i

Dit verhaal gaat over:

Locatie: Escharen
Tags:

Koningskind als burgemeester: Louis de Bourbon, 1908-1975

vertelde op 2 november 2009 om 09:56 uur

In november 1938 werd Louis de Bourbon burgemeester van Escharen. In mei 1941 nam hij al weer ontslag. Hij was daarna even burgemeester van Oss, ging in het verzet, kwam na de oorlog nog terug in Oss, maar besloot in 1946 definitief het openbaar bestuur in te ruilen voor een literaire carrière. Een opmerkelijke stap voor een opmerkelijk man.

Louis (voluit Louis Jean Henri Charles Adelberth) de Bourbon beschouwde zichzelf namelijk als rechtstreekse afstammeling van de laatste Franse koning Lodewijk XVI. Hij voerde dan ook de titels prins van Frankrijk, hertog van Normandië en graaf van Boulogne. Hij baseerde zijn claim op het feit dat hij de rechtstreekse achterkleinzoon was van Carl Wilhelm Naundorff.

Deze Duitse klokkenmaker hield in de eerste helft van de negentiende eeuw vol, dat hij Lodewijk XVII was, de zogenaamd verdwenen zoon van koning Lodewijk XVI. Naundorff werd echter Frankrijk uitgezet, vestigde zich in 1845 in Nederland en kreeg van de Nederlandse staat het recht de familienaam De Bourbon te gaan dragen. Hij overleed datzelfde jaar nog in Delft.

In 1999 heeft modern DNA-onderzoek aangetoond dat de officiële versie over de zoon van Lodewijk XVI historisch juist was: de echte Lodewijk XVII is als 10-jarige jongen in 1795 aan tuberculose overleden in zijn gevangenis, de Parijse Temple. Al eerder was via DNA-onderzoek gebleken dat het onwaarschijnlijk was dat Naundorff werkelijk de zoon van Lodewijk XVI was.

Maar dat was allemaal nog niet zo duidelijk, toen Louis de Bourbon besloot zijn verdere leven aan de literatuur te wijden. Al voordat hij burgemeester van Escharen werd, was hij een aantal jaren als journalist voor De Gelderlander werkzaam geweest. Hij was op 27 december 1908 in Renkum geboren (maar wel op Franse grond: de poten van het kraambed stonden in potten Franse aarde), studeerde rechten in Nijmegen en richtte daar met anderen het tijdschrift Het Venster (1931-1932) op. Daarnaast was hij redacteur van een aantal andere letterkundige tijdschriften van katholieke jongeren, zoals Roeping (van oktober 1932 tot en met augustus 1933), en De Gemeenschap (1934 tot en met 1941).

In 1931 debuteerde hij met de dichtbundel Reisverhalen. De gedichten daarin zijn, net als de gedichten in zijn later bundels Zwerving (1932), In Extremis (1935) en Ballingschap, doortrokken van zijn vermeende afstamming van het Franse koningshuis. De bezorger van zijn verzamelde gedichten (1974) karakteriseerde hem als “de dichter van het levenslange heimwee”.

In 1935 vertrok De Bourbon naar Nederlands-Indië waar hij in dienst trad van Soerabaja’s Handelsblad. Drie jaar later werd hij dus voor korte tijd burgemeester van Escharen.

In die tijd schreef hij twee gedichten onder de titel Zelfportret en een langer gedicht Laus Brabantiae, dat wellicht een goede kandidaat geweest zou zijn voor het Brabantse volkslied als de discussie daarover  wat eerder had plaatsgehad. In Escharen is op het Burg. De Bourbonplein een plaquette in het plaveisel aangebracht, met citaten uit Zelfportret I en Zelfportret II:

Zelfportret I (1938) (1e couplet)

Een Prins van Frankrijk en het zoet Navarre,

heeft blauwe ogen, donker-blonde haren,

maar geen paleizen meer en geen vazallen,

Want heersen doen in deze eeuw barbaren.

Zelfportret II (1941) (2 coupletten)

Iets van een zwerver die een woning zoekt,

iets van een zeeman die zijn boot vervloekt,

iets van een vlieger die te paard wil rijden.

 

Maar dan, als al die dingen van hem glijden,

een zeer eenvoudig man die rookt en lacht,

en die zijn kinders op het schoolplein wacht.

Na de oorlog wijdde hij zijn leven aan de literatuur: tussen 1946 en het jaar van zijn overlijden, 1975, publiceerde hij in totaal 16 verhalen- en dichtbundels. In 1974 verschenen zijn Verzamelde gedichten. Een uitgebreidere biografie is te lezen bij Thuis in Brabant. De Universiteit van Nijmegen heeft een digitale knipselmap over Louis de Bourbon. In 1999 kende het Israëlische Yad Vashem hem posthuum de onderscheiding "Rechtvaardige onder de Volkeren" toe voor zijn verzetswerk tijdens de tweede wereldoorlog.

Deel dit verhaal op:
  • Pinterest
  • Tumblr
  • Toevoegen als favoriet
  • Afdrukken

Reacties (6)

Doctor Monique Bisoux de Mendelovici zei op 16 oktober 2010 om 04:06 uur

Ik heb Louis de Bourbon gekend,ik heb hem nooit gezien,maar we hebben geschreven.Hy wilde dat ik zyn boeken vertalen in het frans,maar ik heb het niet gedaan.Ik had geen tyd,Ik studeerde om dokter te zyn.dan ben ik vertrouwen en naar Venezuela gereisd.Louis de Bourbon heeft myn ouders gekend; hy is naar Hasselt gekomen om het kasteel van Henegau te zien.Hy had daar geleefd als een kind; wy leven daar wanner hy is gekomen.Hy heeft aan myn ouders een copy van het poesie "Weerzien van Henegau" dat hy had geschreven in 1950 om het my te geven.Het origineel is in Belgie gebleven; ik heb nog een copie gevonden,ik wil een schildery maken van het kasteel van Henegau met het poezie van Luis de Bourbon.Wanneer ik zal reisen naar Jerusalem,zal ik zyn naam zoeken in Yad vashem en zal ik herrinneren die tyd wanneer wy schryven: het was vriendschap van myn jeugdige jaren.

Elisabeth zei op 25 juli 2012 om 15:11 uur

Graag zou ik eens iets willen lezen over Frans van Hovell tot Westervlier die 28 jaar een goede en geliefde burgemeester was van Escharen i.p.v. Bourbon die het na enkele jaren alweer voor gezien hield en bovendien leefde onder valse naam en voorwendsels.

Dr.Monique Bisoux de mendelovici zei op 25 juli 2012 om 17:04 uur

Kun je niet een lyst maken van de boeken die hy heeft geschreven e evalueren welke boeken zyn waard om een niewe editie te maken

Annemarie van Geloven bhic zei op 26 juli 2012 om 14:13 uur

Hier nog een mooie link naar het oevre van Louis de Bourbon op <a href="http://www.schrijversinfo.nl/bourbondelouis.html" target="_blank">schrijversinfo</a>.

dr.Monique Bisoux de Mendelovici zei op 26 juli 2012 om 14:18 uur

dank u.Ik zal dat opzoeken

Annemarie van Geloven bhic zei op 27 juli 2012 om 14:33 uur

@Elisabeth, voor informatie over Frans van Hövell tot Westerflier verwijs ik u naar de rubriek <a href="http://www.bhic.nl/index.php?id=0&forum=1&id_discussie=26268&ftv=DESC" target="_blank">Burgemeesters van Escharen</a>. Dit zijn slechts wat feitelijke gegevens uit archieven. Een persoon gaat nog meer leven door verhalen van mensen die hem (via de overlevering) gekend hebben. Mocht u nog mooie verhalen over hem kunnen vertellen, deel ze dan met de geinteresseerde lezer. Het beste kunt u dan vanuit de rubriek burgemeesters van Escharen reageren.

Reageer op dit verhaal

Heb je al een account? Log in met je gegevens.

Heb je nog geen account? Plaats zonder inloggen, of Registreer een account

Help spam voorkomen en los de volgende som op:

Lees ook deze verhalen

vertelde op 12 april 2010 om 10:11 uur

Koninklijke bomen

vertelde op 16 oktober 2009 om 12:04 uur

Een Hapse wereldreiziger: Andreas Nielen (1850-1940)

vertelde op 27 augustus 2007 om 14:59 uur

De "kathedraal" van Veghel