i

Dit verhaal gaat over:

Locatie: Dongen
Tags:

en maakt ook deel uit van:

Atlas: RK Internaten

Meisjespensionaten St. Joseph, St. Antonius en Maria Ancilla in Dongen

Je vindt alles over het Rijke Roomse Leven in Brabant op wierook, wijwater & worstenbrood

vertelde op 29 juni 2018 om 15:34 uur

De Franciscanessen van Dongen hadden in Dongen drie kostscholen. De eerste was het Instituut St. Joseph, aan de Hoge Ham, waar leerlingen verbleven van de ulo (later mavo), de middelbare meisjesschool (later havo) en de huishoudschool. De tweede heette St. Antonius en was bedoeld voor jongedames van de kweekschool. De derde was Maria Ancilla, een afdeling voor huishoudonderwijs aan de Hoge Ham.

Via deze scholen hebben de franciscanessen hun stempel gedrukt op de vorming van vele generaties vrouwen uit Dongen en omstreken. Het internaat maakte deel uit van een imposant gebouwencomplex dat ook dienst deed als moederhuis.

De meisjes die bij de zusters in de leer gingen, soms ‘pensionnaires’ genoemd, werden in de regel intern opgeleid. Ze kregen kost en inwoning en waren zes jaar lang weg van hun ouderlijk huis. Met jongens hadden zij uiteraard niet van doen. De seksen waren strikt gescheiden, althans tot ver in de twintigste eeuw.

Als pensionnaire stond je iedere morgen vroeg op, om de dag te beginnen met gebed. Dat kon in de grote Sint Josephkapel. Ontspannen kon in de ‘cour’, de binnenplaats van het pensionaat. Of in de chique recreatiezaal, die halverwege de twintigste eeuw in tweeën werd gesplitst om afzonderlijke ruimtes te maken voor de vijfde- en zesdejaars meisjes van de mms en voor de jongere leerlingen.

Wellicht dat de kwekelingen van Sint Antonius, zoals ook van andere internaten bekend is, hun opgedane kennis als toekomstige leraressen meteen in de praktijk konden brengen. Meisjesscholen hadden de zusters immers genoeg. Daarover kun jij ons hopelijk nog veel vertellen, net als over het kostschoolleven bij de zusters in het algemeen. Deel hieronder jouw ervaringen.

Foto's

Kwekelingen uit Dongen op retraite in het Sint Gerardus retraitehuis te Seppe (foto: coll. Erfgoedcentrum Nederlands Kloosterleven, id.nr. 186442)
Klassengang Sint Antonius (foto: coll. Katholiek Documentatie Centrum, id.nr. 1A7329)
(foto: Fotopersbureau Het Zuiden, bron: coll. Regionaal Archief Tilburg, id.nr. 055478)

Deel dit verhaal op:
  • Pinterest
  • Tumblr
  • Toevoegen als favoriet
  • Afdrukken

Reacties (40)

Wilma populiers van poppel zei op 10 maart 2019 om 20:42 uur

Er was ook nog een afdeling bij de zusters Francicanessen welke hun voordeur had in de bollekssteeg in Dongen..
RK. Huishoudinternaat Maria Ancilla .
Door een poortje in de Bolkenssteeg staken we over naar de achter liggende huishoudschool Mater Dei.

Ilse Vermeulen zei op 10 maart 2019 om 21:10 uur

Voor mij heeft mijn verblijf maar 1 jaar geduurd. Het was in 1970 ofzo. Omdat ik verschrikkelijke heimwee had. Wat mij is bijgebleven, is dat we elke morgen naar de kapel moesten om te bidden. De chambretjes met gordijntjes ervoor, en de bel waar de zuster elke morgen on mee wakker maakte om 6 uur. En elke dag verplichte studie in het studielokaal, en de rupsen in de groenten. Dagelijks door de tuin naar school in de Bolkensteeg. En zr. Aloysio en zr. Lucia. En mevr. Broemen van Franse les. Het was een jaar wat ik nooit zal vergeten. Ik vond het verschrikkelijk. enige lichntjes waren mijn vriendinnen, Rianne Trommelen, Alie de Jong, Hennie Louws en Irma van der Steen. Misschien heb ik nog iemand vergeten, maar dat weet ik zo niet meer.

Wilma Populiers v Poppel zei op 10 maart 2019 om 21:42 uur

A de Jong
Els van Tilburg ( Goirle)
Franka Tak
José de Wijs ( Tilburg)
L v Kempen
M Bacla?
Tonny de Bont
Wilma Populiers v
Zatten oa in de derde klas samen op internaat....
Inderdaad gordijnen net paardenstallen. Pispot op de kamer. Elke morgen in de rij leeggooien.....na school het pad op een kilometer lang naar het kapelletje. Even wat bidden en dan terug. Weer of geen weer....zr Paulina was de directrice in mijn tijd. Dit was van 1961 tot 1964.....bij heel warm weer mochten we zelfs gaan zwemmen in het buitenbad Aardig stukje lopen was dat .....snoeptrommeltje in de grote kast mocht je op woensdag een snoepje uit halen....degene die in het weekend daar waren mochten dan ook een pakken....er zatten nogal wat kinderen op waarvan de ouders op de grote vaart zatten en dus alleen met vakantie naar hun ouders mochten....

Conny Smulders zei op 11 maart 2019 om 00:08 uur

Ik heb hier gezeten van sept 1958 tot juli 1960 het was voor mij een hel . Ik zat in de 5de en 6de klas van de lagere school . Het ergste vond ik de douche momenten ik was niet veilig . Verder wil ik hier niet veel over kwijt ik ben bij de commissie DEETMAN geweest en heb de erkenning en genoeg doening gekregen. Ook luste ik geen rijste pap en als het niet snel ging propte ze het naar binnen vaak moest ik dan overgeven maar het werd gewoon weer terug gestopt . Bij mij zaten joosje schuurmans ;José Schreuder;mijn 2 zussen verder Tineke van der steen helden. Echt n rottijd

Populiers Wilma zei op 11 maart 2019 om 00:22 uur

Tinneke van de Steen zat er in mijn tijd ook hoor. Ja dat eten plasticzakken in de servet en dan proberen daar onderandere de erwtensoep en rode kool in te doen zo ook de ghort enz. Ik ging elke week naar huis dus thuis werd er gewassen en niet daar dus wegsmokkelen ging voor mij wel. Onveilige periode tijdens douche heb ik niet mee gemaakt gelukkig.

Margriet van Stratum zei op 11 maart 2019 om 10:21 uur

Het schooljaar 1963/1964 heb ik doorgebracht op kostschool in Dongen. Ik was een -wat ze toen noemde- een "te speels kind" en dat zou te verhelpen zijn door meer discipline. De "soeurs" hebben hun handen vol gehad aan mij, ik was nogal rebels in die dagen.
Je sliep in chambretten, kleine slaapkamers, met vooraan afgesloten door een gordijn. Je mocht de wanden versieren, in mijn geval met hondenfoto' s. Elke morgen stond je met de pispot in de rij voor het toilet. Dat vond ik erg genant.
Na ongeveer een week of 6 mocht ik een tijd niet meer in de refter eten omdat ik hun zuurkool echt niet bliefde. Ook niet de volgende dag noch de dag daarop. Het werd de keuken,waar ik voor straf moest eten. Dat vond ik wel leuk, want de mensen die daar werkten waren erg vriendelijk voor me.
Een ander incident was het schaatsen in de winter. Voor de MMS lag een grote vijver en daar deed ik mee aan een wedstrijd... met jongens. Dat was streng verboden en ik mocht iet meer schaatsen en kreeg en weekendverbod.
Dat soort dingen gebeurde toen, maar ik ben nooit in aanraking gekomen met "foute" zusters. Terugkijkend denk ik dat ze hun stinkende best deden om een goed thuis te scheppen voor de vele meisjes die er waren. Het bleef natuurlijk een surrogaat en ik was blij toen ik na een jaar van dat internaat af was.

Marilou Nillesen
Marilou Nillesen bhic zei op 11 maart 2019 om 10:37 uur

Veel dank allemaal voor jullie uiteenlopende reacties. Het is goed - en dapper - dat er ook aandacht wordt besteed aan de donkere kant van dit pensionaat. Dat dit zorgt voor een rottijd, blijkt wel overduidelijk.

Gelukkig dat anderen hier door niet zijn getroffen, hoewel het eten voor iedereen wel een heikel punt zal zijn geweest...

Wat opvalt - bij dit pensionaat maar ook bij andere instituten - is de grote saamhorigheid bij de kinderen onderling. Bijzonder om te lezen. Hebben jullie dat allemaal zo ervaren?

Thea Geenen zei op 11 maart 2019 om 14:16 uur

Volgens mij '68-69 ben ik 1 jaar er geweest. Een ondeugend kind. Ouders dachten dat ik er wel goed zou leren...Boeken Tweeling op kostschool enz waren mijn inspiratie tot kattenkwaad.. onschuldig speels. En gelukkig geen nare herinneringen aan de zusters Marie Magdalena en Redemptorista . Zij speelde op de Coure mee met trefbal in hun lange jurken. Heb mijn schoolagenda erbij gepakt. Zo leuk !Er waren ook Ine v. Gastel, Lia Smolders,Bosnië Smid, Ine Bink...enz Maria martens waar ik 50 jaar later nog altijd een vriendschap mee heb..,
Ik was te ondeugend en mocht na 1 jaar niet terugkomen v.d. nonnen...was trouwens 1ste MAVO ook blijven zitten.

Marilou Nillesen
Marilou Nillesen bhic zei op 11 maart 2019 om 16:10 uur

Prachtig verwoord, Thea. Hoe de zuster meedeed aan trefbal in hun lange jurk bijvoorbeeld; dat geeft een mooi beeld hoe het destijds er aan toeging. En na een halve eeuw nog steeds vriendschap: dat zijn toch wel de pareltjes in het leven. Veel dank voor je berichtje!

Ans Schellekens zei op 12 maart 2019 om 21:15 uur

Ik zatop dekostschool Hoge Ham in Dongen op de MMS in1958-1959
Mijnvriendinnen waren Leta v d Ouweland enLia Heymans.
Deze laatste ging al snel van kostschool vanwege Heimwee .
Met Leta ging ik vaak op de fiets van Dongen naar Tilburg ,mocht daar slapen en de volgende dag verder naar St michiels Gestel .
Waarschijnlijk de heimwee en het geldgebrek van mijn ouders dwongen mij deze 40 km te fietsen.
Op een zondag na het lof mocht iknaar fam op de Lage Ham ( v d Oetelaar ) dat wist Marij Leijendeckers en zij vroeg mij te liegen dat ik naar de fam. In Dongen zou gaan en dan met haar naar de Bredase kermis te gaan ! Mijn moeder kwam nooit mij opzoeken maar wel die zondag !! Bus naar Den Bosch -trein naar Tilburg -bus naar Dongen!,
Mamma sorry
Door de directrice KNOL genaamd werd ik van school gestuurd of door mijn ouders ?? 1800 gulden per jaar was voor hen veel geld .
Mijn nummer was M 69 genaaid in alle kleding en andere nonnen waren Irene en werknon Floor leuke nonnen!! Verderheb ik niets vervelend meegemaakt alleen toen nooit begrepen waarom we nooit met tweeen mochten zijn op de speelplaats etc . Graag wil ik contact hebben met Lia -Leta en marijke Leiendekkers , mijn e- mail is bekend bij de organisatie

Josephine van Geel zei op 12 maart 2019 om 22:01 uur

Zat twee jaar in Dongen op het pensionaat ( 62 /63).
Liep het eerste weekend weg maar moest weer terug. Geen rare dingen meegemaakt, achteraf ook nooit spijt gehad. Vriendschappen aan overgehouden. Door mijn weglopen mocht ik daarna wel ieder weekend naar huis en dat maakte wel een groot verchil.

Marilou Nillesen
Marilou Nillesen bhic zei op 13 maart 2019 om 09:42 uur

Mooie bijdragen, Ans en Josephine, dank daarvoor. Zul je net altijd zien, dat je net die ene keer naar de kermis gaat en dat dán je moeder komt, Ans!
1800 Gulden is overigens een enorm bedrag, zeker geplaatst in die tijd. Ik kan me voorstellen dat dat lang niet voor iedereen was weggelegd. Hopelijk komt het contact met je vriendinnen weer tot stand.

En Josephine, toch moet het als jong meisje een hele stap zijn geweest om überhaupt weg te lopen. Herinner je je waarom je zo graag terug wilde? Of misschien herinner je je de teleurstelling dat je weer terug moest?

Thea Geenen zei op 13 maart 2019 om 14:47 uur

Lief....dank je Marilou!

Ilse Vermeulen zei op 14 maart 2019 om 07:33 uur

Ja, zr. Marie-Magdalena, die naam ken ik ook nog, was niet mijn favoriete zuster. Ik denk dat alle zusters van toen al overleden zijn. En die snoeptrommeltjes, volgens mij mochten we dan snoep kopen voor 5 cent ofzo. We mochten ook soms muziek draaien/horen. Ikzelf heb nooit iets gemerkt van "foute" zusters. Ik weet wel dat we soms stiekem probeerden om ergens af te spreken met jongens van school. Namen ben ik vergeten. En dat we nooit overdag naar onze chambretjes mochten. We mochten ook nooit gewoon Dongen in. Mijn zusje was jarig en ik wilde een kadootje kopen, maar dat mocht dus niet. Dat herinner ik mij wel.

Marilou Nillesen
Marilou Nillesen bhic zei op 14 maart 2019 om 09:00 uur

Bedankt voor je berichtje, Ilse. Ik denk dat het juist in dat soort ogenschijnlijk 'kleine' maar wezenlijke dingen zit, Ilse; als het niet mogen kopen van een verjaardagscadeau voor je zusje.

Daarom is het zo mooi dat je dit voorbeeld noemt. Ik vermoed dat dit voor veel mensen heel herkenbaar is (net zoals de snoeptrommeltjes!).
Dus nogmaals dank!

Wilma Populiers zei op 14 maart 2019 om 13:54 uur

Top hoor Thijs dat je ook “mijn”pensionaat aan het rijtje hebt toegevoegd ...zo is het beeld kompleet. Gr Wilma

Thijs de Leeuw
Thijs de Leeuw bhic zei op 14 maart 2019 om 13:56 uur

@ Wilma: geen dank, dit internaat hoort er gewoon bij dus fijn dat je het hebt doorgegeven. De komende tijd zal ik de info over Maria Ancilla op deze pagina nog uitbreiden, aan de hand van de details die je me hebt gestuurd. Hartelijke groet,

Lia van der Aa zei op 14 maart 2019 om 17:24 uur

Ik heb 2 jaar op kostschool gezeten. Ik denk 1962-1963. De naam Margriet van Stratum zegt me wel iets. Ik heb er rotherinneringen aan. Chambretjes met gordijntjes, de pispot bedekt met een handdoek, op woensdag een rolletje fruitsnoepjes. Onvoldoendekaarten werden naar huis gestuurd en dan mocht ik het weekend niet naar huis. De nonnen vond ik ook niet aardig, je kreeg er geen persoonlijke band mee. Het badritueel was hilarisch, de deur mocht niet op slot, je haren mochten niet nat worden, iedere keer een belletje, voor inzepen, afspoelen, aankleden, en verlaten van douchehok, met een waszak dat aan een hangertje hing. Ik kan me niet meer herinneren hoe er gehandeld werd als je menstrueerde? Ik ken naast Floor en Knol ook nog zuster Irene, een kreng. Ze gaf civiliteles. Ik weet nog dat je toestemming moest vragen om een bibliotheekboek te lezen, Ave Eva mocht wel. Je werd er helemaal verknipt van. De mis werd gedaan door dhr. Machielsen. De enige man, die daar rondliep. Op zondag moest je in een rij van 2 naast elkaar met een non over de Hoge Ham lopen, en naar de mis en naar het lof. Bij de gratie Gods mochten we heel soms naar Bonanza op de tv kijken. Ik trok toen op met Marij Bastiaense, een onderwijzersdochter. Toen ik eenmaal weg was, ben ik er nooit meer geweest en heb er geen contacten aan overgehouden.

Wilma Populiers v Poppel zei op 15 maart 2019 om 08:57 uur

@lia Met de menstruatie mocht je niet douche dat mocht niet zou onrein zijn...weet nog wel dat er in die tijd badstofbanden gedragen werden met aan het einde een knoopschat Je droeg toen een elastischeband om je taille waar weer elastisch aan gestikt was met een knoop om de band te bevestigingen .... je moest ze deponeren in en emmer die heerlijk rook met water met gloor erin.....ze lagen dan gewassen op de grote tafel terug zodat iedereen kon zien dat je het weer gehad had..ja want daar stond je nummer in mijn geval H3 in.....het werd ook bijgehouden of je regelmatig je stonde zo ze het noemde had.....ik weet nog dat in die tijd het eerste wegwerpmatriaal op de markt kan Nefa genaamd....wij verkochten dat thuis dus mijn moeder zei neem dat mee dat is veel handiger....nu dat heb ik geweten alle nonnen van het pensionaat in rep en roer want ik had geen badstof banden bij de was...al twee maanden een kruisverhoor volgende en of ik maar mee naar de arts ging ..ja het was wat in die tijd......dus dit gebeurde er dan met de menstruatie daar @lia.

Christian van der Ven
Christian van der Ven bhic zei op 15 maart 2019 om 09:14 uur

@Lia: Dank voor het delen van jouw herinneringen, Lia. Ik kan me voorstellen dat je hier nooit meer terug bent geweest, toen je voor het laatst de deur achter je dicht trok, en vast ook niet meer hebt omgekeken. Je hebt er ook geen contacten aan overgehouden. Is dat omdat er in die omstandigheden geen hechte, blijvende vriendschappen konden ontstaan? Of heb je wat er was, net als de rest van deze tijd, simpelweg volledig achter je gelaten, het kwade én het goede?

@Wilma: Dat zo'n private gebeurtenis tot een bijna publieke vernedering gemaakt werd, dat lijkt me voor een jong meisje, zoals jullie toen waren, echt heel erg.

Mag ik vragen, hoe heeft de tijd op deze kostschool jullie gevormd voor je verdere leven? Heb je er last van gehad? Ben je er sterker van geworden? (Als je niet wilt, dan hoef je niet te antwoorden hoor. Het is natuurlijk een erg persoonlijke vraag.)

Wilma Populiers v Poppel
Wilma Populiers v Poppel zei op 15 maart 2019 om 09:52 uur

@Christian Het heeft mij zeker gevormd .ik ben daardoor de persoon geworden die sterk in het leven staat wat zeker mij (in mijn prive omstandigheden ) geholpen heeft deze aan te kunnen. Mij zei regelmatig van me dat ik “hard”was /ben maar dat is niet zo ik heb met name op kostschool geleerd om te realiseren dat je verder moet en niet in een put te zakken... Dus ja kostschool heeft mij als persoon zeker gevormd en een meerwaarde gehad voor mijn verdere leven %

Christian van der Ven
Christian van der Ven bhic zei op 15 maart 2019 om 10:57 uur

@Wilma: Dat is fijn om te horen. Dan is er ondanks alles dus veel goeds uit voortgekomen, al waren de lessen daartoe niet altijd even prettig.

marianne louws zei op 16 maart 2019 om 13:21 uur

Wat een ontzettend leuke site is dit. Ik kreeg de link van mijn zus Hennie. Wij waren met 7 thuis en hebben allemaal op kostschool gezeten. 5 meiden in Dongen. Ik zat in het laatste jaar van de mms, van '67 tot '70 ben ik intern geweest .Ik vond het vreselijk , zo kil en ieder moest zijn eigen boontjes maar zien te doppen in de puberteit. Mijn zus was net extern geworden en die zag ik elke avond naar huis gaan en ik moest dan blijven. Mijn oudste 2 zussen hebben nog meegemaakt dat als je je die week misdragen had, je geen gunst kreeg op zaterdag. Je ging in die tijd zaterdagochtend nog naar school en bij geen gunst moest je ook nog een deel van de middag blijven. 's Maandags en vrijdags fietste ik naar huis. We mochten het eerste jaar niet met een broek op school verschijnen dus deden we onze gymrok over de broek aan. Was een fraai gezicht. Hoogspringen over een touw met een rok! Zien jullie het nog voor je? Na het eerste jaar kwam de havo en dus ook jongens op school, dat waren en maar 12 of 20 op de mms en dat tussen 500 meiden, die van tevoren zo van de jongens weggehouden werden!! Hilarisch is het verhaal van Wilma met haar gekochte maandverband. Ik begreep van mijn oudste zus dat je als je ongesteld was bij de trap moest gaan staan tussen de middag en dan mocht je met de non gezamenlijk naar boven. Ik kreeg van mijn moeder een hele stapel stoffen banden mee, pas net van tevoren had ze uitgelegd waar die dingen voor waren. Heb ze gelukkig niet nodig gehad. Wij waren het eerste jaar op kostschool waarin de leeftijden bij elkaar zaten en niet de diverse onderwijsvormen, bij ons zaten mulo, mms en hbs in een groep bij Guiseppo en Redempta,. Wij mochten nooit in bad. Als je vet haar had, wat natuurlijk veel voorkwam bij pubers moest je dat onder de koude kraan van je kamertje maar wassen of droogshampoo gebruiken, er was geen warm water. Als je iets overgooide in je chambrette naar je buurvrouw dan kwam de non meteen kijken wat er werd doorgegeven. Ze ging op een stoel staan om dat te controleren. Ik had een keer alle platen van een kalender opgehangen in mijn kamertje waarop delen vd wereld werden afgebeeld. Op eentje stonden Afrikaanse vrouwen met blote borsten. Die hebben er niet lang gehangen, ze werden zonder iets te zeggen weggehaald. Her eerste jaar sliep ik op de Mariazaal met de gordijntjes, het 2e jaar op Libanon. Dat was een luxe!. Ik had een raam wat uitkeek op de tuin met een deur en van boven dicht. Briefjes gaven we door langs de verwarmingsbuis. Het derde jaar sliep ik op Tabor. Dan liepen we over de plaats van de kweekschool en moesten we heel veel trappen op, want dat lag op de 4e of 5e verdieping? 's Maandag was het muisstil als we met zijn allen naar boven gingen en onze tassen op de zolder zetten, maar vrijdags maakten we des te meer herrie als we naar huis mochten. Wij mochten payton place kijken en om 9.15 meteen naar boven .Om 10 u gingen de lichten uit tot s'morgens 7 u. 2x in de week gingen we om half 8 naar de kapel en de andere ochtenden moesten we studeren tot 8 u. Er stond een pingpongtafel in de refter en er was een exemplaar van de 'Tina' wat we om de beurt mochten lezen. Jan Michielsen was inderdaad de pastor en die reed vaak in zijn kevertje naar de mms vol nonnen . Dat noemden wij zijn harem. Dat was trouwend een viespeuk. Hij zat altijd te krabben aan zijn haar en zijn schaamstreek .Ik heb 2x meegemaakt dat iemand was weggelopen en tijdens het eten werden teruggebracht, iedereen was muisstil. Wat moet dat voor hen vreselijk geweest zijn. Elke morgen ging de non bij een groep 'gezellig' aan tafel zitten. Een keer had een groep afgesproken om helemaal niets te zeggen. Boos liep ze naar de volgende groep. Donderdag uit school kreeg je chocolademelk en andere dagen een stuk fruit. Je kreeg bij het eten maar 1 stuks 'gezond' en een potje met zoet wat je met zijn allen deelden. Dat gezonds bestond dan uit een plakje vlees of kaas, soms een ei wat al een lekkernij was. Als je muisjes had gehad kreeg je de volgende dag gestampte muisjes grapten we weleens. We waren wel solidair naar elkaar. Als iemand echt iets niet door zijn strot kreeg aten de anderen het op. Ik eet van mijn leven geen griesmeelpudding meer! En als niemand het lustte smokkelden we het mee naar de wc's buiten en spoelden het door. Zuster Irene gaf wiskunde. Op volgorde van alfabet moest je op het bord een som uitwerken. Op een dag stond iemand van angst te plassen terwijl ze aan de beurt was. Pas toen ze de som had opgelost mocht ze naar de wc. Dat zal ik nooit vergeten, zo vernederend. Nijholt gaf nederlands. O wee als je niet met 2 woorden sprak. Ik moet nog vaak aan haar denken bij foutieve uitspraken in ons Brabants dialect.Van Irmgard en Magdalena (?) kregen we handenarbeid. Een paar jaar geleden zijn we met zijn tienen nog eens terug geweest en hebben daar met Marie Bernard gesproken, was destijds hoofd van de havo, Met Irene en Redempta. Het was goed om te horen dat zij ook maar deden wat ze dachten dat op dat moment van hen werd verwacht. Empathie hoorde daar niet bij. Zij waren natuurlijk ook een 'product' van die tijdsgeest.
Ik heb er gelukkig wel een paar goeie vriendinnen aan overgehouden. Marie-Jose Uijen, Corrie Schellekens en Berdien Vermeer. Met de eerste 2 schreef ik tijdens vakanties ellenlange brieven omdat zij verder weg woonden. Maar zodra ik een klooster binnenkom voel ik nog steeds de kilte van die tijd.

Joke van den Eijnden zei op 16 maart 2019 om 13:56 uur

Ik was in 1962-63-64-65-66 daar ook op kostschool. Voorbereiding Kweekschool. ( 3 jaar) De eerste winter 1962-63 was een strenge en koude winter. Met lange broek onder onze jurken. En die chamberettes met pot en waskom. Bed opmaken, gordijnen open o.a. Wel een dicipline. Ook heeft mij dat later gevormd. In het weekend ging ik op de fiets met mijn weekendtasje naar huis. Er was in die tijd een overstroming van de Donge, waarbij ik veel om moest fietsen. In de winter was het heel donker en koud, daar ik alleen door het bos naar huis moest. Ik ken van die tijd nog: Arda Pijpers, Nelly Kusters, Riet van Damme, Maria de Jong, Nelly Buiks o.a. Ik herinner nog goed de studiezaal. Er waren bij de Engelse les wel Jo....`s . in de klas. Ik was toen Jo Jo. Nadien nog 2 jaar op de Kweekschool geweest. ( kamertje met wastafel). Toen ben ik eraf gegaan en ging na een half jaar de Verpleegkundige opleiding in Oosterhout beginnen. Daar van nooit spijt gehad.

Thea Geenen zei op 16 maart 2019 om 14:15 uur

Wat ontzettend leuk om te lezen....merk dat ik terug ga in die tijd met mijn gedachten...Wat me altijd bijgebleven is...de stank...van de leerlooierij aan de Bolkensteeg...echt dat ruik ik nu nog...
Over dat alles op moeten eten...heb uren achter bordje met bloedworst gezeten...tot t kleine zustertje ineens met wit klein schortje het omkiepte in t schotje...Ik was verlost..,
Ik ga binnenkort nog eens kijken in de Hoge Ham e.o. kijken wat t met me doet..,
Zou uit dit een initiatief van een reünie kunnen ontstaan?

Wilma Populiers v Poppel zei op 16 maart 2019 om 15:04 uur

@thea was je achternaam toen ook Geenen .? Kan me namelijk een Thea Hessels herinneren..nogergens een foto van bij het afscheid op de huishoudschool...als je het bent ......Ja lief nonneke was dat dat kleintje kreeg je ook nog wel eens stiekem wat extra fruit van of een wortel om te knabbelen .....ja wat stonk dat in die Bolkensteeg Jammer dat er veel afgebroken is daar . Ja er komen blijkbaar bij meerdere stukken terug van toen Leuk om die reacties te lezen onder mijn opmerking dat mijn pensionaat er niet bij stond....ondertussen wel dus

Thea Geenen zei op 16 maart 2019 om 15:12 uur

Hi..dat is toch een ander meisje..ja t maakt van alles los..

Tonny de Bont zei op 17 maart 2019 om 22:42 uur

Wilma Popeliers, wat leuk dat je mij noemde in je reactie. Wij hebben inderdaad samen op kostschool gezeten in Dongen. José de Wijs herken ik ook nog. Wat is dat lang geleden, veel dingen die geschreven zijn herken ik ook. Ik vo nd het niet leuk op kostschool maar onze ouders hadden het beste met ons voor door ons op kostschool te sturen. Mijn 5 zussen en ik hebben het er nog regelmatig over hoe dat was. Ik heb niet echt slechte er ervaringen opgedaan alleen dat je door de nonnen (ze wisten ook niet beter) vernederd werd. Maar we hebben het overleefd

Marilou Nillesen
Marilou Nillesen bhic zei op 18 maart 2019 om 09:32 uur

Wat mooi om al deze reacties te lezen, met die onderlinge herkenning! Het is duidelijk dat deze tijd een ongelooflijke impact heeft gehad, en ook na al die jaren nog zoveel los maakt. Dankzij jullie herinneringen krijgen we steeds meer inzicht hoe het dagelijkse leven er toen moet hebben uitgezien. En vooral: hoe je dat als kind toen hebt ervaren. Veel dank voor het delen!

En Marianne, ook jouw relaas heb ik geboeid tot me genomen. Alsof je er als lezer zelf getuige van bent, zo levendig weet je alles te beschrijven. Maar vooral die laatste zin is enorm veelzeggend: over de kilte van die tijd. Aangrijpend en indrukwekkend. Dank voor je bijdrage.

Thijs de Leeuw
Thijs de Leeuw bhic zei op 18 maart 2019 om 09:50 uur

@Marianne: wat een mooie bijdrage zeg,. Vind het ook best bijzonder dat je al die details nog zo weet te noemen! Dan heeft die kostschooltijd toch wel een grote indruk gemaakt, iets wat trouwens ook uit je verhaal blijkt. Ik moest wel even lachen toen ik dat groepje jongens voor me zag tussen die 500 meiden : ) En dan maar proberen ze van elkaar weg te houden.. Goed om te horen trouwens dat jij en de andere meiden in ieder geval nog bij elkaar dat stukje empathie vonden. Ik weet zeker dat je verhaal bij andere oud-internen heel wat herinneringen gaat oproepen.

Marja Fick-Donkers zei op 20 maart 2019 om 01:15 uur

Marianne Louws, Is dat je meisjesnaam? Ik heb in 1968 eindexamen gedaan op de MMS. Ik ben benieuwd wie jij bent... Ik zat niet intern gelukkig. Wij fietsten met een heel stel vanuit Oosterhout op en neer. Als het in de winter koud was, deden we natuurlijk een lange broek aan, Maar dat was verboden bij de nonnen. We moesten daarom een rok over onze broek dragen. Geen gezicht. En ik zie ook nog zo die blauwe ballonbroek met rokje voor bij de gym. Lucas lachte zich slap. Wij namen wel lekkere dingen mee voor de interne. Ook moet ik denken aan de tijd dat de nonnen van de ene dag op de andere hun habijt afdeden. Marie Bernard had prachtige, deftige kleding.

Ilse Vermeulen zei op 20 maart 2019 om 20:03 uur

Hallo Marianne Louws, ben jij een zus van Hennie Louws? Daar was ik o.a. mee bevriend op kostschool. Ben benieuwd of ze mij nog kent. Ik kom uit Gilze.

marianne louws zei op 23 maart 2019 om 13:44 uur

wat leuk om jullie reacties weer te lezen. Marja, ik ben pas in '67 naar kostschool gegaan, dus jij hoorde toen voor ons bij diegenen die al zo 'volwassen waren. Misschien ken jij mijn zus hann of hannie louws? Zi j is in '69 geslaagd voor de mms. Na mijn eerste jaar toen de mavo, havo en zo startten gingen de nonnen inderdaad 'uit de kleren'. Sommige kwamen in hun lekenkleren wel apart tevoorschijn. Marie-Bernard en het hoofd van de mavo trokken veel met elkaar op en zagen er tiptop uit. Knol nam afscheid als hoofd dat jaar en ter gelegenheid daarvan kregen we een dagje naar een zwembad met de hele school, en ook nog een fietstocht door de 'Duiventoren'. Enkele docenten hadden zich verscholen in de struiken bij een plek waar alle leerlingen door het mulle zand moesten ploeteren. Ze hadden genoten van al dat gemopper door ons daar. Die fietstochten van en naar huis, ik woonde achteraan in Hulten. Moest jij ook vaak voor de brug wachten Marja? De 2 laatste jaren was ik extern. ik fietste zoveel liever elke dag naar huis door weer en wind dan op kostschool blijven. Wat ook bij het kostschoolleven hoort is het feit dat ,tenminste dat gold voor mij, je de binding met je oude omgeving verliest. Ik heb nooit meer een band met daar opgebouwd. En Ilse, jouw naam ken ik zeker nog al kan ik je niet weer meteen voor de geest halen. Ik zou ook weleens een reactie willen lezen van die eerste lichting jongens op de havo. Hoe hebben zij dat ervaren tussen al die meiden. Ja Thijs ik weet nog heel veel van die tijd, dingen van nu onthouden wordt echter al een stuk moeilijker! Mijn 'harde schijf 'zit vol!.

Henny Louws zei op 23 maart 2019 om 16:52 uur

Wat een verrassing idd en wat komen er veel verhalen boven...
Ja Ilse, Marianne is mijn zus. Jij woonde toch in Hotel de Kronen?? Wat heb jij na dat ene jaar kostschool gedaan? Ik heb er 3 jaar gezeten (69-72) en ben daarna naar de Mavo in Gilze gegaan. Op m'n 17de ben ik naar Tilburg verkast en daar woon en werk ik nog steeds.Het eerste jaar kostschool was erg wennen, ik kan me nog herinneren dat ik in de ziekenboeg lag met de diagnose heimwee. Het 2de en 3de jaar had ik mijn draai wel gevonden en wist meestal wel hoe ik niet de klos werd bij de nonnen. Maar het ging ook weleens fout: zat ik op mijn hurken op het dak van het toiletgebouwtje op de cour te roken, veilig dacht ik, werden er voor mijn neus ineens de gordijnen opzij geschoven: ik zat precies voor de kamer van de directrice!! Heeft uiteindelijk niet eens zoveel opgeleverd, de schrik voor straf zat er wel goed in en was al straf op zich.
Het warme eten vond ik vies en ooit ben ik flauwgevallen in de mis 's morgens; waarschijnlijk een te lege maag.
Ik weet ook nog dat de jongens op de Mavo kwamen maaaaar niet in de klas van de kostschoolmeisjes, die moesten dus afspreken in het smalle straatje tegenover de Mavo.
Er was ook een vrolijke en menselijke non, volgens mij heette zij Redempta of toch zr Veronique?. Die was helemaal idolaat van het nr Manuela van Jacques Herb. Als dat op de radio kwam dan gleed ze met volle vaart over de parketvloer naar de radio om die harder te zetten. Ik heb wel gehoord dat zij later uitgetreden was, geen verrassing natuurlijk.
In de studiezaal had ik altijd een leesboek in de open, bovenste bureaula liggen. Met mijn hand voor mijn gezicht kon ik zo hele boeken uitlezen. Na het laatste studie-uur mochten we snoep kopen en met z'n allen Peyton Place kijken.
Mijn moeder zag eens een foto van de nonnen in "burgerkleren" zitten, waarbij de rok boven de knie schoven was. Ze kon er niet over uit: "zijn dat nonnen"???
Een ouder meisje Staps uit Tilburg kwam op maandagmorgen met een zwarte BH onder een witte bloes. Daar kon geen sprake van zijn natuurlijk dus die moest zich meteen "zedelijker" gaan kleden.
De eerstejaars werden ook op de proef gesteld: mij werd ooit een ander woord voor "pijpen" gevraagd. Geen idee natuurlijk maar ze lieten me met rust na mijn antwoord "buizen". Ze wisten waarschijnlijk niet wat ze daarmee aan moesten, haha.
De namen die bij mij naar boven komen zijn inderdaad Ilse Vermeulen uit Gilze, Lian Kusters uit Chaam?, Els Heys uit Kaatsheuvel?, Thea van Heumen, Nelleke van Dongen uit Hulten, Sjannneke Piels uit Kerdriel, José? Korthout uit Udenhout en Willie Aarts uit Molenschot. Willie heeft ooit bij het elkaar achterna zitten met scherp geslepen potloden een punt achter gelaten in mijn been; die zit er 50 jaar na dato nog steeds!
Gelukkig heb ik nog wel een paar foto's van die jaren, over het algemeen zijn het foto's van vrolijke momenten: schaatsen op de vijver voor de MMS, Willie Aarts die een verjaardagsfeest gaf, toneelstukjes / musicaluitvoering op school, Sinterklaasavond en van een feestavond op kostschool, net als diverse groepsfoto's.

Ilse Vermeulen zei op 23 maart 2019 om 22:43 uur

Hé wat leuk, Hennie. Na al die jaren. Bijna een halve eeuw geleden. Ja, ik woonde inderdaad in Hotel de Kronen. En woon nog steeds in Gilze. Ben inmiddels al bijna 39 jaar getrouwd, en we hebben twee zonen gekregen. En hebben inmiddels al 5 schatten van kleinkinderen. Na kostschool heb ik de LHNO in Gilze gedaan, daarna twee jaar INAS in Breda, en bijna een jaar als tandarts assistente gewerkt bij Sikking in Gilze en Dongen, daarna bij mijn ouders in het hotel, en nog wat poetshuizen gehad, en inmiddels werk ik alweer bijna 16 jaar op zorgcentrum st Franciscus in Gilze als keukenassistente. Die namen, daar herken ik er ook een paar van, Thea , Nelleke, Lian, Els, ja die komen me bekend voor. Willie Aarts ook, die heb ik nog wel een paar keer ontmoet toen haar moeder bij ons op Franciscus woonde. Volgens mij woont ze nu in Eindhoven. Herinner jij je ook nog Irma van der Steen, Rianne Trommelen en Alie de Jong? De twee laatsten beiden uit Dongen. Ik heb helaas helemaal geen foto's uit die tijd. Maar leuk om op deze manier weer wat van je te horen. En jij getrouwd, kinderen?

Wilma Populiers v Poppel zei op 24 maart 2019 om 00:14 uur

Hoi Tonny
Wat late reactie maar dat kon even niet anders Dat jullie met meer meiden thuis waren wist ik nog wel alleen het aantal had ik niet meer paraat...ja al met al zijn we er niet echt slechter op geworden daar bij de nonnen. Ze wisten ook niet beter en kregen vermoedelijk van bovenaf hun dingen ook opgelegd.Ik denk ok dat onze ouders het met de beste bedoelingen gedaan hebben..ook zij waren een onderdeel van de maatschappij van toen. Foto oversturen hierop gast helaas niet .maar ik had er nog een gevonden met ons oudste groepje van 8 uit het derde jaar.

Jeanne Huijben zei op 24 maart 2019 om 11:21 uur

Ik heb op de MMS gezeten , extern gelukkig, en begon in 1955. In de tweede klas bleef ik zitten, maar mijn vriend, Elly Geerts niet. Op een dag leende zij bij de schoolbibliotheek voor mij een boek eigenlijk bedoeld voor derde klassers: Het meisje met het rode haar. Dit boek wilde ik graag lezen, omdat ik zelf rood haar had. Dat lenen voor mij was niet de bedoeling, want toen ik thuis kwam van school, ik woonde in Oosterhout, wisten de ouders al van onze ' misstap'. Toen kreeg ik thuis op mijn kop en moest het boek de volgende dag mee terug brengen. Het leek wel of ik iets heel fouts gedaan had. Kreeg op school ook nog een uitbrander. Ik denk ook dat meneer Lucas van gym, dikwijls gelachen heeft in zichzelf. Wij droegen nog broekrokken tot aan de knie en die waren best wel wijd aan de pijpen. Zal wel een fraai gezicht zijn geweest wij vogelnestjes maken in de ringen. Ook rolden wij die broekrokken aan de band op, zodat ze korter werden. Was ook geen gezicht.
Soms was het er inderdaad niet zo leuk, maar ik heb er een goede vriendschap aan overgehouden. Ook al zien we door de afstand elkaar maar een keer keer per jaar, we gaan gewoon verder waar we gebleven waren.

Conny smulders zei op 24 maart 2019 om 13:03 uur

Wij hadden zondags nog een uniform aan donker blauwe rok en vest witte blouse witte sokjes en bruine schoenen wij met 3 meiden daar vonden mijn ouders te duur dus mochten we op n gegeven moment ieder weekend naar huis maar als er een dag was dat er een uniform gedragen moest worden hadden wij een iets afwijkende kleur blauw nou nou dan moest je het ontgelden bij de nonnen. Ook kregen we iedere maand een maandkaart . Goud was super goed groen was goed rood was slecht en blauw was super slecht . Nou ik had vaak een rode en mn oudste zus ook maar de jongste had een goede. Gelukkig deden onze ouders daar nooit moeilijk over. Wat heb ik een heimwee gehad iedere maandag morgen als we terug moesten was ik doodziek en moest ik overgeven en was aan de diaree .wat n rot tijd .

Tonny de Bont zei op 24 maart 2019 om 17:09 uur

Ha Wilma, leuk dat we elkaar weer gevonden hebben. Jou meisjesnaam was toch van Koppel en volgens mij hadden jullie thuis een winkel. Ik heb ook nog wel leuke foto's van toen. Jij hebt daar een jurk aan die wij op school gemaakt hadden. Ik heet nu van de Heijning ben 45 jaar getrouwd, heb 3 kinderen en 4 kleinkinderen. Wij zijn een aantal jaren geleden met onze ouders en zussen nog in Dongen geweest naar een tentoonstelling over kostschool. Volgens mij was dat in de Kardinaal van Rossemstraat. Daar woonde ook Marie José Brattinga en die was ook intern.
Ik was ook altijd ziek op maandagmorgen als ik na het weekend weer terug moest. Wat een tijd.

Wilma Populiers v Poppel zei op 24 maart 2019 om 18:01 uur

Hoi Tonny

Inderdaad wij hadden thuis een winkel en mijn meisjes naam is van Poppel
Ik heb er ook nog een met dezelfde jurk Ben ook 48 jaar getrouwd heb twee zonen en twee kleindochters can de oudste zoon. Mijn jongste zoon is meervoudig gehandicapt en woont om die rede niet neer bij mij.mijn man is 12 jaar geleden overleden aan een hartstilstand. Inderdaad Marie José woonde in Dongen maar zat wel op kostschool daar. Ja het was wat terug moeten maaar Dongen elke maandag weer met de eerste bus want anders kwam je telaat op school en dan had je een probleem.... maar inderdaad gezellig om zo weer herinneringen op te halen Wie weet komen we elkaar nog eens tegen. Grietjes wilma

Reageer op dit verhaal

Heb je al een account? Log in met je gegevens.

Heb je nog geen account? Plaats zonder inloggen, of Registreer een account

Help spam voorkomen en los de volgende som op: