i

Dit verhaal gaat over:

Locatie: Helvoirt
Tags:

Landgoed Zwijnsbergen in Helvoirt spreekt tot verbeelding

vertelde op 3 oktober 2018 om 08:56 uur

De naam lijkt zo uit een boek van Harry Potter te komen maar landgoed Zwijnsbergen in Helvoirt is veel ouder, en bestaat bovendien echt. Een omvangrijk domein, met een groot huis, voormalig koetshuis en oranjerie, portierswoning, tuinmanswoning, boerderij met bijgebouwen, park, weilanden en bos. Goed voor 21 hectare, gelegen aan de waterloop Zandleij.

Een oorkonde uit 1304, waarin melding wordt gemaakt van een zekere “Mychaeli dicto de Sweensberch” en diens zoon Johannes, doet vermoeden dat er al in de vroege veertiende eeuw sprake was van een goed Zwijnsbergen. Maar of dat dit toen ook al bebouwd is geweest, is maar de vraag.

Mogelijk is het huidige Zwijnsbergen een voortzetting van een ouder bouwwerk maar sporen van voor 1552 zijn niet meer te traceren. De eerste bladzijde van het geschiedenisboek van het huidige kasteel begint daarom ook in 1552. Een boek vol avontuur, voorspoed en tegenslag, met namen als Walraven Draeck en de familie Van Lanschot. Het jongste hoofdstuk dat werd toegevoegd, dateert uit maart 2001 toen het hoofdhuis door een felle brand grotendeels werd verwoest. Er is met man en macht gewerkt om de grote schade te herstellen en zo kon Zwijnsbergen in 2007 uit zijn as deed herrijzen.

Wie kwam er vroeger al in de bossen of het park van Zwijnsbergen? Welke herinnering maakt deze foto bij jou los? Laat het ons weten!

Deze foto-oproep verscheen in de rubriek 'Kijk naar Toen' in De Meierij, waarin we op zoek zijn naar de persoonlijke verhalen achter een foto.

Ga naar Kijk naar Toen

Deel dit verhaal op:
  • Pinterest
  • Tumblr
  • Toevoegen als favoriet
  • Afdrukken

Reacties (11)

Rien Pijnenburg zei op 30 april 2019 om 20:05 uur

Ik kan me nog herinneren dat wij in de zestiger jaren van de vorige eeuw gingen schaatsen op de gracht van het kasteel.
Ook kon je vanaf de Udenhoutseweg via een karrespoor op het landgoed gaan wandelen.

Marilou Nillesen
Marilou Nillesen bhic zei op 1 mei 2019 om 08:22 uur

Hallo Rien, dank voor je berichtje. Het moet vast prachtig zijn geweest om daar te kunnen schaatsen. Woonde je er bij in de buurt?

Rien Pijnenburg zei op 2 mei 2019 om 13:41 uur

Ik woonde midden in het dorp tegenover de RK kerk.

Marilou Nillesen
Marilou Nillesen bhic zei op 2 mei 2019 om 15:45 uur

Dan heb je er vast veel herinneringen liggen... Heb je toevallig nog oude foto's liggen uit die tijd die we hierbij zouden mogen plaatsen? Denk er maar eens over na, hoor.

Rien Pijnenburg zei op 3 mei 2019 om 15:32 uur

Helaas Marilou heb ik geen foto's meer liggen.

Jan WM Verstijnen zei op 4 mei 2019 om 22:25 uur

Dag Marilou, ik heb ook op de vijver bij Kasteel Zwijnsbergen geschaatst. Laatste keer eind jaren zestig denk ik. Maar ik wandel daar vrijwel dagelijks door het bos. En rond de kolk.
Vanuit onze achtertuin kunnen wij het landgoed dan ook goed zien liggen.
Zeker op zomeravonden, als de zon acher de bomenrand verdwijnt, kunnen wij daar geweldig van genieten.

Marilou Nillesen
Marilou Nillesen bhic zei op 5 mei 2019 om 17:06 uur

Ah, toch dank voor je reactie, Rien!

En leuk je hier tegen te komen, Jan ;) Ik kan me voorstellen dat het prachtig moet zijn om de zon zo te zien zakken! Kan er trouwens nog wel worden geschaatst bij het kasteel? (ervan uitgaande dat het 's winters nog een keer echt gaat vriezen, vanzelfsprekend...)

Liesbeth Smit zei op 4 september 2019 om 19:31 uur

In de jaren vijftig kwam ik als kleuter regelmatig op Zwijnsbergen omdat mijn (peet)oom en tante daar woonden. Ze hadden een (waak|)gans die Hugo heette. Hij nam zijn taak als bewaker erg serieus en dat heb ik geweten. Sindsdien ga ik een blokje om voor ganzen.

Marilou Nillesen
Marilou Nillesen bhic zei op 4 september 2019 om 21:59 uur

Haha, een herkenbare herinnering, Liesbeth. Als je één keer een boze gans achter je aan hebt gehad, loop je wel even om ;) Wel bijzonder dat je nog weet dat hij Hugo heette. En konden je oom en tante wel overweg met hem?

liesbeth Smit zei op 5 september 2019 om 21:17 uur

Mijn peetoom, Jan van Lanschot en zijn vrouw Liek, waren aardige en bovendien gastvrije mensen. Hugo, was zowel huis- als waakgans en volgens mijn ouders had ik gans Hugo iets te enthousiast benaderd toentertijd. Mijn peetoom en zijn vrouw konden vast wel met Hugo overweg. Vanuit hun zitkamer renden mijn broer René en ik hun grote tuin in en konden daar heerlijk spelen. Mijn reactie is niet relevant voor de geschiedenis van Zwijnsbergen denk ik. Maar ook nostalgie speelt een grote rol in mijn Brabantse wortels. (geboren in 's-Hertogenbosch).

Marilou Nillesen
Marilou Nillesen bhic zei op 8 september 2019 om 18:17 uur

Bedankt voor je berichtje, Liesbeth. En je reactie is zeker wel relevant, want gans Hugo is vast voor velen onlosmakelijk verbonden aan Zwijnsbergen. Juist deze persoonlijke herinneringen brengen een verhaal tot leven. Dus veel dank voor je antwoord!

Reageer op dit verhaal

Heb je al een account? Log in met je gegevens.

Heb je nog geen account? Plaats zonder inloggen, of Registreer een account

Help spam voorkomen en los de volgende som op:

Lees ook deze verhalen

vertelde op 10 juni 2010 om 15:17 uur

Landgoed Tongelaer

vertelde op 23 maart 2017 om 10:06 uur

Landgoed Princepeel