skip naar content skip naar hoofdnavigatie spring naar service navigatie
sluit
Hulp nodig?

Chat is online op maandag t/m vrijdag van 10.00 - 16.00 uur en van 19.00 - 22.00 uur.

Op dit moment zijn we offline. Je kunt je vraag stellen via e-mail of WhatsApp: 06-12887717 (alleen berichtjes)

Meer informatie over de chat-service? Klik hier

Online op dit moment

Stel je vraag

Lisette Kuijper
Lisette Kuijper Bhic
Menu
sluit
Hulp nodig?

Chat is online op maandag t/m vrijdag van 10.00 - 16.00 uur en van 19.00 - 22.00 uur.

Op dit moment zijn we offline. Je kunt je vraag stellen via e-mail of WhatsApp: 06-12887717 (alleen berichtjes)

Meer informatie over de chat-service? Klik hier

Online op dit moment

Stel je vraag

Lisette Kuijper
Lisette Kuijper Bhic

Misdienen op de Kolluk

Voor mijn gevoel ben ik een Koolwijkenaar. Oh nee, zullen sommigen Koolwijkenaren misschien denken, want “De kolluk” hield toch op bij Tinus Ploegmakers. Voor de Herpenaren hoorden wij in elk geval wel tot De Kolluk, want voor hen was alles voorbij Janus den Olieboer, de Kolluk. Nou en net in dat niemandsland tussen Janus en Tinus, daar woonden onder anderen wij.

Maar niet alleen om de woonplek voel ik mij een beetje Koolwijkenaar. Ook  het feit, dat ik enkele jaren misdienaar in de kapel van de Kolluk was, heeft dat gevoel doen ontstaan. De Kolluk telde toen maar 3 misdienaars: mijn broer Ger, mijn overbuurjongen Wim van Vugt (ook uit het niemandsland trouwens) en mijzelf. Wij dienden in de begin jaren zestig alle kerkdiensten in de kapel. De kapel was dan ook een beetje van ons en wij een beetje van de kapel en de Kolluk.

In het begin was er elke dinsdagavond een mis in de kapel. We moesten dan de sleutel halen bij de Janus Nass (hier aan de overkant) of later bij Wim Spanjers en begonnen dan de klok te luiden. Die sleutel was al een bijzonderheid. Hij was erg groot en roestbruin van kleur. Later zag ik dergelijke sleutels alleen nog op rommelmarkten of in antieke dekenkisten.

Het luiden van de klok alleen al gaf een geweldig gevoel. Wij beheersten als het ware voor even alles wat er op de Kolluk gebeurde. Even later kwam dan pastoor Van Vught en later pastoor Willems op zijn damesfiets aan uit het verre Herpen. Vanwege zijn toog was zijn damesfiets een logische keuze, maar zijn houding op die fiets deed mij later denken aan kapelaan Erik Odekerke uit de  tv-serie Dagboek van een Herdershond.

Na de mis moesten we opruimen. Stiekem de miswijn opdrinken hoorde daar bij. Dan de sleutel terugbrengen en dan zat het er weer op voor een week.

In de wintermaanden was er ook op zondagmorgen een mis. Dezelfde rituelen, alleen nu geen pastoor uit Herpen, maar een pater uit Oss: juist Pater Galema. Hij was een stuk jonger en met zijn onderwijsachtergrond wat makkelijker in de omgang met ons misdienaars. Zo kwam het voor, dat er na de mis wanneer er sneeuw lag wel eens een stevig sneeuwballengevecht geleverd werd. Galema liet zich niet onbetuigd en wij kregen het stevig te verduren.

Tot slot over die tijd nog dit: ook Pierre Spanjers was toen net priester gewijd. Hij zou naar de missie vertrekken, maar tot zijn vertrek moest hij op zondag ook een mis opdragen. Die werd meteen na de reguliere mis opgedragen. Wij misdienaars deden weer ons werk. Als dank beloofde Pierre, dat hij voor ons bij zijn eerste verlof (over 5 jaar!! dat leek ons een eeuwigheid..) een aap mee zou brengen. Of Pierre hierover ooit is wezen biechten weet ik niet, maar de aap is er nooit gekomen en gelukkig maar.

Reacties (10)

Roel zei op 4 januari 2011 om 14:19
Hoi,

Bij het vorige verhaal over misdienaar zijn in herpen wilde ik al een verhaal schrijven. Toch niet gedaan nu wel. In het verhaal werd verteld dat de togen niet veel veranderd waren. Volgens mij zijn het nog precies dezelfde, tenminste ze zien er nog hetzelfde uit.
Ik ben ook misdienaar geweest in de kapel op de kolluk vanaf groep 4 totdat ik naar de middelbare school ging. Let op dit is nog maar 10 jaar geleden. Het ging er toen toch iets anders aantoe als 40 jaar daarvoor. De mis was op zaterdagavond om 17.45 en pastoor Driever hield een mis waarbij wij misdienaar waren. We moesten alles aangeven, zoals de wijn, de hosties en af en toe een stuk voordragen. En naderehand met de koster, Rien, de kaarsen uitmaken met zo'n grote stok met een kegelvormig ding erop.
Er zijn nog een aantal dingen die ik me herinner, ten eerste een vrouw die altijd links vooraan in de kerk zat op de tweede rij die erg lief lachte altijd.

Misschien een leuke aanvulling op het bovenstaande verhaal over hoe ik ongeveer 10 jaar geleden misdienaar was.
Annemarie van Geloven namens BHIC bhic zei op 5 januari 2011 om 11:12
Beste Roel, dank voor je spontane reactie. Het lijkt wel of de oudere generatie misdienaars meer kattekwaad uit haalden. Voor jullie was proeven van de miswijn er niet bij, of misschien toch wel? De lezers zijn ook benieuwd naar meer eigentijds kattekwaad...
Misschien herinnert die aardige mevrouw vooraan links in de kerk jou ook nog wel, ook na tien jaar...

In elk geval begrijp ik dat het een gezellige tijd voor je is geweest. Deze unieke herinneringen zullen je altijd bij blijven.
Harry Spanjers zei op 20 mei 2016 om 19:26
Leuk verhaal,maar de oudere generatie kent nog oudere verhalen over het misdinaar zijn.Mijn naam is Harry Spanjers en met mijn broer Pierre Spanjers zijn we jaren misdinaar geweest in de kapel,in en na de oorlog.
Deken Verkuyl en Kapelaan van Hout waren toen de priesters die wij dienden.
Bizonderheden uit die tijd kunnen worden verteld.
Ik woon in Enschede maar die dingen vergeet je nooit meer en blijven leuk om te beleven.
Mariët Bruggeman
Mariët Bruggeman bhic zei op 23 mei 2016 om 13:48
Dan zul je vast genoten hebben om de verhalen hierboven te lezen. Mocht je zélf nog leuke herinneringen met ons willen delen, dan mag dat natuurlijk altijd!
Frank van den Hoven
Frank van den Hoven zei op 20 oktober 2016 om 04:45
Wat een mooi verhaal over hoe het er vroeger aan toe ging in deze kapel, waarin helaas sinds 2016 geen wekelijkse diensten meer worden gehouden. Ik ben als 'uit de hand gelopen hobby' alle dorpen en vooral buurtschappen in ons land aan het onderzoeken en beschrijven, en stuit daarbij bij Koolwijk op het volgende, wat dhr. Van de Burgt in de inleiding van zijn artikel hierboven ook al aangeeft: wat is eigenlijk het grondgebied van de buurtschap Koolwijk? Kennelijk is men daar niet eenduidig in. Volgens de gemeentelijke basisregistratie (BAG) van de gemeente Oss heeft Koolwijk ca. 60 huizen en daarmee ca. 150 inwoners. Zie https://www.postcode.nl/zoek/koolwijk, Volgens heemkundekring Land van Ravenstein echter heeft Koolwijk ca. 320 inwoners, en daarmee ca. 130 huizen (in een huis wonen namelijk vandaag de dag gemiddeld 2,5 mensen). Zie http://www.heemkunderavenstein.nl/historie/koolwijk/ Dat scheelt dus de helft! (dit is overigens mijn beschrijving van de buurtschap Koolwijk: https://www.plaatsengids.nl/koolwijk-herpen)

Nu beschrijft dhr. Van de Burgt hierboven dat volgens de één Koolwijk "ophoudt bij Tinus Ploegmakers", terwijl volgens anderen "alles voorbij Janus den Olieboer tot De Koluk wordt gerekend". Maar aangezien ik als niet-inwoner natuurlijk niet weet wie dat zijn, kan wellicht iemand mij onthullen waar die 60 en 130 huizen vandaan komen, oftewel waar dat verschil in zit, aan de hand van straatnamen en evt. huisnummers of andere nadere aanduidingen, zodat ook niet lokaal bekenden zoals ik snappen wat er met dat "niemandsland tussen Janus en Tinus" (aldus hr. Van de Burgt) wordt bedoeld? Dank!
Frank van den Hoven
Frank van den Hoven zei op 20 oktober 2016 om 04:48
De eerste link klopt niet, omdat daar nog een komma aan ontbrak. Deze https://www.postcode.nl/zoek/koolwijk, moet wel de bedoelde resultaten geven.
Frank van den Hoven
Frank van den Hoven zei op 20 oktober 2016 om 04:51
Nou ja... de link werkt weer niet, omdat die komma wegvalt als je hem aanklikt, nu geeft ie weer de verkeerde resultaten. Als je de link aanklikt, moet je daarna zelf nog even een komma achter het www-adres in de browser zetten en weer enter doen, dan geeft ie de goede resultaten.
Marilou Nillesen
Marilou Nillesen bhic zei op 20 oktober 2016 om 09:43
Bedankt voor je aanvullingen, Frank! En met die komma erbij krijg je inderdaad eenvoudig de juiste resultaten dus dank daarvoor.
Rop van de Burgt zei op 23 december 2017 om 13:47
Beste Frank,

een beetje laat maar toch even voor de duidelijkheid. Janus den olieboer heette in werkelijkheid Janus van Rooij. Hij woonde op het adres Berghemseweg 11. Hij trok met paard en wagen door Herpen om olie, schoonmaakartikelen en nog zo wat aan de man te brengen. Thuis verzamelde hij ook oud papier en oud ijzer.
Tinus Ploegmakers was kapper en had zijn kapperszaak annex woonhuis aan de Berghemseweg 8. Anno 2017 heeft zijn zoon Maarten een florerende kapperszaak in Schaijk.
Lisette Kuijper
Lisette Kuijper bhic zei op 28 december 2017 om 11:40
Wat fijn dat jij Frank en ons meer duidelijkheid kunt geven over Janus van Rooij en Tinus Ploegmakers en hun adressen. Bedankt voor je reactie, Rop!

Reageer op dit verhaal

Heb je al een account? Log in met je gegevens.

Heb je nog geen account? Plaats zonder inloggen, of Registreer een account

Help spam voorkomen en los de volgende som op:
Doe mee en vertel jouw verhaal!