i

Dit verhaal gaat over:

Locatie: Deursen en Dennenburg
Periode: 1952 - 1953
Tags:

Tuinknecht in Soeterbeek

vertelde op 29 september 2016 om 09:40 uur

In 1952-1953 was Bob Holt een tijdlang inwoner van klooster Soeterbeek. Hij was op dat moment 17 jaar en al een aantal jaren uit huis, eerst in Zwitserland, en daarna vier jaar in Borculo. Hij kwam naar Deursen om als tuinknecht bij het klooster te gaan werken.

Binneplaats klooster Soeterbeek, BHIC RVS-001117Hij werd ondergebracht in een sober kamertje boven de varkensschuur in het achterhuis. Warm eten kreeg hij in het voorhuis via een luik aangereikt door de nonnen uit het slot. Echt contact met de zusters mocht hij niet hebben. Verder waren er nog de oude tuinman, die eigenlijk vooral nog bij de nonnen in verzorging was; de portier-tuinman, met wie Bob het helemaal niet kon vinden.

Deze portier-tuinman woonde ook in het klooster, samen met zijn vrouw en een aangenomen dochtertje van negen jaar. En van buiten het klooster kwam een aantal keer per week een koetsier de was brengen en weer ophalen voor de wasserij van de nonnen. Ook bracht hij de groente uit de kloostertuin ter verkoop naar het dorp. Deze koetsier werd een soort vaderfiguur voor Bob.

Melk voor de nonnen haalde Bob bij een boerderij niet ver van het klooster, waar hij altijd hartelijk werd ontvangen. Een van de zoons daar was iets jonger dan Bob. De jongen was ook misdienaar in het klooster en samen gingen ze er wel eens op uit: een rondje maken langs de boerderijen in de buurt, of een keer een biertje drinken in Ravenstein. Verder had Bob nog een tante in Nijmegen bij wie hij wel eens in het weekend op bezoek ging. De slechte verstandhouding met de portier-tuinman maakte echter dat deze, om Bob te pesten, bij moeder overste suggereerde dat Bob een soort verhouding met zijn nichtje zou hebben, waarop de nonnen Bob verboden om nog naar Nijmegen te gaan.

Bibliotheek klooster Soeterbeek, BHIC RVS-001119Was de rust en stilte enerzijds erg naar zijn zin, de eenzaamheid, vooral als er in het weekend niet gewerkt hoefde te worden, vloog Bob op den duur wel aan. Hij kreeg allerlei rare gedachten, werd angstig en begon steeds slechter te slapen als gevolg van nachtmerries. Dat de portier op een gegeven moment buiten medeweten van de nonnen een ontslagen psychiatrische patient in de kamer naast Bob huisvestte, hielp ook niet echt.

De confrontaties met de portier werden frekwenter en heviger, tot er zelfs met een bajonet gedreigd werd. Uiteindelijk kwam het moment dat Bob, na weer zo’n ruzie die bijna met vechten eindigde, besloot de benen te nemen. Hij vluchtte naar Ravenstein en meldde zich daar bij de politie. Die zorgde dat hij uiteindelijk weer terugkwam bij zijn ouders in Amsterdam. Bob kijkt dan ook met gemengde gevoelens terug op zijn “kloostertijd” in Deursen, meer dan zestig jaar geleden.

Lees hier het hele verhaal in Bobs eigen woorden.

Deel dit verhaal op:
  • Pinterest
  • Tumblr
  • Toevoegen als favoriet
  • Afdrukken

Reageer op dit verhaal

Heb je al een account? Log in met je gegevens.

Heb je nog geen account? Plaats zonder inloggen, of Registreer een account

Help spam voorkomen en los de volgende som op: