i

Dit verhaal gaat over:

Locatie: Asten
Jaar: 1953
Tags:

Missieblad de St.-Antonius Bode

vertelde op 6 december 2016 om 23:14 uur

Dit Missieblad werd uitgegeven door de Missiezusters van de Heilige Antonius te Asten. Het godsdienstig tijdschrift was genoemd naar de H. Antonius van Padua. De uitgave had als doel de verering van deze heilige te bevorderen en meisjes die roeping voelden voor het missieleven, te helpen hun doel te bereiken.

Ze konden actief het Moederhuis en de Missiezusters van Asten steunen en ook andere missiewerken ondersteunen als zelatrice. De zelatricen zorgden veelal voor het distribueren van het blad. In het blad staat het in 1953 duidelijk: 'Zelatricen zijn zij, die minstens acht abonnee's aanwerven, het abonnementsgeld ophalen en maandelijks de boekjes bezorgen'.

Zij ontvingen daarvoor een negende abonnement gratis (maandprijs was voor een abonnee fl. 0,15) en mochten deelnemen aan de heilige missen, die jaarlijks voor de zelatricen werden opgedragen. Dat waren er nogal wat:

  1. Een plechtige Hoogmis op 13 juni, de feestdag van de H. Antonius, in de kapel van het Moederhuis te Asten, opgedragen voor de geestelijke en tijdelijke belangen van de zelateurs (mannen), zelatricen, abonnee's en weldoeners.
  2. Een Heilige mis op 15 november voor alle zelateurs en zelatricen.
  3. Jaarlijks zes H. Missen voor de intenties van de zelateurs en zelatricen (voor)gelezen op de feestdagen Driekoningen (6 januari); Maria Lichtmis (2 februari); Petrus en Paulus (29 juni); H. Teresia voor het Kruis Jezus (3 oktober); Missiezondag (voorlaatste zondag van oktober) en Heilige Franciscus Xaverius (3 december). 
  4. Iedere dag een gebed door de Zusters zowel in Nederland als in de missielanden. Ook weer voor zelateurs, zelatricen, abonnee's en weldoeners.
  5. En dan had je nog elke eerste dinsdag van de maand een H. Mis opgedragen ter ere van de H. Antonius.

Een klein decennium later, in 1962, is de naam van het blad gekort tot Antoniusbode, het missieblad verworden tot volksmaandblad voor het gezin en waren de missen gedecimeerd tot één Heilige mis op het feest van  St. Antonius, vier keer per jaar een mis voor de overleden zelatricen en abonnees (dus geen zelateurs en weldoeners meer), vier keer voor alle zelatricen en op 15 november nóg een keer voor de overleden zelatricen.

Deel dit verhaal op:
  • Pinterest
  • Tumblr
  • Toevoegen als favoriet
  • Afdrukken

Reacties (5)

Helena zei op 15 december 2016 om 04:33 uur

Gerard, - je verhaal roept herinneringen op. Dit blad kregen we thuis ook.
Heb eens - toen het nog St Antonius Bode heette - meegedaan aan een prijsvraagje voor de jeugd. Ik was 11 jaar en warempel won de eerste prijs: een kindermissaal met een blauwe kaft! Mocht het persoonlijk af komen halen in Asten en meteen een kom kruisbessen (kroenselen) plukken in hun tuin om mee te nemen voor mijn ouders. Waarschijnlijk waren ze op de redactie wel bevooroordeeld: ik zat nl bij een zuster van die orde in de klas. Zr Cecilia; geen idee hoe ze met haar lekennaam heette. Ze stond als enige van de Missiezusters van Asten aan een meisjesschool waar de Zusters van Liefde de scepter zwaaiden. Misschien was ze hier wel om 'wat ervaring op te doen met lesgeven aan 11 jarigen meisjes...[die in die jaren nog niet aan pre-puberen waren en met korte witte sokjes en bruine Robinson sandalen van de Bata naar school liepen]. Zr Cecelia heeft maar een jaar les gegeven aan die school; het jaar daarop werd ze uitgezonden naar Aruba. Het was het meest 'memorable' jaar van mijn lagereschool periode en dat in de positieve zin!

Rini. zei op 15 december 2016 om 11:03 uur

Gerard,
De twee uitgaven komen heel van thuis voor.
In de veertig jaren spaarde we thuis zilverpapier.
(waarvoor het gebruikt werd is nog steeds niet bekend)
Mijn broer had toen al een oog voor de Missiezusters van Asten.
Laat hem in de verafgelegen Missiepost van de Belgische Congo
deze zusters tegenkomen.
Natuurlijk ook bij vakantie,s en in 1960 met de rebellen op zijn hielen
gezeten gevlucht, bezochten we met enkele familieleden de zusters.
Daarbij werden wij met een smoesje weggestuurd, hij wilde de zopas afgespeelde gruwelijkheden niet met ons delen.
Gestuurd naar Someren End voor het kerkbezoek en het bewonderen
van het Hoofdaltaar dat als model stond voor een kapel in de Congo.
Voor een verhaal over Zuster Oda ook van Asten ben ik door de zusters uitgenodigd om haar graf te bezoeken.
De ouders van de zusters aldaar werden bij zijn vakanties bezocht.

Rini. zei op 29 augustus 2017 om 22:47 uur

In mei jl. bracht ik samen met mijn broer het Missieklooster, Marinus haalde herinneringen op, ondertussen bezocht ik het kerkhof en het graf van Zuster Oda, geboren in St. Oedenrode.
Vóór vertrek bezocht ik het 'kleinste kamertje' en dacht het ‘verkeerde kamertje’ betreden had. Dit korte bezoek was aanleiding voor het verhaal: “Het Koninklijk Toilet,” binnenkort te lezen is op deze site.

Rini. zei op 29 augustus 2017 om 23:05 uur

Helena, de schoenmerken Robinson en Swift werden in Nijmegen gemaakt.
Het schoenmodel van Swift waren toch met die spitse neuzen.?
Ik lees; De Robinson-sandalen moeten op de stoep al uit.
Monica Metz herinnert zich nog als de dag van gisteren haar weerzin
tegen sandalen. 1947. Goed en goedkoop, zegt mijn moeder.
Dat goedkoop zal wel kloppen, maar goed? Op parketvloeren laten de
zolen zulke zwarte strepen achter, dat ik de sandalen bij mijn
vriendinnetje al op de stoep moet uitdoen.

Helena zei op 30 augustus 2017 om 01:17 uur

Rini, je hebt gelijk: die Robinson schoenen werden in die jaren inderdaad gemaakt in Nijmegen, niet in Best zoals ik dacht. Zie via Delpher kranten dat ze in die jaren zo rond de f 11,- waren. En 'met rubber-zolen, gaat minstens de hele zomer mee'...
Wij droegen die bruine Robinson sandalen met ronde neuzen en bij de hakken gesloten.
De gedachte aan Zr. Cecilia van de Missiezusters van Asten en die mij les gaf in het vijfde leerjaar bracht me op dat beeld. Mijn man droeg ze ook en voor hem leken ze op pater-schoenen. [ Past dan toch een heel klein beetje bij het topic van 'Missieblad'', maar ben wel benieuwd hoe jouw verhaal over het koninklijk toilet hiermee te rijmen valt]

Reageer op dit verhaal

Heb je al een account? Log in met je gegevens.

Heb je nog geen account? Plaats zonder inloggen, of Registreer een account

Help spam voorkomen en los de volgende som op: