i

Dit verhaal gaat over:

Locatie: Zeeland
Jaar: 1953
Tags:

Liefde

vertelde op 26 februari 2015 om 10:33 uur

In de vijftiger jaren van de vorige eeuw was de gemeente Zeeland de basis voor de proefmobilisatie van het Genie Bataljon van de zogenaamde Drietand Divisie van de Koninklijke Landmacht. De militairen moesten zich melden bij het Parochiehuis Sint Cornelius en kregen daar het adres waar ze ingekwartierd waren.

Mouwembleem van de Drietand Divisie, gebruikt tussen 1952 en 1969.

Tijdens die “mobilisatie” heette het cafetaria aan de Kerkstraat in Zeeland heel toepasselijk “De Drietand” en dat heeft die zaak heel wat bezoekjes opgeleverd!

Intussen ben ik het Ministerie van Defensie voor eeuwig dankbaar dat het toentertijd de gemeente Zeeland als mobilisatiebestemming aangewezen had. Ik had nog nooit van die plaats gehoord, maar ik heb er mijn Liefde aan te danken!

Ik moest dus naar Zeeland en mijn slaapadres was bij boer Van Tiel aan de Kerkstraat Noord. De keuken stond bij de melkfabriek, een klein kwartiertje lopen, en als ik eten ging halen, kwam ik langs het huis van sectetaris Van den Brand. De eerste de beste keer dat ik daar liep, zag ik een aardig meisje uit een raampje boven de voordeur hangen, dat schielijk wegdook toen ik haar zag.

Jaap van der Kooij“Hé,” dacht ik, “da’s een kanjer, zo zie je ze in Rotterdam niet!” ‘s Avonds liep ik er met mijn slapie nog eens langs. De secretaris stond toen bij de voordeur, er werd even een praatje gemaakt en al vlug kwam de vraag: “Hebben jullie trek in een tasch koffie, heren?” “Nou en of”, was het antwoord en zo begon de kennismaking onder het genot van een heerlijke kop koffie-verkeerd...

Een jaar later waren er weer herhalingsoefeningen en deze vonden plaats in Mill, maar binnen de kortste keren ging ik naar Zeeland om te zien hoe Toos het maakte. We waren blij elkaar weer te ontmoeten en we wandelden al gauw over het Slingerpaadje. Kort daarop sprong de vonk over, zeg maar gerust dat we onder stroom stonden en na een korte verkering trouwden we.

Dit paar woont nu in Hellevoetsluis, we hebben vier kinderen van wie de oudste helaas overleden is, tien kleinkinderen, drie achterkleinkinderen en we zijn bijna zestig jaar getrouwd....!!

Deel dit verhaal op:
  • Pinterest
  • Tumblr
  • Toevoegen als favoriet
  • Afdrukken

Reacties (4)

Rini de Groot. zei op 10 maart 2015 om 23:53 uur

Zeg Jaap,
óók ik heb mijn meisje destijds, in de zestiger jaren,
leren kennen in militaire dienst.
Doordat de afstand tussen haar en de kazerne kleiner was,
zwaaide ik met tegenzin af.

Annemarie van Geloven
Annemarie van Geloven bhic zei op 11 maart 2015 om 10:56 uur

Dat was een goede test voor de liefde, Rini, en is toch allemaal goed gekomen.
Maar smachtend wachten op een brief 'lieve Frans, ik schrijf je hier op mijn roze postpapier' (liedje van Ria Valk) is er in deze tijd niet meer bij...

Jaap van der Kooij zei op 12 maart 2015 om 10:27 uur

Toen ik afgezwaaid was, schreven Toos en ik elkaar bijna iedere dag. De PTT is er rijk van geworden'....
Het zou nu een makkie zijn met al die elektronische hulpmiddelen...

Adriana zei op 3 december 2015 om 11:42 uur

Dat is ware liefde vast houden en nooit meer loslaten .

Reageer op dit verhaal

Heb je al een account? Log in met je gegevens.

Heb je nog geen account? Plaats zonder inloggen, of Registreer een account

Help spam voorkomen en los de volgende som op: