skip naar content skip naar hoofdnavigatie spring naar service navigatie
sluit
Hulp nodig?

Chat is online op maandag t/m vrijdag van 10.00 - 16.00 uur en van 19.00 - 22.00 uur.

Op dit moment zijn we offline. Je kunt je vraag stellen via e-mail of WhatsApp: 06-12887717 (alleen berichtjes)

Meer informatie over de chat-service? Klik hier

Online op dit moment

Stel je vraag

Hilde Jansma
Hilde Jansma Bhic
Menu
sluit
Hulp nodig?

Chat is online op maandag t/m vrijdag van 10.00 - 16.00 uur en van 19.00 - 22.00 uur.

Op dit moment zijn we offline. Je kunt je vraag stellen via e-mail of WhatsApp: 06-12887717 (alleen berichtjes)

Meer informatie over de chat-service? Klik hier

Online op dit moment

Stel je vraag

Hilde Jansma
Hilde Jansma Bhic

Knikkeren en kattenlellen (1)

Voor de jongere lezers van de website even dit: dit was de periode dat er veel kinderen op straat speelden en waar nog weinig wagens ons speelgenot verpestten. De overleden troubadour Dimitri van Toren heeft een mooi lied geschreven over kinderen: ‘Dit is een lied voor kinderen …'.

De meest bekende spelletjes waren stoepranden, knikkeren, landjepik, kattenlellen en haktollen. In dit deel gaat het over stoepranden en knikkeren.

Stoepranden

Stoepranden werd gedaan met z’n tweeën. We stonden ieder aan één kant van de weg en moesten de bal gooien tegen de overliggende stoeprand. Vingen we de terugstuitende bal op zonder dat die de grond raakte, dan hadden we een punt gescoord en werd er van stoeprand gewisseld.

Knikkerende jongens. Bron: United States Library of Congress's Prints and Photographs division via Wikimedia (public domain)Knikkeren

Bij de meisjes was het de bedoeling met de wijsvinger de knikker in een kuiltje te schuiven. Kwam de knikker niet in het kuiltje, dan ging je beurt over en kwam de ander aan de beurt. Lukte het je de knikker in het kuiltje te schuiven, dan won je al de knikkers die erin lagen.

Maar het echte knikkerkwerk werd gedaan door de jongens! In de Loyolalaan in Vught lag tussen de weg en de stoeprand een strook zand, waarin bomen stonden. We tekenden een vierkantje - de pot -in het zand, legden om te beginnen er een paar knikkers in en dan trokken we een paar meter verderop een streep. De volgorde werd bepaald door een knikker per speler omhoog te gooien. De eigenaar van de knikker die het dichtst bij het vierkant terecht kwam mocht beginnen. Er werd vanaf de streep voor het eerst richting de pot gegooid. De bedoeling was de daarin liggende knikkers er uit te knikkeren. Lukte het je om een of meerdere knikkers eruit te spelen, dan mocht je verdergaan en wel vanaf de plaats waar jouw knikker terecht was gekomen. Je mocht ook doorgaan wanneer jouw knikker die van je tegenstander(s) raakte. Het was de bedoeling de laatste knikker uit de pot te knikkeren. Je had knikkers in alle maten en ‘standen’. Het zou te lang duren om dat allemaal op te schrijven.

Foto: Knikkerende jongens. Bron: United States Library of Congress's Prints and Photographs division via Wikimedia (public domain)

Reacties (1)

Marilou Nillesen
Marilou Nillesen bhic zei op 26 november 2019 om 09:22
Bedankt Ton, voor deze opfriscursus ;) Knikkeren was in mijn herinnering ook erg seizoensgebonden, dacht jij dat ook?

Reageer op dit verhaal

Heb je al een account? Log in met je gegevens.

Heb je nog geen account? Plaats zonder inloggen, of Registreer een account

Help spam voorkomen en los de volgende som op:

Lees ook deze verhalen

Doe mee en vertel jouw verhaal!