skip naar content skip naar hoofdnavigatie spring naar service navigatie
sluit
Hulp nodig?

Chat is online op maandag t/m vrijdag van 10.00 - 16.00 uur en van 19.00 - 22.00 uur.

Op dit moment zijn we offline. Je kunt je vraag stellen via e-mail of WhatsApp: 06-12887717 (alleen berichtjes)

Meer informatie over de chat-service? Klik hier

Online op dit moment

Stel je vraag

Marilou Nillesen
Marilou Nillesen Bhic
Menu
sluit
Hulp nodig?

Chat is online op maandag t/m vrijdag van 10.00 - 16.00 uur en van 19.00 - 22.00 uur.

Op dit moment zijn we offline. Je kunt je vraag stellen via e-mail of WhatsApp: 06-12887717 (alleen berichtjes)

Meer informatie over de chat-service? Klik hier

Online op dit moment

Stel je vraag

Marilou Nillesen
Marilou Nillesen Bhic

Internaat Huize Nazareth in Best

In het klooster Huize Nazareth aan de Hoofdstraat zaten de Dochters van Maria en Joseph. Zij werden ook wel Zusters van de Choorstraat genoemd, naar hun ‘hoofdkwartier’ aan de gelijknamige straat in 's-Hertogenbosch. In Best hadden zij een kleuter- en meisjesschool, gaven zij mulo-onderwijs en vakken als koken, wassen, strijken en naaien.


Huize Nazareth. Foto met dank aan Graziella Withagen-Andrean.

Het internaat waarop de leerlingen terechtkwamen heeft tot in 1966 bestaan. Zij verlieten hun ouderlijk huis en trokken voor enkele jaren in bij de zusters. Van de internen werd verwacht, dat zij zich tijdens hun opleiding gedroegen in overeenstemming met de geloften van kuisheid, armoede en gehoorzaamheid, zoals de zusters deze bij intrede in het klooster hadden moeten afleggen. De zusters vormden je naar het toen geldende ideaal van de vrouw als goede echtgenote, moeder en huisvrouw. Met vakken als steno werd je bovendien voorbereid op wat (toen nog) typische vrouwenberoepen waren.

Zoals bij de meeste internaten het geval was, lag ook bij dit internaat een plek voor gebed op steenworp afstand. In de Sint-Odulphuskapel deden de jongedames iedere ochtend hun gebed, linea recta uit de slaapzaal dus op de nuchtere maag. Na het bidden was het tijd voor de gezamenlijke maaltijd in de refter. Daarna begonnen de lessen.

Was het pauze en mooi weer, dan was het misschien wel toegestaan om te ontspannen in de tuin, waar het Heilig Hartbeeld een oogje in het zeil hield. Overal op het terrein klonk de godsdienstige geest van het kostschoolleven door en het overkoepelende doel van al het onderwijs om een gezonde katholieke levensovertuiging aan te kweken.

Deel verhalen en foto's

Ook in de jaren zestig was het nog heel normaal dat ouders hun kinderen naar een internaat stuurden. Grote kans dus dat er nog vrouwen zijn die over hun tijd bij de zusters in Best kunnen vertellen. Reageer hieronder, deel je ervaringen en vul deze pagina aan! Foto's zijn ook welkom en kunnen worden verzonden naar info@bhic.nl. Wij voegen ze dan hier toe.


Klassenfoto Huize Nazareth, jaartal onbekend. Collectie Heemkundekring Dye van Best



Klas der pensionnaires (1919). Collectie Heemkundekring Dye van Best



Zangklasje in de refter. Collectie Heemkundekring Dye van Best

Foto's 1954-1955, met dank aan Tonnie Gresnigt:


1. Plechtige H. Communie, leerlingen zesde klas lagere school, internaat van de Zusters van Maria en Joseph in Best, 1955



2. Kostschool Best 1955 plechtige H. Communie (zie bijschrift foto 1)



3. Toneelstuk kostschool, 1954



4. Toneelstuk kostschool, 1954



6. Refter kostschool, 1954

Klik hier voor ingezonden foto's van internaat Laetitia in Best, dat naast Huize Nazareth lag.

Reacties (6)

Hilberink zei op 11 maart 2019 om 00:10
Ik was op het internaat in Oerle, Veldhoven, maar deze school zie ik er niet bij staan.
Graziella Andrean zei op 15 maart 2019 om 22:52
Ik heb van 1963 tot 1966 op Internaat "Laetitia" gezeten. Het was een onderdeel van Huize Nazareth in Best.
Voor mij waren het 3 leuke jaren. De tijden waren veranderd en we mochten best veel. Ik heb nog heel lang contact gehad met zuster Sivera Janssen en heb nog steeds contact met mijn vriendin van toen. Helaas is enkele weken geleden een andere vriendin van ons overleden.
Christian van der Ven
Christian van der Ven bhic zei op 16 maart 2019 om 09:23
Graziella, dat is spijtig om te horen van je vriendin.

Over Laetitia hebben we zelfs een apart artikeltje op onze website geplaatst, zie hier: https://www.bhic.nl/ontdekken/verhalen/meisjesinternaat-laetitia-in-best

Helaas weten we er maar weinig van. Alle informatie over het internaat en vooral het leven daar zijn dus meer dan welkom. Misschien heb je nog oude foto's?
Maaike Lenders zei op 3 maart 2021 om 12:56
Pensionaat Nazareth Best.
De broodmaaltijden vond ik heerlijk! Er was in mijn herinnering voldoende afwisseling in beleg, zowel hartig als zoet. Je mocht ook net zoveel brood eten als je lustte, hoewel.....Op een dag was in de kleine eetzaal het brood op, en moest er brood bij gehaald worden in de grote eetzaal. De dienstdoende non inventariseerde daartoe even voor wie er nog brood bij moest komen. Bij mijn opgestoken vinger aangekomen vroeg ze hoeveel sneetjes ik al op had, en ik antwoordde naar waarheid dat dat er 11 waren. Ik heb nog nooit iemand zo geschokt zien reageren. Vanaf dat moment stond ik op rantsoen.....
Op kostschool voor het eerst kaaskroketten gegeten, wat een traktatie vond ik dat! Elke vrijdag hoopte ik dat ze er weer zouden zijn, wat helaas lang niet altijd het geval was. Nu nog probeer ik overal waar het maar kan de kaaskroketten, maar zo heerlijk als ze op kostschool smaakten heb ik ze nooit meer ergens geproefd!
Slechte herinneringen heb ik aan de warme maaltijden. Ik kan me nog de onaangename geur van de gestoomde aardappelen voor de geest halen. Het ergste vond ik de snijbonen met witte bonen, blote baby’s in het gras, maar eigenlijk lustte ik geen enkele soort groente. Gelukkig hadden we grote witte servetten, en als er niemand keek vouwde ik het servet open om er de groente van de dag op te leggen en het dan weer opgerold in mijn servetring te schuiven. Elke dag kwam er wat bij. Aan het einde van de week paste het servet nog slechts met grote moeite in de ring. Als mijn moeder thuis de koffer met vuile was openmaakte hield ze eerst het servet boven de vuilnisbak, en daar rolde een deel van de groente naar beneden. De rest moest ze er met een mes uitschrapen....
Ik weet nog dat we op een dag rode kool aten. Ik had de aardappelen en de rode kool op mijn bord geschept, boog mijn hoofd voorover en rook aan de aardappelen. “Bah, wat stinken die aardappelen” zei ik zachtjes tegen mijn buurvrouw. Niet zacht genoeg, want zuster Humilitas hoorde het. Ik mocht niet eten, en moest de hele middag ( het was op een woensdag) met mijn neus boven mijn bord blijven zitten. Ooit heb ik wekenlang alleen appelstroop op mijn brood gehad, omdat ik stiekem met een mes een likje uit een mega groot blik appelstroop genomen had. Toen ik gesnapt werd liet ik van schrik het met terugvallen in de appelstroop, en om die reden moest ik net zo lang appelstroop eten tot het blik leeg was. En ik hield eigenlijk helemaal niet van appelstroop......
Thijs de Leeuw
Thijs de Leeuw bhic zei op 15 april 2021 om 11:18
Hallo Maaike, graag wil ik je nog hartelijk danken voor deze bijdrage. Leuke anekdote over de groente : ) Mooi ook dat je moeder daaraan meewerkte, zij wist dus blijkbaar al snel hoe het zat.

Reageer op dit verhaal

Heb je al een account? Log in met je gegevens.

Heb je nog geen account? Plaats zonder inloggen, of Registreer een account

Help spam voorkomen en los de volgende som op:

Lees ook deze verhalen

Doe mee en vertel jouw verhaal!