i

Dit verhaal gaat over:

Locatie: Udenhout
Periode: 1950 - 1960
Tags:

Misdienaar bij Vincentius in Udenhout

vertelde op 18 juni 2018 om 08:45 uur

Omdat ik op m’n zevende jaar al het ‘confiteor’ op kon zeggen, mocht ik van kapelaan Simons na mijn eerste communie misdienaar worden. Ik was de jongste misdienaar van de parochie. Na een jaar kreeg ik er Huize Felix bij en weer een jaar later Huize Vincentius. Ik had een vaste maat: Toontje van Oenen en we waren ook echte maatjes.

Zo moesten we op kerstavond al om 6 uur binnen zijn bij Vincentius, kregen wat lichte kost te eten en om 7 uur lagen we al in bed, lieflijk onder gestopt door zuster Jozé en ze wenste ons welterusten met een kruisje op ons voorhoofd.

Ze was amper de zaal af waar buiten de vakantie om de kinderen sliepen, of we waren al op verkenning. We vonden een grote poppenwagen waar ik Toontje inpropte en met een paar kussens op de vloer hadden we een racebaan. Na enkele bedden geramd te hebben zouden we wisselen, maar gelijk hoorden we de zuster over de gang aankomen.

Wat nu, Toontje zat klem in de poppenwagen en ik kon niets anders en schoof hem vlug achter een gordijn van een cel. "Zo jongen, kan je de slaap niet goed te pakken krijgen? Dan bid maar een paar weesgegroetjes dan lukt het wel, welterusten. Maar… waar is Toontje?" "O Zuster, die is naar het toilet denk ik." "Dan ga ik eens even kijken!"

Vlug trok ik Toontje uit de wagen en wij te bed. Toen de zuster terugkwam, was ze zo lief niet meer en ze wilde ons niet meer horen! Om 11 uur moesten we er uit, wassen, aankleden en daarna kregen we weer wat te eten waarna drie missen volgden. Daarna weer even slapen en om 6 uur hetzelfde ritueel.

Een tijd later hadden we een week lang de vroege Mis, om 7 uur. Maar dat was eigenlijk te vroeg voor Toontje. Ik moest hem elke morgen met steentjes gooien wakker maken. Zodoende waren we weer eens aan de late kant. We renden door de gangen en stormden de kapel in, namen beiden een te lange toog, zodat zuster Ida niet kon zien dat we geen gympies aan hadden, maar onze eigen schoenen.

Het was wel een waardige mis geworden, maar erna sommeerde zuster Ida ons dat we even op haar moesten wachten tot ze de kaarsen uit had gedaan. Aan haar gezicht zagen we dat het mis was. De sacristiedeur werd dichtgedaan en wij moesten met onze hakken tegen de muur aan gaan staan. En ze begon: "zo jongelui, jullie weten wat je verkeerd hebt gedaan en dat zal ik in je geheugen prenten, zodat je dat nooit meer vergeet."

Ze gooide haar sluier naar achteren en begon als een wilde met de kaarsendomper op onze tenen te rammen. We waren zo overdonderd dat we van schrik stokstijf tegen de muur bleven staan en het uitgilden, totdat Toontje een ramscheut nam, haar bijna omverduwde en riep: "kom op Gerard, dat we hier weg zijn bij die zusters van Liefde en krengen van Barmhartigheid…en we komen hier nooit meer terug!!"

We renden door de gangen, klapten de deur dicht en bleven maar hollen, alsof ze ons nog achterna zat. Op het kruispunt hielden we stil en gingen ieder op een paaltje zitten. Met de tranen nog in onze ogen keken we elkaar aan….De stilte werd verbroken met de woorden….wat een kreng!!

Tegelijk merkten we dat onze tenen niet meer in onze schoenen pasten. Nog op het paaltje gezeten trokken we gelijk een schoen uit en we schrokken van het bloed dat uit onze sokken kwam. We passeerden de kerk en kwamen kapelaan Simons tegen. Voorzichtig wilden we tegen hem zeggen dat we niet naar school gingen, maar naar huis.

Maar zover kwam het niet, want hij barstte los! Hoe we het in ons hoofd haalden om de zuster zo uit te schelden! En hij ging maar door: "jullie mogen nooit meer op Vincentius komen, ook niet volgende week op de verjaardag van pastoor Prinsen en nu….direct naar school en ik loop mee om de directeur op de hoogte te stellen!!"

WAT!? Verbouwereerd door die woordenregen trokken we gelijk onze schoenen en sokken uit. Wij zouden de kapelaan eens laten zien wat er gebeurd was! Ik weet niet wie het ergste schrok, de kapelaan of wij. Op het Fratershuis zijn we verbonden en na het verhaal te hebben gedaan, zijn we achter op de fiets met open tenen naar huis gebracht, met de belofte dat we nooit meer naar Huize Vincentius hoefden en dat de kapelaan persoonlijk contact op zou nemen met zuster Ida!

Deel dit verhaal op:
  • Pinterest
  • Tumblr
  • Toevoegen als favoriet
  • Afdrukken

Reacties (8)

Marilou Nillesen
Marilou Nillesen bhic zei op 18 juni 2018 om 19:10 uur

Jee Gerard, wat een verhaal! Nu ben ik benieuwd... weet je ook of de kapelaan nog met zuster Ida heeft gesproken? Heeft dit voorval nog een staartje gekregen?

Gerard Veltman zei op 19 juni 2018 om 16:57 uur

hoi Mariou. ik denk dat ik toen ongeveer 10 jaar was en was al blij dat Kapelaan Simons het voor ons opnam.
ik denk dat we, Toontje en ik een jaar of 18 waren en meer haar op onze tanden hadden bij mij thuis onder de notenboom zaten te buurten en het verhaal nog eens op rakelde over dat sadist e's kreng en besloten nogmaals langs Vincentius te gaan samen en daar kregen we als antwoord toen we zeiden waarvoor we kwamen: ik denk niet dat ze er nog is, maar je kan beter het even vragen aan het moederhuis in dan Bosch. Maar dat moest schriftelijk!
Het antwoord was al net kort en krachtig, dat dit te lang geleden was en zuster Ida zal zich daar vast niets meer van herinneren. DIE IS OOK OUDER GEWORDEN!!! En meer stond er niet in onze brief en rector van Tefelen was ook al gestorven. maar ik heb in ieders geval nog een herinnering er aan over gehouden.................een krommen nagel

Marilou Nillesen
Marilou Nillesen bhic zei op 20 juni 2018 om 10:15 uur

Wel goed dat jullie toch nog actie hebben ondernemen, ook al was de uitkomst teleurstellend... En die nagel, dat is dan een levenslange herinnering :(

Gerard Veltman zei op 20 juni 2018 om 16:03 uur

Marilou dat mij dat moet over komen dat ik in mijn artikel je naam verkeerd getypt heb,...sorry hier voor, hij was weg voor ik er erg in had...haast....haast ...haast want ik moest snel komen eten en had hem niet nagelezen!!

Marilou Nillesen
Marilou Nillesen bhic zei op 21 juni 2018 om 09:09 uur

Nou Gerard, zo nauw komt dat niet hoor, ik luister toch wel ;)

Bovendien: we zijn veel te blij met mensen zoals jij die de moeite nemen om deze indrukwekkende herinneringen te delen. Dan kijken we niet op een letter meer of minder ;)

Gerard Veltman zei op 23 juni 2018 om 16:44 uur

Marilou

Ik moet je toch nog een geheim vertellen, dit heeft de Pastoor en de Kapelaan nooit geweten
Het was woensdag voor de verjaardag van de Pastoor dat Toontje en ik toch nog een streek uit gehaald hebben, want in die kersen hadden we wel trek!!
de Leien is een sloot die op dat moment droog stond en die loopt achter onze hof maar ook een eindje verder ook achter de boomgaard van de Pastoor. en je raad het al. wij er heen, de klompen uit en op onze knieën door het gras naar die boom met die lekkere zwarte kersen we waren bijna verzadigd en onze windjack zat vol toen de Pastoor er aan kwam om te Brevieren. We knepen hem!! maar op het juiste moment kwam daar Van Dam de kerkmeester die de Pastoor wilde spreken. Wij maakte hiervan snel gebruik en gleden aan de achterzijden van de boom naar beneden en met onze klompen onder onze armen op huis aan. Maar hier ging het mis ik wilde mijn moeder verassen met de kersen maar zij zag het eerder als wij. n.l. de kersen waren allemaal gekneusd en liepen onder onze jack uit. de buurvrouw hoorde wat mijn moeder zei. dus.....weer geen leuke middag en wij hadden het zo goed bedoeld!!!

Marilou Nillesen
Marilou Nillesen bhic zei op 24 juni 2018 om 19:57 uur

Ah, wat jammer, Gerard! Ik zag bijna goddelijke voorzienigheid toen jullie door de kerkmeester werden 'gered'... Maar het levert wel weer een heel mooie anekdote op ;)

André Witlox zei op 28 juli 2018 om 22:44 uur

Dag Gerard,

ondanks dat de zusters van Huize Sint-Vincentius bepaald niet de aardigste waren, is dit wel een heel sterk verhaal.
Daar laat ik het dan ook bij.

Groet,
André Witlox

Reageer op dit verhaal

Heb je al een account? Log in met je gegevens.

Heb je nog geen account? Plaats zonder inloggen, of Registreer een account

Help spam voorkomen en los de volgende som op: