skip naar content skip naar hoofdnavigatie spring naar service navigatie
sluit
Hulp nodig?

Chat is online op maandag t/m vrijdag van 10.00 - 16.00 uur en van 19.00 - 22.00 uur.

Op dit moment zijn we offline. Je kunt je vraag stellen via e-mail of WhatsApp: 06-12887717 (alleen berichtjes)

Meer informatie over de chat-service? Klik hier

Online op dit moment

Stel je vraag

Hilde Jansma
Hilde Jansma Bhic
Menu
sluit
Hulp nodig?

Chat is online op maandag t/m vrijdag van 10.00 - 16.00 uur en van 19.00 - 22.00 uur.

Op dit moment zijn we offline. Je kunt je vraag stellen via e-mail of WhatsApp: 06-12887717 (alleen berichtjes)

Meer informatie over de chat-service? Klik hier

Online op dit moment

Stel je vraag

Hilde Jansma
Hilde Jansma Bhic

Sint-Jozefhuis in ‘s-Hertogenbosch

Evenals Reinier van Arkel stond ook dit huis onder het bestuur van ‘Den Godshuizen en den Algemeenen Arme’. Tot 1855 was in de Nieuwstraat (thans Sint Jozefstraat) het oude mannen- en vrouwenhuis gevestigd. De vrouwen en meisjes bracht men elders onder en de achterblijvenden woonden voortaan in het Armengesticht voor Mannen en Jongens.

Bron: BHIC, collectie Provincie Noord-Brabant In 1869 namen de Broeders van Dongen de verpleging op zich. In 1906 werd de Rijks H.B.S. met de directiewoning aan de Papenhulst gekocht.

Het Sint Jozefgesticht, zoals het inmiddels heette, verhuisde in 1907 naar dit pand en bleef hier tot 1925 gevestigd.

Sinds de Kinderwetten van 1905 verzorgde men ook de pupillen van de voogdij.

Een grotere behuizing werd noodzakelijk en in 1922-1923 kwam aan het Muntelbolwerk een groot gebouw tot stand naar ontwerp van J. van der Valk uit Tilburg. In 1940 werd een deel van het huis verwoest en architect J. van Dillen bouwde er in 1941 een nieuwe vleugel bij.

Bron: BHIC, collectie Provincie Noord-Brabant De bejaarden gingen in 1943 over naar het Hof van Zevenbergen, maar de broeders bleven werkzaam in het Jozefhuis. Zij gingen in 1968 elders wonen.

Nadat in 1972 het nieuwe Jeugdcentrum De Vliert was opgericht, vestigde het Centraal Bureau van de Godshuizen zich in het vrijgekomen gebouw aan het Muntelbolwerk.

Het gebouw is in 2006 gesloopt en vervangen door woningbouw. Het zijpoortje met beeldhouwwerk van J. Uijterwaal is herplaatst.

Bron: J. Smits, Vademecum van religieuzen en hun kloosters in Noord-Brabant, Alphen aan de Maas, 2010

Foto's: BHIC, collectie Provincie Noord-Brabant

 

Reacties (20)

jan verhees zei op 5 februari 2019 om 17:04
sint jozefhuis heeft mijn leven verwoest , wat er gebeurd is blijft altijd bij me, ik was 6 jaar oud, ben nu 60.
Marilou Nillesen
Marilou Nillesen bhic zei op 6 februari 2019 om 11:20
Hallo Jan, wat enorm verdrietig om te horen. En wat goed dat je dat hier laat weten, zodat we ook zien dat er een andere kant zit aan dit huis.

Het zal niet eenvoudig zijn om dit je hele leven met je mee te dragen.
Bewoner groep 2 zei op 11 maart 2019 om 10:35
Net als Jan nog steeds grote psychische problemen.
Eindelijk,na 50 jaar heb ik hulp gezocht omdat ik nog 10-20 jaar relatief gelukkig door wil maken.
Ben nu ook 60 en hoop dat die 20 jaar gegund is.
Broeders én zusters waren (zijn?)echt het grootste tuig wat er rondliep.
Mishandelingen,lijfstraffen,vernederingen,geestelijke
Mishandelingen en seksueel misbruik waren eerder norm als uitzondering.
Alles in de naam van de vader de zoon en de heilige geest...........amen
Marilou Nillesen
Marilou Nillesen bhic zei op 11 maart 2019 om 11:59
Ook dit berichtje gaat door merg en been. Wat voor een verdriet is op die plek allemaal aangericht. Des te beter dat er nu wel aandacht is voor deze donkere kant van deze instelling.

Dank voor je reactie, en hopelijk op naar betere jaren.
Joop zei op 28 juli 2019 om 22:14
Het doet je altijd toch weer pijn wanneer je terug kijkt naar je jonge kinderjaren. Inmiddels ben ik 68 jaar en kan zeker vergeven, maar niet vergeten. Vaak gebeurde het wanneer ouders gingen scheiden kinderen in tehuizen werden geplaatst, met medewerking van kerk en kinderbescherming. Ook dit was bij mij het geval. Dit was al op zeer jonge leeftijd +/- 5 jaar. Begonnen in Helmond op de markt bij nonnen en ongehuwde vrouwen. Naar 1 of 2 jaren ben ik terecht gekomen in het Sint-Jozefhuis in 's-Hertogenbosch . Ik denk dat ik in groep 1 als eerste werd geplaatst, dit was in een klein zaaltje langs de keuken. Vanaf de grote tafel kon ik namelijk de grote oven zien staan.
Na enige tijd werd in in groep 2 geplaatst. Hoofdingang links de gang in, eerste zaal aan voorzijde weg, Het gekke is dat er veel dingen zijn die je blijft herinneren, dit zijn zowel de goede als de slechte dingen. De slechte dingen welke ondertussen wel bekend zijn ga ik hier dan ook niet meer vermelden. Na het Sint-Jozefhuis overgeplaatst naar Jongens internaat in Harreveld bij Lichtenvoorden.
Mijn hulp was, en is mijn vrouw welke ik op zestien jarige leeftijd heb leren kennen. En waar ik op achttien jarige mee wilden trouwen. Nee, nee zegt kinderbescherming, als je 21 bent dan pas mag dat. Ik ben dan ook exact op mijn eenentwintigste getrouwd met haar en nog steeds gelukkig met haar.
Mariët Bruggeman
Mariët Bruggeman bhic zei op 30 juli 2019 om 15:49
Wat mooi om te mogen lezen dat jouw verdrietige start in het leven toch nog zo mooi is verlopen en dat je nog steeds gelukkig bent met jouw grote liefde. Best raar om nu te lezen dat ze vroeger vonden dat kinderen na een echtscheiding vaak naar een tehuis moesten. Zaten er bij jou meer kinderen in de groep met deze achtergrond?
Norah zei op 30 juli 2019 om 16:25
Ik vind het ook heel erg voor Joop hoe zijn jeugd verlopen is, maar ik wil wel kwijt dat kinderen van gescheiden ouders niet zo gauw in tehuizen geplaatst werden. Dit waren uitzonderingen, een van de ouders kon niet voor het gezin zorgen.
Mariët Bruggeman
Mariët Bruggeman bhic zei op 31 juli 2019 om 11:45
Gelukkig om te horen dat het om uitzonderingen ging, het was en is al erg genoeg om een scheiding mee te maken. Om dan ook nog om die reden uit huis te worden geplaatst moet verschrikkelijk geweest zijn. Bedankt Norah.
Dirk zei op 20 augustus 2019 om 02:14
Hallo Norah. Dat klinkt wel heel redelijk, maar in de praktijk ging het vaak toch zo. Stel je maar voor, twee mensen die gaan scheiden en vaak elkaar het licht niet gunnen. Dan kwam er geen overeenkomst en werden de kinderen alsnog uitgeplaatst.
Jan de Geus zei op 24 september 2020 om 15:45
In het kader van een groot onderzoek naar de familie Antonij (Antoni) ben ik op zoek naar Catharina Joanna Antoni. Zij is 1834 in Dordrecht geboren en overlijdt op 20 juni 1902 in 's Hertogenbosch. Waarschijnlijk verbleef zij in het Sint Josefhuis, maar zeker is dat niet. In het archief kan ik alleen haar overlijden vinden, geen woonadres. Zij is nooit getrouwd. Ben heel benieuwd of er nog iets meer over haar bekend is dan alleen haar overlijden. Alle info is welkom.
Bij voorbaat heel veel dank.
Jan de Geus (Dordrecht)
Norah zei op 24 september 2020 om 17:03
Beste Jan,

Er is ook een memorie van successie van Catharina Johanna Antoni opgemaakt.
Wanneer je kijkt bij het BHIC; stamboom > personen zoeken, dan kom je haar tegen. Even de naam invoeren.
Ga je hierna bladeren, nogal lastig(nr. 153), dan moet je wezen op pagina 767 e.v.
Mvg.
Jan de Geus zei op 24 september 2020 om 18:27
Bedankt, was me al bekend. Er zijn ook documenten memorie van successie van haar tante Hendrika Christina Antonij (gehuwd met Adelmeijer), eveneens in 's Hertogenbosch overleden (4.1.1902), pag. 40 t/m 51. Daarin geen woord over Catharina.
Norah zei op 24 september 2020 om 20:30
Volgens mij was Hendrika Christina haar zuster, en dhr. Adelmeijer haar zwager. De laatste staat ook uitvoerig in die memorie beschreven.
Ik denk niet dat Catharina Joanna in een tehuis is overleden, aangifte overlijden is door aansprekers gedaan en niet door personeel.
Norah zei op 25 september 2020 om 00:05
Kan het niet zo zijn dat Cath. Joanna bij haar zus plus zwager in huis woonde, en een steun was voor hun gezin? Dat kwam vroeger wel meer voor.
Als je exact haar adres weten wilt, dan hoort dat te staan in de bevolkingsregisters Den Bosch.
www.erfgoedshertogenbosch.nl
Norah zei op 25 september 2020 om 00:24
Het gezin Adelmeijer-Antoni woonde in de 19e eeuw in de Vugterstraat, wijk H; Den Bosch.
Jan de Geus zei op 25 september 2020 om 10:43
Leuk om op deze manier informatie met elkaar uit te wisselen om eventueel verder te komen met mijn onderzoek. Hendrika Christina is geboren 5.7.1876 in Dordrecht en haar vader is Jean Louis Hubert Antonij. Catharina Joanna Antoni (geboren 1834) is een zus van de vader van Hendrika, Hendrika is dus een nicht. In de acte van successie wordt als adres van Hendrika vermeld Markt A4. Zij had, zo maak ik op uit de acte, een manifacturenwinkel en in de acte staat een uitgebreide opsomming van debiteuren en crediteuren in verband met het vaststellen van de erfenis. Daarin wordt alleen de moeder van Hendrika genoemd. In 's Hertogenbosch kan ik Hendrika en Catharina nog niet vinden als "ingekomen" of een woonadres. Ik blijf zoeken. Bedankt voor het meedenken.
Norah zei op 25 september 2020 om 12:54
Graag gedaan, maar ik ben bang dat hier personen van de familie Antoni/Antonij door elkaar gehaald worden. Ik begrijp het wel, al die voornamen lijken erg op elkaar.
Hendrika Christina * 05-07-1876 Dordrecht, overlijdt ook daar 20-04-1953, ongehuwd. Volgens mij heeft ze nooit in Den Bosch gewoond.
Haar tante echter Christina Henrica (gehuwd met J.B.C.M. Adelmeijer), 09-08-1830 Dort/ 04-01-1902 Den Bosch, heeft wel in Den Bosch gewoond. Haar man had daar een manufacturenwinkel.
En tenslotte Catharina Joanna zelf om wie het je ging, zij overlijdt 5 mnd. later na haar zus in Den Bosch in 1902.
Ik persoonlijk geloof niet in dat Sint-Jozefhuis qua verblijf, is wat beledigend voor de familie.
www.wiewaswie.nl
Norah zei op 25 september 2020 om 13:14
Ik begrijp nu waar de schoen wringt:
In de aangifte v.h. overlijden van Chr. H. Antonij x J. Adelmeijer, staat de voornaam van haar vader verkeerd vermeld. Hij had slechts een voornaam, hier staan er liefst vier. Deze was ook met mevr. Mackaij getrouwd, alles is verder juist, leeftijd enz.
-in oude overlijdensakten kwamen veel fouten voor-.
Jan de Geus zei op 25 september 2020 om 14:16
Waarom zou een verblijf in het st josefhuis beledigend zijn voor de familie?
Norah zei op 25 september 2020 om 15:56
Meen je dat nu serieus? In deze tijd van rangen en standen, was het een schande wanneer familieleden in een dergelijk tehuis zijn of haar laatste dagen moest slijten. Men probeerde zelf voor hen te zorgen.
En à propos, in het geval van Catharina J. kon dat al helemaal niet. Toen zij op leeftijd kwam, was het slechts voor oude mannen bestemd(vanaf 1855). Zie artikel hierboven.
Verder kun je het beste de genealogische vragen op het forum zelf stellen, hier verdwijnt het in de kantlijn.

Reageer op dit verhaal

Heb je al een account? Log in met je gegevens.

Heb je nog geen account? Plaats zonder inloggen, of Registreer een account

Help spam voorkomen en los de volgende som op:
Doe mee en vertel jouw verhaal!