i

Dit verhaal gaat over:

Locatie: Oss
Periode: 1947 - 2017
Tags:

Noodwoningen die mochten blijven

vertelde op 14 augustus 2017 om 11:33 uur

Redders in de woningnood, dat waren de Osse betonwoningen. Maar ze waren ook duurzamer dan oorspronkelijk gedacht. In de zomer van 1947 is Oss al bijna drie jaar een bevrijde stad. Maar de gevolgen van de Duitse bezetting en de daaraan voorafgaande economische crisis zijn nog volop merkbaar.

Tegen de 1.000 mannen zijn werkloos. Veel dagelijkse benodigdheden zijn op de bon en luxe artikelen zijn moeilijk te verkrijgen. Ook bouwmaterialen zijn schaars; triest, want de woningnood is hoog. Voor de ruim 20.000 Ossenaren zijn 2.500 woningen beschikbaar waarvan 350 sociale huurwoningen. Echter, daarvan staan tientallen te boek als “onbewoonbaar verklaard”. En dat terwijl juist in deze periode veel jonge stellen trouwen. Kost het hen al moeite om in deze tijd van schaarste een bruilofsfeest te organiseren, eigen woonruimte zit er voor de meesten helemaal niet in. Dat wordt dus “samenwonen”.

In 1947 wordt daaronder iets anders verstaan dan in onze tijd. “Samenwonen” wil zeggen dat je met meerdere gezinnen één woning moet delen. Kort na de bevrijding telt Oss 752 woningen met twee gezinnen en 64 met drie. Er is zelfs één woning die vier gezinnen onderdak biedt.

En dan gloort er licht aan de horizon: bij de Watertoren en in de Doelenstraat zullen noodwoningen komen om althans enkele tientallen gezinnen fatsoenlijk te kunnen huisvesten. In juni 1947 gaan 70 bouwvakkers van de Firma Van Beuningen-Galjaard aan de slag nabij de Watertoren. Begin augustus leveren zij de eerste zes van het complex van in totaal 22 zogenoemde Maycrete-woningen op. De naam Maycrete is een samentrekking van de naam van de ontwerper, de Amerikaan Bernard Maybeck, en het Engelse woord “concrete” (beton).

Gewapend beton en hout zijn dan ook de belangrijkste bouwmaterialen voor deze twee-onder-één-kap-woningen, waarvan de dakbedekking uit golfplaten bestaat. Bijzonder zijn verder de handige inbouwkasten, de Bruynzeel-keuken en de tuin.

Volgens de plaatselijke krant zijn het “huisjes waarin men zich echt jeugdig, gezellig en thuis kan voelen”. Dat laatste blijkt wanneer begin jaren ’90 gedacht wordt aan sloop. Het betreft immers huizen die eigenlijk maar tien jaar hoefden mee te gaan. Maar de bewoners willen niet weg en dwingen een grote renovatiebeurt af, waardoor de status van noodwoning vervalt. In 2017 wordt “Maycrete” in Oss dus 70!

Dit verhaal verscheen eerder in Brabants Dagblad

Deel dit verhaal op:
  • Pinterest
  • Tumblr
  • Toevoegen als favoriet
  • Afdrukken

Reacties (4)

Mathilde zei op 14 augustus 2017 om 16:55 uur

Ik fietste langs deze woningen naar school. Het verhaal erachter heb ik nooit gekend. Bedankt!

Hanneke van der Eerden
Hanneke van der Eerden bhic zei op 15 augustus 2017 om 09:08 uur

@Mathilde, zo zie je maar. Behalve in Oss zijn deze noodwoningen net na de oorlog in veel plaatsen neergezet, zoals in Eindhoven, Deurne, Tilburg, Waalwijk, Breda, Oosterhout, en Bergen op Zoom. In enkele plaatsen hebben ze zelfs de status van gemeentelijk monument gekregen. Wie had dat 70 jaar geleden kunnen vermoeden??

Jan van den Hurk
Jan van den Hurk zei op 8 september 2017 om 21:19 uur

Mijn tante Cor Wagemakers van den Hurk heeft met veel plezier nog tot haar dood in soortgelijke woningen in de Doelenstraat gewoond.

Mariët Bruggeman
Mariët Bruggeman bhic zei op 11 september 2017 om 19:55 uur

Wat leuk om te horen Jan. Dat had inderdaad niemand kunnen vermoeden 70 jaar geleden, dat deze noodwoningen nog zolang aan zoveel mensen woonplezier zou geven.

Reageer op dit verhaal

Heb je al een account? Log in met je gegevens.

Heb je nog geen account? Plaats zonder inloggen, of Registreer een account

Help spam voorkomen en los de volgende som op:

Lees ook deze verhalen

vertelde op 5 januari 2012 om 12:18 uur

Noodwoning

vertelde op 14 februari 2009 om 11:59 uur

Oslopark

vertelde op 9 oktober 2016 om 17:21 uur

De Slag om Heesch