i

Dit verhaal gaat over:

Locatie: Tilburg
Tags:

MG

vertelde op 14 mei 2018 om 14:06 uur

Mijn vader kocht in 1953 een sportwagen! Een MG met een linnen dak en treeplanken. Het reservewiel zat achterop. De motorkap ging opzij open met een handle. Er was plaats voor 2 personen en een bagageruimte achter de stoelen.

Meestal reed hij in zijn eentje voor zijn werk en parkeerde hem gewoon waar hij moest zijn, zonder af te sluiten. Maar als het mooi weer was ging de kap omlaag en zette vader zijn pet op als hij de auto uit de garage reed. Ik mocht naast hem zitten en omdat het een Engelse auto was zat het stuur aan de rechterkant, zodat het van buitenaf leek of er een kind aan het stuur zat.

MG (collectie S. Dijker)
MG (collectie S. Dijker)

Als we de poort uit kwamen , stonden er altijd kinderen uit de buurt te roepen “meneer Dijker, mogen we mee rijden?”  Dat mocht altijd , ze klommen in de bagagebak en zaten op het reservewiel en stonden op de treeplanken. Zo reden we door het dorp en niemand is er ooit vanaf gevallen.

Niemand maakte zich druk over veiligheid, het ging altijd goed, behalve die ene keer dat het gesneeuwd had. Ik was inmiddels 18 jaar en mocht de MG meenemen naar Tilburg. Ik reed langs de Trappisten en begon te remmen voor de bocht, maar het was glad en ik maakte een enorme schuiver, vlak langs de gracht van het klooster en stond stil voor het kruisbeeld op de hoek. Ik was zo geschrokken, dat ik na een dankgebed weer terug naar huis ben gereden. Vader moest er om lachen. Blij dat ik niks mankeerde en de auto nog heel was.

Ja , heerlijke tijd zonder gordels en airbags, gewoon petje op en genieten van de rustige Brabantse wegen en het geluid van de motor. Lekker zorgeloos ook; geen angst voor dieven en vandalen. De garage was nooit op slot.

De enige zorg was dat je op tijd ging tanken en het kapje dicht doen als het begon te regenen.

Mijn zoon en ik hebben een paar jaar geleden nog een keertje in de MG mogen rijden , nadat hij was verkocht en gerestaureerd. Dat was een emotionele ervaring.

Deel dit verhaal op:
  • Pinterest
  • Tumblr
  • Toevoegen als favoriet
  • Afdrukken

Reacties (1)

Mariët Bruggeman
Mariët Bruggeman bhic zei op 14 mei 2018 om 15:54 uur

Wat een mooie beschrijving, Sylvie, van een tijd waarin autorijden nog inderdaad zorgeloos ging en wat grappig om te lezen dat er vaak werd gedacht dat jij als kind achter het stuur zat :).
Dat het opnieuw zien en erin mogen rijden voor jou toch wel wat emoties opriep, kan ik helemaal begrijpen. Je vader zou vast ook trots geweest zijn.

Reageer op dit verhaal

Heb je al een account? Log in met je gegevens.

Heb je nog geen account? Plaats zonder inloggen, of Registreer een account

Help spam voorkomen en los de volgende som op: