i

Dit verhaal gaat over:

Locatie: Meierijstad
Tags:

en maakt ook deel uit van:

Atlas: RK kerken

vertelde op 9 mei 2016 om 09:03 uur

Wat geeft onze dorpen identiteit? Die vraag is in de huidige pluriforme maatschappij niet eenvoudig te beantwoorden. Al hangt de beeldvorming over dorpsidentiteit vaak samen met herinneringen aan het Rijkse Roomse leven. Kerk en parochie vormden de spil van het dorp. En we noemen ze tenslotte 'kerkdorpen'. Zo ook Zijtaart.

In 1872 werd Zijtaart een zelfstandige parochie. De Sint-Lambertuskerk vormde aanzet tot het ontstaan van het kerkdorp.Op 29 april 1872 schreef de Bossche bisschop Johannes Zwijsen een brief aan de regering. Hij stemde in met een jaarlijks salaris voor de pastoor van het nieuwe kerkdorp Zijtaart. Het kerkbestuur had hem bewezen haar eigen boontjes te kunnen doppen.

Zijtaart had voor haar zelfstandigheid jarenlang in de clinch gelegen met de Veghelse pastoor Bernadinus van Miert. De Bosschenaar droomde over de bouw van een gotische kerk in het Veghelse dorpshart. Daar kon geen tweede kerk bij. Er kwam géén afsplitsing ten nadele van Veghel.

Alle voetvallen ten spijt, niets kon de mening van de pastoor doen wankelen. Bisschop Zwijsen mengde zich toen niet in de discussie. De dood van Van Miert in 1870 speelde Zijtaart in de kaart. De nieuwe Veghelse pastoor Ferdinand Clercx droeg de Zijtaartse zaak een warm hart toe. Zijn broer Felix werd immers de nieuwe pastoor van Zijtaart. Clercx was op z'n hoede voor lange tenen in de Veghelse raad. Die was verdeeld in pro- en contra-Zijtaart.

Niet alleen de gemeenteraad, maar ook Zwijsen wilde harde garanties. De bisschop was bang dat de inwoners van Zijtaart onvoldoende middelen bezaten om de kerkstichting te betalen. Maar de inwoners lieten niets aan het toeval over. In hun vrome plannen hadden zij de Bosschenaar Jan Baptist van Son betrokken. Ultra-katholiek Van Son was oudminister en vertrouweling van bisschop Zwijsen. Hij adviseerde Zijtaart. Met ongeëvenaarde ijver wierven de inwoners fondsen en namen maatregelen "tot stichting der noodige gebouwen".

Zwijsen was tevreden. Hij stemde in met de nieuwe parochie. Van Son jubelde: "God zy er over geloofd en gedankt, want het is zyn werk!". Hij prees het doorzettingsvermogen: "Uw moed, Uw vertrouwen in de goede zaak en uwe volharding, hebben den Hemel en de aarde geweld aangedaan." Met een prachtige kerk als resultaat. De gemeenschap Zijtaart blijft de kerkstichters "eeuwig dankbaar", aldus Van Son. Ook al is het Rijke Roomse Leven niet meer. De kerk staat er nu nog steeds. In het hart van het kerkdorp.

Bovenstaand verhaal stond eerder in het Brabants Dagblad.

Tot zover het verhaal van de kerk. Maar wie weet er eigenlijk nog wat van de 'mannen Gods' die daar de heilige mis, de doopplechtigheid, huwelijken enzovoorts in goede banen moesten leiden? De kerk was natuurlijk middelpunt van de parochie, maar als gelovige had je te maken met mijnheer pastoor en zijn kapelaans.

Kun je ze nog voor de geest halen? Denk aan pastoor Van de Bult. Hij kwam in 1943 naar de parochie. Of denk aan pastoor Verstijnen uit de jaren zestig. Over hen en de andere geestelijken van de Lambertuskerk zijn vast wel wat verhalen te vertellen. Je kunt ze hieronder met ons delen.

Pastoor Verstijnen Zijtaart, 12 november 1973: burgemeester H. van Weegen en pastoor Verstijnen (met de dikke, hoornen bril) bij de opening van de school. Weet iemand wie dit zijn? Dansende meisjes v.l.n.r. Anja van Eert, Astrid van Boxmeer, Cissy Habraken en Annet van Sleeuwen. (BHIC, 1685-067603, foto: Jan Verhoeff, © Brabants Dagblad)
Deel dit verhaal op:
  • Pinterest
  • Tumblr
  • Toevoegen als favoriet
  • Afdrukken

Reageer op dit verhaal

Heb je al een account? Log in met je gegevens.

Heb je nog geen account? Plaats zonder inloggen, of Registreer een account

Help spam voorkomen en los de volgende som op:

Lees ook deze verhalen

vertelde op 12 augustus 2009 om 10:41 uur

Kerkelijk leven in Sint Hubert

vertelde op 3 januari 2007 om 09:17 uur

Een hechte gemeenschap: Zijtaart