i

Dit verhaal gaat over:

Locatie: Boekel
Tags:

Pastoor Josephus de Raad (1873-1953)

vertelde op 4 juni 2009 om 12:27 uur

Josephus Maria Franciscus de Raad - pastoor van het rijke roomse leven in Boekel 1915-1953 - stamde uit een Helmonds burgemeestersgezin, waar hij op 29 januari 1873 werd geboren.

In 1896 werd hij tot priester gewijd. Hij vervulde achtereenvolgens kapelaanschappen in Heeze, Gemert en Udenhout, voordat hij in 1915 in Boekel als pastoor werd benoemd. Hij zou er bijna 38 jaar blijven.

De periode die pastoor De Raad in Boekel heeft doorgebracht valt samen met wat we in het algemeen het “Rijke Roomsche Leven” zijn gaan noemen. De Raads pastoraat heeft daar ook alle kenmerken van. Grote aandacht voor de liturgie, stimuleren van misbezoek en andere kerkelijke activiteiten (processies, bedevaarten), stimuleren van priester- en kloosterroepingen, en zeker ook van gezinsuitbreiding. Joseph de Raad is op al die terreinen een succesvol pastoor geweest. Hij werd daar door zijn parochianen ook om gerespecteerd. Tien jaar na zijn dood, in de feestbundel bij het 650-jarig bestaan van Boekel, is er naast alle lof eigenlijk maar één klein, maar ook wel veelzeggend, zinnetje van kritiek te vinden: “hoe men ook over hem mocht oordelen als mens”.

intocht van pastoor De RaadPastoor De Raad besloot al dadelijk na zijn aantreden in 1915 dat Boekel hard toe was aan een nieuwe kerk. Tien jaar later stond die er. In de jaren daarna bleef De Raad ijveren voor verfraaiing van het gebouw: gebrandschilderde ramen in 1927, muurschilderingen in 1933, beelden op het kerkhof. Voor zijn 40-jarig priesterfeest in 1936 wilde hij geen cadeau voor zichzelf: het werd een marmeren communiebank en een marmeren preekstoel. En zijn zilveren pastoorsfeest in 1940 werd luister bijgezet door een gerestaureerd orgel, als geschenk van de parochianen.

De kerk was niet het enige project waar de nieuwe pastoor zich aan zette. Hij organiseerde in september 1917 een grootse processie naar het “genadeoord van O.L. Vrouw van Handel”, waaraan ruim 1.000 pelgrims meededen. interieur van de nieuwe kerkIn de jaren daarna bleef dit hét “evenement” waar Boekel wijd en zijd om bekend raakte. In diezelfde sfeer lag De Raads enthousiasme voor de Sacramentsprocessie. Sacramentsdag werd dé grote feestdag voor Boekel. Het hele dorp was versierd, erebogen overal, het sacramentsaltaar in de kiosk stond dik in de bloemen: kosten noch moeiten werden gespaard.

In 1918 richtte De Raad de Missienaaikring Franciscus Xaverius op. Een twintigtal jonge vrouwen wijdden zich aan de ondersteuning van Boekelse mannen en vrouwen in de missie door het naaien van paramenten. Daarmee ontstond een kern, vanwaaruit de contacten tussen de dorpsgemeenschap met de Boekelse religieuzen werden onderhouden.

Mej. Antonia van Kessel was mede-oprichtster en 45 jaar voorzitter van de Missienaaikring. Bij het 50-jarig bestaan kreeg zij de pauselijke onderscheiding Pro Ecclesia en Pontifice.Een andere manier om de betrokkenheid van zijn parochianen bij de kerk te vergroten was de deelname aan broederschappen te stimuleren. In het bijzonder de broederschap van de H. Familie en de Mariacongregatie hadden De Raads volle aandacht. Op deze wijze kan de pastoor waarschijnlijk wel “verantwoordelijk” gesteld worden voor het relatief grote aantal priester- en kloosterroepingen dat Boekel in deze periode heeft gekend. In 1944 richtte hij de priesterstudentenclub Sint Lambertus op, die jarenlang gemiddeld zo’n 25 leden telde.

Josephus de Raad had duidelijk de gave van het woord: mensen die hem hebben gehoord beschrijven zijn boeiende preken, bijvoorbeeld op de dag van de H. Kindsheid, wanneer er tientallen kinderwagens in de gangpaden stonden bij de kinderzegening door meneer pastoor.

De broederschap van de H. FamilieEigenlijk kun je wel zeggen dat pastoor De Raad eigenlijk maar één groot project had, namelijk van Boekel een hechte gemeenschap bouwen rondom de kerk. En hij is daar overtuigend in geslaagd door de inwoners deel te laten nemen aan processies en broederschappen, en door ze mee te laten betalen aan alles wat er op dat gebied gebeurde: de kerk en zijn verfraaiingen, een wegkruis, processieversieringen, de missie.

Deel dit verhaal op:
  • Pinterest
  • Tumblr
  • Toevoegen als favoriet
  • Afdrukken

Reacties (23)

hendriks zei op 24 november 2008 om 02:34 uur

onze familie spuugt nog steeds op het graf van deze vuile potentaat

vd Boogerd zei op 24 februari 2009 om 01:45 uur

inderdaad; mee betalen, dus betalen. Zelf kwam hij zijn tienden ophalen en aldus aan het rijke Roomse Leven deelnemen.

Marilou Nillesen bhic zei op 24 februari 2009 om 11:20 uur

Beste meneer of mevrouw Hendriks en Van de Boogerd,

Het blijkt wel dat achter dat ene zinnetje van kritiek "hoe men ook over hem mocht oordelen als mens" in de feestbundel van Boekel heel wat verhalen en ergernissen schuilgaan.

Ik begrijp tenminste uit uw reactie dat u - op z'n zachtst gezegd - niet echt goede herinneringen aan De Raad bewaart?

Jan Jacobs zei op 6 november 2009 om 16:38 uur

Pastoor de Raad was mijn Heeroom, zijn vader mijn overgrootvader. Ik heb nog een heleboel foto's van hem en ook van de burgemeester. Jan Jacobs (mijn moeder heette Maria de Raad.

Bart van de Ven. zei op 18 november 2009 om 19:40 uur

Geachte heer Jacobs. Wij hebben in onze heemkamer heelwat foto's van uw Heeroom welke allen betrekking hebben op de parochie Boekel. Mogelijk heeft U ook nog foto's uit de tijd van zijn pastoraat in Boekel? Zouden wij daar een copie van kunnen krijgen?
Verblijvend met vriendelijke groeten,

anne-mieke van gils zei op 4 april 2010 om 10:53 uur

In Oosterhout staat het Wegkruis aan de Bredaseweg en heeft een gemeentelijkmonumentstatus, nu is mijn vraag: weten jullie hier meer over te vertellen en wie was Pastoor Peeters, zoals vermeld in Het Kanton, daar hij bij het realisreren van dit monument vernoemd wordt.Van al de gemeenrelijk monumenten wil ik de geschiedenis ervan gaan uitzoeken en daarna publiceren. Ik hoop dat jullie mij kunnen helpen. Of zijn er mensen die dit lezen, die er meer van weten? b.v.d.

Henny Hegge zei op 3 november 2010 om 13:24 uur

Ik ben een nicht van Jan Jacobs, mijn moeder heette Johanna de Raad, ook een nicht van onze heeroom. Wij hebben vaak gelogeerd op de pastorie en hebben een goede herinnering aan Boekel.
Na mijn moeders overlijden heb ik foto's gekregen en daar zijn er ook van Boekel bij. Waar kan ik ze naar toe sturen?

Mylene Rutten bhic zei op 8 november 2010 om 11:35 uur

Hallo Henny,
Wat een mooi aanbod! Hier maakt het BHIC graag gebruik van. Je mag de foto's sturen naar BHIC, t.a.v. dhr. R. van Peer, Postbus 81, 5201 AB 's-Hertogenbosch. Geef je aan of en waarheen de foto's retour gestuurd kunnen worden. Hierna ontvang je een dvd met de scans van de foto's.
Als je de foto's in digitale vorm mocht hebben, kun je gebruik maken van de mogelijkheid om ze via de rubriek (onder geschiedenis) "stuur verhaal/foto's in". Bedankt voor de genomen moeite.

Bart van de Ven zei op 10 november 2010 om 17:23 uur

Hallo Henny. Eerder heb ik al eens gereageerd op een bericht van de heer Jacobs, maar dat is bijna een jaar geleden. Nu las ik uw reactie dd.03-11.
Onze heemkundekring zou heel graag foto's van pastoor de Raad willen ontvangen vooral die betrekkeng op Boekel, waar de Raad maar liefst 38 jaar pastoor is geweest.Namens onze heemkundekring, Bart van de Ven.

Gerard H.A.A. de Bie
Gerard H.A.A. de Bie zei op 21 oktober 2014 om 19:17 uur

Als je zo het verhaal over pastoor de Raad leest; bracht hij veel uiterlijk Rooms-Katholiek vertoon naar Boekel. En het klinkt ook wel enigzins geromantiseerd terwijl de reacties ook wel de keerzijde van de medaille laten zien. Toch vind ik , nu ruim 60 jaar na die periode, dat 't wel onzettend jammer is dat men in de laatste halve eeuw 't nagenoeg allemaal heeft verwijderd. Zoals de beelden op de Calvarieberg en de berg zelf die ook al weer 'n kwart eeuw weg is . Ja tijden veranderen. Al sta ik wel versteld over 't verschil van plaats tot plaats. Bij de een hebben ze cultureel heel veel behouden, bij de ander niet. Mijn stelling is dan ook ; Een plaats die zijn geschiedenis niet koesterd breekt in feite een deel van zichzelf af. Dus goed nadenken voor je definitief iets weg doet. Want voor je 't weet zijn er 'n heleboel inwoners die hun woonplaats niet meer herkennen als zodanig.

Marilou Nillesen
Marilou Nillesen bhic zei op 24 oktober 2014 om 11:22 uur

Beste Gerard, dank voor je reactie. Je hebt gelijk: ieder verhaal kent meerdere versies, gezien vanuit verschillende oogpunten. Daarvoor geven we dan ook - mits inhoudelijk - graag de ruimte. En wat betreft je stelling over het koesteren van de geschiedenis; dat is mooi verwoord en bovendien erg waar! Hopelijk nemen beleidsmakers deze wijze woorden mee in hun besluitvorming.

Gerard H.A.A. de Bie
Gerard H.A.A. de Bie zei op 27 mei 2015 om 12:54 uur

Vandaag werd het op het -T.V.- nieuws maar weer 'n s bevestigd ; in plaatsen waar meer behoud van historie is, zijn de mensen doorgaans gelukkiger, hoger opgeleid & trekt meer jongeren om er te gaan wonen, aldus conclusies uit 'n onderzoek. Dus het afbreken cq verwijderen van oude gebouwen, bomen, straatgezichten & noem maar op - of het behouden er van - heeft wel degelijk invloed op meerdere aspecten in de gemeenschap.

Mariët Bruggeman
Mariët Bruggeman bhic zei op 27 mei 2015 om 15:57 uur

Da's nou nog eens mooi nieuws Gerard; met tóch een historisch tintje!

Jannie van Dijk zei op 1 september 2016 om 23:06 uur

Als kind moest mijn moeder Anneke Verhofstad dikwijls op zijn schoot komen zitten. Hij begon dan te bibberen als U begrijpt wat ik bedoel. Heb nog een ander verhaal van wat hij de familie Verhofstad heeft aangedaan als er iemand is geinteresseerd.....

Gerard H.A.A. de Bie
Gerard H.A.A. de Bie zei op 2 september 2016 om 10:31 uur

Ze zeggen altijd " Niks dan goeds over de doden" !! Maar wat als je vind dat het andere ook verteld moet worden ?

Laura van den Elzen zei op 2 september 2016 om 14:09 uur

Ja Gerard....wàt als je dat vind ?
Als je jarenlang hebt gezwegen. Je ouders hebt, die jarenlang een geheim met zich meedroegen en waar jij als kind daar nòg last van hebt. En dan heb je A gezegt... en hoopt op begrip, een luisterend oor. Niets kan je er meer veranderen, je moet het een plekje geven en los kunnen laten.

Jannie van Dijk zei op 2 september 2016 om 14:38 uur

Hallo Gerard, Ik ben dan ook benieuwd of iemand durft. Vroeger was het beter dat je je mond dicht hield want de pastoor had veel macht en zeker in een dorp. Deze pastoor heeft mijn oma en opa in Boekel veel pijn gedaan. Een nicht vertelde me recently dat de Raad toch een positief antwoord op een brief naar de Paus kreeg maar dat voor zichzelf hield met het gevolg dat mijn opa en oma niet trouwden. Toch zijn ze samen doorgegaan want het kon niet anders. This might not be the best forum maar dood of niet dood, men mag het weten! (Sorry, miijn Nederlands is niet meer zo goed... woon al meer dan 40 jaar niet meer in Nederland)

Gerard H.A.A. de Bie
Gerard H.A.A. de Bie zei op 2 september 2016 om 15:29 uur

Ja, Laura en Jannie ik begrijp het. En ik begrijp ook dat je het misschien tegen de hele wereld wil vertellen. Ik denk als je dat aan deze Archief -site kwijt wil het misschien het verstandigste is; je verhaal eerst te mailen naar info@bhic.nl of vragen@bhic.nl . Dan kunnen zij met jullie er contact over opnemen hoe je het 't beste publiekelijk kunt maken. Lijkt mij het beste!

Jannie van Dijk zei op 2 september 2016 om 16:09 uur

Hallo Gerard. Heb me bedacht. Oude koeien uit de sloot halen, wie heeft er wat aan en kan nu alleen maar meer mensen pijn doen misschien. Dat wil ik niet en had er beter even over na moeten denken. Ik stop er mee en spijtig dat ik er over begonnen ben. Hartelijk dank voor Uw antwoord :) Groet, Jannie

Gerard H.A.A. de Bie
Gerard H.A.A. de Bie zei op 2 september 2016 om 17:24 uur

Sorry Jannie maar ik vind het juist goed dat je het kenbaar hebt gemaakt.
Maar het is denk ik ook wel goed dat je zegt tot hier en niet verder. Eigenlijk vind ik dat zulke verhalen heel uitgebreid opgeschreven zouden moeten worden en dan bijvoorbeeld 100 jaar in een kluis bewaren. zodat het niemand meer kwetst en de geschiedenis toch waarheidsgetrouw blijft. Met die gedachte gaf ik Laura en jouw die optie. Jouw beslissing is de juiste.

Jannie van Dijk zei op 2 september 2016 om 19:58 uur

Hi Gerard, Dank je. 1) De geschiedenis van mijn oma en opa is correct. 2) Wat mijn moeder heeft meegemaakt, kan ook een priester zijn geweest die op school les gaf want daar is het meerde malen gebeurt, in school. Ik weet niet 100% zeker of pastoor de Raad les gaf maar mijn herinnering toen mijn moeder het me vertelde (lang geleden overleden) was het de pastoor. Zeker ben ik wel dat er meer kinderen werden misbruikt want als er een kind is zijn het meerdere. Misschien weten de kinderen van die kinderen het en kunnen de naam van de pedophile confirmeren op dit website anders schrijf ik daar niet meer over.

Gerard H.A.A. de Bie
Gerard H.A.A. de Bie zei op 3 september 2016 om 18:22 uur

Mer over Pastoor de Raad vind je in het verhaal onder link : https://www.bhic.nl/ontdekken/verhalen/als-een-spin-in-een-wereldwijd-web

Johanna van Dijk zei op 3 september 2016 om 19:31 uur

Dank je. Had ik al gelezen. Fijne dag nog!

Reageer op dit verhaal

Heb je al een account? Log in met je gegevens.

Heb je nog geen account? Plaats zonder inloggen, of Registreer een account

Help spam voorkomen en los de volgende som op:

Lees ook deze verhalen

vertelde op 18 april 2009 om 15:56 uur

Hendrik Roes (1864-1941), pastoor met liefde voor mest

vertelde op 7 oktober 2010 om 10:14 uur

Abseilende pastoor

vertelde op 22 november 2013 om 12:10 uur

Pastoor Anthonius H.J. van Delft