skip naar content skip naar hoofdnavigatie spring naar service navigatie
sluit
Hulp nodig?

Chat is online op maandag t/m vrijdag van 10.00 - 16.00 uur en van 19.00 - 22.00 uur.

Op dit moment zijn we offline. Je kunt je vraag stellen via e-mail of WhatsApp: 06-12887717 (alleen berichtjes)

Meer informatie over de chat-service? Klik hier

Online op dit moment

Stel je vraag

Lisette Kuijper
Lisette Kuijper Bhic
Menu
sluit
Hulp nodig?

Chat is online op maandag t/m vrijdag van 10.00 - 16.00 uur en van 19.00 - 22.00 uur.

Op dit moment zijn we offline. Je kunt je vraag stellen via e-mail of WhatsApp: 06-12887717 (alleen berichtjes)

Meer informatie over de chat-service? Klik hier

Online op dit moment

Stel je vraag

Lisette Kuijper
Lisette Kuijper Bhic

Oude man, oud toestel

In de zestiger jaren experimenteerde ik met avond- en nachtfotografie. Tijdopnames van verlichte winkelstraten, vuurwerk, voorbijrazende treinen, maan en sterrenhemel waren mijn favorieten. Later vertellen de beelden veel, je ontdekte steeds meer.

Een halve eeuw geleden, daags voor de komst van de Driekoningen, maakte ik opnamen ter hoogte van de T-kruising Kerk-, Markt- en Sint-Janstraat, destijds de doorgaande noord-zuidverbinding. Ik plaatste het statief op het trottoir, schroefde er de kleinbeeldcamera op en monteerde de draadontspanner. Daarmee hield ik telkens de lensopening één minuut open, wachtend op voorbijgaand verkeer tijdens de wekelijkse koopavond op de vrijdag.

Eerste afbeelding: verlichte etalages, met links Wed. Kerkhoff, rijwielen en geschenken, rechts kruidenier Van Oers en rechtsboven het beeldmerk van de Slingerkoek.

Door de openstaande lens laat het passerende verkeer gekleurde strepen achter van de voor- en achterlichten. Bij werkende richtingaanwijzers werd het een gekleurde stippellijn.

Personen die even blijven staan, komen vaag in beeld: rechts onder het licht van de straatlantaarn wacht een mevrouw om over te steken, een man rechts van haar treuzelt gedurende deze minuut.

Was het filmrolletje van 36 opnamen vol, dan duurde het nóg enkele dagen wachten voor je de foto’s op papier of in diavorm op kon halen. Pas dan waren de resultaten te bekijken. Tegelijk kwamen ook de bijna vergeten shots in ’beeld’, want je maakte telkens maar één afbeelding. Bij een Polaroid-camera rolde de opname binnen enkele minuten in kleur uit het toestel.

Later was ik in het bezit van een doka en de eerste keer was ik zeer verbaasd. Nadat ik het negatieve beeld op het blanco fotopapier belicht had, zag ik het in positieve vorm in het ontwikkelbad op het papier verschijnen.

Op het eind van de bezigheid goot ik de ontwikkellaar in een bruine glazen Maggifles, voor de houdbaarheid tot de rand gevuld. Vroeger werd de eventuele leegte opgevuld met glazen knikkers. Ik voegde in plaats van stuiters enkele druppels ether aan de vloeistof toe, hiermee werd de zuurstof uit de lege ruimte verdrongen. Door het gebruik van de vluchtige stof hing op het zolderkamertje altijd een ziekenhuisgeur.

Ik als de Graaf, fotograaf, zette beelden op celluloid. De overstap naar het digitale tijdperk kwam nadat een jonge kerel in het Eindhoven Museum uitriep: “Hé, ouwe man, oud toestel!”

Op dat moment was het toestel vijftig en ik zeventig jaar en ik heb die uitspraak geaccepteerd, want niemand voelt zich oud. Ik was wel even angstig toen ik voor de eerste maal het geheugenkaartje bij daglicht uit de digitale camera haalde.

De eenzaam bewerking van de beelden in een donker kamertje is nu verplaatst naar de gezamenlijke huiskamer met de PC in het volle licht. Het maken van beelden met de zelfontspanner is nu een ‘selfie’ geworden. Het waren voor mij vijftig jaar ervaringen die ik niet had willen missen.

Het historische pand van Van Oers is gesloopt; eeuwige zonde, de Misstap van de 21 eeuw! Wij leerde vroeger: spijt komt na de zonde!

Reacties (3)

Mariët Bruggeman
Mariët Bruggeman bhic zei op 7 januari 2016 om 09:44
Wat een leuk verhaal en wat gaan de ontwikkelingen dan snel. Ik was al bijna weer vergeten dat je inderdaad het rolletje er in het donker uit moest halen omdat er geen licht bij mocht komen :).
Gerard H.A.A. de Bie
Gerard H.A.A. de Bie zei op 1 maart 2016 om 22:56
Ja Mariét,
ik kan me nog herinneren dat ik door een ruil een dubbel-acht-filmcamera had bemachtigd.
Daarmee kon ik enkele minuten filmen.
Als ik dan verder wilde filmen moest ik eerst een donkere ruimte in, om vervolgens onder een nagenoeg gesloten zak het filmpje om te zetten, zodat de andere zijde van de film gebruikt kon worden voor nog enkele minuten filmen. Het ergste was dat bij mijn eerste filmpje ik de film weliswaar goed had omgedraaid zonder dat er licht bij kwam, maar de diafragma - opening op een veel te kleine stand stond zodat ik met alle moeite uiteindelijk geen overbelichte maar een onderbelichte film thuis kreeg. Ja thuis kreeg want dat filmpje moest je met de post opsturen en dan kon je na anderhalve week pas je resultaat bekijken. Zo'n filmpje kostte bijna 20 gulden. Dat was m'n zakgeld van bijna 3 weken begin jaren 70. Andere tijden hè !!
Annemarie van Geloven
Annemarie van Geloven bhic zei op 2 maart 2016 om 12:13
Ja, Gerard, je schetst ook een heel herkenbaar en nostalgisch beeld. En wat er allemaal bij kwam kijken om deze 8 mm films te vertonen in huiselijke kring! Jammer is dat zo veel van die filmpjes verloren gegaan, ondanks de mogelijkheid deze te laten digitaliseren.
Een mooie website voor oude filmpjes en geluidsopnamen is de website van het Nederlands Instituut voor Beeld en Geluid http://www.beeldengeluid.nl
Een bezoek aan dit museum in Hilversum is ook een heel leuk uitstapje!

Reageer op dit verhaal

Heb je al een account? Log in met je gegevens.

Heb je nog geen account? Plaats zonder inloggen, of Registreer een account

Help spam voorkomen en los de volgende som op:

Lees ook deze verhalen

Doe mee en vertel jouw verhaal!