stuk aangebouwd. De jaarlijkse sinterklaas viering. Ik had het niet slecht. ik was 11 jaar toen ik daar wegging.

Mariët Bruggeman
Mariët Bruggeman bhic zei op 12 augustus 2019 om 13:34 uur

Bedankt Wilma en Peter, voor jullie herinneringen.
@Wilma: kun je je nog wat strenge regels herinneren?
@Peter: wat mooi om te lezen dat je het er niet slecht gehad hebt. En de vakantiereis naar Italië zal vast indruk gemaakt hebben, denk ik?

Gerry zei op 13 augustus 2019 om 20:06 uur

Ook ik ken nog alle namen van die nonnen
Maar ik wou dat ik ze nooit gekend had
Wat een ellende hebben we daar gehad
Lichamelijke m ishandelingen en misbruik en geestelijke mishandeling

Peter Kuijpers zei op 14 augustus 2019 om 11:40 uur

Merkwaardig dat er ook erg veel negatieve reacties zijn. Vooral die reacties van Gerry ik vind het hoogst merkwaardig. Ik weet niet wat ik daarvan allemaal moet geloven. Ik had het zeker niet slecht, dus hoe kan dat dan? Dat sommigen het "heel erg slecht" hadden ? Ik heb er totaal niets van meegekregen dat destijds in dat tehuis mishandeling plaatsvond of andere strafbare feiten. Ik vraag het mij af of dit wel echt zo is, want ik ben er niet van overtuigd, of dat daar destijds strafbare feiten plaatsgevonden hebben tegen kinderen, die daar om welke reden dan ook tijdelijk en of voor lange duur werden opgevangen. Ik heb nog iets van gemerkt dat daar kinderen werden mishandelt of anderszins nooit! Ik had het niet slecht. Dus daar blijf ik bij. ;-)

Ellen heijen zei op 14 augustus 2019 om 12:04 uur

fijn dat jij het fijn had Peter
ik zelf heb er lang niet bij stil gestaan en kon dingen die ik ervaarde niet altijd plaatsen tot dat
ik als zorgverlener bij iemand die in de appartementen woonde moest zijn.
toen ik het gebouw binnen liep kreeg ik braakneigingen
eerst snapte ik niet waarom tot ik ontdekte dat waar ik was.
en mogelijk wordt het door jou niet als mishandeling ervaren maar door mij wel
ik kreeg daar elke ochtend een bord Brinta, dit lustte ik niet. maar moest ik eten , kreeg niets anders. Omdat ik weigerde werd het naar binnen gelepeld, waarop ik moest braken, dit braaksel werd opgelepeld en ook in mijn mond gestopt.
ik kreeg dus een voedzame maaltijd.
Op kaarten die naar mijn familie werden gestuurd die ik zogenaamd geschreven had stond dat ik het erg naar mijn zin had. Jammer dat ik nog niet echt kon schrijven .
al met al ervaringen die niet super zijn. en ik wil niemand over een kam scheren.
dus noem geen namen want in je geheugen kan dit anders zijn.
Zoek nog steeds naar mijn dossier, heb dit nog niet kunnen vinden heb wel een dossier van de kinderarts maar daar staat geen opname reden in en die wil ik heel graag weten. Zoek gewoon verder want ooit komt alles boven water.

Gerry zei op 14 augustus 2019 om 15:25 uur

Beste Ellen
Als je meer wilt weten kun je misschien
je dossier inzien bij het BHIC in de Bosch
Dat heb ik namelijk ook gedaan samen met een zus van mij
Groetjes Gerry

Mariët Bruggeman
Mariët Bruggeman bhic zei op 15 augustus 2019 om 09:20 uur

Beste mensen, eenieder is hier gerechtigd om op een acceptabele manier zijn of haar herinneringen te delen, of deze nu goed of slecht zijn.
En bij ons, het BHIC, zijn inderdaad de rechterlijke archieven van de provincie Noord-Brabant ondergebracht. Mocht er een dossier zijn dan kan dat inderdaad hier ingezien worden. Het beste is om een mail met zoveel mogelijk gegevens aan ons te sturen (info@bhic.nl) waarop wij alvast het onderzoek kunnen gaan starten.

Gerry zei op 15 augustus 2019 om 21:01 uur

Marriet Jans

Truce van den Berg zei op 15 augustus 2019 om 22:23 uur

In de jaren 50-tig, was de naam van dit kindertehuis in een halve boog aan de voorzijde van het pand op de grond de letters ‘RUST OORD’ te lezen! Deze waren vervaardigd van stukjes kapot servies!
Vond ik altijd prachtig en creatief ....weggooien is zonde!!

Norah zei op 15 augustus 2019 om 23:44 uur

Hallo Gerry,

Normaal bemoei ik mij hier niet mee, misschien niet zo verstandig, maar ik leef volledig met je mee en sta achter je. Ik heb de afgelopen tijd genoeg over dit zgn. rustoord gelezen, en ik weet wat nonnen kunnen aanrichten.
Het allerbeste gewenst!

anton de bruijn zei op 16 augustus 2019 om 02:43 uur

Lieve mensen, laten we aub ons verleden en herinneringen delen! Niet oordelen over wat ieder van ons heeft beleefd en ervaren. Ik zelf heb Rustoord niet fijn gevonden. Er was in die tijd ook geen plaats voor persoonlijke aandacht voor de kinderen. Elke avond huilend in slaap vallen, vanwege de heimwee naar huis en het verlies van moeder. Wie boeide dat? Dat er nonnen rondliepen met losse handjes? Dat ik, als 12-jarige, dat niet accepteerde zit mij nog steeds dwars. Dat is nl. de reden om ons, de kinderen de Bruijn, over te plaatsen naar een ander internaat.Toen kwamen wij terecht in een kompleet andere wereld, die veel erger was als Rustoord. De wet van de sterkste heerste hier. Maar, terug naar Rustoord. Ik heb nog een aantal fotos uit die tijd. Als ik de gelegenheid heb ze te digitaliseren, plaats ik ze op dit forum. Blijf lief voor elkaar, een groet van Anton!

Gerry zei op 16 augustus 2019 om 12:13 uur

Beste Anton
Jou naam komt me bekend voor
Volgens mij zat je daar dezelfde tijd als wij
Wij kwamen daar in mei 1966



Gerry zei op 16 augustus 2019 om 12:24 uur
Mariët Bruggeman
Mariët Bruggeman bhic zei op 16 augustus 2019 om 19:33 uur

Mooi verwoord Anton, laten we zeker lief zijn voor elkaar en elkaar met alle respect blijven behandelen en zeker respectvol voor elkaars mening en herinneringen. Die foto's, Anton, zullen we graag voor je plaatsen. We willen ze ook voor je digitaliseren hoor, maar mocht je ze gescand krijgen, dan mogen ze opgestuurd worden naar info@bhic.nl.

Hannie de Cort zei op 17 augustus 2019 om 20:42 uur

Hallo,

Het is een bekend feit dat sommige nonnen daar een voorkeur hadden voor bepaalde jongens en die werden met fluwelen handschoenen behandeld. Snap dat zij een andere belevingswereld hebben en gelukkig voor hun, ik gun niemand wat ik daar heb meegemaakt samen met mij zussen. Spreek uit ervaring ook over verhandeling van kinderen. Alle negatieve verhalen kan ik bevestigen daar is niets van gelogen. Ieder heeft zijn eigen ervaringen in het leven en niet die van jezelf is alleen de waarheid benader dit respectvol. Er was daar maar een lieve non en die wilde daar ook liever niet zijn, de rest waren echt geen zusters van liefde eerder van de duivel zo erg was het ja. Doeislief :)

Mariët Bruggeman
Mariët Bruggeman bhic zei op 18 augustus 2019 om 14:38 uur

Na twee verzoeken van onze kant om op een acceptabele manier herinneringen op te halen en elkaars meningen en herinneringen te respecteren blijkt dit toch niet voldoende te zijn.
Zeker de laatste reacties waren van dien aard dat wij ze hebben verwijderd. Dit soort reacties horen hier op ons forum niet thuis.

Peter zei op 19 augustus 2019 om 15:39 uur

Ik had het goed. Ik mag niet klagen. Ik mocht mee op reis naar Italie, ik mocht het jubileumfeest 40 jarig bestaan bijwonen. Ik mocht in de weekenden weg. Ik mocht met de twee kermis-jongens het dorp in dat waren John en Freddy. Ook was ik regelmatig op wandeling en mocht ik meerijden met zuster Angelina zij had de zorg over de kinderen die ziek waren. Ik herinner mij het kapel en de rector. Ik herinner mij de twee tuinmannen. De tent en de fiets/wandelpaden. De fazanten en de grot de moestuin en de hoge populieren. De kapper en de gymleraar. in de wintermanden levertraan en onder de hoogte zon. Zondag's was het bezoek dag je kon dan ook snoep kopen aan het loket bij zuster Elisabeth. zuster Augusta kon lekker koken. Ik herinner mij Sander en Maarten Bredero, ik herinner mij Anton de Bruin en Kokkie die kwamen uit Rotterdam Ik herinner mij juffrouw Agnes en Lies. Josje Puts van de schoenenfabriek Sint Joseph school en de fraters in Tilburg de Mulo Ik herinner mij Rene van der Wiel uit het dorp ik was regelmatig op de lindelaan bij Hoetel de Zwaan Ook herinner ik mij dat toen Princes Beatrix in Oisterwijk kwam bij een van haar beste vriendinnen dat was toen vlak bij het Kindertehuis. Ik herinner mij zuster Lodefica zij vergde de was zij was altijd hard aan het werk. Ik heb veel goede herinneringen.

Gerry zei op 21 augustus 2019 om 15:11 uur

Ik heb er ooit eens een rondleidingen gehad in de Leijhof
Heel veel dingen zijn hetzelfde gebleven
De stenen trappen , de kelder en de zolder
De lange gang als je binnenkomt
Heel vreemd om het allemaal terug te zien

Gerry zei op 21 augustus 2019 om 15:12 uur

Rondleiding moet er staan

Marilou Nillesen
Marilou Nillesen bhic zei op 21 augustus 2019 om 21:56 uur

Helemaal duidelijk hoor, Gerry. Ik kan me voorstellen dat het heel bevreemdend werkt om dat na al die jaren weer terug te zien.

Reageer op dit verhaal

Heb je al een account? Log in met je gegevens.

Heb je nog geen account? Plaats zonder inloggen, of Registreer een account

Help spam voorkomen en los de volgende som op: