i

Dit verhaal gaat over:

Locatie: Uden
Periode: 1945 - 1965
Tags:

Oorwarmer met of zonder geluid

vertelde op 16 januari 2017 om 09:12 uur

Met Allerheiligen verhuisde het gezin van ‘den herd’ naar de ‘goeikamer’. Het verwarmen en het koken met het houtfornuis gebeurde nu met de leuvense stoof, de kolenkachel. Perke de Goeij van ons buurtschap stapte tot Pasen over in zijn klompen en onze winterkleding werd een dikkere jas, das en wanten.

 De oorwarmer in gebruik in de ‘Skihut van Winterberg’ van het Tejaterke in Best tijdens het blijspel Bergen.

Wanneer de oren begonnen te tintelen, kleedden de jongens zich met de gebreide bivakmuts en de meisjes met een muts. Hun oren waren al bedekt door de lange haren en ze waren al verplicht in de kerk een hoofddeksel te dragen. De wollen kleding was met Sinterklaas gekregen en gebreid door mevrouw Lammers, haar dochters of moeke.

Vóór het van huis gaan werden de klompen met gloeiende sintels uit de kolenkachel voorverwarmd. De bovenkleding bleef gelijk zoals in de zomer: voor de jongens een driekwart broek en voor de meisjes een rok. Het ondergoed werd uitgebreid met een borstrok.

Door de bivakmuts waren hoofd, oren en hals bedekt, bij het uitademen bevroor de vochtige adem op het voorliggende stof. Dit kledingstuk wordt nu meestal door overvallers gedragen. Later in militaire dienst werd bij de kleding een lange onderbroek verstrekt. Die was behaaglijk. Met de sjaal, deze was dubbel, kon je een muts maken en ver over je oren trekken.

Op het moment dat vader het koud had, sloeg hij zijn handen zwaaiend om zijn middel. Hij en vier oudere broers droegen een oorwarmer, bestaande uit twee smalle stalen bladveren die over elkaar konden schuiven. Aan de uiteinden zat een ovaal gevormd raampje van staaldraad ter grootte van een oorschelp.

   

Deze kleppen waren aan de buitenzijde bekleed met een zwarte stof en aan de binnenzijde met een zachte, viltachtige, roodkleurige stof. In elkaar geschoven en opgevouwen was het een klein pakketje, kleiner dan de huidige.

Bij het afnemen van de oorwarmer zaten meestal je haren tussen de veren, zoals Toon Hermans dat ook vertelde in zijn one-man-show, nu heb ik daar geen last meer van. Buiten het seizoen hingen de vijf warmers op de vaste plaats aan de pijp van het lamparmatuur in de kelder. Een ervan heb gerestaureerd: de stof van de oorschelphouders is vernieuwd in de kleur van destijds en ik gebruik hem nu regelmatig in het winterseizoen.

Tegenwoordig zie je de jeugd het gehele jaar door ‘oorwarmers’ dragen, eerst dacht ik dat zij een verwarming gevoed met twee draadjes van een batterij droegen, maar ik zag ze die ook in de zomer dragen. Het waren geen oorbeschermers om het geluid tegen te houden, maar juist het tegengestelde: een headset, koptelefoon met de twee draadjes om geluid te ontvangen.

Deel dit verhaal op:
  • Pinterest
  • Tumblr
  • Toevoegen als favoriet
  • Afdrukken

Reacties (1)

Rini de Groot zei op 10 januari 2019 om 19:50 uur

Lees in een verhaal uit Alphen a/d Maas dat de schimmel voor de oliekar in de winter, zelfs oorkleppen droeg!

Reageer op dit verhaal

Heb je al een account? Log in met je gegevens.

Heb je nog geen account? Plaats zonder inloggen, of Registreer een account

Help spam voorkomen en los de volgende som op:

Lees ook deze verhalen

vertelde op 28 mei 2015 om 11:11 uur

Blauwbekken op de bevroren Maas

vertelde op 20 december 2015 om 12:15 uur

Tintelende winterkou

vertelde op 18 februari 2016 om 21:54 uur

Den Dungen onder dik pak sneeuw